„Eksplozja” na niwie Królestwa w Japonii

„NAGLE błysło jakieś niesamowite światło i zamigotało na suficie mojej celi (...). Potem usłyszałem tak przeraźliwie głośny huk, jak gdyby naraz waliły się wszystkie góry. Zaraz też celę zaległa nieprzenikniona ciemność. Wsunąłem głowę pod leżącą w pobliżu matę, aby się zasłonić przed tym, co mi wyglądało na tuman ciemnego gazu”.

Było to dokładnie 6 sierpnia 1945 roku, gdy nastąpił wybuch bomby atomowej nad Hiroszimą. Człowiek, który ocalał i tak opisał, co przeżył, znajdował się w więzieniu za to, że jako Świadek Jehowy kroczył drogą prawości.

Przed drugą wojną światową i podczas niej działała w Japonii zaledwie garstka Świadków Jehowy. Cztery lata po wojnie przybyli tam misjonarze ze Szkoły Gilead. Szybko nawiązali kontakt z kilkoma osobami, które wiernie przetrwały okropności wojny. Znowu więc prawda o Królestwie zaczęła w tym kraju rozkwitać.

W roku 1949 sprawozdania z działalności świadczenia prócz misjonarzy składali trzej miejscowi głosiciele. Przez kolejne czternaście lat biuro oddziału mieściło się w Tokio, w jednopiętrowym drewniaku. W grudniu 1962 roku rozebrano go i na jego miejscu wyrosło nowe, sześciopiętrowe biuro oddziału. Kiedy w listopadzie 1963 roku oddawano je do użytku, w Japonii było ponad 3000 głosicieli Królestwa.

W dalszym ciągu następował wspaniały wzrost, skutkiem czego zaszła potrzeba powiększenia pomieszczeń, w których drukowano literaturę biblijną. Toteż niespełna dziesięć lat później, w 1972 roku, ukończono nową obszerną drukarnię i Dom Betel w Numazu, 120 kilometrów na południowy zachód od Tokio. Do tego czasu liczba głosicieli przekroczyła 14 000. Jednakże w ciągu zaledwie pięciu następnych lat liczba ta niemal się potroiła do wysokości ponad 41 000. W wyniku tak wspaniałego wzrostu te nowo wybudowane pomieszczenia w Numazu okazały się niewystarczające, chociaż nawet wkrótce po wybudowaniu je powiększono. Dlatego pod koniec lat siedemdziesiątych Ciało Kierownicze Świadków Jehowy zatwierdziło projekt ponownej rozbudowy.

Ale co przyczyniło się do tak raptownego wzrostu? Ważnym czynnikiem jest z pewnością liczba działających w Japonii kaznodziejów pełnoczasowych (pionierów). W ostatnich latach co trzeci uczestnik dzieła świadczenia pracuje w charakterze głosiciela pełnoczasowego.

NOWA SIEDZIBA ODDZIAŁU

W styczniu 1979 roku rozpoczęto roboty przy wznoszeniu nowych budynków oddziału. W tym celu zakupiono 7-hektarową posiadłość w Ebina. Budowę już zakończono; nowa drukarnia, biura, Sala Królestwa, Dom Betel z budynkiem pomocniczym, garaż i stolarnia stanowią kompleks trzy razy większy od dotychczasowego w Numazu.

Zwiedzający często się dziwią, że wszystkie czynności związane z wydawaniem książek, Biblii i czasopism są wykonywane pod jednym dachem. W Japonii drukowanie i oprawę książek zazwyczaj powierza się małym firmom, często nie większym od mieszkalnego pokoju właściciela zakładu. Zrozumiałe więc, że to, co zwiedzający tutaj widzą, budzi takie zdumienie.

Jeszcze bardziej są zaskoczeni, gdy się dowiadują, że pracownicy drukarni i biura mieszkają na miejscu i to w wygodnych warunkach, w przyległym budynku zwanym Domem Betel. Wprawdzie jego kubatura wystarczy do pomieszczenia ponad 350 osób, lecz mieszka tam na razie około 200 członków rodziny Betel. Jest więc jeszcze dość miejsca na dalszy rozrost.

W drukarni zastosowano teraz specjalistyczny system komputerowy do wykonywania składu fotograficznego poszczególnych stron. Następnie fotografuje się całe strony i z tak uzyskanych klisz przenosi się obraz na offsetowe formy drukowe. Dzięki temu całkowicie wyeliminowano z użycia gorący, płynny metal. Programy komputerowe, które zastąpiły system składu czcionkowego, opracowali Świadkowie Jehowy. Dopasowali je oczywiście do specyficznych potrzeb wydawniczych Towarzystwa Strażnica. Podczas gdy złożenie jednej strony nowej publikacji starym systemem wymagało wielu godzin, dla urządzeń komputerowych czynność ta jest tylko kwestią minut.

Mniej więcej przed trzema laty w miejsce prasy drukarskiej typograficznej zainstalowano czterokolorową offsetową maszynę rotacyjną. W ciągu osiemnastu miesięcy zamówienia na czasopisma wzrosły o 33 procent. Nowa maszyna offsetowa wypuszcza każdego miesiąca ponad dwa miliony czasopism Strażnica i Przebudźcie się! Oprócz tego schodzi z niej miesięcznie ponad 200 000 książek i Biblii, jak również wiele traktatów i różnych druków specjalnych. Niedawno zainstalowano więc drugą taką czterokolorową offsetową maszynę rotacyjną, aby sprostać rosnącemu zapotrzebowaniu na literaturę biblijną.

