Jaka jest twoja wiara?
1 ‛Jaka jest moja wiara? Czy jest żywa, potwierdzana uczynkami?’ Takie pytania powinien sobie od czasu do czasu postawić każdy z nas. Dlaczego? W Strażnicy XCIII/3 na s. 9 powiedziano: „Wiara nasza zostanie wypróbowana w powiązaniu z posłuszeństwem wobec praw Bożych. Szatan Diabeł stara się stworzyć warunki, które by się złożyły na szczególnie ciężką próbę, to znaczy w których szczególnie trudno byłoby okazać posłuszeństwo Bogu”. Już teraz nasza wiara jest wystawiana na próby. Czy wychodzimy z nich zwycięsko? Każdy sam najlepiej potrafi to ocenić. Jeżeli dochodzimy do wniosku, że nasza wiara potrzebuje umocnienia, to nie odkładajmy tego na później. Słabe punkty w strukturze naszej wiary trzeba usuwać natychmiast, za późno byłoby bowiem rozglądać się za kamizelką ratunkową, gdy się już tonie.
ZEBRANIA ZBOROWE
2 Co może być sygnałem, że czyjaś wiara już niebezpiecznie osłabła? Weź pod uwagę swój stosunek do zebrań zborowych. Czy przychodzisz na nie tylko od czasu do czasu? Czy twoja obecność na zebraniach wynika z doceniania otrzymywanych na nich pouczeń, czy tylko z poczucia obowiązku lub nawyku? Czy cieszy cię towarzystwo braci i czy pragniesz coraz lepiej poznawać Jehowę, pogłębiać miłość do Niego oraz „zachęcać się do miłości i do dobrych uczynków”? A może chowasz w sercu jakąś urazę i celowo unikasz przychodzenia na zebrania odbywające się w mieszkaniu określonego brata czy siostry? Odpowiedzi na takie pytania mogą być jednym ze sprawdzianów jakości naszej wiary. — Hebr. 10:24, 25.
3 Bez względu na to, jak długo jesteśmy w prawdzie, musimy stale nad sobą pracować. Od ciągłego robienia postępów zależy stan naszej wiary. Postępy powinniśmy robić we wszystkich dziedzinach naszego chrześcijańskiego życia. Jedną z tych dziedzin jest nasza służba polowa. Robienie w niej postępów wcale nie jest takie trudne. Przekonała się o tym pewna siostra, która chociaż już dłuższy czas była w prawdzie, ciągle była niesamodzielna. Siostra ta usłuchała zachęty i zaczęła przychodzić na zbiórki do służby polowej. Teraz nie opuszcza już żadnej zbiórki. Zamiast dwóch czy trzech godzin w miesiącu obecnie poświęca na służbę polową średnio 15 godzin.
SŁUŻBA POLOWA
4 A co powiedzieć o twoim nastawieniu do służby polowej? Czy pełnisz ją z ochotą i czy sprawia ci ona radość? A może bierzesz w niej udział jedynie z poczucia obowiązku i byłbyś zadowolony, gdyby nie trzeba było głosić? Czy przy takim obojętnym, pozbawionym zapału stosunku do pracy, którą Jehowa uważa za najdonioślejszą sprawę naszych czasów, mógłbyś spokojnie oczekiwać przyszłych prób wiary? Przeciwieństwem takiej postawy jest służba pewnego 94-letniego brata. Nie mogąc wychodzić z domu, brat ten zaprasza z okna drugiego piętra przechodniów, daje im świadectwo i wręcza coś do czytania.
5 A jaki jest nasz stosunek do tego, co niesie przyszłość? Czego niecierpliwie wypatrujemy i oczekujemy? Jakie cele stawiamy sobie przed oczyma? Czy nasze serca pobudzają nas do gromadzenia dóbr materialnych i dostatków w tym świecie, czy do poszerzania przywileju służby dla Jehowy? Czy nie daje się zauważyć, że chociaż „dzień Jehowy” jest bliższy niż kiedykolwiek, „niektórzy są przekonani, że Pan zwleka”. Czy nie jest to dzisiaj dla niektórych poważną próbą wiary? — 2 Piotra 3:9.
6 Pomyśl więc: Czy gotów jestem nawet dziś stanąć przed Jehową, żeby On osądził, jaki był mój udział w dobrych dziełach? Czy gotów jestem modlić się słowami Dawida: „Zbadaj mnie, Panie /Jehowo, NW/?” (Ps. 26:2, NP). Jeżeli nasze sumienie mówi nam, że nie wykorzystywaliśmy najlepiej swego czasu, to prawdopodobnie wolelibyśmy, żeby ta chwila jeszcze nie nadeszła. W takim wypadku należałoby poważnie się zastanowić, co zrobić, by ożywić swoją wiarę, a potem niezwłocznie zacząć działać. Nasza miłość do Jehowy i Jezusa Chrystusa powinna być na tyle silna, by nas pobudzić do służenia Mu całą duszą. Jeżeli uczynimy wszystko, na co nas stać w rozsądnej mierze, to nie będziemy musieli obawiać się dokładnego zbadania naszego chrześcijańskiego życia. W gruncie rzeczy będziemy wtedy szczęśliwi, że zostanie dokonany przegląd naszych dobrych dzieł, gdyż będziemy pewni, że Jehowa nas nagrodzi. — Hebr. 6:10.