Czy możesz zaznawać więcej radości w dziele żniwnym?
1. Z czym kojarzą się żniwa?
1 Czy widziałeś kiedyś żniwiarzy przy pracy? A może sam brałeś w niej udział? Niewątpliwie przyznasz, że żniwa to okres radości, ale też niemałego wysiłku. Plony trzeba zebrać w określonym terminie — w sprzyjającej porze. Nie można pozwolić sobie na opieszałość, a tym bardziej na bezczynność (Rzym. 12:11).
2. Dlaczego wszyscy powinniśmy zwiększyć udział w służbie?
2 Jezus przyrównał do żniw „zakończenie systemu rzeczy” (Mat. 13:39). Ponieważ właśnie żyjemy w tym okresie, musimy być pilnie zajęci głoszeniem dobrej nowiny o Królestwie Bożym (Mat. 24:14). Dlaczego? Jezus wyjaśnił: „Żniwo jest wielkie, ale pracowników mało”. Bardziej niż kiedykolwiek potrzebni są więc nowi żniwiarze (Mat. 9:37, 38). Ale wszyscy — bez względu na to, jak długo już uczestniczą w tej pracy — muszą wzmóc wysiłki. A jaki jest twój stosunek do tego zbawczego dzieła żniwnego? Co mógłbyś zrobić, by uczestniczyć w nim z jeszcze większą radością?
3. Co mógłbyś uwzględnić przy planowaniu zajęć każdego tygodnia?
3 Dobrze wykorzystuj czas. Każdy z nas ma mnóstwo zajęć oraz obowiązków zawodowych, rodzinnych i zborowych. Jak więc skutecznie wykorzystać dogodny czas na służbę kaznodziejską? (Efez. 5:15-17). Niektórzy wychodzą z domu wcześniej, by jeszcze przed zborowym studium książki dokonać paru odwiedzin ponownych na swoim terenie, zajść do mieszkań zamkniętych lub po drodze świadczyć na ulicy. Inni, pracujący na zmiany, umawiają się do służby również przed południem. Dobrym zwyczajem pielęgnowanym w wielu rodzinach jest wspólne wyruszanie do służby w weekendy. Pewien młodzieniec tak wspomina, co pomogło mu pokochać działalność kaznodziejską: „W mojej rodzinie sobotnie przedpołudnie zawsze przeznaczaliśmy na służbę polową. Odnosiłem z tego pożytek, bo im częściej wyruszałem do służby, tym lepiej dostrzegałem jej dobroczynne skutki i tym bardziej się nią radowałem”.
4. Dzięki czemu można zaznać więcej radości w różnych gałęziach służby?
4 Bierz udział w różnych gałęziach służby. Jeżeli nasza służba jest bardziej urozmaicona, zaznajemy w niej więcej radości. Oczywiście uczestniczenie w różnych gałęziach służby — zwłaszcza w tych, które są dla nas nowe — może stanowić wyzwanie. To zrozumiałe, że u doświadczonego rolnika nowe metody uprawy roli lub zbierania plonów mogą początkowo budzić nieufność. Kiedy jednak widzi dobre rezultaty, czuje się zachęcony do stosowania tych nowych sposobów. Podobnie jest z naszą służbą. Być może świadczenie od sklepu do sklepu, w centrach handlowych, akademikach i innych miejscach wydaje się bardzo trudne, ale gdy dostrzegamy pozytywne owoce tej pracy, odczuwamy radość i zaznajemy obfitych błogosławieństw od Jehowy Boga (1 Jana 5:14).
5. Jak możemy podnieść jakość naszej służby?
5 Jednakże obfite plony są uzależnione nie tylko od tego, ile czasu poświęcamy na służbę, ale też od jej jakości. Z kolei jakość zależy od umiejętnego posługiwania się dostępnymi narzędziami. Należy do nich Pismo Święte w Przekładzie Nowego Świata, książka Prowadzenie rozmów, rady i zalecenia podawane w Naszej Służbie Królestwa oraz na zebraniach i zgromadzeniach. Oczywiście ze względu na różne ograniczenia nie każdy ma jednakowe możliwości korzystania z tych narzędzi. Ale warto robić z nich jak najlepszy użytek, wtedy bowiem nasza służba spotka się z błogosławieństwem Jehowy (Prz. 10:22).
6. Jakiej pomocy można oczekiwać od nadzorców grup zborowego studium książki?
6 Rola starszych. Nadzorcy grup zborowego studium książki oraz ich zastępcy interesują się postępami głosicieli w grupie. Praktycznymi radami i współpracą mogą ich zachęcić do pełniejszego zaangażowania w różnych gałęziach służby. Bardziej doświadczonych głosicieli można poprosić o umawianie się z tymi, którzy chcieliby zrobić postępy w określonych dziedzinach służby (Prz. 27:17).
7. Jak możemy współpracować z nadzorcą służby?
7 Duże pole do działania ma też nadzorca służby. Podczas wizyt w grupach może w praktyczny sposób zachęcać do zwiększania udziału w służbie, gdy przemawia i wyrusza z głosicielami ze zbiórek. Czuwa też nad tworzeniem grup pionierów chętnych do wyjazdu na tereny rzadko opracowywane. Takie osoby, zwłaszcza młodzież szkolna, mogą wykorzystać ferie zimowe i okresy świąteczne na zwiększenie udziału w służbie — na terenie swojego zboru lub też wyjeżdżając na tydzień czy dwa tam, gdzie są potrzeby (zob. list do wszystkich zborów z 3 września 2003 roku, strona 1, akapit 6).
8. Do czego powinna nas pobudzać świadomość, że czas nagli?
8 Osobista odpowiedzialność. Udane żniwa w dużej mierze zależą od wspólnych starań wszystkich pracowników. Świadomość, że trzeba spożytkować każdą chwilę sprzyjającej pogody, pobudza każdego żniwiarza do zwiększenia wysiłków i jak najlepszego wykorzystania czasu oraz dostępnych narzędzi. Ponieważ koniec tego systemu jest bliski, uważajmy głoszenie za swój obowiązek. Dążmy do tego, by wszyscy mieli sposobność usłyszeć dobrą nowinę i dostąpić wybawienia. Bądźmy gotowi nieustannie trudzić się dla dobra innych, a zaznamy niewysłowionej radości i obfitych błogosławieństw od Boga Jehowy! (Rzym. 1:14-17).