Lojalne pełnienie świętej służby
1 Nasza święta służba polega na wielbieniu Jehowy. Chociaż głoszenie dobrej nowiny jest podstawowym składnikiem wielbienia Jehowy, to jednak święta służba obejmuje wszystkie dziedziny naszego życia. Chodzi w niej głównie o to, aby okazywać wiarę i spełniać wolę Jehowy zgodnie ze słowami Micheasza 6:6-8.
2 Lojalność w „świętej służbie dla Jehowy” oznacza serdeczne przywiązanie do Jehowy Boga, połączone z gotowością spełniania Jego woli każdej chwili naszego życia aż do całkowitego urzeczywistnienia się Jego zamierzenia. Taka lojalność nie pozwoli nam wycofywać się ani zaniechać z jakichś powodów spełniania tego, co Jehowa przewidział dla swoich sług na obecny czas.
DOPILNOWANIE ODWIEDZIN PO PRACY PIONIERÓW POMOCNICZYCH
3 Jak to dobrze, że serce pobudza wielu członków ludu Jehowy do lojalnego pełnienia służby Bożej w obecnym czasie końca. Brat, który od trzech lat jest pionierem stałym, pisze: „Od czasu, kiedy latem ubiegłego roku gościliśmy kilka grup pionierów pomocniczych, skupiam uwagę na odwiedzinach ponownych, których pozostało po tej pracy dość dużo. Oczywiście do zachowania właściwego usposobienia duchowego, odwagi chrześcijańskiej oraz dobrego sumienia przed Bogiem staram się też w miarę możności regularnie uczestniczyć w pracy od drzwi do drzwi, co mi ułatwiają niedzielne zbiórki do służby polowej”. Jest sporo takich terenów, w których pozostało dużo odwiedzin. Są wśród nich i takie, w których nie ma kto dokonywać odwiedzin, gdyż nie ma tam głosicieli ani pionierów. Czy nie chciałbyś udać się w taki teren i zatroszczyć się o mieszkające tam owce Jehowy?
DOBRODZIEJSTWA GŁOSZENIA NIEOFICJALNEGO
4 Jak w czasach zboru wczesnochrześcijańskiego, tak i obecnie głoszenie nieoficjalne odgrywa istotną rolę w szerzeniu prawdy. Posłuchajmy, jaki wynik dała przypadkowo nawiązana rozmowa: „Do przyjazdu autobusu, na który czekałem, było jeszcze pół godziny. Przeszedłem więc na drugą stronę ulicy, żeby pospacerować po parku. Przede mną spacerowało młode małżeństwo z dzieckiem. Postanowiłem nawiązać z nimi rozmowę, z której dowiedziałem się, że młoda kobieta była naszą siostrą, wyszła za mąż za niewierzącego i trzy lata temu przeprowadziła się na nasz teren. Gdy na zakończenie powiedziałem, że chętnie bym jeszcze z nimi porozmawiał, zgodzili się i podali adres”. Jak się później okazało, owa kobieta została wykluczona ze społeczności. Brat wyjaśnił jej, że jeśli szczerze żałuje tamtego postępku i odczuwa pragnienie powrotu, to nic nie stoi na przeszkodzie zwróceniu się do starszych zboru o przyłączenie do społeczności. Ucieszyła się z takiej możliwości. Z mężem brat rozpoczął studium biblijne na podstawie książki Prawda. Już po dwóch tygodniach ów mężczyzna ostrzygł swoje przydługie włosy, gdy się zorientował, że nie pasowałby do Świadków Jehowy, i robi dalsze postępy.
5 O innym spotkaniu na ulicy, które doprowadziło do wznowienia studium, pisze pionierka: „Jedno z moich siedmiu studiów założyłam całkiem niespodziewanie. Gdy któregoś popołudnia wracałam do domu, zatrzymała mnie kobieta, z którą kiedyś prowadziłam studium. Chciała, żebym przyszła do niej po naszą książkę. Na odwiedzinach stwierdziłam, że bardzo się zmieniła. Miała dużo pytań i prosiła, żeby jeszcze do niej przyjść i przynieść coś nowego do czytania. Od razu założyłam studium i nadal je prowadzę”. Czy zaglądacie od czasu do czasu do ludzi, z którymi kiedyś prowadziliście studium? Może zdążyli ‛przebudzić się’ duchowo?
6 Jehowa Bóg daje przykład lojalności. Chociaż wiele Go to kosztowało, nie powstrzymał się od posłania na ziemię swego Mesjasza, aby uwolnić ludzkość od jej nieprzyjaciół, w tym także od jej głównych gnębicieli — Szatana i jego demonów (Łuk. 1:67-75; Hebr. 2:14, 15). A jak my traktujemy służbę dla Niego? Czy mamy ją za coś naprawdę świętego? Czerpmy radość ze świadomości, że Jehowa, lojalny Bóg, uznał nas za godnych wielbienia Go i służenia Mu.