„Chrystus jest mocą Bożą”

1-3. (a) Jakie ciężkie chwile przeżyli uczniowie na Jeziorze Galilejskim i co zrobił Jezus? (b) Dlaczego o Jezusie słusznie powiedziano, że „jest mocą Bożą”?

UCZNIOWIE byli przerażeni. Płynęli Jeziorem Galilejskim, gdy nagle zaskoczyła ich burza. Na pewno już wiele razy widzieli tu nawałnice — niektórzy z nich byli przecież doświadczonymi rybakami (Mateusza 4:18, 19)a. Ale tym razem zerwał się „wielki, gwałtowny wicher”, który w jednej chwili zamienił powierzchnię jeziora we wzburzoną kipiel. Rozpaczliwie próbowali opanować sytuację, lecz żywioł był silniejszy. Rozhukane bałwany „wdzierały się do łodzi”, tak że zaczęła nabierać wody. Mimo to Jezus — wyczerpany po całym dniu nauczania tłumów — twardo spał na rufie. Przerażeni uczniowie obudzili go i błagali: „Panie, ratuj nas! Giniemy!” (Marka 4:35-38; Mateusza 8:23-25).

² Jezus wcale się nie bał. Ze spokojem i opanowaniem „zgromił wiatr i rzekł do jeziora: ‚Zamilknij! Ucisz się!’”. I rzeczywiście — nawałnica natychmiast umilkła, woda się wygładziła i „nastała wielka cisza”. Uczniów ogarnął dziwny lęk. „Kim on właściwie jest?” — szeptali między sobą. No bo jaki człowiek potrafi uspokoić wiatr i jezioro niczym niesforne dziecko? (Marka 4:39-41; Mateusza 8:26, 27).

³ Jezus jednak nie był zwykłym człowiekiem. Odczuwał na sobie zdumiewające przejawy mocy Jehowy i sam z niej korzystał. Słusznie więc apostoł Paweł pod natchnieniem od Boga powiedział o nim: „Chrystus jest mocą Bożą” (1 Koryntian 1:24). Jak uwidaczniała się ona w tym, co robił Jezus? I jakie znaczenie może to mieć dla nas?

Moc jednorodzonego Syna Bożego

4, 5. (a) Jaką moc i władzę Jehowa dał swojemu jednorodzonemu Synowi? (b) Czym Syn Boży dysponował, biorąc udział w dziele stwarzania?

⁴ Rozważmy, jaką mocą dysponował Jezus w bycie przedludzkim. Zanim stał się człowiekiem, Jezusem Chrystusem, Jehowa stworzył go swoją „wieczną mocą” jako jednorodzonego Syna (Rzymian 1:20; Kolosan 1:15). Następnie jemu również dał olbrzymią moc i władzę, żeby posłużyć się nim w dziele stwarzania. Biblia tak mówi o tym Synu Bożym: „Wszystko zaczęło istnieć poprzez niego. Bez jego udziału nic nie zaczęło istnieć” (Jana 1:3).

⁵ Nie potrafimy nawet objąć umysłem ogromu tego przedsięwzięcia. Wyobraźmy sobie, jak wielkiej mocy trzeba było użyć, żeby powołać do istnienia miliony potężnych aniołów, cały wszechświat z miliardami galaktyk oraz ziemię pełną przeróżnych form życia. Realizując to dzieło, jednorodzony Syn miał do dyspozycji najpotężniejszą siłę we wszechświecie — świętego ducha Bożego — i z wielką radością pracował u boku Jehowy jako „mistrzowski wykonawca” (Przysłów 8:22-31).

6. Jaką moc i władzę otrzymał Jezus po śmierci i zmartwychwstaniu?

⁶ Czy jednorodzony Syn Boży mógł otrzymać jeszcze większą moc i władzę? Po tym, jak poniósł śmierć i powstał z martwych, oświadczył: „Dano mi wszelką władzę w niebie i na ziemi” (Mateusza 28:18). Tak więc jest w stanie i ma prawo używać swojej mocy w całym wszechświecie. Jako „Król królów i Pan panów” został upoważniony, żeby w dziedzinie widzialnej i niewidzialnej ‛usunąć wszelki rząd, władzę i moc’ wrogie Ojcu (Objawienie 19:16; 1 Koryntian 15:24-26). „Bóg nie pozostawił niczego” — oczywiście z wyjątkiem siebie — „co nie byłoby (...) podporządkowane” Jezusowi (Hebrajczyków 2:8; 1 Koryntian 15:27).

