Słowo Jehowy jest pewne!

„Ja, Jahwe, (...) potwierdzam słowa swego sługi” (Izaj. 44:23-26, „Biblia poznańska”)

1. Jaką przyszłość przepowiadano jeszcze w roku 1864?

CO PRZYNIESIE przyszłość? Ludzie bardzo chcieliby to wiedzieć. Jakże jednak niezadowalające są ich prognozy! Oto przykład: W roku 1864 angielski przyrodnik Alfred R. Wallace przepowiedział ukształtowaną przez człowieka „przyszłość rodu ludzkiego” w sposób następujący: „Każdy będzie (...) wypracowywał własne szczęście z pożytkiem dla bliźnich; (...) dobrze wyważone wyczucie moralne nigdy nie pozwoli, aby ktoś naruszył swobody przysługujące w równym stopniu drugim; (...) każdy człowiek będzie się kierował najlepszymi ustawami, wysoko ceniąc prawa wszystkich dookoła i doskonale wczuwając się w ich sytuację”. Wallace dodał nawet, że człowiek przeobrazi naszą ziemię w taki „świetlany raj, o jakim dotąd tylko marzyło się wieszczom lub poetom”!

2. Jakie pytania narzuca zawodność ludzkich przepowiedni?

² Autor tych słów zmarł zaledwie dziewięć miesięcy przed zapadnięciem nad ludzkością czarnej nocy pierwszej wojny światowej. Gdzie więc podział się ten „świetlany raj” z mieszkańcami pełnymi współczucia dla bliźnich? A jak jest dzisiaj? Bezsprzecznie ‛u większości oziębła miłość’ i to wbrew wszelkim horoskopom wróżącym coś innego (Mat. 24:12). Ale czy miałoby to nas skłonić do podawania w wątpliwość wszelkich proroctw? Jehowa Bóg sam powiada o sobie: „Ja mędrków zmuszam do odwrotu i wykazuję zwodniczość ich wiedzy”, lecz „potwierdzam słowa swego sługi” (Izaj. 44:24-26, Bp). Niektórzy jednak mogą pytać: Czy warto zdać się na proroctwa biblijne? Czy Słowo Jehowy rzeczywiście jest pewne?

RUINA I ODBUDOWA

3. Co spotkało Judę i Jeruzalem w siódmym wieku p.n.e. zgodnie z zapowiedzią Księgi Kapłańskiej 26:27-35?

³ Mamy pod dostatkiem dowodów na to, że na proroctwach biblijnych naprawdę można polegać. Za przykład niech posłużą te, które zapowiadały popadnięcie w ruinę i późniejsze odrodzenie, a które się spełniły na starożytnym ludzie Bożym, na Izraelitach. Dopóki pozostawali wierni w oddawaniu czci Jehowie, szczęściło im się w otrzymanej od Boga „ziemi opływającej w mleko i miód” (Kapł. 20:24; Biblia Tysiąclecia; 1 Król. 4:1, 20, Bp). Otrzymali jednak ostrzeżenie, że ten potencjalny raj obróci się w bezludną pustynię, jeśli nie dochowają posłuszeństwa (Kapł. 26:27-35). W roku 607 przed naszą erą, jakieś 900 lat po spisaniu Księgi Kapłańskiej przez Mojżesza, Babilończycy zawojowali Judę i Jeruzalem. Wkrótce potem Żydzi, jacy jeszcze pozostali w kraju, uciekli do Egiptu i przepowiedziane opustoszenie było już wtedy zupełne (Jer. 39:8-10; 40:5; 41:2; 43:1-7).

4. (a) Jaką obietnicę Jehowa dał swemu ludowi na długo przed zburzeniem Jeruzalem w 607 roku p.n.e.? (b) Jak spełniła się ta obietnica?

