Słudzy pomocniczy, zachowujcie „dobrą pozycję”
„Ludzie (...), którzy dobrze usługują, wyrabiają sobie dobrą pozycję i wielką swobodę mowy w wierze, jaka się łączy z Chrystusem Jezusem” (1 Tym. 3:13).
1. Do czego powinien dążyć sługa pomocniczy po zamianowaniu? Czego powinni pragnąć pozostali członkowie zboru?
BRACIA, którzy obecnie są sługami pomocniczymi, zostali „najpierw wypróbowani co do przydatności” (1 Tym. 3:10). Otrzymanie nominacji nie może być jednak samo w sobie celem ich dążeń. Powinni w dalszym ciągu ‛wyrabiać sobie dobrą pozycję’, ‛dobrze usługując’, a więc należytym spełnianiem swych powinności (1 Tym. 3:13). W zmierzaniu do tego celu chętnie ich wesprze każdy członek zwartego zboru chrześcijańskiego.
2. Jak praca sług pomocniczych odbija się na pozostałych członkach zboru?
2 Apostoł Paweł wykazał, że wszyscy członkowie duchowego ciała Chrystusa czerpią korzyści ze współpracy i troszczenia się o siebie nawzajem (1 Kor. 12:12-31). Podobnie we współczesnym zborze chrześcijańskim każdy odnosi pożytek, gdy słudzy pomocniczy „dobrze” wykonują pracę zleconą im przez Boga. Jeżeli natomiast napotykają problemy, które im utrudniają należyte spełnianie swych obowiązków, może to podziałać niekorzystnie na cały zbór.
3. (a) Z jakimi problemami borykają się wszyscy słudzy Jehowy? (b) Co można jednak wywnioskować z wyników pewnej ankiety?
3 Wszyscy słudzy Jehowy toczą tę samą walkę; nie zmagają się w niej „z krwią i ciałem, lecz (...) ze złymi mocami duchowymi w miejscach niebiańskich” (Efez. 6:12). Prócz tego każdy chrześcijanin musi walczyć z własną niedoskonałością i grzesznymi skłonnościami. Istnieją wszakże pewne zagadnienia, które w grupie sług pomocniczych zarysowują się o wiele wyraźniej niż wśród pozostałych Świadków Jehowy. Dobrze ilustrują to wyniki ankiety, którą niedawno objęto 1360 sług pomocniczych z ponad 320 zborów w pewnym kraju zachodnioeuropejskim.
STAN WOLNY I MAŁŻEŃSTWO
4. Jak nieżonaci słudzy pomocniczy powinni się zapatrywać na swój stan wolny? Do czego drudzy mogą ich zachęcać?
4 Nieco więcej niż 10 procent spośród 1360 ankietowanych sług pomocniczych pozostaje w stanie bezżennym. Są więc wolni od pewnych obowiązków, spoczywających na pozostałych 90 procentach, to znaczy na tych, którzy zdążyli się ożenić. Ale nieżonaci bracia powinni się wystrzegać korzystania ze swej swobody wyłącznie w celach osobistych, takich jak wypoczynek, rozrywki czy życie towarzyskie. Nie mogą też dopuścić, by pragnienie małżeństwa, jakkolwiek całkiem naturalne, odsunęło im wszystko inne na dalszy plan (Mat. 6:33). Ponadto muszą zważać, by pod wpływem przyjaciół, którzy już się pobrali, nie zawrzeć pochopnie jakiegoś nieprzemyślanego związku. Z kolei tamci chrześcijanie, którzy tak troszczą się o drugich, z pewnością uszanują stan wolny swych braci i będą ich zachęcać, by wynikającą z niego większą swobodę wyzyskali dla spraw teokratycznych, wstępując na przykład do służby pełnoczasowej.
