BIBLIOTEKA INTERNETOWA Strażnicy
BIBLIOTEKA INTERNETOWA
Strażnicy
polski
  • BIBLIA
  • PUBLIKACJE
  • ZEBRANIA
  • w76/15 ss. 17-21
  • Szukanie schronienia w prawdziwym Królestwie

Brak nagrań wideo wybranego fragmentu tekstu.

Niestety, nie udało się uruchomić tego pliku wideo.

  • Szukanie schronienia w prawdziwym Królestwie
  • Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy — 1976
  • Śródtytuły
  • Podobne artykuły
  • POD NADCHODZĄCYMI TYSIĄCLETNIMI RZĄDAMI MESJASZA
  • Proroczy dramat, który zobrazował ocalenie
    Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy — 1975
  • Wódz wiodący drogą do pokojowego Raju
    Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy — 1971
  • Zachowywanie naszego raju duchowego
    Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy — 1960
  • Przywrócony raj przysparza chwały Bogu
    Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy — 1989
Zobacz więcej
Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy — 1976
w76/15 ss. 17-21

Szukanie schronienia w prawdziwym Królestwie

1. (a) Jak przebiega demaskowanie systemu wyobrażonego przez „drzewo” gorczycy z przypowieści Jezusa? (b) W jaki sposób większość ludzi w chrześcijaństwie podpadła pod opis z Księgi Izajasza 6:8-10?

SYSTEM religijny zilustrowany w przypowieści Jezusa przez „drzewo” wyrosłe z ziarnka gorczycy bywa demaskowany wskutek działalności głoszenia, jaką na całym świecie prowadzą chrześcijańscy świadkowie Jehowy (Mat. 13:31, 32). Stosunkowo niewielu mających się za chrześcijan uszło z tej organizacji religijnej, to jest z nominalnego chrześcijaństwa, i schroniło się pod opiekę mesjańskiego Królestwa Bożego, które obwieszczają chrześcijańscy świadkowie Jehowy. Za przykładem proroka Izajasza z VIII wieku p.n.e. ci świadkowie wielokrotnie udawali się do ludności chrześcijaństwa i nadal do niej zachodzą, lecz w jakim stanie duchowym zastają jej przeważającą większość? Dokładnie w takim, jak przepowiedział prorok Izajasz: oczy ma zaciśnięte i zalepione, uszy zatulone i nieczułe, a serca nieprzystępne dla dobrej nowiny o Królestwie. — Izaj. 6:9, 10.

2. Jak długo pozostaną w chrześcijaństwie tacy duchowo chorzy?

2 Jak długo pozostaną oni w obrębie chrześcijaństwa, bez wyzdrowienia ze swej duchowej choroby? Jehowa proroczo odpowiedział na to pytanie w Księdze Izajasza 6:11-13: Pozostaną tam, aż chrześcijaństwo, symboliczne „drzewo” z ziarnka gorczycy, zginie w nadchodzącym „wielkim ucisku” (Mat. 24:21, 22). — Zobacz artykuł „Czy rzekłeś: ‛Oto ja, poślij mnie’?” ze Strażnicy (pol.) na 15 lutego 1967 roku.

3. Dlaczego bogobojni ludzie poszukali schronienia w ustanowionym mesjańskim Królestwie Bożym? Dokąd Bóg ich wprowadził?

3 Ludzie bogobojni, którzy uciekli ze skazanego na zagładę chrześcijaństwa, rozważyli w świetle proroctw biblijnych sprawy i wydarzenia zachodzące na świecie od roku 1914. Wskutek takiej analizy dostrzegli, że w tym rozdartym przez wojnę roku narodziło się w niebie mesjańskie Królestwo Boga z władzą złożoną do rąk Jego Syna, Jezusa Chrystusa. Nie schronili się oni pod skrzydła Ligi Narodów, ogłoszonej za „polityczny wyraz Królestwa Bożego na ziemi”, ani dzisiejszej Organizacji Narodów Zjednoczonych, którą określono mianem „ostatniej nadziei” ludzkości. Osoby te, mające otwarte oczy, wrażliwe uszy i czułe serca, całkowicie odrzuciły takie poglądy, wyrażane przez duchownych chrześcijaństwa; uciekły do ustanowionego Królestwa Bożego i schroniły się tam, jak gdyby uciekając z zagrożonej strefy „w góry”, zanim wybuchnie „wielki ucisk” (Mat. 24:16-22). Dostały się w ten sposób do „raju” duchowego, który Jehowa odbudowuje od roku 1919 dla swego przywróconego do łask ludu, przez co spełniają się biblijne proroctwa o odrodzeniu. — Izaj. 35:1-10; 65:17-25.

