Co o tym sądzić?

DOWÓD ISTNIENIA STWÓRCY

Od ponad 40 lat niemiecka matematyczka Maria Reiche przemierza pustynną równinę leżącą około 450 kilometrów na południe od Limy, stolicy Peru, prowadząc badania nad słynnymi liniami w Nazca. Są to zawiłe figury geometryczne oraz wyobrażenia zwierząt tak dużych rozmiarów, że można je rozpoznać tylko z lotu ptaka. Niektóre z tych linii ciągną się kilometrami i są tak dokładne, że na każdy kilometr odchylenia wynoszą zaledwie dwa i ćwierć metra, czyli 0,2 procenta.

M. Reiche i inni naukowcy nie tyle starają się stwierdzić, jak lub przez kogo zostały nakreślone, ile raczej odgadnąć, jakiemu celowi miały służyć. „Kiedyś sama już zwątpiłam i pomyślałam, że szukam sensu w czymś bezsensownym”, przyznała. „Ale to nie może być bez sensu. Zbyt dużo pracy w to włożono”.

Rozmach i precyzja wykonania rysunków z Nazca jest świadectwem istnienia rozumnych projektantów, a naukowcy usiłują jedynie odkryć cel ich działania. Co jednak powiedzieć o znacznie większej precyzji i wspaniałości planu, według którego powstał wszechświat? Czy zgodnie z prawami logiki nie poświadcza to istnienia nadzwyczaj inteligentnego Projektanta, Boskiego Stwórcy? Tak, chrześcijanie dochodzą do analogicznego wniosku, jaki się nasunął apostołowi Pawłowi: „Jego niewidzialne przymioty są przecież wyraźnie widoczne od stworzenia świata, gdyż pojmuje się je przez to, co zostało uczynione — nawet Jego wieczystą moc i Boskość” (Rzym. 1:20).

BIBLIA NIE WYRÓŻNIAJĄCA PŁCI

„Tak bowiem Opatrzność umiłowała świat, że dała jedyne Dziecię Boże, aby każdy, kto w nie uwierzy, nie potrzebował zginąć, lecz miał życie wieczne”. Takie tłumaczenie może brzmieć trochę osobliwie. Ale tak właśnie oddano werset z Ewangelii według Jana 3:16 w nowym 192-stronicowym lekcjonarzu („The Inclusive Language Lectionary”), wydanym przez Krajową Radę Kościołów w USA.

„W niniejszej publikacji staramy się mówić o Bogu jako o kimś, kto nie podlega różnicy płci”, można przeczytać we wstępie. Dla uniknięcia skojarzeń, które może narzucać rodzaj gramatyczny męski, użyto w tłumaczeniu takich określeń, jak: „Bóg, mój Ojciec i moja Matka” — zamiast „Ojciec”, „Dziecko” — zamiast „Syn”, „Wszechmoc” — zamiast „Pan” i tak dalej. Na przykład modlitwa Jezusa, wypowiedziana tej nocy, gdy został aresztowany, zaczyna się następująco: „Boże, mój Ojcze i Matko, nadeszła godzina; uwielbij swe Dziecko, aby i Dziecko mogło uwielbić Ciebie” (Jana 17:1).

Profesor Bruce Metzger z seminarium teologicznego w Princeton należy do tych, którzy o nowym przekładzie wyrazili się z dezaprobatą. Oświadczył on: „Wyjaśnianie, że Bóg góruje nad sferą różnicy płci, należy do nauczyciela religii, a nie do tłumacza”. To, co uczyniono w nowym lekcjonarzu, jest — mówiąc dalej jego słowami — „równoznaczne z pisaniem nowej Biblii”. Krajowa Rada Kościołów, chcąc się przybliżyć do ruchu na rzecz wyzwolenia kobiet (oraz poprzeć udzielanie im święceń), najwidoczniej uznała za stosowne przeinaczyć Słowo Boże.

Za dni Jezusa faryzeusze i uczeni w Piśmie też propagowali własne racje i poglądy, lecz przekreślali tym wartość Słowa Bożego. Jezus Chrystus powiedział do nich: „Unieważniliście słowo Boże przez naukę swoją”. Dzisiejsi „faryzeusze” podejmują podobne starania. Niemniej jednak Bóg nie uznaje ich kultu religijnego, jak to było w wypadku starożytnej sekty faryzeuszy, o których Jezus rzekł: ‛Daremnie oddają cześć Bogu, głosząc nauki, które są nakazami ludzkimi’ (Mat. 15:6, 9, Nowy Przekład).