Zebrania służby w sierpniu
Tydzień od 2 sierpnia
10 min: Sprawy lokalne i wybrane ogłoszenia z Naszej Służby Królestwa. Omów majowe sprawozdanie ze służby polowej całego kraju i miejscowego zboru. Zachęć wszystkich do głoszenia w sierpniu.
17 min: „Wysoko ceńmy piękne imię Jehowy”. Poświęć nie więcej niż minutę na wprowadzenie artykułu, a następnie omów go za pomocą pytań i odpowiedzi. Uwypuklij zacytowane wersety (zob. książkę Żyć wiecznie, strony 184 i 185).
18 min: „Świecka edukacja a twoje cele duchowe”. Ojciec omawia artykuł z synem lub córką. Mogą też wykorzystać materiał z Przebudźcie się! z 8 sierpnia 1994 roku, strony 9 i 10.
Pieśń 148 i modlitwa końcowa.
Tydzień od 9 sierpnia
8 min: Sprawy lokalne. Przedstaw sprawozdanie finansowe zboru.
12 min: Pionierzy wspierają drugich — jaki postęp osiągnięto? Przemówienie i wywiady, które przeprowadzi nadzorca służby. Przypomnij wskazówki zamieszczone w Naszej Służbie Królestwa z września 1998 roku, strona 4. Powiedz, jak w waszym zborze zorganizowano to szkolenie i jakie postępy uczynili objęci nim głosiciele. Przeprowadź wywiad z jednym lub dwoma pionierami oraz głosicielami korzystającymi z ich pomocy. Zachęć osoby, które wkrótce przejdą takie szkolenie, do odniesienia z niego pełnego pożytku.
25 min: „Czy nie otworzyły się teraz przed tobą drzwi do służby pionierskiej?” Starszy omawia artykuł za pomocą pytań i odpowiedzi. W budujący sposób wskaż, dzięki czemu więcej głosicieli może teraz podjąć służbę pionierską. Przeprowadź wywiad z pionierami, którzy opowiedzą z własnego doświadczenia, jak przezwyciężyli najczęściej spotykane przeszkody i osiągnęli powodzenie. Omów „Wzorcowe plany dla pioniera stałego” i podkreśl, iż przy dobrym planowaniu można wypracować wymaganą liczbę godzin. Zaznacz, że każdy, kto pragnie wziąć zgłoszenie do służby pionierskiej, może je otrzymać po zebraniu.
Pieśń 202 i modlitwa końcowa.
Tydzień od 16 sierpnia
10 min: Sprawy lokalne. Ponieważ w sierpniu będą jeszcze tylko dwa weekendy, zachęć wszystkich do udziału w służbie kaznodziejskiej przed końcem miesiąca. Omów „Nowy program jednodniowego zgromadzenia specjalnego”.
15 min: Omówienie potrzeb zboru.
20 min: Czy uczestniczysz w dziele czynienia uczniów? Omówienie z udziałem obecnych. Ponieważ rozpowszechniamy dużo literatury, powinniśmy dążyć do zapoczątkowywania studiów biblijnych, aby pomóc ludziom odnosić pożytek z publikacji, które otrzymują. Poproś głosicieli o wypowiedzi na temat problemów, jakie ograniczają ilość prowadzonych przez nich studiów biblijnych: 1) Niełatwo znaleźć ludzi gotowych studiować. 2) Niektóre osoby okazujące zainteresowanie mówią, że nie mają czasu na studium. 3) Po zapoczątkowaniu studium trudno zastać domownika, przez co odbywa się ono nieregularnie. Skieruj też uwagę na to, jakie wątpliwości mogą nurtować niektórych głosicieli w związku ze studiami biblijnymi: 1) „Nie jestem dobrym nauczycielem”. 2) „Nie mam czasu na prowadzenie studium każdego tygodnia”. 3) „Nie wiem, czy potrafię sprostać takiemu zobowiązaniu”. 4) „Wystarczy, że uczestniczę w innych gałęziach służby”. Podaj budujące wskazówki, jak przezwyciężyć takie przeszkody, aby mieć osobisty udział w dziele czynienia uczniów. Niech głosiciele osiągający dobre rezultaty w tej dziedzinie opowiedzą o radości z prowadzenia studiów (zob. wkładkę do Naszej Służby Królestwa z kwietnia 1998 roku, akapity 3-8 i 15).
Pieśń 100 i modlitwa końcowa.
Tydzień od 23 sierpnia
10 min: Sprawy lokalne.
15 min: Pomagaj nowo zainteresowanym doceniać świętość małżeństwa. Starszy prowadzi dyskusję z obecnymi na podstawie materiału z książki Prowadzenie rozmów, strony 159-161. Spotykamy pary, które pozytywnie reagują na orędzie Królestwa, ale robią bardzo wolne postępy, ponieważ żyją bez ślubu. Omów, jak pomóc im zrozumieć, dlaczego chrześcijanie muszą okazywać szacunek postanowieniu co do małżeństwa (zob. Przebudźcie się! z 8 lutego 1992 roku, strony 26 i 27). Podaj propozycje taktownego wyjaśnienia takim osobom, dlaczego nie mogą stać się członkami zboru, dopóki nie zalegalizują swego związku.
20 min: „Co powiesz buddyście?” Pytania i odpowiedzi. Często zastanawiamy się, co powiedzieć, gdy na terenie spotykamy wyznawców religii niechrześcijańskich, których poglądy, praktyki i obrzędy są nam obce. Artykuł ten jest pierwszym z pięciu poświęconych temu problemowi. Wprowadź dobrze przygotowany pokaz. Dodatkowe informacje na temat buddyzmu znajdziesz we wkładce do Naszej Służby Królestwa z lutego 1998 roku, w książce Prowadzenie rozmów na stronie 21 i Człowiek poszukuje Boga, rozdział 6.
Pieśń 133 i modlitwa końcowa.
Tydzień od 30 sierpnia
10 min: Sprawy lokalne. Przypomnij o złożeniu sprawozdań ze służby za sierpień. Prowadzący zborowe studium książki powinni sprawdzić, czy wszyscy głosiciele z ich grupy już to uczynili, żeby do 6 września można było je wysłać.
17 min: Miłujemy naszych braci. Przemówienie starszego oraz dyskusja z obecnymi na podstawie Strażnicy z 1 grudnia 1995 roku, strony 15-17, akapity 7-11. Podkreśl, jakie korzyści wspólnie odnosimy, gdy lepiej poznajemy braci, udzielamy sobie zachęt i wspieramy się w próbach. Podpowiedz, jak można to czynić w jeszcze większej mierze. Poproś głosicieli, by opowiedzieli przeżycia ukazujące, jak zbudowały ich i wzmocniły serdeczne zachęty innych.
18 min: Uzasadniaj swą nadzieję. Starszy rozmawia z jednym lub dwoma przykładnymi nastolatkami chodzącymi jeszcze do szkoły. Raz po raz zdarzają się sytuacje, w których świeccy rówieśnicy chcą wiedzieć, dlaczego nie uczestniczą z nimi w ich zajęciach. Wykorzystując takie sposobności do wyjaśnienia przekonań opartych na Biblii, nasza młodzież musi niezachwianie stawiać czoło różnym pokusom. Grupa omawia, jak można reagować, gdy ktoś proponuje papierosy lub narkotyki. Przeanalizujcie argumenty podane w książce Pytania młodych ludzi na stronach 277-281. Wyjaśnijcie, jak obstawanie przy postanowieniu, by czynić to, co właściwe, służy ochronie i jest dobrym świadectwem.
Pieśń 129 i modlitwa końcowa.