7. Skąd mamy pewność, że Jezus nigdy nie nadużyje mocy danej mu przez Jehowę?

⁷ Czy nie zachodzi obawa, że Jezus mógłby nadużyć swojej mocy? W żadnym wypadku! Przecież szczerze kocha Ojca i zawsze chce Mu się podobać (Jana 8:29; 14:31). Doskonale wie, że Jehowa nigdy nie nadużywa swojej wszechmocy. Na własne oczy wielokrotnie widział, jak szuka On okazji, żeby „wspierać tych, których serce jest Mu w pełni oddane” (2 Kronik 16:9). Jezus kocha ludzi tak jak Ojciec, możemy więc mieć pewność, że zawsze będzie korzystał ze swojej mocy dla ich dobra (Jana 13:1). Dał już tego niezbite dowody. Przyjrzyjmy się, w jaki sposób i z jakim nastawieniem posługiwał się nią tu, na ziemi.

‛Potężny w słowach’

8. Co namaszczony przez Boga Jezus mógł robić dzięki otrzymanej mocy i jak z niej korzystał?

⁸ Kiedy Jezus dorastał w Nazarecie, najwyraźniej nie dokonywał żadnych cudów. Zmieniło się to jednak w roku 29 n.e., gdy w wieku około 30 lat został ochrzczony (Łukasza 3:21-23). W Biblii czytamy: „Bóg namaścił go duchem świętym i obdarzył mocą, a on chodził po kraju, czynił dobro i uzdrawiał wszystkich będących w mocy Diabła” (Dzieje 10:38). Czy sformułowanie „czynił dobro” nie wskazuje, że Jezus posługiwał się swoją mocą we właściwy sposób? Namaszczony przez Boga, stał się „potężnym prorokiem, zarówno w słowach, jak i czynach” (Łukasza 24:19).

9-11. (a) Gdzie Jezus często nauczał i czego to wymagało? (b) Dlaczego Jezus zdumiewał tłumy swoim sposobem nauczania?

⁹ W jakim sensie Jezus był ‛potężny w słowach’? Często nauczał pod gołym niebem — na brzegu jeziora, na zboczu wzgórza, na ulicy, na rynku (Marka 6:53-56; Łukasza 5:1-3; 13:26). Gdyby nie umiał przykuć uwagi słuchaczy, mogliby po prostu się rozejść. A ponieważ nie było wtedy drukowanych książek, do chętnych musiał przemawiać tak, żeby coś pozostało w ich umysłach i sercach. Musiał przedstawiać nauki w sposób niezwykle zajmujący, przejrzysty i łatwy do zapamiętania. I rzeczywiście tak robił. Świadczy o tym choćby jego Kazanie na Górze.

¹⁰ Pewnego wiosennego dnia rano w 31 roku na zboczu góry niedaleko Jeziora Galilejskiego zebrał się tłum ludzi. Niektórzy przybyli aż z Jerozolimy i z całej Judei — pokonali więc ponad 100 kilometrów. Inni przyszli z północy, z nadmorskich okolic Tyru i Sydonu. Wielu cierpiących podchodziło do Jezusa, żeby go dotknąć, a on ich wszystkich uzdrawiał. Kiedy nie było już nikogo poważnie chorego, zaczął nauczać (Łukasza 6:17-19). Jego słowa wprawiły zebranych w ogromne zdumienie. Dlaczego?