⁴ Wszakże Jehowa ponad 100 lat przed zburzeniem Jeruzalem obiecał, że Jego lud zdjęty skruchą powróci do opuszczonej ojczyzny i że odzyska ona rajską wspaniałość (Izaj. 35:1-4). Powiedział również: „Ja, Jahwe, (...) potwierdzam słowa swego sługi i urzeczywistniam plany mych wysłańców; do Jeruzalem mówię: ‛Będziesz zamieszkane!’ a do miast Judy: ‛Będziecie odbudowane’; podźwignę je z ruin!” (Izaj. 44:24-26, Bp). W roku 539 p.n.e. Babilon pokonali Medowie i Persowie pod dowództwem Cyrusa, jak to także przepowiedział Izajasz (Izaj. 44:27 do 45:6). Dekret Cyrusa, zezwalający Żydom na powrót do ojczyzny oraz odbudowę świątyni, wszedł w życie w 537 roku p.n.e. i z czasem w Judzie nastąpiły zapowiedziane przeobrażenia (Ezdr. 1:1-4; Izaj. 35:5-10; Ezech. 36:35). Jakże więc niezawodne jest Słowo Jehowy!

TYR NIE MOŻE UNIKNĄĆ SPEŁNIENIA PROROCTWA

5. Co Jehowa przepowiedział o Tyrze za pośrednictwem Ezechiela?

⁵ Natchnione od Boga proroctwo ziściło się także na starożytnym mieście Tyr, które nie bez podstaw nazywano „królową morza”. W odniesieniu do tego fenickiego portu morskiego Jehowa oświadczył: „Oto Ja jestem przeciw tobie, Tyrze; sprawię, że wyjdą przeciw tobie liczne narody (...). Oto Ja sprowadzam z północy na Tyr Nabuchodonozora, króla Babilonu, (...) zburzy twe wieże. (...) Kamienie zaś twoje, drzewo i proch z ciebie wrzucą do środka morza. (...) Uczynię z ciebie nagą skałę, staniesz się miejscem suszenia sieci” (Ezech. 26:3-14, BT).

6. Co się stało ze starożytnym Tyrem w wyniku spełnienia proroctwa?

⁶ Taki upadek wydawał się wprost niemożliwy. Dziejopis żydowski Józef Flawiusz nadmienił, że Babilończycy oblegali Tyr aż 13 lat (Przeciw Apionowi, księga I, rozdział 21). Historia nie podaje, jak skuteczne okazały się wysiłki Nabuchodonozora, ale straty Tyryjczyków w mieniu i ludziach musiały być ogromne. Z późniejszej proroczej zapowiedzi Zachariasza wynikało, że Bóg zamierzał zniszczyć to miasto doszczętnie (Zach. 9:3, 4). Proroctwo owo spełniło się blisko 200 lat po ogłoszeniu. Do tego czasu mieszkańcy części Tyru, położonej na pobliskiej wyspie i otoczonej potężnymi murami, czuli się bezpieczni. Jednakże w roku 332 p.n.e. wojska Aleksandra Wielkiego zburzyły to miasto na wyspie; z gruzów Tyru lądowego usypano groblę ciągnącą się aż do wyspy. Z czasem piasek naniesiony przez wodę jeszcze powiększył ten sztuczny półwysep. Co więcej, w dzisiejszej niewielkiej osadzie portowej można zobaczyć rybaków suszących sieci, co jest dodatkowym dowodem urzeczywistnienia proroctwa. Istotnie, Słowo Jehowy jest pewne!

„MIASTO KRWAWE” ZMIAŻDŻONE

7, 8. (a) Co przepowiedział Jehowa przez swych proroków? (b) Dlaczego wydawało się rzeczą niemożliwą, żeby Niniwa obróciła się „w pustkowie”?

⁷ Boskie słowo prorocze okazało się prawdą również w wypadku starożytnej Niniwy, stolicy imperium asyryjskiego, które ciemiężyło lud Jehowy (2 Król. 17:1-6; 1 Kron. 5:6, 26). Niniwa była u szczytu swej potęgi, gdy Jehowa oświadczył za pośrednictwem proroków: „Rozchwyćcie srebro, rozchwyćcie złoto, bo nie ma końca ten zasób (...). Pustkowie i bezludzie, i zniszczenie (...). Biada miastu krwawemu” (Nah. 2:10, 11; 3:1, BT). „Niniwę zamieni w pustkowie (...). Zagnieżdżą się w niej całymi stadami wszelakie zwierzęta” (Sof. 2:13, 14, Bp).

