Czy jesteś przygotowany na wyzwania po chrzcie?

1, 2. Jak możemy przygotować się na trudności, które mogą nas spotkać po chrzcie? Podaj przykład.

SPODZIEWAMY SIĘ, że w świecie Szatana będziemy przeżywać trudności. Jezus realistycznie ostrzegł swoich naśladowców: „Powody, wskutek których można upaść, na pewno się pojawią” (Mat. 18:7). Mając to w pamięci, powinniśmy przygotować się na różne wyzwania — między innymi te związane z naszymi współwyznawcami.

² Rozważmy przykład. Słudzy Jehowy są zachęcani, żeby przygotować się na klęski żywiołowe. Jak to robimy? Najpierw sprawdzamy, jakie klęski mogą wystąpić w naszej okolicy — zwłaszcza jeśli sprowadziliśmy się tam niedawno. Następnie planujemy, co zrobić na wypadek każdej z nich (Prz. 21:5). Podobnie warto wcześniej przemyśleć, jakie trudności mogą nas spotkać po chrzcie i jak na nie zareagujemy. Dzięki temu łatwiej nam będzie je znieść i zachować bliską więź z Jehową (Ps. 17:5). Omówmy teraz trzy możliwe wyzwania i zastanówmy się, jak przygotować się na każde z nicha.

GDY WSPÓŁWYZNAWCA CIĘ ZRANI

3. Z jakim wyzwaniem możemy spotkać się w zborze?

³ Czy pamiętasz, jak się czułeś, kiedy pierwszy raz przyszedłeś na zebranie i zobaczyłeś miłość wśród sług Jehowy? Czy przekonało cię to, że znalazłeś prawdę? (Jana 13:35; Kol. 3:12). Właśnie tak było w wypadku Blankib. Jednak po chrzcie spotkało ją coś nieoczekiwanego. Opowiada: „Pewna siostra szorstko mnie potraktowała. Zauważyłam też, że negatywnie wypowiada się o innych. Czegoś takiego się nie spodziewałam. Przecież uczyłam się, że Świadkowie Jehowy dbają o pokój i są życzliwi”. Oczywiście bracia i siostry starają się pielęgnować chrześcijańskie przymioty, ale są niedoskonali (Efez. 4:23, 24; 1 Jana 1:8). Dlatego zapewne zdarzy się, że ktoś powie albo zrobi coś, co cię zrani (Jak. 3:8). Niestety, z takiego powodu niektórzy przestali służyć Jehowie.

4. Jak możemy przygotować się na wypadek, gdyby współwyznawca nas uraził? (Efezjan 4:32).

⁴ Jak możesz przygotować się na wypadek, gdyby współwyznawca cię uraził lub zranił? Staraj się zawsze stosować do rady z Listu do Efezjan 4:32 (odczytaj). Kiedy robisz, co możesz, żeby okazywać innym życzliwość i współczucie, unikasz niepotrzebnych konfliktów. Postaw sobie za cel chętne przebaczanie innym błędów. Co ci w tym pomoże? Pamiętaj, jak często ty prosisz Jehowę, żeby ci wybaczył, i jak hojnie On to robi (Mat. 6:12). Jeśli z docenianiem o tym rozmyślasz, przebaczanie innym będzie przychodzić ci łatwiej.

5. Jakie zasady biblijne mogą nam pomóc, gdy ktoś nas zrani? (Przysłów 19:11). (Zobacz też ilustracje).

⁵ Odczytaj Przysłów 19:11. Biblia mówi, że kiedy ktoś nas zrani, łatwiej będzie nam zachować spokój, jeśli okażemy wnikliwośćc. Zasada ta przydaje się Rimie, która została ochrzczona kilka lat temu. Mówi ona: „Kiedy brat lub siostra w jakiś sposób mnie urazi lub zrani, przypominam sobie radę z Księgi Przysłów 19:11. Myślę o tym, jaki wpływ na ich zachowanie ma ich przeszłość albo obecne warunki. Staram się też umawiać z nimi do służby. Dzięki temu lepiej ich poznaję”. Rzeczywiście, dobrze jest bliżej poznać braci i siostry. Im lepiej ich rozumiemy, tym łatwiej nam im przebaczyć, gdy źle nas potraktują.