4, 5. (a) Jak w Księdze Izajasza 32:1, 2, 17, 18 opisano pokój i bezpieczeństwo mieszkańców raju duchowego? (b) Kim są przy spełnieniu tego proroctwa wspomniani „książęta”? Jak przyczyniają się oni do kojących warunków życia w tym raju?

4 W Księdze Izajasza 32:1, 2, 17, 18 obrazowo opisano pokój i bezpieczeństwo, jakiego doznają dzisiaj te bogobojne jednostki pod ochroną mesjańskiego Królestwa; czytamy tam: „Oto król będzie panował sprawiedliwie i książęta rządzić będą zgodnie z prawem: Każdy będzie jakby osłoną przed wichrem i schronieniem przed ulewą, jak strumienie wody na suchym stepie, jak cień olbrzymiej skały na spieczonej ziemi. (...) Dziełem sprawiedliwości będzie pokój, a owocem prawa — wieczyste bezpieczeństwo. Lud mój mieszkać będzie w stolicy pokoju, w mieszkaniach bezpiecznych, w zacisznych miejscach wypoczynku”.

5 Mieszkańcy ziemi, którzy odpowiadają opisanym w tym proroctwie „książętom”, to nie „książęta kościołów” nominalnego chrześcijaństwa. Są to „starsi”, zamianowani „nadzorcy” działający w ponad trzydziestu ośmiu tysiącach zborów uwolnionego i odrodzonego ludu Jehowy. Będąc bezpośrednio odpowiedzialni przed niebiańskim Królem, Mesjaszem Jezusem, mądrze pełnią pasterską opiekę nad trzodą „zgodnie z prawem”. Przyczyniają się tym sposobem do pokoju, zaufania wzajemnego i poczucia bezpieczeństwa w duchowym raju, do którego Jehowa wprowadza swych przywróconych do łask czcicieli od 1919 roku.

POD NADCHODZĄCYMI TYSIĄCLETNIMI RZĄDAMI MESJASZA

6. Dlaczego zaczątkiem nowego porządku Bożego na ziemi będzie raj duchowy? Jakie jednak zadanie co do ziemi czekać będzie mieszkańców tego raju?

6 Podobnie jak wodoszczelna arka przechowała Noego, jego rodzinę i po parze ze wszystkich zwierząt oraz ptaków podczas powszechnego potopu w latach 2370-2369 p.n.e., tak i duchowy raj pod ochroną Jehowy przetrwa nadciągający zalew „wielkiego ucisku”. Wierni czciciele Jehowy mieszkający w tym raju duchowym przeżyją w nim ten „wielki ucisk, jakiego nie było od początku świata aż dotąd i nigdy nie będzie” (Mat. 24:21, 22; Apok. 7:9-14, NW). Dzięki temu nowy, sprawiedliwy, Boży porządek rzeczy na ziemi weźmie po tym ucisku początek od duchowego raju „napełnionego znajomością Jahwe” i zamieszkanego przez Jego szczerych wielbicieli (Izaj. 11:9). Przed „wielką rzeszą” ocalałych, będących odpowiednikami trzech synów i trzech synowych Noego, stanie zadanie upiększenia całej ziemi, by przekształcić ją w raj przypominający Ogród Eden, tyle że rozbudowany na skalę ogólnoświatową. Toteż w przyszłości, pod tysiącletnim panowaniem Jezusa Chrystusa i 144 000 jego współkrólów, zamieszkana ziemia będzie rajem również w sensie dosłownym. Obiecał to wyraźnie sam Jezus Chrystus. — Łuk. 23:43.

7, 8. (a) Kto przeżył potop w arce wraz z Noem i jego rodziną? (b) Dlaczego po wyjściu z arki rodzina Noego nie potrzebowała się lękać niższych stworzeń ziemskich?

7 Kiedy w 2369 roku p.n.e. arka Noego wylądowała na jednej z gór w masywie Ararat i patriarcha ten otworzył drzwi poprzednio zamknięte przez Jehowę, wyszedł wraz z rodziną na otwartą przestrzeń. Ale nie tylko oni, bo jak podaje Księga Rodzaju 8:19, „wyszły też z arki wszelkie zwierzęta: różne gatunki zwierzątek naziemnych, ptaków, wszystko, co się porusza na ziemi”. Miały się one rozmnożyć na ziemi, jak zresztą i ludzie, którzy przeżyli potop. — Rodz. 1:20-25.

