Czy naprawdę można ‛zbliżyć się do Boga’?

1, 2. (a) Co wielu uznaje za nieprawdopodobne i o czym mimo to zapewnia nas Biblia? (b) Jakie relacje z Bogiem nawiązał Abraham i dlaczego?

JAK byś się czuł, gdyby Stwórca nieba i ziemi powiedział o tobie: „To mój przyjaciel”? Wielu uznaje to za nieprawdopodobne. Jak zwykły człowiek mógłby się zaprzyjaźnić z Jehową Bogiem? A jednak Biblia zapewnia, że jest to możliwe.

² Człowiekiem, który w starożytności cieszył się takimi bliskimi relacjami z Bogiem, był patriarcha Abraham. Jehowa nazwał go ‛swoim przyjacielem’ (Izajasza 41:8). Uważał go za serdecznego przyjaciela dlatego, że Abraham Mu uwierzył (Jakuba 2:23). Dzisiaj Jehowa również nawiązuje bliską więź z tymi, którzy Mu służą, i ‛okazuje im miłość’ (Powtórzonego Prawa 10:15). W Jego Słowie znajdujemy zachętę: „Zbliżcie się do Boga, a On zbliży się do was” (Jakuba 4:8). Jest to zaproszenie i zarazem obietnica.

3. Jakie zaproszenie kieruje do nas Jehowa i z jaką obietnicą ma ono związek?

³ Jehowa zaprasza nas, żebyśmy się do Niego zbliżyli. Jednocześnie obiecuje, że gdy zaczniemy dążyć do takich bliskich relacji, On chętnie na to zareaguje i również się do nas zbliży. W ten sposób uzyskamy coś naprawdę cennego — jak mówi Psalm 25:14, Jehowa będzie ‛się z nami przyjaźnić’. Słowo przetłumaczone w tym psalmie na „przyjaźnić się” kryje w sobie myśl o poufnej rozmowie z wyjątkowym przyjacielem.

4. Jak byś opisał bliskiego przyjaciela i jak Jehowa okazuje się takim przyjacielem dla tych, którzy się do Niego zbliżają?

⁴ Czy masz bliskiego przyjaciela, któremu możesz się zwierzyć? To ktoś, komu na tobie zależy. Ufasz mu, bo przekonałeś się o jego lojalności. Twoja radość wzrasta, gdy on ją z tobą dzieli. Smutki maleją, gdy ze zrozumieniem cię słucha. Nawet jeśli według ciebie nikt nie umie wczuć się w twoje położenie — on to potrafi. Podobnie dzięki zbliżeniu się do Boga zyskujesz wyjątkowego Przyjaciela, który naprawdę cię ceni, szczerze się o ciebie troszczy i doskonale cię rozumie (Psalm 103:14; 1 Piotra 5:7). Z całego serca Mu ufasz, bo wiesz, że z lojalnymi wobec Niego postępuje lojalnie (Psalm 18:25). Jednak ta zaszczytna przyjaźń z Bogiem jest dla nas osiągalna tylko dlatego, że On nam ją umożliwił.

Jehowa wyszedł z inicjatywą

5. Co Jehowa zrobił, żeby umożliwić nam zbliżenie się do Niego?

⁵ Jako grzesznicy sami nigdy nie moglibyśmy zbliżyć się do Boga (Psalm 5:4). Ale jak napisał apostoł Paweł, „Bóg okazał nam miłość przez to, że Chrystus umarł za nas, gdy byliśmy grzesznikami” (Rzymian 5:8). Tak więc to Jehowa postanowił, żeby Jezus ‛dał swoje życie jako okup w zamian za wielu’ (Mateusza 20:28). A nasza wiara w tę ofiarę okupu umożliwia nam zbliżenie się do Boga. Ponieważ On „pierwszy nas pokochał”, stworzył podstawy do zawarcia z Nim przyjaźni (1 Jana 4:19).

6, 7. (a) Skąd wiemy, że Jehowa nie jest Bogiem niedostępnym i niepoznawalnym? (b) W jaki sposób Jehowa daje nam się poznać?