6. Co pomoże nam nawiązać z braćmi i siostrami bliskie przyjaźnie?

⁶ Co możesz zrobić, żeby mieć dobre relacje z braćmi i siostrami? Staraj się skupiać na ich zaletach (Prz. 10:12; Rzym. 12:10; Filip. 2:2, 3). Zobacz, jak pomogło to nowo ochrzczonemu bratu o imieniu Mark. Kiedy zaczął on spędzać więcej czasu ze współwyznawcami, zauważył ich słabości. Nie pozwolił jednak, żeby to osłabiło jego wiarę. Dzięki czemu? Mówi: „Uświadomiłem sobie, że skupiam się na ich drobnych błędach, które są niczym w porównaniu z tym, czego dopuszczają się ludzie w tym świecie. Zrozumiałem, że nie powinienem roztrząsać słabości współwyznawców. Dlatego skoncentrowałem się na ich pozytywnych cechach”. Jeśli zrobisz podobnie, nawiążesz z braćmi i siostrami bliskie przyjaźnie.

GDY ZACZYNASZ TĘSKNIĆ ZA TYM, CO ZOSTAWIŁEŚ

7. Dlaczego moglibyśmy zacząć tęsknić za tym, co za sobą zostawiliśmy?

⁷ Kiedy poznałeś prawdę, na pewno bardzo się cieszyłeś, że nie jesteś już częścią świata Szatana. Może myślisz: „Jak ktokolwiek mógłby za tym tęsknić?”. Jednak gdy napotkasz w życiu poważne trudności, może zacząć ci brakować pewnych rzeczy, które za sobą zostawiłeś. Może nawet kusić cię, żeby do nich wrócić (por. Liczb 11:4-6). Niektórzy zrezygnowali z prestiżowej, ale czasochłonnej kariery. Inni mieli przyjaciół, którzy z powodu ich nowych wierzeń się od nich odwrócili. A jeszcze inni dopuszczali się postępowania, które było nieczyste, ale sprawiało im przyjemność. Jakie byłoby to smutne, gdyby chrześcijanin wrócił do czegoś, co już za sobą zostawił, i przez to oddalił się od Jehowy! Jak możesz tego uniknąć?

8. Czego się uczymy z przykładu Abrahama i Sary?

⁸ W Biblii czytamy o wiernych sługach Jehowy, którzy zostawili za sobą coś, za czym mogliby tęsknić. Na przykład Abraham i Sara posłuchali Jehowy, który polecił im opuścić bezpieczne miasto Ur i zamieszkać w namiotach (Hebr. 11:8, 9). Z pewnością czasem przypominali sobie niektóre wygody, z jakich wcześniej korzystali. Ale „gdyby ciągle wspominali” dawne życie albo myśleli o nim z sentymentem, mogliby uznać, że powinni do niego wrócić. Jednak oni koncentrowali się na przyszłości (Hebr. 11:15, 16).

9. Jak Paweł patrzył na to, co za sobą zostawił? (Filipian 3:7, 8, 13).

⁹ Również apostoł Paweł poświęcił pewne rzeczy, żeby spełniać wolę Jehowy. Zanim został chrześcijaninem, uczył się u Gamaliela, słynnego nauczyciela Prawa (Dzieje 22:3). Był na dobrej drodze do zyskania w judaizmie wysokiej pozycji (Gal. 1:13, 14). Jednak kiedy przyjął dobrą nowinę, zrezygnował z tej kariery. Czy po nawróceniu jego życie zawsze było łatwe? Nie. Nieraz był bity i więziony, a jego rodacy go znienawidzili (2 Kor. 11:23-26). Gdyby skupił się wyłącznie na tych próbach i zaczął porównywać obecne życie z poprzednim, mógłby dojść do wniosku, że było mu lepiej, zanim został chrześcijaninem. Ale on koncentrował się na tym, jak ogromnym przywilejem jest naśladowanie Chrystusa, oraz na przyszłej nagrodzie. Był przekonany, że te błogosławieństwa znacznie przewyższają wszystkie poświęcenia, na jakie się zdobył (odczytaj Filipian 3:7, 8, 13).