8 Jaki miał być stosunek tych niższych stworzeń ziemskich do człowieka? Bóg wskazał na to, gdy pobłogosławiwszy Noego i jego rodzinę powiedział: „A bojaźń i lęk przed wami niech padnie na wszystkie zwierzęta ziemi i na wszelkie ptactwo niebios, na wszystko, co się rusza na ziemi i na wszystkie ryby morskie; wszystko to oddane jest w ręce wasze” (Rodz. [1 Mojż.] 9:1, 2, NP). Toteż kiedy ludzie wyszli z arki, która zapewniła im przetrwanie, nie potrzebowali się niczego lękać — nawet zwierząt. Nie bali się ich zresztą również w arce, bo i lew karmił się tam strawą roślinną, zupełnie jak wół.

9. Co wobec tego Bóg uczyni również po zakończeniu „wielkiego ucisku”, aby się dopełniło zlecenie dane Adamowi i Ewie odnośnie do niższych stworzeń ziemskich?

9 Daje to niewątpliwie orientację, jak będzie wyglądała nasza przyszłość na ziemi. Wraz z ziemskimi wielbicielami Jehowy przebywającymi w duchowym raju przetrwają również stworzenia niższego rzędu — na pożytek człowiekowi i ku jego radości. Po przewaleniu się „wielkiego ucisku” Bóg bezsprzecznie jeszcze raz wobec swych pozostałych na ziemi czcicieli potwierdzi zapewnienie dotyczące ryb, ptactwa i zwierząt lądowych. Wszechmocny Stwórca wszczepi wszystkim tym niższym stworzeniom ziemskim bojaźń przed człowiekiem, żeby mu nie dokuczały ani szkodziły. Zgodnie z tym, co Bóg oświadczył pierwszemu mężczyźnie i niewieście, Adamowi i Ewie, wszelkie te niższe stworzenia będą podporządkowane człowiekowi. Będą jego posłusznymi, nieszkodliwymi poddanymi. — Rodz. 1:27, 28.

10. Czy wszystkie niższe stworzenia ziemskie są dziś poddane człowiekowi? W jaki sposób Dawid proroczo wskazał na człowieka, któremu one będą podporządkowane?

10 Przeszło trzynaście stuleci po potopie król Dawid pisał Psalm 8 i nie wszystkie niższe stworzenia ziemskie były wtedy poddane ludziom, to znaczy nie wszystkie były wobec nich łagodne i nieszkodliwe. Niemniej jednak w psalmie tym Dawid proroczo ukazał człowieka, któremu wszystkie zwierzęta miały być uległe; napisał bowiem: „Gdy patrzę na Twe niebo, dzieło Twych palców, księżyc i gwiazdy, któreś Ty utwierdził: czym jest człowiek, że o nim pamiętasz, i czym syn człowieczy, że się nim zajmujesz? Uczyniłeś go niewiele mniejszym od istot niebieskich, chwałą i czcią go uwieńczyłeś. Obdarzyłeś go władzą nad dziełami rąk Twoich, złożyłeś to wszystko pod jego stopy: owce i bydło wszelakie, a nadto i polne stada, ptactwo powietrzne oraz ryby morskie, wszystko, co szlaki mórz przemierza”. — Ps. 8:4-9.

11. Gdzie i jakim imieniem opisano człowieka, którego Bóg na to wyznaczył, żeby wszystko na ziemi było mu poddane?

11 Kogóż to Jehowa Bóg wyznaczył na „człowieka”, któremu ma być poddane wszystko, co jest na ziemi? Podaje nam o tym rozdział drugi natchnionego Listu do Hebrajczyków, wersety od 5 do 9: „Nie aniołom bowiem poddał [Bóg] przyszły świat, o którym mówimy. Ktoś to na pewnym miejscu stwierdził uroczyście, mówiąc: ‛Czym jest człowiek, że pamiętasz o nim, albo syn człowieczy, że się troszczysz o niego; mało co mniejszym uczyniłeś go od aniołów, chwałą i czcią uwieńczyłeś go. Wszystko poddałeś pod nogi jego’. Ponieważ zaś poddał Mu wszystko, nic nie pozostawił nie poddanego Jemu. Teraz wszakże nie widzimy jeszcze, aby wszystko było Mu poddane. Widzimy natomiast Jezusa, który mało od aniołów był pomniejszony, chwałą i czcią ukoronowanego za cierpienia śmierci, iż z łaski Bożej za wszystkich zaznał śmierci”.