⁶ Jehowa zrobił jeszcze jeden krok: wyjawił nam, jakim jest Bogiem. Każda przyjaźń opiera się na dobrym poznaniu drugiej osoby oraz docenianiu jej zalet i postępowania. Gdyby więc Jehowa był Bogiem niedostępnym i niepoznawalnym, nigdy nie moglibyśmy się do Niego zbliżyć. On jednak się nie ukrywa, ale chce, żebyśmy Go poznali (Izajasza 45:19). Poza tym to, co o sobie wyjawia, jest dostępne dla każdego — nawet dla osób nisko cenionych przez świat (Mateusza 11:25).

⁷ Jak Jehowa daje nam się poznać? Niektóre aspekty Jego osobowości — ogrom Jego mocy, mądrości i miłości — są widoczne w tym, co stworzył (Rzymian 1:20). Ale to nie wszystko. Jako niedoścignione Źródło informacji daje nam się poznać również w swoim Słowie, Biblii.

Czego dowiadujemy się o Jehowie z Jego Słowa

8. Dlaczego można powiedzieć, że już sama Biblia świadczy o miłości Jehowy do nas?

⁸ Biblia jest wyraźnym dowodem miłości Jehowy do ludzi. W Księdze tej wyjawił On, jakim jest Bogiem, i zrobił to w sposób dla nas zrozumiały. Pokazał tym, że nie tylko sam kocha nas, ale pragnie, żebyśmy my znali i kochali Jego. Zapoznawanie się z treścią tej drogocennej Księgi pomaga nam się do Niego zbliżyć (Psalm 1:1-3). Przeanalizujmy teraz kilka ujmujących sposobów, na jakie Jehowa daje się poznać w swoim Słowie.

9. Podaj przykłady wypowiedzi z Biblii na temat różnych przymiotów Bożych.

⁹ Biblia zawiera wiele bezpośrednich wzmianek o przymiotach Boga. Oto parę przykładów: „Jehowa kocha sprawiedliwość” (Psalm 37:28). „Ma On wielką moc” (Hioba 37:23). „‚Jestem lojalny’ — mówi Jehowa” (Jeremiasza 3:12). „Ma mądre serce” (Hioba 9:4). To „Bóg miłosierny i współczujący, nieskłonny do gniewu, pełen lojalnej miłości i prawdomówny” (Wyjścia 34:6). „Ty, Jehowo, jesteś dobry i chętnie przebaczasz” (Psalm 86:5). Ponadto „Bóg jest miłością”, która jak zaznaczono w poprzednim rozdziale, stanowi Jego najważniejszy przymiot (1 Jana 4:8). Czy rozmyślanie o wspomnianych tu zachwycających cechach nie przybliża cię do tego niezrównanego Boga?

10, 11. (a) Co Jehowa zamieścił w swoim Słowie, żeby pomóc nam lepiej poznać Jego osobowość? (b) Która relacja biblijna pomaga nam sobie wyobrazić, jak Bóg korzysta ze swojej mocy?

¹⁰ Jehowa nie poprzestał jednak na wymienieniu swoich przymiotów — kierując się miłością, kazał opisać, jak przejawiał je w konkretnych sytuacjach. Te biblijne relacje wywołują w naszych umysłach wyraziste obrazy, dzięki którym jeszcze lepiej dostrzegamy różne aspekty Jego osobowości. A to z kolei pomaga nam się do Niego zbliżyć. Zastanówmy się teraz nad pewnym wydarzeniem.