10. Nad czym warto regularnie rozmyślać? (Marka 10:29, 30). (Zobacz też ilustracje).

¹⁰ Czego się z tego uczymy? Jeśli zaczynasz wspominać rzeczy, z których zrezygnowałeś, żeby zostać chrześcijaninem, przypomnij sobie, dlaczego to zrobiłeś (Kazn. 7:10). Porównaj je z błogosławieństwami, które zyskałeś, gdy poznałeś prawdę. Nawiązałeś bliską więź z Władcą całego wszechświata (Prz. 3:32). Masz teraz kochającą duchową rodzinę (odczytaj Marka 10:29, 30). Czeka cię też wspaniała przyszłość! (Izaj. 65:21-23). Jeśli regularnie rozmyślasz o tych błogosławieństwach, nie będziesz chciał wrócić do tego, co za sobą zostawiłeś.

11. Czego uczysz się z przykładu Rosemary?

¹¹ Siostra o imieniu Rosemary została ochrzczona, gdy była po pięćdziesiątce. Opowiada: „Na początku tęskniłam za świętami, bo to zawsze był miły czas z rodziną. Lubiłam obdarowywać bliskich. Z radością patrzyłam, jak dzieci zaglądają pod choinkę i jak świecą im się oczka, kiedy otwierają prezenty”. Co pomogło jej poradzić sobie z tą tęsknotą? Dodaje: „Poszukałam innych okazji do spędzania czasu z rodziną. Każdego roku wybieram jakiś dzień, żeby spotkać się z bliskimi, dać im prezenty i powiedzieć, dlaczego ich kocham”. Rosemary stanęła przed jeszcze innym wyzwaniem. Mówi: „Kiedy poznałam prawdę, przyjaciele zerwali ze mną kontakt. Czasami za nimi tęsknię i czuję się samotna”d. Co zrobiła? Zaczęła umawiać się do służby z różnymi siostrami. Wyjaśnia: „Dzięki temu zdobyłam nowe przyjaciółki, które kocham i cenię”. Czego możesz się nauczyć z przykładu Rosemary? Jeśli zaczniesz tęsknić za tym, co kiedyś sprawiało ci radość, poszukaj sposobu, by czerpać ją z czegoś wartościowego (Filip. 4:8, 9). I pamiętaj: Z Jehową zawsze więcej zyskujesz, niż tracisz.

GDY KTOŚ OPUSZCZA JEHOWĘ

12. Jakie wyzwanie w zborze może być dla nas szczególnie trudne?

¹² Kiedy zostałeś Świadkiem Jehowy, z pewnością czułeś ulgę, że wydostałeś się z tego zepsutego świata i schroniłeś w czystej moralnie duchowej oazie (Izaj. 65:14). Jednak zdarza się, że ktoś ze zboru popełnia poważny grzech, a nawet zostaje z niego usunięty (1 Kor. 5:13). Zobaczmy, jak taka sytuacja wpłynęła na siostrę o imieniu Samar. Opowiada ona: „Niedługo po moim chrzcie pewien starszy popełnił poważny grzech i został usunięty ze zboru. O mało co nie straciłam wiary. Nie mieściło mi się w głowie, że starszy może zgrzeszyć przeciwko Jehowie i zborowi”. Oczywiście powinniśmy ufać, że nasi bracia i siostry kochają Jehowę i chcą być wobec Niego lojalni (1 Kor. 13:4, 7). Ale musimy być realistami; każdego roku część osób zostaje usunięta ze zboru. Szczególnie trudne może być dla nas to, gdy złe postępowanie wybiera ktoś nam bliski albo ktoś, kto był dla nas wzorem.