5. Co grozi w większej mierze żonatym sługom pomocniczym niż tym, którzy pozostają w stanie wolnym?
5 Ze wspomnianej ankiety wynika, że około 62 procent sług pomocniczych ma dzieci. Bardziej niż braciom nieżonatym grozi im więc niebezpieczeństwo obciążenia serca troskami życiowymi (Łuk. 21:34-36). Toteż apostoł Paweł, zalecając stan bezżenny, napisał: „Chciałbym naprawdę, żebyście byli wolni od trosk. Nieżonaty troszczy się o rzeczy Pańskie, o to, jak sobie zjednać pochwałę Pana. Natomiast żonaty troszczy się o rzeczy świata, o to, jak sobie zjednać pochwałę żony, i jest rozdwojony. (...) Zatem i ten czyni dobrze, kto oddaje swą dziewiczość w stan małżeński, lecz kto jej nie odda w stan małżeński, uczyni lepiej” (1 Kor. 7:32-38).
6. Czego muszą się trzymać żonaci słudzy pomocniczy? Kto może ich wesprzeć dobrymi radami?
6 Lud Jehowy nie wierzy, jakoby Bóg w niebie kojarzył małżeństwa, wie natomiast, że do rozwiązywania problemów małżeńskich potrzebna jest mądrość niebiańska (Ps. 19:8, Biblia Tysiąclecia; Prz. 3:5, 6). Dlatego żonaci słudzy pomocniczy muszą się jak najściślej stosować do rad Słowa Bożego. Muszą dokładać starań, żeby zachowywać należytą równowagę w spełnianiu obowiązków, jakie mają w rodzinie, ale nie wolno im wyzyskiwać ich jako pretekstu do zaniedbywania teokratycznych powinności ciążących na nich w zborze. Niezbędny jest tu między innymi starannie przemyślany rozkład zajęć. Małżeństwa starsze wiekiem i doświadczeniem mogą w tym zakresie udzielić młodszym cennych wskazówek, gdy je o to poproszą.
7. (a) Jaki wpływ na wysiłki i postęp duchowy żonatego sługi pomocniczego może wywierać jego rodzina? (b) Co powinni mieć na uwadze słudzy pomocniczy zamierzający wstąpić w związek małżeński?
7 Wielką pomocą dla żonatego sługi pomocniczego jest poparcie ze strony rodziny. Domownicy, którzy natarczywie domagają się od niego poświęcania im dużo czasu i uwagi lub mają wygórowane żądania w sprawach materialnych, mogą rzecz jasna opóźniać jego wzrost duchowy. Natomiast rodzina, która wspólnymi siłami wspiera jego wysiłki, aby ‛usługiwać dobrze’, jest po prostu błogosławieństwem (1 Tym. 3:13). Jakie to więc ważne, by nieżonaty sługa pomocniczy, zanim gdzieś zaangażuje się uczuciowo, zawczasu próbował się upewnić, czy ewentualna partnerka zamierza się przyczyniać do postępów duchowych przyszłej rodziny!
PRACA ZAWODOWA I MATERIALIZM
8. (a) Jakie potencjalne niebezpieczeństwo grozi niektórym sługom pomocniczym w związku z pracą zarobkową? (b) Rozmyślanie nad jakimi wersetami może być pomocne w walce z usposobieniem materialistycznym?
8 Na każdych 10 sług pomocniczych objętych ankietą 8 nie przekroczyło 60 lat. Dlatego w większości wypadków muszą jeszcze pracować na utrzymanie swoje i rodziny. Prawie co drugi mieści się w przedziale od 20 do 40 lat; jest to wiek, w którym ludzie ze świata zazwyczaj umacniają swoją pozycję zawodową albo robią karierę, usiłując się wybić i zabezpieczyć finansowo. Jeżeli więc jesteś sługą pomocniczym właśnie w tym wieku, to nie lekceważ sobie niebezpieczeństwa przybrania świeckiej, materialistycznej postawy, która mogłaby cię osłabić pod względem duchowym. Pamiętaj raczej o słowach Pawła: „Mając utrzymanie i okrycie, zadowolimy się tym” (1 Tym. 6:8). Jezus również udzielił wybornej rady, która każdemu z nas może pomóc w zwalczaniu skłonności materialistycznych. Przeczytaj ją sobie w Ewangelii według Mateusza 6:19-34.
