Rozwijaj „sztukę nauczania” w służbie kaznodziejskiej

1. Jaką umiejętność powinniśmy rozwinąć i dlaczego? (2 Tymoteusza 4:2). (Zobacz też ilustrację).

JEZUS powiedział do swoich naśladowców: „Pozyskujcie uczniów (...). Uczcie ich przestrzegać wszystkiego, co wam nakazałem” (Mat. 28:19, 20). Polecenie to wskazuje, że wszyscy chrześcijanie powinni być nauczycielami. To prawda, że Jehowa pociąga do siebie tych, którzy mają „właściwe nastawienie serca”, a aniołowie nas do nich kierują (Dzieje 13:48; Jana 6:44; Obj. 14:6). Jednak my też mamy zadanie do wykonania. Pomyślmy o przykładzie, jaki dali nam apostoł Paweł i Barnabas. Jak czytamy w Biblii, kiedy głosili w synagodze w Ikonium, „tak przemawiali, że uwierzyła wielka liczba zarówno Żydów, jak i Greków” (Dzieje 14:1). Z pewnością obaj rozwinęli „sztukę nauczania” (odczytaj 2 Tymoteusza 4:2). Wszyscy chrześcijanie powinni ich pod tym względem naśladować.

2. Dlaczego niektórzy chrześcijanie myślą, że nie mogą być dobrymi nauczycielami?

² Niektórzy uważają, że nie mogą być dobrymi nauczycielami, bo nie mają wystarczającego wykształcenia albo zdolności. Biblia wspomina o pewnych osobach, które też myślały, że otrzymane zadanie ich przerasta (Wyjścia 4:10; Jer. 1:6). Inni mogą czuć się zniechęceni, bo nie osiągają w służbie tak dobrych rezultatów jak ich współwyznawcy. Pamiętajmy jednak, że nie każdy, komu głosimy dobrą nowinę, zareaguje przychylnie. A rezultaty, które osiągamy, nie zależą wyłącznie od naszych wysiłków. Jak już powiedzieliśmy, w odnalezieniu szczerych osób pomagają nam Jehowa i aniołowie. Mimo to chcemy robić wszystko, co możemy, żeby przedstawiać dobrą nowinę jak najskuteczniej. W tym artykule omówimy trzy sposoby, na jakie możemy ulepszać swoją umiejętność nauczania w służbie kaznodziejskiej.

OKAZUJ SŁUCHACZOM ZAINTERESOWANIE

3. Dlaczego Jezus potrafił poruszyć serca swoich słuchaczy?

³ Biblia mówi, że Jezus „wiedział, co było w sercu każdego” (Jana 2:25). Oznacza to, że wiedział, co ludzie myślą i dlaczego. Potrafił poruszyć serca słuchaczy, bo dobrze znał ich potrzeby. Dostrzegał, że byli zaniedbywani pod względem duchowym przez przywódców religijnych, którzy dodatkowo obarczali ich mnóstwem niepotrzebnych przepisów (Mat. 9:36; 23:4). Uczył ich więc tego, co mogło im pomóc. Świetnie to ilustruje Kazanie na Górze. Wiele osób z przyjemnością słuchało Jezusa, bo mówił o rzeczach, które dotyczyły ich osobiście.

4. Jak możemy pokazać, że interesujemy się ludźmi na naszym terenie? (Zobacz też ilustracje).

⁴ A jak my możemy pokazać, że interesujemy się osobami, które spotykamy w służbie? Starajmy się zrozumieć, co jest dla nich ważne i co ich niepokoi. W tym zepsutym świecie rządzonym przez Szatana każdy ma jakieś problemy. Jeśli o tym pamiętamy, łatwiej nam wczuć się w położenie ludzi na naszym terenie. Może niedawno w okolicy wydarzyło się coś, co ich poruszyło? Może rodzice martwią się o bezpieczeństwo swoich dzieci w szkole? A może wiele osób nie ma pracy? Spróbuj sobie wyobrazić, jak trudno musi być ludziom, którzy żyją w tych „krytycznych czasach”, a nie mają nadziei, jaką daje Biblia (2 Tym. 3:1; Izaj. 65:13, 14).