Biblie i książki wychodzące z tych maszyn drukarskich są oprawiane w nowoczesnej introligatorni. Fakt posiadania od trzech lat własnej introligatorni jest dla nas prawdziwym błogosławieństwem. Rocznik Świadków Jehowy w języku japońskim zwykle otrzymywaliśmy z Brooklynu niekiedy w lutym, a nawet w marcu. Ale odkąd drukujemy go na miejscu, trafia on do rąk japońskich braci jeszcze przed końcem roku. Szczególnym przywilejem było dla nas wydrukowanie i oprawienie w kraju kompletnego japońskiego wydania Pisma Świętego w Przekładzie Nowego Świata.

ODDANIE DO UŻYTKU NOWYCH POMIESZCZEŃ ODDZIAŁU

Jakaż radość zapanowała 15 maja ubiegłego roku, kiedy to odbyła się uroczystość oddania do użytku nowo zbudowanych pomieszczeń oddziału! Na zorganizowany z tej okazji specjalny program przybyło 1675 zaproszonych gości. Przyjechali też z Brooklynu członkowie Ciała Kierowniczego Świadków Jehowy — Fred Franz i Lloyd Barry.

Brat Barry był jednym z misjonarzy, którzy trafili do Japonii w 1949 roku; pełnił tu służbę do 1975 roku, gdy go powołano w poczet członków Ciała Kierowniczego. W ramach trwającej uroczystości przeprowadził wywiad z czternastoma absolwentami jedenastej klasy Szkoły Gilead, do której i on należał. Jakże pokrzepiające były wypowiedzi tych długoletnich pracowników, z których każdy ma za sobą ponad trzydzieści lat służby misjonarskiej w Japonii!

Dodatkową radość sprawiała misjonarzom okoliczność, że z tej specjalnej okazji towarzyszyły im osoby, którym dziesiątki lat temu pomogli zdobyć wiedzę o zamierzeniach Bożych. Oto, co powiedziała Melba, żona brata Barry’ego: „Zaraz w pierwszym dniu mojego głoszenia w Japonii rozmawiałam w jednym z pierwszych domów z kimś, kto teraz jest obecny na tej uroczystości”. Osoba ta wiernie pełni służbę w dziele głoszenia już ponad trzydzieści lat.

Przed z górą trzydziestoma laty jeden z misjonarzy studiował z Isamu Sugiurą, który teraz wchodzi w skład japońskiego Komitetu Oddziału. Brat Sugiura wprowadził mówcę kluczowego wykładu, brata Freda Franza, prezesa Watch Tower Bible and Tract Society. W zakończeniu swego przemówienia dedykacyjnego Franz zapytał: „Co chcecie zrobić z tymi obiektami?” Tosio Honma, koordynator oddziału japońskiego, zaproponował oddanie ich Jehowie Bogu, aby służyły Jego zamierzeniom. Wniosek został przyjęty, a wszyscy zebrani jednomyślnie dali temu wyraz oklaskami.

Następnego dnia odbyło się specjalne zgromadzenie na torze wyścigowym Oimaci w Tokio. Program przekazywano za pomocą linii przewodowej do dwudziestu innych miast japońskich. Chociaż najwyższa liczba głosicieli Królestwa w kwietniu wynosiła 68 593, to jednak specjalnego programu w niedzielę 16 maja wysłuchały ogółem 113 633 osoby. Na możliwości dalszego wzrostu wskazuje też tegoroczna liczba obecnych w Japonii na Pamiątce, to jest 173 344 osoby, czyli o 28 522 więcej niż w poprzednim roku.

Chociaż wybuch bomby atomowej nad Hiroszimą w 1945 roku pociągnął za sobą ogromną rozpacz i zniszczenia, to jednak istnej eksplozji w dziele obwieszczania Królestwa po całej Japonii towarzyszyły nadzieja i szczęście. Gorąco modlimy się o to, żeby móc — jeśli to jest wolą Jehowy — dotrzeć jeszcze do wielu dalszych tysięcy ludzi i wprowadzić ich do Jego organizacji, by za pośrednictwem Jezusa Chrystusa dostąpili życia wiecznego.

[Ilustracje na stronie 25]

[Patrz publikacja]

Ebina, obiekty oddane do użytku 15 maja 1982 roku

Budynki oddziału i 7-hektarowa posiadłość, którą zajmują

Dom Betel

Sala Królestwa

Biura

Drukarnia

Stolarnia

Garaż

Pomocniczy budynek mieszkalny

[Ilustracje]

Porównanie wielkości budynków i parcel zajmowanych przez oddział japoński

Numazu 1972-1981

Tokio 1963-1972

Tokio 1949-1962

[Wykres na stronie 27]

[Patrz publikacja]

Podobny do eksplozji wzrost liczby głosicieli Królestwa w Japonii

ROK LICZBA

kwiecień GŁOSICIELI

1982 68 593

1981 60 267

1979 48 078

1974 22 612

1969 6 861

1959 1 272

1949 9

[Ilustracja na stronach 24, 25]

Widok nowego biura oddziału w Ebina. Duże budynki z tyłu to dom mieszkalny i biura, po prawej stronie fragment drukarni

[Ilustracja na stronie 26]

Widok zaplecza Domu Betel