Zebrania, które nam pomagają czynić uczniów
TYDZIEŃ PO 8 LUTEGO
7 min: Po słowach wstępnych odczytanie i omówienie hasła rocznego (Psalm 145:10, 11, NW). Przedstaw styczniową pracę ośrodka ze szczególnym uwzględnieniem kampanii Strażnicy.
18 min: Przedyskutowanie artykułu „Służenie Jehowie całą rodziną”. Podczas omawiania poszczególnych paragrafów zadawaj stosowne pytania. W związku z paragrafem 4 i 8 poproś o wypowiedzi na temat wyników, jakie daje wspólne wyruszanie do służby całymi rodzinami.
30 min: „Jak uczyć dzieci miłowania Jehowy”. Przewodniczący zada stosowne pytania, żeby obecni mogli wyciągnąć odpowiednie wnioski i zastanowić się nad możliwością wykorzystania w rodzinach następujących sugestii:
(1) Połóż nacisk na fakt, że wychowywanie dzieci na uczniów Chrystusa wymaga wysiłku; nie odbywa się automatycznie. Przedyskutujcie niżej podane wersety, zwracając uwagę na konieczność działania: Przysłów 22:6: „Wychowuj chłopca ...” Do tego potrzeba czasu i starań.
W Efezjan 6:4 (NW) czytamy: „Ojcowie, nie drażnijcie się ze swymi dziećmi, lecz wychowujcie je w karności i podług wytycznych Jehowy”. Grecki odpowiednik słów „wychowywać” znaczy „karmić”, to znaczy odżywiać dzieci pod względem duchowym, szkolić je i pomagać im robić postępy; „w karności” odnosi się do udzielania pouczeń, a więc szkolenia, wdrażania i korygowania; „podług wytycznych Jehowy” oznacza „wpajanie [w umysł dziecka] zdania Jehowy”. O zdaniu Jehowy i Jego woli mówi Biblia. Podsuń pomysł, żeby dzieci uczyły się wersetów biblijnych na pamięć. Zapytaj, kto już próbował to robić i jakie uzyskał wyniki? Oto kilka stosownych wersetów: Dzieje Apostolskie 20:35; Jana 3:16; Efezjan 6:1; Micheasza 6:8; Mateusza 24:14; Psalm 83:19; Przysłów 22:15 itp.).
2 Tymoteusza 3:15 (NP): „Dzieciństwo” można odnieść do niemowlęctwa (Łuk. 2:12), a więc np. już do 3-miesięcznego dziecka (Dzieje 7:19, 20; Wyjścia 2:2). Chodzi o to, żeby zaczynać wychowywanie od razu, gdy dziecko jest jeszcze bardzo małe. Mózg dziecka w wieku dwóch lat ma już wielkość trzech czwartych mózgu człowieka dorosłego, a serce powiększa się dwukrotnie w ciągu pierwszego roku życia. Jakże istotną sprawą jest zatem trafianie do serca dziecka! (Mat. 15:18; Łuk. 6:45).
(2) Szkolenie dziecka ma na celu wpojenie mu zasad sprawiedliwości Bożej; trzeba do tego zmierzać zgodnie z miernikami biblijnymi. Wymaga to czasu i cierpliwości oraz konsekwentnej współpracy obojga rodziców (Kol. 3:15). Wyobraźmy sobie teraz następujące sceny:
Scena 1: W obecności dorosłego, który przyszedł z wizytą, dziecko odzywa się do rodziców w sposób świadczący o braku szacunku. W tym wypadku wchodzą w grę zasady przedstawione w Prz. 23:22; 13:24 (Bóg wymaga posłuszeństwa wobec rodziców); Rzym. 13:1 (brak szacunku dla władzy rodzicielskiej może prowadzić do usposobienia buntowniczego).
Scena 2: Dziecko nie pozwala drugiemu dziecku bawić się swymi zabawkami, co świadczy o samolubstwie. Wersety: Dzieje 20:35; Mat. 20:28 (przykład Jezusa); 1 Tym. 6:18 i 1 Jana 4:20.
Scena 3: Dziecko wpada w złość, gdy mu się nie pozwala bawić podczas zebrania. Wersety: Powt. Pr. 21:18 (samowola może prowadzić do buntowniczego postępowania pociągającego za sobą poważne konsekwencje); Powt. Pr. 31:12 (nawet bardzo małe dzieci słuchają i uczą się na zebraniach); Prz. 22:15; 23:13, 14 (niekiedy trzeba stosować literalną rózgę).
Rodzice powinni przede wszystkim wyjaśnić dziecku, jakie zgubne skutki mogą wyniknąć ze złego postępowania lub nastawienia; powinni bezzwłocznie karcić dziecko, opierając się na zasadach biblijnych. W razie konieczności trzeba użyć rózgi. Pamiętaj, że celem, do którego zmierzasz, jest wychowanie chrześcijanina miłującego Jehowę i przynoszącego chwałę Jego imieniu.
