Dlaczego gołąb?

Zaraz po chrzcie Jezusa w wodzie „Duch Święty jako gołębica zstąpił na Niego w widzialnej postaci” (Łuk. 3:22, Poz). Zstępowanie ducha być może niejako przypominało trzepotanie gołębia, który siada na upatrzonym miejscu.

W czasach starożytnych Izraelici przynosili gołębie na ofiarę (Marka 11:15; Jana 2:14-16). Gołąb był symbolem niewinności i czystości. Wynika to choćby ze słów, które Jezus wyrzekł do naśladowców: „Bądźcie tedy (...) niewinni jak gołębice” (Mat. 10:16, NP). Gołąb, którego Noe wypuścił z arki, przyniósł z powrotem w dziobie listek oliwki, co świadczyło o opadnięciu wód potopu (Rodz. 8:11). Nadeszły wtedy czasy spokoju i wytchnienia, zgodnie z tym, co przepowiedziano o Noem: „Ten niechaj nam będzie pociechą w naszej pracy i trudzie rąk naszych na ziemi, którą Jahwe przeklął” (Rodz. 5:29). Przez skojarzenie chrztu Jezusa z widokiem gołębia została zwrócona uwaga na zadanie, które ten czysty i bezgrzeszny Syn Boży miał do spełnienia jako Mesjasz. A złożywszy swe życie w ofierze za ludzkość dał on podstawę do tego, żeby ludzie pod panowaniem jego Królestwa zażywali pokoju i zadowolenia.