9. Co doradza mądrość zwłaszcza młodszym sługom pomocniczym, jeśli wziąć pod uwagę Ewangelię według Mateusza 16:26?
9 Zwłaszcza wy, młodzi wiekiem słudzy pomocniczy, przyjrzyjcie się uważnie ludziom, którym się „dobrze powodzi”. Robią świecką karierę lub gromadzą bogactwa, lecz w swych planach na przyszłość pomijają Jehowę (por. Prz. 16:3; 19:21). Czy naprawdę mądrze byłoby się wzorować na takich osobnikach nastawionych materialistycznie i pozbawionych usposobienia duchowego, skoro niebawem życie ich zgaśnie w „wielkim ucisku”? (Mat. 24:21). Który sługa Jehowy chciałby się z nimi zamienić miejscami? Jezus słusznie zapytał: „Co za pożytek ma człowiek, jeśli zdobywa cały świat, lecz traci swą duszę?” (Mat. 16:26). Mądrość nakazuje budować sobie bezpieczną przyszłość z organizacją Jehowy, zamiast na krótko pokładać zwodnicze nadzieje w ginącym świecie, którym włada Szatan (1 Jana 5:19).
WIERNOŚĆ KRÓLESTWU BOŻEMU
10. Jaką postawę wobec kwestii politycznych zajmuje coraz liczniejszy „orszak młodzieńców”, łącznie ze sługami pomocniczymi?
10 Do mesjańskiego Króla z ramienia Jehowy powiedziano w proroctwie: „Lud twój ochotnie się zaofiaruje w dzień twej rozprawy zbrojnej. W blasku świętości, z łona jutrzenki, występuje twój orszak młodzieńców niby krople rosy” (Ps. 110:3). Proroctwo to spełnia się od roku 1914, a ci, którzy tworzą coraz liczniejszy „orszak młodzieńców”, dobrze wiedzą, że muszą być wierni przede wszystkim Królestwu Bożemu pod władzą wyniesionego do chwały Króla, Jezusa Chrystusa. Chociaż więc owi poddani Bogu ludzie — między innymi również słudzy pomocniczy — warunkowo podporządkowują się rządowym „władzom zwierzchnim”, w wypadku jakiejkolwiek rozbieżności interesów ‛słuchać jako władcy muszą raczej Boga niż ludzi’ (Rzym. 13:1; Dzieje 5:29). Zgodnie ze słowami Jezusa jego naśladowcy ‛nie należą do świata’ (Jana 15:19; 18:36). Zachowują neutralność w kwestiach politycznych, jakie dzielą narody, świadomi tego, że w przeciwnym razie dopuściliby się zdrady wobec Królestwa Bożego.
11. Czego mogą być pewni bracia, którzy cierpią z racji zachowywania chrześcijańskiej neutralności?
11 A co wtedy, gdy z powodu swej chrześcijańskiej neutralności słudzy pomocniczy tracą pracę, a może nawet i wolność? (Izaj. 2:2-4; Jana 17:16). Wiedzą, że ich bracia i siostry w wierze udzielą im wszelkiej możliwej pomocy duchowej, a w razie potrzeby również materialnej. Dzieje się tak, ponieważ oddani słudzy Jehowy miłują się i troszczą o siebie nawzajem (por. Jana 13:34, 35; 1 Kor. 12:24, 25).
POTRZEBA WIĘKSZEGO DOŚWIADCZENIA
12. Co obejmuje ‛wyrabianie sobie dobrej pozycji’?
12 Mniej więcej trzecia część ankietowanych sług pomocniczych jest Świadkami Jehowy krócej niż od 10 lat. Oczywiście korzystali oni z pomocy i wskazówek bardziej doświadczonych członków zboru. Niemniej ‛wyrabianie sobie dobrej pozycji’ wymaga nieustannego uczenia się od drugich i nabywania doświadczenia. Niezbędne jest też ciągłe wytyczanie sobie osobistych celów i sumienne dążenie do ich osiągnięcia. Jeżeli więc szczerze pragniesz być użyteczny jako sługa pomocniczy lub masz na uwadze dostąpienie tego przywileju, to czy wytknąłeś sobie pewne cele, aby do nich konsekwentnie zmierzać? Dlaczego na przykład nie miałbyś wyznaczyć sobie jakiegoś okresu na przeczytanie całej Biblii albo postanowić, że w określonych miesiącach będziesz pionierem pomocniczym?
