Zebrania, które nam pomagają czynić uczniów
TYDZIEŃ PO 9 WRZEŚNIA
6 min. Słowa wstępne i sprawy lokalne.
24 min. „Docenianie zborowego studium książki” — omówienie za pomocą pytań i odpowiedzi.
25 min. „Jak ty popierasz Królestwo?” W słowach wstępnych uwypuklij na podstawie par. 1-3 potrzebę rzeczywistego związania się z Królestwem choćby wypadło oddać za nie życie. Połóż nacisk na przykład wierności apostołów i innych pierwszych chrześcijan. Zapytaj, czy my popieramy Królestwo z równie głębokim zaangażowaniem? Pozostałą część przedstaw dokładnie, odczytując i omawiając kolejno każdy paragraf. Poproś o wypowiedzi, jak można popierać Królestwo codziennym trybem życia, zebraniami i służbą polową.
5 min. Umów zbiórkę do służby polowej i podaj, jaki temat będzie na niej omawiany. Pieśń 90 i modlitwa.
TYDZIEŃ PO 16 WRZEŚNIA
10 min. Słowa wstępne. Czy wasz zbór zakończył już opracowywanie dalszych terenów? Jakie kroki są podejmowane, aby dopilnować odwiedzania i wychowywania przez studia biblijne wszystkich ludzi, którzy okazali zainteresowanie?
25 min. Nie dopuśćmy do tego, żeby ten wysiłek poszedł na marne!
W lipcu i sierpniu pionierzy pomocniczy włożyli dużo wysiłku w opracowanie terenów rzadko odwiedzanych przez głosicieli. Z samozaparciem znosili deszcze, upały i rozmaite niewygody. Jehowa pobłogosławił ten trud i umożliwił znalezienie ludzi, którzy z radością przyjęli dobrą nowinę o już ustanowionym Królestwie. W sercach tych ludzi płonęła iskierka nadziei na lepszą przyszłość. Ta iskra szybko by zgasła, gdyby im nie udzielono dalszej pomocy w nabywaniu wiedzy, która prowadzi do życia wiecznego (1 Tym. 2:4).
Pionierzy pomocniczy pozostawili adresy ludzi, którzy się zainteresowali prawdą i przyjęli coś do czytania lub z którymi zdołano już zapoczątkować studia biblijne. Większość pionierów pomocniczych wróciła już do swych zborów i nie będzie mogła odwiedzać tych zainteresowanych. Kto ma to czynić?
Część odwiedzin przejmą pionierzy stali. Ale sporo adresów przekazano najbliższym zborom. Zbory te czeka więc wytężona i odpowiedzialna praca przy doglądaniu tych owiec Jehowy. Sprawa jest pilna. Natychmiast trzeba zacząć ich odwiedzać. Im później to nastąpi, tym mniejsze są szanse na podtrzymanie zainteresowania.
Niektórzy pionierzy pomocniczy pozostawili sobie adresy osób, z którymi zaczęli studiować Biblię, aby utrzymać kontakt listowny. Pamiętajmy, że chodzi o życie ludzi, którzy jeszcze „nie odróżniają swej prawej ręki od lewej” (Jon. 4:11). Pamiętając o ciążącej na nas wielkiej odpowiedzialności za życie tych owiec, prośmy Jehowę, aby pomógł nam uczynić z nich nowych chwalców Jego świętego imienia.
15 min. „Jak się spełni obietnica, że ‛bólu już nie będzie’?” — przemówienie oparte na art. Przebudźcie się! nr 16, s. 14, 15.
10 min. Uwagi końcowe. Umów zbiórki do służby. Podaj, jaki temat będzie na nich omawiany, i zachęć wszystkich do przyjścia na nie. Pieśń 110 i modlitwa.
TYDZIEŃ PO 23 WRZEŚNIA
10 min. Sprawy lokalne.
20 min. „Przedstawianie Dobrej Nowiny — Wszędzie, gdzie jesteśmy”. Najpierw omów krótko paragrafy 1 i 2 (3 min.). Niech z góry przygotowani głosiciele opowiedzą podane w artykule doświadczenia. Niech też obecni opowiedzą własne doświadczenia z głoszenia nieoficjalnie. Pozwól zabrać głos młodym głosicielom. Może ktoś zechce się wypowiedzieć, dlaczego albo w jakich okolicznościach mają trudności z daniem świadectwa w sposób nieoficjalny.
Powiedz z naciskiem: Bądźmy czujni, miejmy zawsze otwarte oczy na wykorzystanie każdej sposobności porozmawiania z kimś o dobrej nowinie. Nie liczmy na to, że w każdym wypadku musimy dać pełne świadectwo; starajmy się w swobodnej rozmowie poruszyć jakieś zagadnienie biblijne, a dopiero gdy ktoś okaże zainteresowanie, możemy dać szersze wyjaśnienie. Uczmy się dawać codziennie świadectwo wszędzie, gdzie jesteśmy.
20 min. Radowanie się służbą dla Jehowy.
(2 min.) Powinniśmy zaangażować się w służeniu Jehowie. Nie można być w świecie, a jednocześnie trwać w prawdzie i liczyć na to, że Jehowa będzie nam błogosławił. Nasza postawa musi być taka jak postawa Dawida, który prosił Jehowę: „Daj jedność mojemu sercu” (Ps. 86:11, Brandstaetter). Zapewni nam to zaznawanie radości.
