Kierowanie nowych do organizacji
1 Kiedy podczas swej pierwszej wizyty w Koryncie Paweł spotkał wielu chętnych do słuchania, nie ograniczył się do nauczania tych nowo zainteresowanych pojedynczo, lecz zadbał o to, żeby mogli się ze sobą spotykać i wspólnie oddawać cześć Bogu (Dzieje 18:7). Wkrótce potem zorganizował ich w zbór (1 Kor. 1:2). Później udał się do Efezu, gdzie sprawy przybrały podobny obrót: powstał zbór, w którym ustanowiono starszych (Dzieje 19:9; 20:17, 18). Wynika stąd, że gdy w I wieku n.e. nowi przyjmowali prawdę, nie zostawiano ich samym sobie, tylko łączono w zbory. Dlaczego?
2 Gdy ktoś został chrześcijaninem, tracił łączność z dotychczasowym środowiskiem. Gdyby tak miał żyć w izolacji, zaczęłaby mu dokuczać samotność. Nawiązanie stosunków z innymi chrześcijanami z miejscowego zboru dodawało mu sił do trzymania się z dala od świata. Poza tym w zborze mógł zobaczyć jedność i miłość, które wyróżniają prawdziwych naśladowców Jezusa (Jana 13:35; 17:11). Z czasem mógł razem z innymi braćmi wziąć udział w prowadzonej przez zbory zorganizowanej działalności głoszenia dobrej nowiny o Królestwie.
3 Jakie wnioski można wysnuć z tych faktów historycznych? My także powinniśmy kierować nowo zainteresowanych do miejscowego zboru chrześcijańskiego. Nowym potrzebne jest wsparcie duchowe, moralne i uczuciowe. Muszą zaznać miłości ze strony współwyznawców oraz dobrodziejstw wynikających z usługiwania starszych. Jeżeli pouczamy nowych o obowiązku brania udziału w głoszeniu o Królestwie, przeprowadzanym w zorganizowany sposób przez zbór chrześcijański, to powinniśmy im też pokazywać, jak mają z nim współpracować.
4 Jednakże nie chodzi tu jedynie o kierowanie nowych do miejscowego zboru. Trzeba ich też wprowadzać do „całej społeczności braci” (1 Piotra 2:17). Niech sobie uświadomią, że choć na ziemi istnieją dziesiątki tysięcy zborów, to jednak wszystkie razem stanowią jedną międzynarodową społeczność chrześcijan. Powinni wiedzieć, że dziś — podobnie jak w I wieku — działa „niewolnik wierny i rozumny”, który dostarcza pokarm duchowy, oraz Ciało Kierownicze, które reprezentuje tego „niewolnika” (Mat. 24:45-47).
POMAGANIE NOWYM, BY MIŁOWALI „CAŁĄ SPOŁECZNOŚĆ”
5 Trzeba opowiadać nowym o zborze i międzynarodowym braterstwie, a potem im to pokazywać. Jak o tym opowiadać? Oto metody, które zdaniem doświadczonych głosicieli dają dobre wyniki: Przed studium i po nim należy poświęcić trochę czasu na porozmawianie o zborze i jego znaczeniu w świetle Biblii, o „niewolniku wiernym i rozumnym” oraz o tym, jak nam usługuje. Opisz Salę Królestwa i zebrania. Mów, jakich ciekawych rzeczy się na nich dowiadujesz. W modlitwach przed studium i po nim pamiętaj o miejscowym zborze oraz o braciach na całym świecie.
6 A jak to pokazywać? Oto niektóre skuteczne sposoby: Jak najwcześniej zapraszaj innych członków zboru do towarzyszenia ci w studium. Dzięki temu zainteresowany szybko zacznie poznawać nowych przyjaciół. Ważne jest, żeby zrozumiał, iż bez względu na to, jakie przyjaźnie traci w starym systemie, zostanie bogato nagrodzony nowymi znajomościami w ‛całej społeczności braci na świecie’ (1 Piotra 5:9; Mat. 19:27-29). Zrób dobry użytek z broszury Świadkowie Jehowy w dwudziestym wieku. Opisano w niej współczesną międzynarodową organizację Świadków Jehowy i zamieszczono szereg fotografii, ukazujących między innymi wielkie kongresy, typową salę Królestwa, zebrania i działalność kaznodziejską. Da to zainteresowanym pewne wyobrażenie o tym, z jakim rozmachem pracuje „cała społeczność braci”. Również w 23 rozdziale książki Żyć wiecznie jest opis dzisiejszej organizacji Bożej uzupełniony kolorowymi ilustracjami.
7 Nie zapominajmy też o tym, że im prędzej studiujący zacznie się spotykać z miejscowym zborem, tym szybciej rozpozna, gdzie faktycznie jest prawda (1 Kor. 14:24, 25). Dlatego jak najrychlej zapraszajmy nowych na zebrania zborowe i na duże zgromadzenia. W razie potrzeby bądźmy gotowi nadłożyć drogi, aby osobiście ich przyprowadzić. Kiedy zbór odwiedza nadzorca obwodu, zatroszczmy się o to, żeby zainteresowany spotkał się z nim i jego żoną, i ewentualnie zaprośmy jedno z nich na domowe studium biblijne.
8 Przyjęcie prawdy polega między innymi na przyłączeniu się do międzynarodowej społeczności braterskiej. Stając się jej cząstką, nowo zainteresowani zaczynają korzystać ze wsparcia i ochrony, jakie ona zapewnia. Rozkoszują się braterską miłością, którą ich darzą współchrześcijanie, i mają sposobność ją odwzajemniać (Hebr. 13:1). Oznacza to także, iż wchodzą w skład niezliczonej rzeszy ludzi ze wszystkich narodów, która przeżyje wielki ucisk, aby potem na zawsze cieszyć się uszczęśliwiającą więzią wzajemną (Obj. 7:9-17). Kiedy więc zapoznajesz nowych z prawdami biblijnymi, nie zapominaj kierować ich do Organizacji i wpajać im miłość do „całej społeczności braci”.