Wasze zebrania służby
TYDZIEŃ PO 10 WRZEŚNIA
10 min. Słowa wstępne. Przemówienie na temat: „Korzystajcie z pomocy swoich starszych”.
25 min. „Czy dzielicie się z drugimi dobrą nowiną jako rodzice?” — omówienie za pomocą pytań i odpowiedzi (par. 1 i 10 w formie przemówienia).
15 min. Nadzorca służby polowej (względnie inny starszy) rozważa z obecnymi List od Braci. Omów, czego dokonano w ciągu ostatniego roku służbowego. Kierując się zapiskami zborowymi, można podać pewne propozycje co do ulepszenia służb polowej i (lub) poprawienia frekwencji na zebraniach. Głosiciele mogą odnieść korzyść z przejrzenia swoich kart służby głosiciela (karty te powinny być pod ręką, aby po zebraniu każdy mógł otrzymać do wglądu swoją kartę). Czy można by jeszcze coś zrobić, aby mieć pełniejszy udział we wszystkich gałęziach służby i w większym stopniu uczestniczyć w zebraniach? Omów, co postanowiło grono starszych, aby pomóc głosicielom w braniu pełniejszego udziału w służbie. (UWAGA: Gdyby udało wam się tak rozplanować zebrania służby w zborze, żeby w poszczególnych ośrodkach odbyły się w różnych dniach tygodnia, np. w ośrodku 1 we wtorek, w środę w 2, w czwartek w 3, a w piątek 4, nadzorca służby polowej mógłby obejść ze swym przemówieniem służbowym wszystkie cztery ośrodki w jednym tygodniu. W pozostałych ośrodkach mógłby wygłosić swoje przemówienie w następnym tygodniu).
10 min. Uwagi końcowe oraz odczytanie i omówienie Skrzynki Pytań.
TYDZIEŃ PO 17 WRZEŚNIA
TEMAT: WYMIANA MYŚLI DROGĄ DO SILNEJ DUCHOWO RODZINY
30 min. Starsi troszczą się o całą trzodę, w tym także o młodzież (Prz. 27:23). Ten punkt programu ma na celu pomóc młodym, żeby prawdę uczynili treścią swego życia. Powinien go omówić brat starszy. Byłoby dobrze, gdyby wcześniej poznał pogląd młodych na poniższe zagadnienia. Ma to być swobodna, ożywiona rozmowa, w której obecni — zwłaszcza młodzież — mogliby się otwarcie wypowiadać.
1. Każdy był kiedyś młody, lecz wiemy, że zmieniły się czasy, jak i problemy, przed którymi staje młodzież. Byłoby dobrze, żeby młodzi dzielili się z nami tym, co przeżywają. Choćby trudno nam było to zrozumieć, to jednak zależy nam na tym, żeby młodzi nas informowali. Chcielibyśmy to wiedzieć. 2. Rozumiemy, że młodzi mają swoje potrzeby, i chcielibyśmy wyjść im naprzeciw. Co moglibyśmy zrobić, żeby im pomóc? Jeśli w ośrodku są młodzi (w wieku 6-18 lat), kieruj pytania głównie do nich. Gdyby ich nie było, niech w dyskusji wezmą udział wszyscy obecni.
Do której klasy chodzisz?
Czy podoba ci się w szkole? Dlaczego tak, ewentualnie dlaczego nie?
Jak twoim zdaniem należy rozumieć prowadzenie się bez zarzutu pod względem moralnym?
Czy oszukiwanie w szkole jest moralne, czy niemoralne? Uzasadnij swą odpowiedź.
Czy zażywanie narkotyków jest twoim zdaniem moralne, czy niemoralne? Uzasadnij swoją odpowiedź. Czy młodym łatwiej jest rozmawiać z rówieśnikami, czy z ludźmi w wieku swoich rodziców? Dlaczego?
Czy młodzi powinni wypowiadać się otwarcie do rodziców?
Co niekiedy może to utrudniać?
Jak chciałbyś być traktowany?
(Zwracając się do rodziców) Dlaczego otaczanie waszych dzieci miłością i szacunkiem byłoby zgodne z pouczeniami Jezusa? (Mat 22:39).
(Ponownie do młodzieży) Czym młodzi mogą zasłużyć na taki szacunek?
(Odczytaj i omów Efezjan 6:4).
Czy rodzice w ogóle mogą pobudzać dzieci do gniewu? W jaki sposób?
Przewodniczący dziękuje obecnym za szczere wypowiedzi. Bardzo sobie cenimy młodzież w naszym gronie. Chcielibyśmy, żeby młodzi rozwijali i pielęgnowali szczerą wymianę myśli z dorosłymi, z nami, którzy jesteśmy ich rodzicami i przyjaciółmi. (O ile czas pozwoli, możesz opowiedzieć stosowne, budujące doświadczenia).
22 min. Przemówienie oparte na wnioskach wyciągniętych z wypowiedzi rodziców i młodzieży w poprzednim punkcie. Poproś obecnych o odczytywanie i skomentowanie podanych wersetów biblijnych. Wybierz najstosowniejsze z poniższych myśli biblijnych. W przeprowadzeniu tego punktu kieruj się rozeznaniem i okazuj serdeczność. Wyjaśnij, że wymiana myśli w poprzednim punkcie nie miała nikogo wprawić w zakłopotanie ani postawić pod pręgierzem. Przeciwnie, z takiego szczerego przedyskutowania różnych problemów i wymiany myśli wszyscy możemy się czegoś nauczyć.
