Czy potrafisz dostrzec mądrość Bożą?

WYOBRAŹ sobie, czytelniku, pałac starożytnego władcy. Na prześwietnym tronie, przyodziany w królewskie szaty, zasiada słynny monarcha, udzielając oficjalnej audiencji. Znany jest szeroko nie tylko z bogactwa, ale też z mądrości. Dworzanie pełnią swoje funkcje w sposób doskonale zorganizowany. Przepych całej scenerii wprost zapiera dech w piersiach: to dwór króla Salomona! (1 Król. 10:1-9, 18-20).

Posłuchaj jednak słów człowieka uznanego za największego Nauczyciela wszech czasów, Jezusa Chrystusa: „A co do odzienia, dlaczego dręczycie się troską? Niech wam lekcją będą lilie polne, jak rosną; nie mozolą się ani nie przędą; ale powiadam wam, że nawet Salomon w całej swej chwale nie był tak przystrojony jak któraś z nich” (Mat. 6:28, 29).a

Co Jezus miał tu na myśli? Rzecz jasna radził wystrzegać się usposobienia materialistycznego. Ale czy to, co powiedział o Salomonie, można też brać dosłownie? Pamiętajmy, że unaocznienia Jezusa zawsze nawiązywały do faktów wziętych z życia. Zatem istotnie dzieła najzdolniejszych artystów i rzemieślników Salomona nie mogły się równać pod względem kształtu, proporcji bądź też zestawienia kolorów z „liliami polnymi”, osadzonymi w swoim naturalnym środowisku.

WSPANIAŁE PRZEJAWY MĄDROŚCI JEHOWY

Wystarczy nawet pobieżnie obejrzeć jakiś kwiat, żeby przyznać rację Jezusowi. Wprawdzie nie wiemy dokładnie, o który gatunek lilii mu chodziło, ale przecież kwiaty spotyka się prawie na całej ziemi. Przypatrz się trochę uważniej pierwszemu lepszemu z nich: lilii, róży lub orchidei. Zauważ te subtelne odcienie barw, kunsztowne kształty, harmonijne zestawienie kielicha, płatków i całej reszty. Czyż nie dostrzegasz w tym cichego, lecz jakże wymownego dowodu, iż owo zachwycające dzieło ma wielkiego Projektanta o nieograniczonej mądrości i wyobraźni? A zresztą nie tylko nasze oczy napawają się tym widokiem — również nozdrza wdychają delikatny aromat przesycający powietrze.

Apostoł Paweł zauważył, że „niewidzialne przymioty [Stwórcy] są (...) wyraźnie widoczne od stworzenia świata, gdyż pojmuje się je przez to, co zostało uczynione” (Rzym. 1:20). A przecież Bóg przyozdobił ziemię nie tylko kwiatami; uczynił też niezliczone drzewa oraz krzewy, które wspólnie tworzą celowe i zarazem przyjemne dla oka zielone królestwo. Gdybyś na przykład mógł odwiedzić Lasy Państwowe imienia Humboldta w Kalifornii (USA), z pewnością natknąłbyś się na olbrzymią sekwoję, która jest ponoć najwyższym drzewem świata. Czy stojąc u jej stóp i spoglądając w górę na 110-metrowy pień, nie wysławiałbyś w milczeniu Tego, który potrafił stworzyć takie drzewo?

INSTYNKTOWNA MĄDROŚĆ ZWIERZĄT

Na ziemi i w morzu żyje mnóstwo małych lub większych zwierząt, które stanowią przykłady mądrości Boga. W zamyśle Stwórcy wszystkie one służą określonym celom. Mądry król Salomon radził: „Idź do mrówki, leniwcze, przypatrz się jej postępowaniu, abyś zmądrzał” (Prz. 6:6, Biblia warszawska). Każdego obserwatora tych owadów zastanawiają ich zdolności organizacyjne. Mrówki nie są samotnikami, przeciwnie — żyją w dużych społecznościach. Niektóre jak ogrodnicy prowadzą pewne uprawy i zbierają nasiona. A w tropikach żyją gatunki, które pracowicie tną na kawałki liście i znoszą je do mrowiska. Skąd wiedzą, jak to robić? Agur, jeden z pisarzy Księgi Przysłów, odpowiada, że mrówki wykazują „instynktowną mądrość”. Któż je obdarzył taką mądrością? Jehowa, Stworzyciel nieba i ziemi (Prz. 30:24, 25).