5. Czym Jezus jako nauczyciel różnił się od faryzeuszy? (Mateusza 11:28-30).

⁵ To, że Jezus interesował się swoimi słuchaczami, było widoczne również w sposobie, w jaki ich traktował. Faryzeusze patrzyli na zwykłych ludzi z góry, wręcz nimi pogardzali! (Mat. 23:13; Jana 7:49). Natomiast on odnosił się do nich z życzliwością i szacunkiem. Był „łagodny i pokorny”, a to pomagało mu skutecznie nauczać (odczytaj Mateusza 11:28-30). My też powinniśmy traktować ludzi życzliwie i z szacunkiem.

6. Jak powinniśmy traktować tych, którzy nie chcą słuchać tego, co głosimy, a nawet się temu sprzeciwiają?

⁶ Niektórzy nie chcą słuchać tego, co głosimy, a nawet się temu sprzeciwiają. Jak powinniśmy reagować w takich sytuacjach? Jezus polecił nam robić coś więcej, niż po prostu znosić sprzeciw. Powiedział, żebyśmy ‛wyświadczali dobro tym, którzy nas nienawidzą, błogosławili tym, którzy nas przeklinają’, a nawet ‛modlili się za tych, którzy nas znieważają’ (Łuk. 6:27, 28). Będzie nam łatwiej tak robić, jeśli postaramy się zrozumieć powody ich zachowania. Oczywiście czasami spotykamy prawdziwych przeciwników naszej działalności. Ale inni mogą być zwyczajnie przygnębieni z powodu problemów w rodzinie albo zestresowani jakąś sytuacją, która nie ma nic wspólnego z nami. Może po prostu przyszliśmy do nich w nieodpowiednim momencie. Tak czy inaczej, powinniśmy stosować się do rady: „Niech wasze słowa zawsze będą ujmujące, przyprawione solą, żebyście każdemu umieli dać właściwą odpowiedź” (Kol. 4:6). Jeśli wczuwamy się w położenie ludzi i próbujemy zrozumieć ich potrzeby, nie będziemy się zrażać ich zachowaniem. Będziemy szukać sposobów, żeby zainteresować ich czymś, co może im pomóc.

OPIERAJ SIĘ NA SŁOWIE BOŻYM

7. Jak Jezus pokazał, że opiera się na Słowie Bożym? (Jana 7:14-16).

⁷ Jezus nie polegał na własnej wiedzy. Swoje nauki opierał na Słowie Bożym i przedstawiał je w taki sposób, że słuchacze mogli je łatwo zrozumieć i zapamiętać. Biblia mówi, że „nauczał ich jak ktoś, kto ma władzę, a nie jak uczeni w piśmie”. „Ludzie byli [tym] ogromnie zdumieni” (Marka 1:22; zobacz komentarz „nie jak uczeni w piśmie” w Biblii do studium). W tamtych czasach uczeni w piśmie na poparcie swoich nauk cytowali szanowanych rabinów. Natomiast Jezus często cytował natchnione przez Boga Pisma. Chociaż był Synem Bożym, który wcześniej żył w niebie, nie próbował zrobić wrażenia na słuchaczach swoją ogromną wiedzą. Nie chciał, żeby poczuli się przytłoczeni. Zależało mu raczej na tym, żeby poznali Słowo Boga i dowiedzieli się, czego On od nich wymaga (odczytaj Jana 7:14-16). Zostawił swoim naśladowcom wspaniały wzór do naśladowania.

