Maria nie jest matką Boga

NA CAŁYM świecie żyje około 590 milionów rzymskokatolików i zwłaszcza dla nich oświadczenie takie będzie niewątpliwie zaskoczeniem, ale o jego słuszności niedwuznacznie zapewnia Pismo święte. Dlaczego miałbyś się, czytelniku, obawiać zbadania odpowiednich dowodów? Biblia święta jest natchnionym Słowem Bożym i wobec tego jest prawdą, a prawda nigdy cię nie wprowadzi w błąd.

Możesz przeszukać całą Biblię, a mimo to nie znajdziesz ani jednego sformułowania, które by chociaż nasuwało myśl, że Maria jest matką Boga. Dlaczego w takim razie tyle ludzi w to wierzy? Ponieważ w ten sposób oficjalnie naucza ich kościół. Jakie rozumowanie doprowadziło do powstania tej nauki, o tym możemy się dowiedzieć z wydawnictwa Kościoła katolickiego pod tytułem: Katechizm religii katolickiej. W wydaniu VII z roku 1957 czytamy na stronie 30: „Najśw. Maryję Pannę nazywamy Matką Bożą, ponieważ poczęła i zrodziła co do natury ludzkiej Jezusa Chrystusa, prawdziwego Boga i prawdziwego człowieka”.a

Wnioskowanie to na pozór może się wydawać całkiem słuszne, lecz opiera się na błędnym założeniu, a w takiej sytuacji również wniosek jest mylny. Dlatego właśnie Pismo święte nie potwierdza owego wniosku. Błąd tkwi w twierdzeniu, że Jezus Chrystus jest Bogiem. Ani sam Jezus nigdy nie uważał siebie za Boga, ani uczniowie jego nie traktowali go w ten sposób. Wynika to jasno z licznych wypowiedzi biblijnych.

CHRYSTUS JEST PODDANY BOGU

Rozpatrzmy przede wszystkim zanotowane w Piśmie świętym wypowiedzi Jezusa, ukazujące, za kogo sam siebie uważał. Wszystkie niżej przytoczone cytaty biblijne zaczerpnięto — jeśli nie zaznaczono inaczej — z katolickiego tłumaczenia ks. Jakuba Wujka, wydania trzeciego krakowskiego. Do współczesnych jemu, wrogo do niego usposobionych przywódców religijnych Jezus powiedział przy pewnej okazji: „O mnie, którego Ojciec poświęcił i posłał na świat, wy mówicie: Że bluźnisz, ponieważ rzekłem: Jestem Synem Bożym” (Jana 10:36). Zwróć więc uwagę, czytelniku, że Jezus nie twierdził, iż jest Bogiem, tylko nazwał siebie Synem Bożym. Jezus zawsze traktował siebie jako stojącego niżej od swego niebiańskiego Ojca i podporządkowanego Jemu. Słowami zapisanymi w Ewangelii według Jana 14:28 Jezus uznał ten fakt, mówiąc: „Ojciec większy jest niż ja”. Przyznał to również wówczas, gdy oświadczył, że nie przyszedł na ziemię po to, by czynić własną wolę, a na pewno by się nią kierował, gdyby był Bogiem. Według sprawozdania Jana 6:38 powiedział on: „Zstąpiłem z nieba, nie żebym czynił wolę swoją, ale wolę tego, który mię posłał”. Innym razem nadmienił: „Gdyby Bóg był ojcem waszym, to byście mię pewnie miłowali; albowiem ja z Boga wyszedłem, i przyszedłem; nie od siebie bowiem przyszedłem, ale on mię posłał” (Jana 8:42). Gdyby był Bogiem, przyszedłby z własnej inicjatywy.

A zatem słowa samego Jezusa potwierdzają, że nie miał się za Boga ani też nie starał się być równym Bogu. Niejednokrotnie określał siebie jako Syna Bożego, wskazując tym, że był stworzeniem Bożym, podobnie jak aniołowie i Adam. Wszyscy oni są nazywani synami Bożymi — Ijoba 1:6; Łuk. 3:38, Db.

Już sam fakt, że Jezus Chrystus uznawał Boga za swego Ojca, oznaczał, iż Bogu zawdzięczał swe istnienie, bo Bóg dał początek jego egzystencji. Jezus Chrystus potwierdził to również po swym zmartwychwstaniu, gdyż w objawieniu, jakie dał apostołowi Janowi, oświadczył: „To mówi Amen, ‚świadek wierny’ i prawdziwy, który jest ‚początkiem stworzenia’ Bożego” (Obj. 3:14). Z tekstu księgi Objawienia 1:5 wynika jasno, że słowa te wypowiedział właśnie Jezus Chrystus.