1. Jeżeli niektórzy młodzi nie widzą potrzeby zdobycia wykształcenia w szkole, to mógłbyś zastosować 1 Tymoteusza 4:13 i Jozuego 1:8 (trzeba się nauczyć dobrze czytać); Przysłów 13:20 (pilne studiowanie ochroną); Tytusa 2:6 (młodzi chrześcijanie powinni dawać dobry przykład kolegom szkolnym oraz nauczycielom).
2. Jeżeli rodzice mieliby nawiązać bliższą więź z dziećmi, aby się lepiej o nie zatroszczyć i współpracować z nimi, użyj Księgi Powtórzonego Prawa 6:6, 7 oraz Efezjan 6:4.
3. Gdyby należało pomóc młodzieży w skorygowaniu opacznych poglądów na tytoń lub przestawanie z osobami płci odmiennej itp., użyj 2 Koryntian 7:1; Mateusza 22:39; 1 Koryntian 6:18; 6:9, 10; Galatów 6:7 i Przysłów 10:1.
4. Jeżeli rodzice krzyczą na dzieci lub łatwo wpadają w gniew, użyj Efezjan 4:31, 32; Galatów 5:22 i 1 Koryntian 13:4-7.
5. Jeżeli dzieci powinny okazywać więcej szacunku rodzicom, użyj Kolosan 3:20; Przysłów 30:17 i 3:1, 2.
Na zakończenie omów, jakie praktyczne kroki należałoby podjąć, żeby pomóc młodzieży w zborze. Podkreśl wagę dobrego przykładu i zachęty. Zapewnij młodych, że się nimi interesujemy. Wiemy, że mają trudności w szkole, że często wywiera się na nich nacisk. Dlatego powinni szukać towarzystwa dojrzałych braci w zborze. Często młodzi uważają, że za mało się z nimi rozmawia. Niektórzy chcieliby, żeby starsi występowali z inicjatywą i umawiali się z nimi do służby. Czy wy też tak myślicie? Czy nie moglibyśmy interesować się bliżej młodzieżą w naszym zborze? Czy nie moglibyśmy wspierać młodych w służbie, pomagać im w zakładaniu i prowadzeniu studiów biblijnych, choćby z rówieśnikami? Poproś obecnych o uwagi w tej sprawie. Zakończ budującą zachętą do polegania na Jehowie. — Izaj. 40:30, 31.
8 min. Uwagi końcowe i sprawy lokalne. Zachęć do przyjścia na najbliższą zbiórkę do służby. Modlitwa.
TYDZIEŃ PO 24 WRZEŚNIA
10 min. „Dbaj o swój apetyt duchowy” — przemówienie.
24 min. „Pomaganie sierotom i wdowom” — omówienie za pomocą pytań i odpowiedzi. (Jeżeli w waszym zborze są takie osoby, ustalcie, kto i w jaki sposób będzie się nimi opiekować).
18 min. „Pomóżcie im, żeby znowu zaczęli wielbić Boga” — odczytanie i przedyskutowanie. (Do paragrafu pierwszego można jeszcze dodać pytanie po przedyskutowaniu zawartych w nim myśli: ‛Co ci sprawiło szczególną radość w służeniu Jehowie przez wiele lat?’ Do paragrafu 4: ‛Co jeszcze twoim zdaniem mogłoby pomóc nieczynnym znowu zacząć wielbić Boga?’ Podejmijcie też konkretne kroki, jeżeli chodzi o znane wam osoby, które się stały nieczynne).
8 min. Uwagi końcowe. Omów też Wiadomości Teokratyczne.
TYDZIEŃ PO 1 PAŹDZIERNIKA
5 min. Słowa wstępne. Tekst dzienny w formie przemówienia.
18 min. „Potrzeba czujności” — omówienie za pomocą pytań i odpowiedzi.
24 min. „Przedstawianie Dobrej Nowiny — nieznajomym” — omówienie za pomocą pytań i odpowiedzi.
13 min. Pomagajmy drugim przebudzić się, zanim będzie za późno.
Nadzorca studiów biblijnych (bądź inny starszy) omówi, co w tej dziedzinie służby dokonano w ciągu całego roku służbowego. Ile studiów prowadzono we wrześniu ubiegłego roku? Ile jest ich obecnie? Ile tych studiów prowadzi się z dziećmi? Czy zanotowano wzrost czy spadek? Co się do tego przyczyniło? Ile osób w ciągu roku zostało ochrzczonych? Czy wszystkie studia prowadzono regularnie? Ilu głosicieli w ośrodku prowadziło studia biblijne? Co jeszcze można by uczynić, żeby w tej dziedzinie nastąpiła poprawa? Zachęć do zakładania studiów biblijnych na podstawie broszurek. Można zmierzać do tego celu również z pomocą Przebudźcie się! Nie zapominajmy, że studium biblijne to jedyna droga wychowania kogoś do życia. Zachęć wszystkich, aby nie szczędzili trudu ni czasu w tej działalności ratowania życia ludzi. Uwagi końcowe i modlitwa.