8. Jak apostoł Piotr pokazał, że naśladuje Jezusa?

⁸ Uczniowie Jezusa również opierali się na Słowie Bożym. Przykładem może być przemówienie, które apostoł Piotr wygłosił w dniu Pięćdziesiątnicy 33 roku n.e. Nie miał on jakiegoś szczególnego wykształcenia. Ale poruszył serca słuchaczy, bo gdy wyjaśniał, jak spełniają się proroctwa dotyczące Jezusa, powoływał się na fragmenty Pism (Dzieje 2:14-37). Jaki efekt to przyniosło? „Ci (...), którzy żywo zareagowali na jego słowa, zostali ochrzczeni. Tego dnia przyłączyło się do uczniów około 3000 osób” (Dzieje 2:41).

9. Dlaczego powinniśmy opierać się na Słowie Bożym, gdy uczymy innych?

⁹ Nic nie jest w stanie tak poruszyć serc ludzi jak Biblia (Hebr. 4:12). Dlatego kiedy uczymy innych, musimy się nią posługiwać. Chcemy ‛głosić słowo Boże’, a nie własne poglądy (2 Tym. 4:2). W Księdze Przysłów 2:6 powiedziano: „To Jehowa daje mądrość, z Jego ust pochodzi wiedza i rozeznanie”. Gdy więc nauczamy na podstawie Biblii, to tak, jakbyśmy pozwalali mówić Jehowie (Malach. 2:7). Zależy nam, żeby ludzie przekonali się, że zawarta w niej mądrość daleko przewyższa mądrość ludzką. Biblia jako Księga natchniona przez Boga uczy, co musimy robić, żeby Mu się podobać i być naprawdę szczęśliwi (2 Tym. 3:16, 17).

10. Jak możesz kierować uwagę zainteresowanego na Słowo Boże?

¹⁰ Kiedy przygotowujesz się do prowadzenia kursu biblijnego, pomyśl, jak skierować uwagę zainteresowanego na to, czego uczy Słowo Boże. Powinien on rozumieć, że chociaż ilustracje w książce i materiały wideo są bardzo pomocne, to podstawą jest Biblia. Dlatego w trakcie omawiania poszczególnych lekcji skupiaj się na kluczowych wersetach i pomagaj zainteresowanemu wyciągać z nich wnioski. A kiedy analizujecie jakąś ilustrację lub materiał wideo, upewnij się, że zainteresowany rozumie, jaką zasadę biblijną one uwypuklają. Nie znaczy to, że musisz dużo mówić albo że musicie odszukać wszystkie wersety z lekcji. Zamiast tego daj mu czas na przemyślenie i zrozumienie tych, które odczytujecie. W razie potrzeby przeczytajcie je ponownie. W ten sposób pokażesz zainteresowanemu, że nie analizuje po prostu książki, ilustracji czy materiałów wideo, ale uczy się, co mówi Słowo Boże (1 Kor. 2:13).

11, 12. (a) Jak możesz okazywać zainteresowanemu cierpliwość? (Dzieje 17:1-4). (Zobacz też ilustrację). (b) Czego niektórzy muszą się dowiedzieć o Biblii i jak możemy im w tym pomóc?

¹¹ Jeżeli zainteresowanemu trudno jest uwierzyć w jakąś naukę biblijną, pamiętaj, żeby ‛głosząc słowo Boże, przejawiać cierpliwość’ (2 Tym. 4:2). Nie wszyscy robią postępy w tym samym tempie. Niektórzy potrzebują trochę więcej czasu, żeby zrozumieć coś, co nam wydaje się oczywiste. Na przykład Żydzi w Tesalonice nie od razu zrozumieli to, czego uczył ich Paweł. Musiał ‛prowadzić z nimi rozważania na podstawie Pism przez trzy kolejne szabaty’ i dopiero wtedy niektórzy uwierzyli (odczytaj Dzieje 17:1-4).

