Wielbienie należy się Bogu
Artykuł przewidziany specjalnie dla rodziców do przeczytania z dziećmi
CHCĘ ci dzisiaj zadać ważne pytanie. Jest ono tak ważne, że od tego, jak wypadnie odpowiedź, zależy całe twoje przyszłe życie. Kto jest twoim Bogiem? —
Bogiem jest dla ciebie ten, kogo wielbisz, komu oddajesz cześć. Ludzie na ziemi uwielbiają wielu bardzo różnych bogów. Niektóre z tych bóstw są po prostu wyrzeźbione w takim materiale, jak na przykład drewno lub kamień. Inne — to ludzie, szeroko znani sportowcy bądź członkowie głośnych zespołów muzycznych. Nazywa się ich niekiedy „gwiazdami” albo wręcz „bożyszczami”. Ale czy słusznie należy oddawać chwałę takim bogom? —
Wielki Nauczyciel powiedział w swoim czasie: „Będziesz wielbić Jehowę, twego Boga, i tylko dla niego będziesz pełnić świętą służbę”. — Mat. 4:10, NW.
Tak więc Jezus postawił sprawę jasno. Wielbienie należy się tylko Bogu Jehowie. Nie wolno nam oddawać choćby małej części naszego uwielbienia jakiemuś innemu bogu. W Biblii znaleźć można porywający opis przeżyć kilku młodzieńców, którzy o tym wiedzieli.
Nadano im imiona: Szadrach, Meszach i Abed-Nego. Byli to Hebrajczycy, ale przebywali w ziemi babilońskiej. Król Babilonu kazał wówczas zbudować ogromny złoty obelisk. Następnie wydał rozkaz, aby na dźwięk muzyki każdy oddał pokłon posągowi, jaki wystawił. Ogłosił przy tym ostrzeżenie: „Kto zaś nie upadnie i nie odda pokłonu, ten będzie natychmiast wrzucony do wnętrza rozpalonego pieca”. Co byś ty sam zrobił w takiej sytuacji? —
Szadrach, Meszach i Abed-Nego zazwyczaj spełniali wszystko, co król rozkazał. W tym wypadku jednak odmówili wykonania jego polecenia. Czy wiesz, dlaczego? — Dlatego, że prawo Boże nakazywało: ‚Nie będziesz miał oprócz mnie żadnych innych bogów. Nie uczynisz sobie żadnej rzeźby, aby się jej kłaniać’. Toteż Szadrach, Meszach i Abed-Nego woleli być posłuszni raczej prawu Jehowy niż rozkazowi króla. — Wyjścia 20:3, 4.
Król na wiadomość o tym popadł w wielki gniew. Natychmiast wezwał Szadracha, Meszacha i Abed-Nega przed swoje oblicze. Zapytał ich: ‚Czy to prawda, że nie czcicie moich bogów? Daję wam jeszcze jedną szansę. Skoro tylko usłyszycie muzykę, padnijcie na twarz i oddajcie pokłon posągowi, który sporządziłem. Jeżeli tego nie zrobicie, zostaniecie wrzuceni do rozpalonego pieca. A któryż bóg wyrwie was z moich rąk?’
Co mieli teraz zrobić Szadrach, Meszach i Abed-Nego? Co byś ty zrobił na ich miejscu? — Tamci zaufali Jehowie. Od razu oświadczyli wobec króla: ‚Nasz Bóg, któremu służymy, potrafi nas wyratować. Ale nawet gdyby tego nie uczynił, i tak nie będziemy czcić twoich bogów. Nie pokłonimy się twojemu złotemu posągowi’.
Króla ogarnęła wściekłość. Rozkazał, aby rozpalono piec siedem razy więcej niż zwykle! Wybranym siłaczom spośród swojej służby kazał związać Szadracha, Meszacha i Abed-Nega. Następnie rzekł: ‚Wrzucić ich do pieca!’
Słudzy króla spełnili to polecenie. Piec był tak rozpalony, że od żaru zginęli nawet ci ludzie królewscy! A co się stało z trzema Hebrajczykami?
Szadrach, Meszach i Abed-Nego wpadli w sam środek ognia. Ale potem powstali na nogi! Nie ponieśli żadnej szkody. I nie byli już nawet związani. Jak to możliwe?
Król zajrzał do pieca i przeraziło go to, co zobaczył. Zapytał swoją świtę: „Czy nie trzech związanych mężów wrzuciliśmy do ognia?”
Doradcy odpowiedzieli mu: „Prawda, królu”.
Ale król dodał: „Widzę czterech mężów chodzących wolno w środku ognia i nie ma na nich żadnego uszkodzenia”.
Czy wiesz, kto był tą czwartą osobą? — Był to anioł Jehowy. Znalazł się tam, aby ochronić trzech wiernych hebrajskich sług prawdziwego Boga.
Kiedy król sobie to uprzytomnił, podszedł do otworu pieca i zawołał: „Szadrachu, Meszachu i Abed-Nego, słudzy Boga Najwyższego: Wyjdźcie i przyjdźcie tutaj!” A gdy wyszli, każdy mógł na własne oczy się przekonać, że się nie spalili. Nie było ich nawet czuć spalenizną.
Wtedy król powiedział: ‚Niech będzie błogosławiony Bóg Szadracha, Meszacha i Abed-Nega, który uratował swych sług, ponieważ nie chcieli czcić żadnego boga poza swoim Bogiem’. — Proroctwo Daniela, rozdział 3, War.
Czy to nie cudowne? — Jehowie podobało się to, co uczynili ci trzej młodzieńcy. My zaś możemy z tego wyciągnąć naukę.
Nawet i dziś ludzie wystawiają różne posągi, aby im oddawano cześć. Niektóre bywają zrobione z drewna, kamienia albo z metalu. Czy kłaniałbyś się takim figurom?
Inne otaczane czcią przedmioty i godła bywają wykonane z tkaniny. Czy widziałeś kiedy taki przedmiot kultu? — Czy myślisz, że w oczach Boga ma jakieś znaczenie okoliczność, czy jest wykonany z tkaniny, czy z drewna lub kamienia? — Czy byłoby słuszne, żeby sługa Jehowy dopełniał aktu uwielbienia przed takim przedmiotem? —
Szadrach, Meszach i Abed-Nego woleli czcić tylko Jehowę. Za to podobali się Bogu. Czy chcesz brać sobie z nich przykład? —
(Kto służy Bogu Jehowie, ten nie może równocześnie oddawać czci jakimkolwiek wizerunkom. Przeczytaj, co powiedziano na ten temat w Proroctwie Izajasza 42:8 i w Księdze Jozuego 24:14, 15, 19-22).