12. Które stworzenia ziemskie będą w przyszłości również poddanymi stóp Jezusa?

12 Oznacza to, że po „wielkim ucisku” i związaniu Szatana Diabła razem z demonami oraz uwięzieniu ich w przepaści przyszła ziemia będzie poddana pod nogi Mesjasza Jezusa. Obejmuje to również wszystko, co będzie na ziemi, a więc między innymi „owce i bydło wszelakie”, „nadto i polne stada [zwierzęta otwartych pól, NW], ptactwo powietrzne oraz ryby morskie, wszystko, co szlaki mórz przemierza” (Ps. 8:8, 9). Do „zwierząt otwartych pól” wypada zaliczyć wszelką dziką zwierzynę, która obecnie jest drapieżna i groźna dla człowieka, jak: lwy, niedźwiedzie, lamparty, kobry i inne jadowite węże. „Wszystko, co szlaki mórz przemierza” — to również osławione piranie, niebezpieczne rekiny oraz walenie.

13. W jaki sposób Jezus Chrystus, obecnie otoczony chwałą niebiańską, dowiedzie w przyszłości, że nadal są mu poddane wszelkie niższe stworzenia ziemskie?

13 Mesjasz Jezus, ukoronowany obecnie chwałą i czcią w niebie, nie zatracił swej władzy nad swobodnie żyjącymi, dzikimi zwierzętami (Marka 1:13; 11:2-7). Dowiedzie wszystkim, że te dziś jeszcze niebezpieczne stworzenia są mu poddane. W jaki sposób? Podporządkuje je „wielkiej rzeszy” dziedziców przyszłego ziemskiego raju, która przeżyje „wielki ucisk” i doczeka nowego porządku Bożego na naszej ziemi. A zatem dzisiejsze dzikie, drapieżne, niebezpieczne zwierzęta przestaną szkodzić ziemskim czcicielom Jehowy Boga. Dobre stosunki pomiędzy ludźmi a zwierzętami, jakie wówczas zapanują, będą odpowiadać opisowi z Księgi Izajasza 11:6-9, który to tekst już teraz spełnia się w duchowym raju udostępnionym chrześcijańskim świadkom Jehowy.

14. Dlaczego odkupieni zmarli nie będą mieli się czego bać, wkraczając na przyszłą ziemię?

14 Tak urzeczywistni się pierwotne zamierzenie Boga Stwórcy, aby wszystkie zwierzęta na ziemi były poddane doskonałym mężczyznom i niewiastom w ogólnoziemskim Ogrodzie Eden. Raj rozciągnięty na cały nasz glob będzie miejscem pokoju i bezpieczeństwa. Wszyscy odkupieni umarli, wyprowadzeni z grobów na tę przyszłą ziemię, nie będą mieli tu czego się bać (Dzieje 24:15; Jana 5:28, 29; Apok. 20:11-14). Nie będzie w pobliżu czyhał „lew ryczący”, to jest Szatan Diabeł, ani żaden z jego demonów. Otoczony chwałą w niebie „Syn Człowieczy” wprowadzi na całej ziemi pokój zarówno między ludźmi, jak i zwierzętami, a także między człowiekiem i zwierzęciem. „Sprawiedliwości się nauczą mieszkańcy świata”, a korzyścią i efektem tej sprawiedliwości na całej ziemi będzie pokój i cisza, sprowadzające szczere wzajemne zaufanie i pewność bezpieczeństwa (Izaj. 26:9; 32:17, 18, Wk). Jakże cudownym miejscem dla człowieka będzie ziemia, którą zamieszka na wieki jako swój rajski dom! A wszystko to stanie się dzięki temu, że tą przyszłą ziemią rządzić będzie prawdziwe „Królestwo Niebios”. — Mat. 4:17; 5:3, 10, NP.

15. Jaką działalność mamy obecnie okazję i przywilej pełnić w stosunku do ludzi, którzy znaleźli się w niebezpieczeństwie z powodu nadciągającego „wielkiego ucisku”?

15 Właśnie to „Królestwo Niebios” mamy teraz możność i przywilej ogłaszać po całej ziemi. Nam, którzy już się do niego schroniliśmy, zależy na tym, aby w obecnym okresie niespotykanej dotąd udręki na całym świecie pomóc także innym w znalezieniu bezpieczeństwa. Bezpośrednio przed nami stoi ucisk, jakiego jeszcze nie było. Dlatego wszystkich ludzi gotowych dać się pouczyć chcemy nadal kierować ku prawdziwemu mesjańskiemu „Królestwu Niebios” i ułatwić im bezpieczne schronienie się w nim. Od tego zależy ich wybawienie z największej udręki świata!

    Publikacje w języku polskim (1960-2026)
    Wyloguj
    Zaloguj
    • polski
    • Udostępnij
    • Ustawienia
    • Copyright © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania
    • Warunki użytkowania
    • Polityka prywatności
    • Ustawienia prywatności
    • JW.ORG
    • Zaloguj
    Udostępnij