5 min: Zakończ pieśnią 24 i modlitwą.
TYDZIEŃ PO 15 LUTEGO
10 min: Sprawy lokalne. Omów program wzajemnego pomagania sobie w ośrodku. Jakie to dało wyniki? Jeżeli ktoś był pionierem pomocniczym w styczniu lub w lutym (ferie zimowe), poproś o podzielenie się budującymi doświadczeniami.
18 min: „Przedstawianie dobrej nowiny — Listownie” — odczytanie i omówienie.
15 min: Dbanie o czystość w związku ze służbą Bożą — przemówienie połączone z przedyskutowaniem tematu.
Starannie rozważ, pod jakim względem materiał ten mógłby znaleźć zastosowanie w waszym terenie, i zajmij się szczegółami, na które należałoby zwrócić uwagę.
Na niektórych terenach daje się niekiedy zauważyć brak dbałości o czystość i schludny wygląd. Czy coś takiego zdarza się i u nas? Jaki wpływ to wywiera na braci i siostry?
Biblia kładzie nacisk na czystość duchową (Kapł. 19:1, 2; 1 Piotra 1:15, 16), ale są też dowody na to, że liczy się czystość cielesna. Izraelici i pierwsi chrześcijanie uchodzili za lud wyróżniający się pod względem czystości. Na przykład nie strzyżone i rozczochrane włosy oraz nie praną odzież uznawano za przejaw żałoby (2 Sam. 19:24). Gościnność nakazywała umycie nóg gościowi, gdyż chodziło się wtedy w sandałach po zapylonych drogach (Sędz. 19:21; Jana 13:5) (Jeśli czas pozwoli, można omówić jeszcze inne przykłady: Wyjścia 30:17-21; Kapł. 17:15; 15:13 itp.).
Boży nakaz „bądźcie ŚWIĘCI” odnosi się również do nas i świadczy m.in. o znaczeniu higieny osobistej. Chrześcijanie, jako słudzy Boży, mają słuszne powody, żeby się gustownie ubierać i dbać o czystość. Jeżeli jesteśmy czyści, uczesani, i ubrani schludnie, a nie krzykliwie czy niechlujnie, przynosi to chlubę dobrej nowinie, którą zanosimy ludziom, i dobrze świadczy o Bogu, którego czcimy (2 Kor. 6:3, 4; 1 Tym. 2:9, 10). Dzieci należy wdrażać do utrzymywania czystości, dbania o odzież, sprzątania zabawek, właściwego zachowywania się przy stole (nie siorbać, mlaskać itp.), niewtrącania się, gdy rozmawiają dorośli itd. Pomóżcie im zrozumieć, że chodzi tu nie tylko o pomaganie rodzicom, ma to bowiem związek z wielbieniem Stwórcy.
Poza tym chrześcijanie troszczą się o czystość swych mieszkań i posesji. Wszyscy członkowie rodziny powinni dbać o należyte przygotowanie mieszkania, w którym ma się odbyć zebranie. Biorący udział w programie zebrań (zwłaszcza mówcy) powinni dbać o swój wygląd zewnętrzny (krawat, marynarka, porządnie podstrzyżone włosy). Niektórzy zaniedbują higienę osobistą, co wywołuje złe wrażenie na obecnych, zwłaszcza na zainteresowanych. Rodzina lub członkowie ośrodka powinni zachęcić taką osobę do utrzymywania czystości, jeśli pragnie korzystać z zebrań. Zwróćmy też uwagę na wygląd naszych Biblii, teczek i torebek, które zabieramy ze sobą, idąc do służby polowej.
Godni pochwały są ci, którzy na tym polu zrobili postępy od poznania prawdy. Na koniec zachęć wszystkich do zachowywania czystości w sposób świadczący o właściwym podejściu do sprawy wielbienia Boga.
12 min: „Młodzi Świadkowie Jehowy” — przemówienie połączone ze stosowną zachętą. (Gdyby w ośrodku nie było młodzieży, dostosuj to przemówienie do dorosłych lub poświęć ten czas na omówienie aktualnych spraw na waszym terenie).
5 min: Uwagi końcowe. Pieśń 9 i modlitwa.
TYDZIEŃ PO 22 LUTEGO
5 min: Sprawy lokalne. Jak się przedstawia udział ośrodka w opracowywaniu terenu zboru? Czy udziela się pomocy nieregularnym i nieczynnym? Czy zapraszamy zainteresowanych na zebrania? Czy któregoś z nich można by wprowadzić do służby w marcu lub kwietniu?