13. Co możemy zrobić, żeby zachować silną wiarę, gdyby ktoś nam bliski opuścił Jehowę?

¹³ Co możesz zrobić, żeby twoja wiara nie osłabła, gdyby ktoś ci bliski został usunięty ze zboru? Cały czas wzmacniaj swoją więź z Jehową (Jak. 4:8). Nie pozwól, żeby była ona zależna od tego, co robią inni. Chociaż często wielbimy Jehowę razem z rodziną i ze zborem, musimy też stale dbać o osobiste modlitwy i czytanie Biblii (Ps. 1:2; 62:8).

14. Jakie wnioski wyciągamy z przykładu apostoła Piotra? (Jana 6:66-68).

¹⁴ Możemy też wyciągnąć wnioski z przykładu apostoła Piotra. Pewnego razu wielu uczniów odeszło od Jezusa, bo nie zrozumieli oni tego, co powiedział. Piotr też tego nie rozumiał, ale pozostał lojalny (odczytaj Jana 6:66-68). Nie skupił się na tym, co zrobili inni, tylko na tym, że Jezus naucza prawdy. Dzięki temu nie stracił wiary. Podobnie jest dzisiaj. Postępowanie poszczególnych osób nie zmienia faktu, że z pomocą organizacji Jehowy poznałeś cenne prawdy. Mocno się ich trzymaj! Cytowana wcześniej Samar mówi: „Zawsze sobie przypominam, że złe postępowanie jednej osoby nie oznacza, że należy odrzucić całą organizację; nie zmienia też tego, że Jehowa jest wspaniałym Bogiem”.

15. Czego uczysz się z przeżyć Emily?

¹⁵ Pomyślmy o tym, co przeżyła Emily. Tydzień po jej chrzcie jej mama zostawiła rodzinę i została usunięta ze zboru. Emily opowiada: „Nigdy nawet nie przyszłoby mi do głowy, że stanie się coś takiego. To najtrudniejsza próba w moim życiu. Bardzo tęsknię za mamą”. Co pomaga Emily? Mówi ona: „Nie jestem sama. Wspiera mnie nie tylko tata, ale też bracia i siostry, którzy są dla mnie jak rodzina. Każdy przechodzi jakieś próby. Dlatego to bardzo ważne, żeby trzymać się razem i nawzajem zachęcać” (1 Piotra 5:9). Żeby wzmacniać więzi ze współwyznawcami, nie musisz czekać na trudności. Rób to już teraz. Dzięki temu — bez względu na to, co się stanie — nie będziesz czuł się samotny.

16. O czym powinniśmy pamiętać? (Zobacz też ilustrację).

¹⁶ Pamiętaj też, że Jehowa karci tych, których kocha (Hebr. 12:6). Chciałby, żeby wszyscy usunięci ze zboru do Niego wrócili (2 Piotra 3:9). Jeśli więc ze zboru został usunięty ktoś ci bliski, bądź pewien, że starsi zrobią, co mogą, żeby pomóc mu odbudować więź z Jehową (2 Tym. 2:24, 25).

17. Czego możemy być pewni?

¹⁷ Omówiliśmy tylko niektóre wyzwania, przed jakimi możesz stanąć po chrzcie. To prawda, że mogą się one wydawać przytłaczające, ale nie bój się — możesz się na nie przygotować. Nigdy nie zapominaj też o najlepszej dostępnej pomocy — pomocy Jehowy Boga. On cały czas cię wspiera i chce to robić już zawsze! (1 Piotra 5:10). Będzie dodawał ci sił, dzięki czemu będziesz w stanie przetrwać wszystko. Jeśli przyjmujesz Jego pomoc, to żadna próba cię od Niego nie oddzieli! (Ps. 119:165; Rzym. 8:38, 39).