⁸ Jak miałoby dojść do czegoś takiego? Niniwa była przecież „wielkim miastem” (Jon. 1:2). Według starożytnego historyka Diodora Sycylijczyka otaczał ją mur wysoki na 30 metrów i tak gruby, że mogły po nim jeździć trzy rydwany obok siebie. Za czasów proroka Jonasza (w IX wieku p.n.e.) owo miasto liczyło ponad 120 000 mieszkańców (Jon. 4:11). Czy to wszystko mogło się ‛zamienić w pustkowie’?

9. Jak los Niniwy dowodzi, że na Słowie Jehowy można polegać?

⁹ W roku 632 p.n.e., to jest co najmniej 16 lat po ogłoszeniu proroctwa Sofoniasza, Babilończycy i Medowie oblegli Niniwę. Według zapisów Diodora (księga II, rozdział 27) „obfite i długotrwałe deszcze” spowodowały, że rzeka Tygrys wystąpiła z brzegów, wskutek czego „zalana została część miasta i zawaliły się mury na odcinku dwudziestu stadiów”. Niniwa została zdobyta. Starożytna Kronika babilońska podaje: „Uniesiono wielkie łupy z miasta i obszaru świątyni; pozostały z miasta zwały ruin i zgliszcz”. Po Niniwie na całe stulecia zaginął nawet ślad. Zagłada jej na pewno była „radosną wieścią” dla ludu Bożego, który jeszcze raz się upewnił, że „Jehowa jest dobry” i „wiadomo Mu o tych, którzy u Niego szukają schronienia” (Nah. 1:7, 15 [2:1, Nowy Przekład]). Turyści zwiedzający obecnie szczątki Niniwy w Iraku mogą zobaczyć stada owiec pasące się w pobliżu gruzów, jak to zostało przepowiedziane. Mamy tu jeszcze jedno potwierdzenie, że Słowo Jehowy jest pewne.

UŁAMANIE „WIELKIEGO ROGU”

10. (a) Jaką proroczą wizję opisano w Księdze Daniela 8:1-8? (b) Jak Gabriel objaśnił szczegóły tego proroctwa?

¹⁰ W proroczej wizji Daniel ujrzał dwurogiego barana zabitego przez kozła z „wielkim rogiem”. Róg uległ złamaniu i w jego miejsce wyrosły cztery inne (Dan. 8:1-8, NP). Co to mogło znaczyć? Anioł Gabriel wyjaśnił: „Baran z dwoma rogami, którego widziałeś, oznacza królów Medii i Persji. A kozioł, to król grecki, a wielki róg, który jest między jego oczami, to król pierwszy. A to, że został złamany, a cztery inne wyrosły zamiast niego, znaczy: Z jego narodu powstaną cztery królestwa, ale nie z taką mocą, jaką on miał” (Dan. 8:16, 20-22, NP).

11, 12. Jak się spełniło proroctwo z Księgi Daniela 8:20-22?

¹¹ Potężny Babilon legł pokonany przez Medo-Persję, którą zobrazował dwurogi baran. Ale anioł Boży przepowiedział, że barana zabije „kozioł” wyobrażający Grecję. Dokładnie tak potoczyły się wydarzenia w IV stuleciu p.n.e., gdy greckojęzyczne wojska Aleksandra Wielkiego obaliły imperium medo-perskie. Tymczasem w roku 323 p.n.e. Aleksander niespodziewanie zmarł, mając zaledwie 32 lata, i nie pozostawił po sobie odpowiedniego następcy. Wraz z jego śmiercią „złamany” został „wielki róg”. A jak przedstawia się sprawa z zapowiedzianymi ‛czterema rogami’, które „wyrosły zamiast niego”?

¹² Pod rozkazami Aleksandra walczyło wielu wodzów, ale w końcu tylko czterech z nich przechwyciło władzę. W taki więc sposób „wielki róg” po wyłamaniu został zastąpiony przez cztery rogi, „cztery królestwa”. Do roku 301 p.n.e. zdołali utrwalić swą pozycję następujący generałowie: Ptolemeusz Lagi (w Egipcie i Palestynie), Seleukos Nikator (w Mezopotamii i Syrii), Kassander (w Macedonii i Grecji), Lizymach (w Tracji i Azji Mniejszej).a Oto więc kolejne świadectwo niezawodności Słowa Jehowy.