¹¹ Inaczej czyta się stwierdzenie, że Bóg ma „moc budzącą lęk i podziw”, a inaczej relację o tym, jak ocalił Izraelitów, przeprowadzając ich przez Morze Czerwone, i jak potem przez 40 lat pomagał im na pustkowiu (Izajasza 40:26). W wyobraźni oglądamy rozdzielanie się wzburzonej wody. Widzimy naród — liczący w sumie jakieś trzy miliony osób — który idzie po suchym dnie morskim między dwiema ogromnymi ścianami zastygłych wód (Wyjścia 14:21; 15:8). Widzimy też przejawy troski Boga o ten naród na pustkowiu — wodę wypływającą ze skały i pokarm na powierzchni ziemi, przypominający białe nasiona (Wyjścia 16:31; Liczb 20:11). Jehowa wyjawia tutaj nie tylko, że posiada moc, ale również że korzysta z niej dla dobra swoich sług. Czy nie pokrzepia nas świadomość, że zanosimy modlitwy do potężnego Boga — „naszego schronienia i siły, pomocy, którą łatwo znaleźć w czasie udręki”? (Psalm 46:1).

12. Jak Jehowa pomaga nam, żebyśmy mogli Go „zobaczyć”?

¹² Jehowa, który jest istotą duchową, zrobił coś jeszcze, żeby łatwiej nam było Go poznać. Jako ludzie widzimy tylko to, co materialne, nie możemy więc zobaczyć sfery duchowej. Gdyby Bóg przedstawił nam siebie w kategoriach duchowych, byłoby to tak, jakbyśmy próbowali opisać szczegóły swojego wyglądu, powiedzmy kolor oczu czy piegi, osobie niewidomej od urodzenia. Jehowa życzliwie używa słów dla nas zrozumiałych, żebyśmy mogli Go „zobaczyć”. Czasem posługuje się przenośniami i przyrównuje siebie do czegoś, co znamy. Mówi nawet o sobie tak, jakby miał pewne cechy ludzkiea.

13. Co widzisz w wyobraźni, gdy czytasz Księgę Izajasza 40:11, i jak to na ciebie wpływa?

¹³ Zwróćmy uwagę na opis Jehowy w Księdze Izajasza 40:11: „Będzie się troszczył o swoją trzodę niczym pasterz. Ramieniem zbierze jagnięta i będzie je nosił na swojej piersi”. Jehowę przyrównano tu do pasterza, który „ramieniem” przygarnia jagnięta. Oznacza to, że Bóg potrafi chronić i wspierać swoich sług, także tych delikatniejszych. W Jego silnych ramionach możemy się czuć bezpiecznie, bo jeśli pozostaniemy wobec Niego lojalni, nigdy nas nie opuści (Rzymian 8:38, 39). Ponadto Wielki Pasterz nosi jagnięta „na swojej piersi”. Wyrażenie to dotyczy luźnych fałdów górnej części szaty, w których pasterz nieraz nosił nowo narodzone jagnię. Dzięki temu rozumiemy, jak bardzo Jehowa nas kocha i się o nas troszczy. To zupełnie naturalne, że pragniemy się do Niego zbliżyć.

‛Syn dał Go poznać’

14. Dlaczego można powiedzieć, że Jehowa najpełniej dał nam się poznać za pośrednictwem Jezusa?

¹⁴ W swoim Słowie Jehowa najpełniej dał nam się poznać za pośrednictwem ukochanego Syna, Jezusa. Nikt nie potrafiłby dokładniej odzwierciedlać myśli i uczuć Boga ani barwniej o Nim opowiadać. Przecież ten pierworodny Syn żył u boku Ojca, zanim zostały stworzone inne istoty duchowe oraz materialny wszechświat (Kolosan 1:15). Naprawdę doskonale znał Jehowę. Dlatego mógł oświadczyć: „Nikt (...) nie wie, kim jest Ojciec, tylko Syn oraz każdy, komu Syn da Go poznać” (Łukasza 10:22). Przebywając na ziemi, Jezus zaznajamiał ludzi ze swoim Ojcem na dwa sposoby.

15, 16. Na jakie dwa sposoby Jezus pomagał ludziom poznać swojego Ojca?