13. Z której rady udzielonej Tymoteuszowi mogą skorzystać zarówno ubiegający się o przywilej sługi pomocniczego, jak i ci, co już go otrzymali?
13 Jeżeli jesteś młody wiekiem lub masz niewiele doświadczenia, dużo na tym skorzystasz, gdy pójdziesz za radą z Listu 1 do Tymoteusza 4:12-15. Wprawdzie skierowano ją do młodego nadzorcy, ale wiele z tego, co Paweł napisał na temat mowy i sposobu prowadzenia się, będzie pomocne każdemu bratu, który pragnie zostać sługą pomocniczym lub już usługuje w tym charakterze. Czytamy zatem: „Niech nikt nie spogląda z góry na twą młodość. Przeciwnie, stań się dla wiernych wzorem w mowie, w prowadzeniu się, w miłości, w wierze, w czystości moralnej. Zanim przyjdę, przykładaj się do publicznego czytania, do usilnego zachęcania, do nauczania. Nie zaniedbuj w sobie daru, który otrzymałeś wskutek przepowiedni i gdy ręce położyło na tobie grono starszych. Rozmyślaj nad tymi rzeczami, bądź nimi pochłonięty, aby twój postęp był jawny dla wszystkich”. A nad czym ty w szczególności musisz popracować, aby „twój postęp był jawny dla wszystkich”? Rozważ z modlitwą, co powinieneś zrobić, a potem zrób to z pomocą Jehowy!
PRZEZWYCIĘŻANIE ZNIECHĘCENIA
14, 15. (a) Z jakiej pociechy biblijnej mogą czerpać otuchę słudzy pomocniczy, którym dokucza podeszły wiek lub słabe zdrowie? (b) Czym mogą oni zachęcać innych członków zboru?
14 Duża część sług pomocniczych nie musi się już borykać z kłopotami, które są charakterystyczne raczej dla młodości. Daje się im za to we znaki podeszły wiek albo zły stan zdrowia, co może prowadzić do zniechęcenia. Ale ci, którzy pozostają silni duchowo, mogą czerpać pociechę z następujących słów apostoła Pawła, skierowanych do chrześcijan namaszczonych duchem: „Nie poddajemy się zwątpieniu, chociaż bowiem niszczeje nasz człowiek zewnętrzny, to jednak ten, który jest wewnątrz, odnawia się z dnia na dzień. Niewielkie bowiem utrapienia nasze obecnego czasu gotują bezmiar chwały przyszłego wieku dla nas, którzy się wpatrujemy nie w to, co widzialne, lecz w to, co niewidzialne. To bowiem, co widzialne, przemija, to zaś, co niewidzialne, trwa wiecznie” (2 Kor. 4:16-18, BT). Słudzy Jehowy, którym przyświeca nadzieja ziemska, również mają przed sobą bardzo zachęcającą przyszłość — życie wieczne w ziemskim raju (Łuk. 23:43; Jana 17:3).
15 Dlatego słudzy pomocniczy, którzy z powodu słabego zdrowia lub podeszłego wieku nie mogą już zdziałać tyle, co inni, zrobią dobrze, jeśli mimo wszystko będą wykazywać pełne radości — pozytywne usposobienie. Będzie się w tym odzwierciedlać ich docenianie prawdy i głęboka wiara w rzeczy trwające wiecznie. Taki zdrowy duch, połączony z pokorną służbą, przyniesie całemu zborowi wiele pożytku i będzie dla wszystkich ogromną zachętą.
16. Dlaczego sługa pomocniczy nie powinien się zniechęcać, jeśli nie otrzymuje nominacji na starszego?
16 Jeżeli już jesteś sługą pomocniczym, to teraz ‛ubiegaj się o urząd nadzorcy’ przez rozwijanie u siebie umiejętności nauczania i pomnażanie zalet duchowych (1 Tym. 3:1). Nie zniechęcaj się jednak, jeśli upłynie jeszcze jakiś czas, zanim zostaniesz mianowany starszym. Pamiętaj, że jako sługa pomocniczy, który ‛dobrze usługuje’, a więc należycie wykonuje swe obowiązki, robisz dużo dobrego i jesteś prawdziwym błogosławieństwem dla zboru. Każdy rodzaj służby w organizacji Jehowy, dający możność pomagania drugim w spełnianiu nakazu głoszenia o Królestwie — to wielki zaszczyt (Mat. 24:14; 28:19, 20).