Zwierzęta istotnie są instynktownie mądre. Dobitnie świadczą o tym sezonowe wędrówki ptaków. Czy słyszałeś już o wędrówkach jaskółek z Capistrano? Co roku o tej samej porze przelatują one tysiące kilometrów ze swych siedzib zimowych w Ameryce Południowej do pewnej misji, położonej w rejonie San Juan Capistrano w Kalifornii. Instynkt sprawia, że bezbłędnie przylatują tam zawsze w tym samym czasie w marcu.

Natomiast o bezmiarach mórz psalmista napisał: „Jak liczne są Twoje dzieła, Jehowo! Wszystkie je uczyniłeś mądrze. Ziemia jest pełna Twych wytworów. A w morzu tak wielkim i rozległym — bez liku w nim tego, co się rusza” (Ps. 104:24, 25). W kształcie i obyczajach wszystkich mieszkańców wód — od najdrobniejszych rybek po wielkie walenie — widać mądrość Bożą.

Uwieńczeniem ziemskich dzieł twórczych Boga był człowiek. Nie miał się on kierować jedynie wszczepioną mu, czyli instynktowną mądrością. Wyposażono go w zalety, dzięki którym pod niejednym względem był podobny do Boga. Naprawdę został uczyniony „cudownie, w sposób przejmujący lękiem”! Nawet jeśli nie studiowaliśmy gruntownie medycyny, możemy czytać o odkryciach w tej dziedzinie i dojść do takiego samego wniosku, co natchniony pisarz biblijny: Ciało ludzkie dowodzi, że dzieła Stwórcy są naprawdę cudowne (Ps. 139:14).

NIEBIOSA OPOWIADAJĄ O MĄDROŚCI JEHOWY

W Psalmie 19:2 (Bw) czytamy, że niebiosa opowiadają chwałę Boga. Ileż w tym prawdy! Dawid nie miał teleskopów ani żadnych instrumentów elektronicznych, ale to, co mógł zobaczyć, napełniało go szacunkiem oraz wdzięcznością. Dzisiaj przeciętny człowiek wie o układzie słonecznym i o naszej wielkiej galaktyce, Drodze Mlecznej, znacznie więcej niż wtedy Dawid. Wiadomo nam też, że w bezkresnym kosmosie znajduje się niezmiernie dużo innych galaktyk. Co czujesz, gdy się zastanawiasz nad mądrością ich wspaniałego i niezrównanego Konstruktora? Czy potrafisz powiedzieć ze czcią: Jehowo, czynisz „rzeczy wielkie, niezgłębione i cudowne, których zliczyć nie sposób”? Powinieneś się na to zdobyć (Joba [Hioba] 9:10, Biblia poznańska).

Przed niezliczonymi wiekami Jehowa zaczął stwarzać. Pierwszym Jego dziełem był Syn jednorodzony, a następnymi — pozostałe stworzenia duchowe. Potem powstał materialny wszechświat. Wszędzie panował ład i porządek. Toteż gdy Bóg formował ziemię, Jego anielscy synowie na znak uznania wykrzykiwali z zachwytu (Hioba 38:4-7). Po stworzeniu mężczyzny i kobiety umieścił ich w doskonałym ogrodzie. Potem jednak stało się coś wstrząsającego: głos z dziedziny niewidzialnej, przemawiający przez węża, rzucił oszczerstwo na wielkiego Stwórcę. Oskarżył Jehowę, że nadużywa swej władzy zwierzchniej, i nazwał Go kłamcą. Do ducha, który się za tym krył, przylgnęły wskutek tego niechlubne miana rozpoznawcze, takie jak Diabeł, Wąż i Szatan. Jak postąpi teraz Wszechmądry? Co w ogóle mógł zrobić? Potrzebna tu była mądrość w innym wymiarze. Miała ona usunąć w cień nawet dzieła przyćmiewające chwałę Salomona (Rodz. 3:1-5).

[Przypis]

[Napis na stronie 2]

W kształcie i obyczajach wszystkich mieszkańców wód — od najdrobniejszych rybek po wielkie walenie — widać mądrość Bożą