(18 min.) Niech głosiciele opowiedzą, co im sprawiło najwięcej radości, odkąd zaczęli służyć Jehowie. Poproś wcześniej o przygotowanie komentarzy na przykład na temat radości z troszczenia się o „owce” Jehowy, z obserwowania wzrostu zboru, z postępów dzieci w poznawaniu Jehowy oraz z dostępowania przez nie przywilejów służby, z dania pierwszego świadectwa przy drzwiach, z przyglądania się, jak nowi robią postępy aż zostaną ochrzczeni, z tego, jak krewni przyjmują prawdę, i z tym podobnych powodów do radości, jaką przeżyli w służbie dla Jehowy. Każdy powinien się wypowiadać od serca.
10 min. Omów plan pracy polowej. Zachęć wszystkich do brania udziału w służbie czy to ze zbiórek, czy przez głoszenie nieoficjalne. Pieśń 101 i modlitwa.
TYDZIEŃ PO 30 WRZEŚNIA
8 min. Sprawy lokalne. Omówienie wyników wrześniowej pracy ośrodka.
20 min. Bądźmy posłuszni prawdzie.
(3 min.) Wyjaśnij, co to znaczy być posłusznym prawdzie: kierować się w życiu naukami Jezusa; oddać się Bogu, aby Mu służyć; przyjąć chrzest; przekazywać dobrą nowinę o prawdzie innym ludziom; okazywać sobie wzajemnie miłość (Jana 14:6, 15). Paweł zachęcał Galacjan, żeby byli posłuszni prawdzie (Gal. 5:7, NP). Potrzebna jest wytrwałość oraz bezustanne wysiłki. Mamy „zachęcać się wzajemnie każdego dnia” (Hebr. 3:13). Dzisiaj — podobnie zresztą jak to było w I wieku — niektórzy przestają spełniać uczynki chrześcijańskie. Stają się nieregularni, a nawet nieczynni w służbie oraz w uczęszczaniu na zebrania. Daje się to zauważyć nawet u niektórych starszych i ich rodzin. Każdy jest narażony na takie niebezpieczeństwo. Ze szczerym zatroskaniem podaj liczbę nieczynnych i nieregularnych w waszym zborze (ośrodku). Niektórym może nastręczać trudności samo składanie sprawozdań, inni zaś potrzebują troskliwej pomocy, żeby znów stali się posłuszni prawdzie.
(12 min.) Poproś o odczytywanie wersetów biblijnych. Potem zadawaj pytania i pomagaj wyciągać wnioski, wskazując na praktyczne zastosowanie omawianych myśli w miejscowych warunkach.
Niech ktoś odczyta Filipian 2:1-4. Co miało dopełnić radości Pawła? W jaki sposób możemy okazywać zainteresowanie naszymi współwyznawcami?
Niech ktoś odczyta Filipian 2:12. Jak dajemy dowód, że jesteśmy posłuszni, i co mamy przy tym na uwadze?
Co według Dziejów 15:36, Rzymian 1:11, 12 i 1 Tesaloniczan 5:11 możemy czynić, aby pomagać naszym braciom? Poproś o odczytanie Psalmu 71:17. Jak rodzice mogą pomagać młodocianym? Co wszyscy możemy czynić, aby więcej pomagać naszym młodocianym braciom i siostrom?
Każ odczytać Rzymian 10:10. Dlaczego podczas studiowania w gronie rodzinnym powinno się dążyć do tego, żeby trafiać do serca? Podkreśl, jak pomocne jest codzienne omawianie tekstu dziennego.
(4 min.) Pokazowe omówienie przez rodzinę tekstu dziennego przy kolacji. Ojciec zadaje pytania, a wszyscy dają krótkie odpowiedzi. Żona i dzieci podkreślają główne myśli.
(1 min.) Na zakończenie podkreśl potrzebę dokładania starań, aby sobie wzajemnie pomagać, troszczyć się o rodzinę, trafiać do serc i zachęcać drugich, żeby byli posłuszni prawdzie (Rzym. 6:16, 17).
25 min. „W czynieniu dobrze nie ustawajmy”.
Po 10-minutowym przemówieniu wstępnym opartym na artykule przeznacz 12 minut na wywiady. Poproś wcześniej pewne osoby, żeby się przygotowały do opowiedzenia prosto z serca, a zarazem w sposób budujący i pouczający, co najbardziej pomogło im trwać w służeniu Jehowie. (1) Można poprosić o wypowiedź kogoś, kto służy wiernie już wiele lat. Jakie trudności musiał znosić i przezwyciężać? Co mu pomogło? Czy odegrały jakąś rolę modlitwa, zebrania, studium osobiste, zachęty ze strony współbraci? (2) Można poprosić o wypowiedź kogoś, kto w przeszłości był nieczynny, ale po udzieleniu mu pomocy znowu się ożywił. Niech opowie krótko, co sprawiło, że wrócił do łączności. Co mu pomogło odzyskać równowagę i na nowo podjąć służbę? Czy przyczyniła się do tego praca pasterska starszych? A może był zachęcany przez innych głosicieli? Można też poprosić o wypowiedzi dzieci, które są regularnymi głosicielami. Czemu zawdzięczają regularność w służbie? Czy może przyczyniają się do tego zachęty rodziców? Innych osób? Jakiej zachęty ich zdaniem potrzebują młodzi głosiciele, aby byli regularni w służbie? (Można wspomnieć o błędzie, jaki popełniają niektórzy rodzice, gdy usiłują zmuszać lub napędzać dzieci do służenia Jehowie, zamiast wszczepiać im miłość do Boga oraz pragnienie podobania się Jehowie). Zakończ 3-minutowym przypomnieniem poruszonych w dyskusji niektórych myśli, wskazujących, co ich autorom pomogło wytrwać (Łuk. 21:19).
7 min. Uwagi końcowe oraz odczytanie i omówienie Skrzynki Pytań. Zakończ pieśnią 44 i modlitwą.