¹⁵ Po pierwsze, Jezus pomagał poznać Ojca swoimi naukami. Opisywał Jehowę słowami, które poruszają nasze serca. Na przykład chcąc wyjaśnić, że ten miłosierny Bóg życzliwie przyjmuje skruszonych grzeszników, przyrównał Go do wyrozumiałego ojca, który na widok wracającego marnotrawnego syna jest tak głęboko wzruszony, że biegnie do niego, obejmuje go i czule całuje (Łukasza 15:11-24). Jezus ukazał też Jehowę jako Boga, który ‛pociąga’ prawych do siebie, bo każdego z nich kocha (Jana 6:44). Wie nawet, kiedy na ziemię spada maleńki wróbelek. „Nie bójcie się”, powiedział Jezus, „jesteście warci więcej niż wiele wróbli” (Mateusza 10:29, 31). Bez wątpienia pragniemy się zbliżyć do tak troskliwego Boga.

¹⁶ Po drugie, Jezus pokazał, jaki jest Jehowa, na swoim przykładzie. Tak doskonale odzwierciedlał osobowość Boga, że mógł oświadczyć: „Kto widział mnie, widział też Ojca” (Jana 14:9). Gdy więc czytamy w Ewangeliach o Jezusie — o uczuciach, jakie okazywał, oraz o jego postępowaniu z innymi — niejako oglądamy żywy portret jego Ojca. Jehowa ukazał nam swoje przymioty najlepiej, jak to było możliwe. Dlaczego tak mówimy?

17. Wyjaśnij na przykładzie, co Jehowa zrobił, żeby pomóc nam zrozumieć, jaki jest.

¹⁷ Oto przykład: Wyobraź sobie, że próbujesz wyjaśnić innym, czym jest życzliwość. Możesz podać im jej definicję. Ale jeśli wskażesz osobę, która właśnie ją wobec kogoś przejawia, i powiesz: „Na tym polega życzliwość”, słowo to nabierze dla nich głębszego znaczenia i będzie łatwiejsze do zrozumienia. Jehowa postąpił podobnie, żeby pomóc nam zrozumieć, jaki jest. Nie tylko opisał siebie słowami — dał też swojego Syna, który stał się dla nas żywym przykładem. Pokazał on w czynach, jak Bóg uzewnętrznia swoje przymioty. Za pośrednictwem ewangelicznych opisów Jezusa Jehowa niejako mówi: „Taki właśnie jestem”. Jak te natchnione relacje przedstawiają Jezusa w czasie jego pobytu na ziemi?

18. Jak Jezus okazywał moc, sprawiedliwość i mądrość?

¹⁸ Jezus wspaniale odzwierciedlał cztery główne przymioty Boga. Miał moc, a tym samym władzę nad chorobami, głodem, a nawet śmiercią. Ale w przeciwieństwie do samolubnych ludzi, którzy nadużywają władzy, nigdy nie posługiwał się tymi cudownymi zdolnościami dla własnych korzyści ani ze szkodą dla innych (Mateusza 4:2-4). Kochał też sprawiedliwość. Na widok nieuczciwych handlarzy wyzyskujących ludzi ogarnęło go sprawiedliwe oburzenie (Mateusza 21:12, 13). Bezstronnie odnosił się do biednych i uciśnionych, pomagając im ‛zaznać pokrzepienia’ (Mateusza 11:4, 5, 28-30). I jako „ktoś większy niż Salomon” głosił nauki, w których kryła się niezrównana mądrość (Mateusza 12:42). Nigdy jednak się nią nie popisywał. Tym, co mówił, poruszał serca zwykłych ludzi, bo jego nauki były jasne, proste i praktyczne.

19, 20. (a) Jak Jezus pokazał, że jest wyjątkowym wzorem miłości? (b) O czym powinniśmy pamiętać, gdy czytamy i rozmyślamy o przykładzie Jezusa?