¹² Jak jeszcze możesz okazywać zainteresowanemu cierpliwość? Przez zadawanie mu pytań i opieranie się pokusie odpowiadania za niego. Uważnie słuchaj i spróbuj zrozumieć jego sposób myślenia. Potem przeczytajcie i omówcie wersety biblijne, które pomogą mu uświadomić sobie, jak na daną sprawę patrzy Bóg. Poza tym pamiętaj, że niektórzy zupełnie nie znają Biblii i nie mają pojęcia, co ona zawiera. Może warto byłoby pokazać im „Wprowadzenie do Słowa Bożego”, zamieszczone na początku Przekładu Nowego Świata. Dzięki temu zobaczą, jak dużo ważnych tematów porusza Biblia. Potem wskaż na jej praktyczną wartość. Na przykład możesz przeczytać jeden czy dwa wersety pod pytaniem 15 na dowód, że Biblia pomaga znaleźć szczęście. Krótko mówiąc, jeśli będziesz pokazywał zainteresowanym, jak cenne jest Słowo Boże, staniesz się skuteczniejszym nauczycielem.

KIERUJ UWAGĘ NA JEHOWĘ

13. Na kogo powinniśmy kierować uwagę podczas nauczania? Podaj przykład.

¹³ Naszym celem jest pomóc ludziom poznać Jehowę i zbliżyć się do Niego (Jak. 4:8). To zadanie można przyrównać do pracy oświetleniowca w teatrze. W czasie przedstawienia nie kieruje on światła na siebie, ale na główne postacie, żeby były dla wszystkich dobrze widoczne. Powinniśmy robić podobnie — gdy uczymy innych, chcemy kierować uwagę nie na siebie, tylko na Jehowę.

14. Jak możesz pomóc zainteresowanemu rozwinąć pragnienie podobania się Jehowie?

¹⁴ Kiedy prowadzisz kurs biblijny, pomagaj zainteresowanemu rozwinąć pragnienie podobania się Jehowie (Prz. 27:11). Nie chodzi o to, żeby przyswoił sobie jakieś zasady postępowania po prostu dlatego, że chce zostać Świadkiem Jehowy. Chodzi raczej o to, żeby dokonywał zmian w swoim życiu, bo chce sprawiać radość Bogu. Jeśli na przykład trudno mu zerwać z jakimś złym nawykiem, zapytaj go: „Dlaczego Jehowa tego nienawidzi? Dlaczego wymaga, żebyś zerwał z czymś, co lubisz? Jak to wymaganie pokazuje, że Jehowa cię kocha?”. Jeżeli będziesz motywował zainteresowanego, żeby rozmyślał o Jehowie i Jego cechach, przekona się, jak wspaniałym jest On Ojcem. A to z kolei sprawi, że zapragnie Mu się podobać.

STALE RÓB POSTĘPY

15. Jak możesz robić postępy w nauczaniu innych?

¹⁵ Możesz prosić Jehowę, żeby pomógł ci dostrzec, co powinieneś ulepszyć w nauczaniu (1 Jana 5:14). Potem działaj zgodnie ze swoimi modlitwami. Korzystaj ze szkolenia, które Jehowa zapewnia na zebraniach w zborze. A jeśli prowadzisz z kimś kurs biblijny, zapraszaj do współpracy głosicieli, którzy są umiejętnymi nauczycielami, i proś ich o wskazówki. Przed omówieniem każdej lekcji pomyśl też, co zainteresowany wie na dany temat, a czego może nie wiedzieć. Spróbuj spojrzeć na ten materiał jego oczami i staraj się, żeby dostrzegł, jakie korzyści może odnieść z tego, czego się uczy — teraz i w przyszłości. To pomoże mu zaprzyjaźnić się z Jehową i znaleźć prawdziwe szczęście (Ps. 1:1-3).

16. Jakie korzyści odniesiemy, jeśli będziemy stale rozwijać sztukę nauczania?

¹⁶ Uczenie innych o Jehowie to jedna z największych radości, jakich możemy doświadczyć. To zadanie będziemy też wykonywać w przyszłym nowym świecie. Dlatego okazujmy zainteresowanie swoim słuchaczom, opierajmy się na Słowie Bożym i kierujmy uwagę na Jehowę. A dzięki temu staniemy się skuteczniejszymi nauczycielami.