JAK INNI MOGĄ DOPOMÓC
17. Jakiego wsparcia może udzielać słudze pomocniczemu żona z dziećmi?
17 Ze względu na pożyteczną pracę, jaką wykonują słudzy pomocniczy, wszyscy wśród ludu Jehowy chętnie powinni ich wspierać. Na przykład każdemu z tych chrześcijan łatwiej będzie ‛dobrze usługiwać’, gdy żona i dzieci zadowolą się tym, co jest niezbędne w życiu, i nie będą się domagać luksusów, które wymagałyby od niego dodatkowego nakładu sił w pracy zarobkowej (1 Tym. 6:6-8).
18. (a) Jak starsi mogą wspomagać sług pomocniczych? (b) Dlaczego niezbędna jest szeroka wymiana myśli między starszymi a sługami pomocniczymi?
18 Starsi mogą dopomagać sługom pomocniczym, udzielając im wszelkich potrzebnych wskazówek i rad. Nie powinni też szczędzić szczerych pochwał, gdy zauważą postępy. Ponadto mogą towarzyszyć sługom pomocniczym w służbie kaznodziejskiej, wspierać ich w przygotowywaniu przemówień i dzielić się z nimi bogactwem swego doświadczenia chrześcijańskiego. Niekiedy chyba brakuje takiego zainteresowania i dbałości o wymianę myśli. Na przykład pewien nadzorca obwodu, zagadnąwszy sługę pomocniczego o jego słabe wyniki w służbie, usłyszał odpowiedź: „Bracie, czemu o to pytasz? Od lat mam takie wyniki. Jeszcze nikt o tym ze mną nie rozmawiał”. Wysiłki starszych, którzy udzielają sługom pomocniczym praktycznych, życzliwych rad i cierpliwie pomagają im w przezwyciężaniu trudności, często ku ich radości bywają uwieńczone wspaniałym rezultatem.
19. Jak każdy członek zboru może dopomóc sługom pomocniczym w zachowywaniu „dobrej pozycji”?
19 W gruncie rzeczy każdy członek zboru może ułatwiać sługom pomocniczym zachowywanie „dobrej pozycji”. W jaki sposób? Współdziałając z nimi i okazując z serca płynące docenianie ich pracy. Podobnie jak wszystkie członki ciała ludzkiego w normalnych warunkach wspólnie przyczyniają się do zachowania zdrowia pod względem fizycznym, tak wszyscy w zborze muszą ze sobą współpracować na rzecz jego zdrowia duchowego (por. 1 Kor. 12:24, 25). Duży udział mają w tym słudzy pomocniczy, którzy dokładają usilnych starań, by wykonywać pożyteczną pracę i zachować „dobrą pozycję”. Niechaj więc razem ze wszystkimi lojalnymi świadkami na rzecz Jehowy dalej zgodnie rozweselają serce „szczęśliwego Boga”, pobudzani nadzieją na wieczną, szczęśliwą przyszłość (1 Tym. 1:11; Prz. 27:11).
Spróbuj wyjaśnić:
▪ Z jakimi problemami nieraz borykają się słudzy pomocniczy?
▪ Co mogą zrobić żony i dzieci sług pomocniczych, aby im ułatwić pracę?
▪ Jak starsi mogą wspierać sług pomocniczych?
▪ W jaki sposób może im pomagać każdy członek zboru?
[Ilustracje na stronie 14]
Słudzy pomocniczy muszą sumiennie wypełniać swe obowiązki tak w dziele pozyskiwania uczniów, jak i w zborze
[Ilustracja na stronie 17]
Słudzy pomocniczy starsi wiekiem mogą dużo zdziałać we wspieraniu i zachęcaniu innych członków zboru