¹⁹ Jezus był też wyjątkowym wzorem miłości. W czasie całej swojej służby okazywał ją na najróżniejsze sposoby, między innymi przejawiał empatię i współczucie. Dlatego nie mógł bezczynnie patrzeć na cierpiących i często niósł im ulgę (Mateusza 14:14). Kierując się współczuciem, uzdrawiał chorych i karmił głodnych. Jednak wyrażał je też w czymś znacznie ważniejszym. Pomagał drugim poznać, przyjąć i pokochać prawdę o Królestwie Bożym, które przyniesie ludziom trwałe błogosławieństwa (Marka 6:34; Łukasza 4:43). Ale przede wszystkim dowiódł ofiarnej miłości przez to, że chętnie oddał za innych swoje życie (Jana 15:13).

²⁰ Nic więc dziwnego, że człowiek ten — tak czuły i serdeczny, pełen głębokich uczuć — przyciągał do siebie ludzi w każdym wieku i ze wszystkich środowisk (Marka 10:13-16). Ale gdy czytamy i rozmyślamy o przykładzie Jezusa, pamiętajmy, że jest on żywym odbiciem swojego Ojca (Hebrajczyków 1:3).

Pomocny podręcznik

21, 22. Co obejmuje ‛szukanie Jehowy’ i jak może nam w tym pomóc ten podręcznik?

²¹ Skoro Jehowa tak wyraźnie przedstawia się w swoim Słowie, to bez wątpienia pragnie, żebyśmy nawiązali z Nim bliską więź. Ale nie zmusza nas do tego. To od nas zależy, czy będziemy ‛szukać Jehowy, dopóki można Go znaleźć’ (Izajasza 55:6). Takie ‛szukanie’ obejmuje poznawanie Jego przymiotów i sposobu postępowania, opisanych w Biblii. Pomoże ci w tym ten specjalnie przygotowany podręcznik.

²² Podzielono go na cztery części, omawiające główne przymioty Jehowy: moc, sprawiedliwość, mądrość i miłość. Każda część zaczyna się ogólnym opisem danej cechy. Następnie kilka rozdziałów wyjaśnia, jak Jehowa przejawia różne jej aspekty. Zawsze jest też rozdział poświęcony przykładowi Jezusa w tej dziedzinie, a także rozdział, w którym przeanalizowano, jak możemy odzwierciedlać tę cechę we własnym życiu.

23, 24. (a) Wyjaśnij, do czego mają służyć ramki „Tematy do rozmyślań” i jak z nich korzystać. (b) Jak rozmyślanie pomaga nam zbliżać się do Boga?

²³ W tym i każdym kolejnym rozdziale znajdziemy specjalną ramkę „Tematy do rozmyślań”. Spójrzmy na przykład na stronę 24. Zamieszczone tam wersety i pytania nie służą do powtórzenia treści rozdziału. Mają nam pomóc rozważyć dodatkowe ważne myśli. Jak korzystać z tych ramek? Odszukaj podany fragment Biblii i w skupieniu go przeczytaj. Następnie zwróć uwagę na postawione obok pytanie. Zastanów się nad odpowiedzią. Spróbuj zajrzeć do innych źródeł. Zapytaj siebie: Co ta informacja mówi mi o Jehowie? Jaki wpływ ma na moje życie? Jak mogę się nią posłużyć, żeby pomóc drugim?

²⁴ Dzięki takiemu rozmyślaniu łatwiej jest zbliżyć się do Jehowy. Dlaczego? W Biblii rozmyślanie powiązano z sercem (Psalm 19:14; zobacz NŚ, 1997). Kiedy z wdzięcznością zastanawiamy się nad wszystkim, czego dowiedzieliśmy się o Bogu, przenika to do naszego symbolicznego serca, gdzie oddziałuje na myśli, rozbudza uczucia i w końcu skłania nas do działania. Coraz silniej kochamy Boga, a z kolei ta miłość sprawia, że chcemy cieszyć się Jego uznaniem i mieć w Nim najdroższego Przyjaciela (1 Jana 5:3). Aby jednak nawiązać z Jehową taką więź, musimy poznać Jego przymioty i postępowanie. W pierwszej kolejności omówimy pewien aspekt Jego natury, który wręcz każe nam się do Niego zbliżyć — Jego świętość.