Potrzeba czujności
1 Podczas swego pobytu na ziemi Jezus napominał: „Uważajcie, czuwajcie, bo nie wiecie, kiedy czas ten nadejdzie (...) Czuwajcie” (Marka 13:33, 37). Dlatego jako lud Jehowy, musimy ciągle pamiętać o czujności. Co by się stało, gdyby Świadkowie Jehowy poprzestali na biernym oczekiwaniu „wielkiego ucisku”? Co by było, gdyby sobie pofolgowali i przestali czuwać oraz układać plany na przyszłość w roku 1914, 1925, 1975, czy w jakimkolwiek innym czasie? Czy doprowadziłoby to do rozbudowy raju duchowego w jego obecnej postaci? To byłoby nie do pomyślenia!
DOKŁADNE OPRACOWYWANIE TERENU
2 Największe natężenie pracy na dalszych terenach na ogół dobiega końca. Teraz w większym stopniu zajmiemy się opracowywaniem terenów pobliskich, podmiejskich i leżących w centrum zboru. Nadal będziemy pamiętać o potrzebie dokładnego opracowywania terenu, aby nie pominąć żadnego mieszkania. Nieraz już widzieliśmy z różnych doświadczeń, jak bardzo jest to ważne. Posłuchajmy jeszcze, jakie przeżycia miał pewien nadzorca podróżujący: „Na jednej z centralnych ulic miasta odnaleźliśmy mężczyznę, który miał Biblię i zaraz zaprosił nas do mieszkania. W toku rozmowy oświadczył, że już od lat czeka na Świadków Jehowy. Będąc kierowcą pracuje na różne zmiany i trudno go zastać w domu. Bardzo go uradowały broszurki, które mu zostawiliśmy, i usilnie prosił, żeby go jeszcze odwiedzić”. Któż z nas potrafi ocenić, ile szczerych ludzi czeka jeszcze na prawdę w nie odwiedzonych mieszkaniach zamkniętych?
3 A co mają zrobić siostry z małymi dziećmi, aby nie musiały rezygnować z udziału w służbie? Niektóre nie mają z kim zostawić dzieci. Pewien starszy zapytał jedną z takich sióstr, czy poszłaby do służby, gdyby inna siostra przypilnowała jej dziecka? Powiedziała, że tak, ale dodała: ‛Nie wiem jak to zrobić. Z nikim nie jestem tak zżyta’. Starszy sam załatwił tę sprawę i obecnie siostra ta cieszy się z możliwości uczestniczenia w służbie. Matki małych dzieci mogłyby nawiązać ze sobą bliższe kontakty. Taka współpraca może się okazać bardzo pożyteczna. Siostry te mogłyby na zmianę pilnować małych dzieci i wyruszać do służby. Dzięki temu miałyby więcej okazji do przeżywania radości, jaką daje służba polowa.
ZBIERANIE PLONÓW
4 Co byśmy pomyśleli o rolniku lub ogrodniku, który najpierw by się ciężko napracował, a potem zaniechał zebrania plonów? A czyż nie tak przedstawia się sprawa, gdy się nie dokonuje odwiedzin po pracy od drzwi do drzwi, i nie wykorzystuje się możliwości założenia studium biblijnego? Czyż nie byłoby to oznaką nieprzejmowania się zbytnio danym przez Jezusa nakazem czynienia uczniów? Co mogliby uczynić w tej sprawie starsi oprócz zachęcania głosicieli? W niektórych ośrodkach starsi notują sobie wszystkie odwiedziny z ośrodka, żeby potem upewnić się, czy zostały dokonane względnie gdzie należałoby udzielić pomocy w założeniu studium biblijnego. Czy u was nie dałoby się wprowadzić tej pożytecznej innowacji?
5 I tak doczekaliśmy kolejnej październikowej kampanii z Przebudźcie się! Postarajmy się udostępnić to bardzo pożyteczne czasopismo jak największej liczbie ludzi. Miejmy je zawsze przy sobie, aby wyzyskać nadarzające się sposobności. Dostarczmy je też osobom, które już przeczytały jedną lub obie broszurki. Gdy je przeczytają, zaproponujmy wspólne omówienie któregoś artykułu. Może się to okazać wstępem do założenia studium biblijnego.
6 Jakże się cieszymy, że Jehowa pobudza swój lud, by nadal rozgłaszał po całej ziemi dobrą nowinę! Cieszymy się Jego zapewnieniem, że bujnie się krzewiąca teokratyczna społeczność Jego ludu będzie tętnić życiem do samego „wielkiego ucisku” i dalej. Wielbienie Boga duchem i prawdą istotnie ma charakter pozytywny; odznacza się entuzjazmem i postępem. Słowo Jehowy ostrzega, iż biada nam, gdybyśmy zaniechali czujności i przestali głosić dobrą nowinę. Jest to bowiem wolą Bożą i zadaniem przewidzianym na nasze dni.