POJAWIA SIĘ „WŁADCA-POMAZANIEC”

13. Co powiedziano w Księdze Daniela 9:24, 25 o pojawieniu się Mesjasza?

¹³ Księga Daniela zawiera też szczególnie wymowny dowód na to, że Słowo Jehowy jest pewne. Setki lat naprzód Daniel w natchnieniu od Boga określił mianowicie czas, kiedy na ziemi miał się pojawić Mesjasz (Pomazaniec). W tym pełnym napięcia proroctwie powiedziano między innymi: „Ustalono siedemdziesiąt tygodni nad twoim narodem i twoim świętym miastem, by położyć kres nieprawości, grzech obłożyć pieczęcią i odpokutować występek, a wprowadzić wieczną sprawiedliwość, przypieczętować widzenie i proroka, i namaścić to, co najświętsze. Ty zaś wiedz i rozumiej: Od chwili, kiedy wypowiedziano słowo, że nastąpi powrót i zostanie odbudowana Jerozolima, do Władcy-Pomazańca upłynie siedem tygodni i sześćdziesiąt dwa tygodnie” (Dan. 9:24, 25, BT).

14. (a) Jaka biblijna podstawa przemawia za tym, żeby w „tygodniach” z Księgi Daniela 9:24, 25 za każdy dzień liczyć rok? (b) W którym roku wyszło „słowo” o odbudowie Jeruzalem? (c) Jak długo trwało 69 „tygodni”? Kiedy się rozpoczęły, a kiedy zakończyły?

¹⁴ Czy w tym wypadku chodziło o literalne „tygodnie”? Nie, gdyż wszystko, co tu prorokowano na temat Mesjasza, nie wydarzyło się w ciągu 70 tygodni, czyli w okresie niespełna półtora roku. Okazało się, że mowa jest o „tygodniach”, w których każdy dzień należało liczyć za rok. (Porównaj z tym Księgę Liczb 14:33, 34). „Słowo, że nastąpi powrót i zostanie odbudowana Jerozolima”, opublikowano w dwudziestym roku panowania króla perskiego Artakserksesa (Długorękiego) (Neh. 2:1-18). Ponieważ wstąpił on na tron w roku 474 p.n.e., więc jego dwudziesty rok sprawowania władzy przypada na 455 rok p.n.e. W ten sposób na 69 tygodni lat od ‛wypowiedzenia słowa, że zostanie odbudowane Jeruzalem, do Władcy-Pomazańca’ złożyły się 483 lata (7 x 69) i okres ten sięgnął roku 29 n.e.

15. Czego Żydzi oczekiwali w roku 29 n.e.?

¹⁵ W tym właśnie roku podjął działalność Jan Chrzciciel, „ogłaszając chrzest jako symbol skruchy dla przebaczenia grzechów”. A co można powiedzieć o Żydach? „Lud żył w oczekiwaniu i wszyscy rozważali w swoich sercach o Janie: ‛Czy może to jest Chrystus?’” (Łuk. 3:3-6, 15). W nawiązaniu do tych oczekiwań żydowski uczony Abba Hillel Silver napisał: „Jednakże pierwsze stulecie, a zwłaszcza pokolenie sprzed zburzenia [Jeruzalem], ujrzało wyraźne rozbudzenie nastrojów mesjanistycznych. Należy to przypisać (...) nie tylko nasileniu prześladowań ze strony Rzymu, ile panującym wtedy przekonaniom opartym na popularnej w owych czasach chronologii (...). Mesjasza spodziewano się w drugim ćwierćwieczu pierwszego stulecia n.e.” Wspomniana ‛popularna chronologia’ odwoływała się do Księgi Daniela.

16. (a) Czym się wyróżnił piętnasty rok panowania cesarza Tyberiusza? (b) Co się zdarzyło przy chrzcie Jezusa?