22 min: „Zebrania zborowe — Część I” — omówienie za pomocą pytań i odpowiedzi. W miarę możliwości punkt ten przeprowadzi starszy. Byłoby dobrze, gdyby na podstawie notatek prowadzonych przez nadzorcę służby sporządził sobie wykaz liczby obecnych na zebraniach w ciągu ostatnich kilku miesięcy i korzystał z niego podczas omawiania paragrafów 5-9. Czy pod tym względem dałoby się zrobić jakieś postępy? Dlaczego niektórzy opuszczają zebrania? Przy omawianiu par. 4 poproś kogoś, żeby opowiedział, jak i kiedy przygotowuje się do Szkoły Teokratycznej i do zebrania służby.
25 min: Odczytanie i przedyskutowanie wkładki „Ceńmy rzeczy święte” do par. 11. Czytanie można podzielić na trzy części: par. 1-3, 4-7, i 8-11. Starajcie się szczególnie podkreślić myśli, które mają praktyczne zastosowanie w waszym ośrodku. (Dołóżcie starań, żeby jak najszybciej umożliwić dokładne zapoznanie się z treścią tej wkładki wszystkim nieobecnym na tym zebraniu służby).
8 min: Uwagi końcowe. Poproś o podzielenie się budującymi przeżyciami z pracy polowej. Przypomnij, gdzie w najbliższą niedzielę odbędzie się specjalna zbiórka do pracy od domu do domu, i serdecznie zachęć do wzięcia w niej udziału. Zapytaj, czy wszyscy chętni mają tereny osobiste. Zakończ pieśnią 32 i modlitwą.
TYDZIEŃ PO 1 MARCA
TEMAT: Dbajmy o wzrost duchowy całej rodziny.
15 min: Słowa wstępne oraz odczytanie i omówienie artykułu „Cotygodniowe okazywanie miłości bliźniego” (1).
25 min: Rola rodziny w prawdziwym wielbieniu. Dyskusja. Na ile czas pozwoli, proś o odczytywanie niżej podanych wersetów biblijnych (Przewodniczący wybierze wersety, które należałoby szerzej omówić).
Założycielem rodziny jest Jehowa (Rodz. 5:3).
Żydzi oddawali cześć Jehowie całymi rodzinami.
Jaki obowiązek ciążył na żydowskich rodzicach? (Powt. Pr. 6:6-8).
Jak dzieci miały się odnosić do rodziców? (Kapł. 19:3; Powt. Pr. 27:16; 5:16).
Jak rodzice mieli chronić zdrowie duchowe dzieci, gdy osiągnęły wiek odpowiedni do zawarcia związku małżeńskiego? (Powt. Pr. 7:1-4).
Kiedy rodziny miały się spotykać, żeby nawiązywać wzajemne kontakty i korzystać z pouczeń duchowych? (Powt. Pr. 16:16; Łuk. 2:41, 44).
Również chrześcijanie są zachęceni do oddawania czci Jehowie całymi rodzinami; w zborach potrzebne są rodziny silne duchowo.
Jaką radę dano chrześcijańskim ojcom? (Efez. 5:25, 28-30; 6:4; zob. też rozdz. książki Życie rodzinne).
Do czego Słowo Boże zachęca chrześcijańskie żony? (Efez. 5:22, 24; Prz. 31:10; zob. też rozdz. 5 książki Życie rodzinne).
Jakie obowiązki nałożono na młodzież? (Efez. 6:1-3). Jak w 1 Koryntian 12:25, 26 wskazano na to, że wszystkie członki „ciała”, czyli wszyscy członkowie rodziny chrześcijańskiej powinni robić postępy? (Zob. też ks. Życie rodzinne, s. 167-169).
Jak członkowie rodziny mogą wspólnie oddawać cześć Jehowie w domu i na chrześcijańskich zebraniach?
Wszyscy chrześcijanie powinni dbać o umacnianie więzów rodzinnych.
Szatan podejmuje niezwykle gwałtowny atak na rodziny.
Wynik: Załamanie moralności; rozpadające się rodziny; zdrady małżeńskie; wzrost liczby separacji i rozwodów; wypadki duchowego zaniedbywania dzieci w rodzinach chrześcijańskich (2 Tym. 3:1-4).
Prawdziwym chrześcijanom nakazano, żeby od tego stronili (2 Tym. 3:5).
Musimy nadal z miłością wzajemnie sobie pomagać, żeby nasze rodziny były silne duchowo, a jednocześnie powinniśmy pomagać swoim braciom w wierze (Gal. 6:10).
15 min: Omówienie przy pomocy pytań i odpowiedzi pozostałej części wkładki z położeniem nacisku na myślach, które w waszym ośrodku mają szczególne zastosowanie.
5 min: Uwagi końcowe. Zakończ pieśnią 112 i modlitwą.