Pewnego razu Jezus nawet wyraził się o swym Ojcu w ten sposób, że jest jego Bogiem, a przecież nie mógłby tak mówić, gdyby sam był Bogiem. Do Marii Magdaleny rzekł w swoim czasie: „Nie dotykaj mnie, bom jeszcze nie wstąpił do Ojca mego. Ale idź do braci moich, a powiedz im: Wstępuję do Ojca mojego i Ojca waszego, Boga mojego i Boga waszego” (Jana 20:17). Skoro Jezus wstępował do swego Boga, który go przysłał, to jakże jego matka mogłaby być matką Boga?

ŚWIADECTWO UCZNIÓW JEZUSA

A jak tę sprawę rozumieli uczniowie Jezusa Chrystusa, piszący o nim w natchnieniu od Boga? Jakie jest ich świadectwo? Apostoł Paweł poświadczył w Liście 1 do Koryntian 11:3, że zmartwychwstały Jezus Chrystus zajmuje w niebie stanowisko podrzędne w stosunku do swego Ojca: „Chcę zaś, żebyście wiedzieli, że głową każdego męża jest Chrystus, głową zaś niewiasty mąż, a głową Chrystusa Bóg”. Gdyby sam Jezus Chrystus był Bogiem, nie miałby nad sobą żadnej głowy, a już zwłaszcza od chwili powrotu do nieba.

Na podporządkowanie Jezusa względem Boga nawet po jego wstąpieniu do nieba wskazują też słowa z Listu 1 do Koryntian 15:28: „Skoro zaś wszystko będzie mu poddane, wtedy i sam Syn będzie poddany temu, który mu poddał wszystko, aby Bóg był wszystkim we wszystkich”.

Może jednak wtrącisz uwagę: A co ze słowami z Ewangelii według Jana 1:1, gdzie powiedziano, że „Bogiem było Słowo”? Osądzając rzecz powierzchownie, można by mniemać, że podług tego tekstu Jezus Chrystus istotnie jest Bogiem; byłby to jednak mylny wniosek, gdyż pozostawałby w sprzeczności z innymi wersetami, które dopiero co rozpatrzyliśmy na podstawie katolickiego przekładu Biblii. Mamy tu przykład trudności, jakie się wyłaniają przy tłumaczeniu tekstu greckiego na inny język, w tym również na polski. Pewien angielski przekład, wydany w roku 1808 pod nazwą The New Testament in an Improved Version oddaje ten urywek w sposób zgodny ze świadectwem reszty Biblii co do Jezusa Chrystusa. Tłumaczenie to brzmi: „Słowo był na początku i Słowo był u Boga, Słowo też był bogiem”. Ujęcie to harmonizuje także z następnym wierszem, gdzie powiedziano, że Słowo — Jezus Chrystus — był „u Boga”.

Oparcie się na błędnym założeniu, iż Jezus Chrystus jest Bogiem, może skłaniać do wniosku, jakoby Maria, matka Jezusa Chrystusa, była matką Boga. Ponieważ jednak Pismo święte dowodzi, że Jezus Chrystus nie jest Bogiem Wszechmocnym, lecz Synem Bożym, pierwszym stworzeniem Ojca, więc wspomniany wniosek także jest błędny. Przyjęcie go sprowadziło na manowce liczne miliony ludzi, którzy czczą Marię, mając ją za Matkę Boską. Miliony owe wskutek tego stanęły w rzędzie tych, których wspomniano w Liście do Rzymian 1:25, a którzy „prawdę Bożą przemienili w kłamstwo, i cześć oddawali i służyli raczej stworzeniu niż Stwórcy, który jest błogosławiony na wieki”.

Organizacje religijne, które zwiodły ludzi do oddawania czci stworzeniu, nie są prawdziwymi przedstawicielami Boga na ziemi, choć tak o sobie twierdzą. Zamiast tego są częścią składową ogólnoświatowego imperium religii fałszywej, nazwanym w Biblii mianem „Babilonu Wielkiego”. Ludziom uczciwym, wprowadzonym w błąd przez Babilon Wielki, lecz pragnącym czynić to, co jest słuszne w oczach Bożych, słowa z księgi Objawienia 18:4 nakazują: „‚Wyjdź z niej [z religii babilońskiej], mój ludu’, abyście nie byli uczestnikami jej grzechów i żebyście nie doznali jej plag”.

[Przypis]