¹⁶ Z proroctwa Daniela wynikało, że owe 69 tygodni lat miało potrwać do roku 29 n.e. Czy wobec tego Mesjasz pojawił się w tym roku? Oczywiście! Jan Chrzciciel zaczął głosić i chrzcić „w piętnastym roku panowania Tyberiusza Cezara” (Łuk. 3:1-3). A ponieważ Tyberiusz został cesarzem rzymskim 17 sierpnia roku 14 n.e. (według kalendarza gregoriańskiego), Jan przystąpił do dzieła niespełna 15 lat później, na wiosnę roku 29 n.e. Jesienią tegoż roku Jan ochrzcił Jezusa z Nazaretu i wtedy duch święty zstąpił z nieba, aby namaścić Jezusa na Chrystusa, czyli Mesjasza (Łuk. 3:21, 22). Mesjańskie proroctwo stało się rzeczywistością.b Znowu została potwierdzona prawdziwość Słowa Jehowy.

17. Jak niektóre mesjańskie proroctwa spełniły się na Jezusie Chrystusie?

¹⁷ W związku z osobą Jezusa Chrystusa spełnił się zresztą cały szereg proroctw z Pism Hebrajskich. Na przykład Jezus narodził się z dziewicy w Betlejem (Izaj. 7:14; Mich. 5:1, NP; Mat. 1:18-23; 2:3-6). Po jego urodzeniu wymordowano małe dzieci (Jer. 31:15; Mat. 2:16-18). Miał zwiastuna, który go poprzedzał (Izaj. 40:3; Mat. 3:1-3). Jezus wziął na siebie nasze słabości (Izaj. 53:4; Mat. 8:16, 17). Wjechał do Jeruzalem na źrebięciu oślicy (Zach. 9:9; Jana 12:12-15). Jeden z apostołów zdradził go za 30 srebrników (Ps. 41:10, NP; Zach. 11:12; Mat. 26:14-16, 46-56; Jana 13:18). Po przybiciu Jezusa do pala żołnierze rozdzielili pomiędzy siebie jego odzienie i rzucali losy o jego spodnią szatę (Ps. 22:19, NP; Jana 19:23, 24). Nie złamano mu żadnej kości, ale go przebito (Ps. 34:21, NP; Zach. 12:10; Jana 19:33-37). Po niepełnych 3 dniach leżenia w grobie zmartwychwstał (Jon. 2:1, 10, NP; Mat. 12:39, 40; Marka 9:31; Dzieje 10:40). Są to wszystko zaledwie wybrane przykłady tego, jak na Jezusie spełniły się proroctwa mesjańskie. Niemniej jednak one też stanowią dowód na to, że Słowo Jehowy jest pewne.

MOŻNA ZNAĆ PRZYSZŁOŚĆ

18, 19. (a) Dlaczego pytanie o przyszłość nie jest daremne? (b) Jakie pytania nasuwają się jeszcze?

¹⁸ Jezus, obiecany Mesjasz, sam podał proroctwa tchnące nadzieją. Między innymi przepowiedział swą przyszłą „obecność” (Mat. 24:3-14). W gruncie rzeczy napawające otuchą proroctwa, które mają znaczenie teraz w XX wieku, zostały zanotowane przez szereg różnych pisarzy biblijnych. Nie jest więc pozbawione sensu pytanie: „Co przyniesie przyszłość?” Można się o tym dowiedzieć!

¹⁹ Na razie rozpatrzyliśmy część proroctw biblijnych, które spełniły się w przeszłości. Ale co można powiedzieć o naszych czasach? Czy istnieją dalsze dowody na to, że Słowo Jehowy jest pewne?

[Przypisy]

CZY POTRAFISZ SOBIE PRZYPOMNIEĆ:

● Co zgodnie z proroctwem stało się ze starożytnym Tyrem?

● Jak Niniwa potwierdziła, że Słowo Jehowy jest pewne?

● Jakie wydarzenia nastąpiły w związku ze spełnieniem się proroctwa Daniela 8:20-22?

● Jak długo trwało 69 „tygodni”? Kiedy się rozpoczęły, a kiedy zakończyły?

● Wymień kilka proroctw mesjańskich, które się spełniły na Jezusie.