¹¹ Po latach jeden z tamtych słuchaczy napisał: „Tłumy były ogromnie zdumione jego sposobem nauczania, bo nauczał ich jak ktoś, kto ma władzę” (Mateusza 7:28, 29). Ludzie wyczuwali, że Jezus przemawia z mocą. Występował w imieniu Boga i opierał swoje nauki na Jego Słowie (Jana 7:16). Wyrażał się jasno i przekonująco, posługując się nieodpartą argumentacją. Trafiał w sedno sprawy — i do serc słuchaczy. Uczył, jak osiągnąć szczęście, jak się modlić, jak szukać Królestwa Bożego i na jakim fundamencie budować bezpieczną przyszłość (Mateusza 5:3 do 7:27). Słowa te głęboko poruszyły ludzi, którzy pragnęli prawdy i prawości. Żeby zostać naśladowcami Jezusa, gotowi byli ‛wyrzec się samych siebie’ i porzucić wszystko inne (Mateusza 16:24; Łukasza 5:10, 11). To naprawdę niepodważalny dowód, że był on ‛potężny w słowach’!

‛Potężny w czynach’

12, 13. W jakim sensie Jezus był ‛potężny w czynach’ i jak różnorodne były jego cuda?

¹² Jezus był również ‛potężny w czynach’ (Łukasza 24:19). Ewangelie odnotowują przeszło 30 cudów, których dokonał „mocą od Jehowy” (Łukasza 5:17)b. Pożytek z nich odniosło mnóstwo ludzi. Pomyślmy o dwóch takich sytuacjach — gdy nakarmił 5000, a potem 4000 mężczyzn. Razem z kobietami i dziećmi zapewne było wtedy obecnych o wiele więcej osób! (Mateusza 14:13-21; 15:32-38).

¹³ Jezus dokonywał najrozmaitszych cudów. Miał władzę nad demonami i bez trudu je wypędzał (Łukasza 9:37-43). Miał również władzę nad materią i żywiołami, dzięki czemu zamienił wodę w wino (Jana 2:1-11) i ku zdumieniu uczniów chodził po wzburzonym Jeziorze Galilejskim (Jana 6:18, 19). Poza tym miał władzę nad chorobami — leczył różne ułomności i schorzenia, zarówno przewlekłe, jak i grożące nagłą śmiercią (Marka 3:1-5; Jana 4:46-54). Robił to na wiele sposobów. Niektórych uzdrowił na odległość, a innych przez bezpośrednie dotknięcie (Mateusza 8:2, 3, 5-13). Czasem przywracał zdrowie natychmiast, a czasem stopniowo (Marka 8:22-25; Łukasza 8:43, 44).

14. W jakich okolicznościach Jezus dowiódł, że potrafi odwrócić skutki śmierci?

¹⁴ Rzecz niezwykła, Jezus miał również moc odwracania skutków śmierci. Jak czytamy w Biblii, dowiódł tego trzy razy: sprawił, że rodzice odzyskali 12-letnią córkę, wdowa swojego jedynego syna, a siostry — ukochanego brata (Łukasza 7:11-15; 8:49-56; Jana 11:38-44). W żadnej sytuacji nie było to dla niego zbyt trudne. Dziewczynkę wskrzesił od razu na łóżku, na którym umarła, syna wdowy na noszach, zapewne w dniu jego śmierci, a Łazarza w grobie, cztery dni po pogrzebie.

Mający moc, a przy tym bezinteresowny, odpowiedzialny i wrażliwy

15, 16. Co wskazuje, że Jezus korzystał ze swojej mocy niesamolubnie?

¹⁵ Czy wyobrażamy sobie, jakich nadużyć mógłby się dopuścić niedoskonały władca, gdyby dorównywał mocą Jezusowi? Jezus jednak był bezgrzeszny (1 Piotra 2:22). Nie uległ samolubstwu, ambicji ani chciwości, które popychają niedoskonałych ludzi do nadużywania władzy i krzywdzenia innych.

¹⁶ Jezus posługiwał się mocą niesamolubnie — nigdy nie robił tego dla osobistych korzyści. Choć był głodny, nie zgodził się zamienić kamieni w chleb (Mateusza 4:1-4). O tym, że ze swojej mocy nie czerpał zysków, świadczyło to, jak niewiele posiadał (Mateusza 8:20). Ale znamy jeszcze inny dowód jego bezinteresowności. Cudów dokonywał w pewnym stopniu kosztem samego siebie. Kiedy uzdrawiał chorych, ‛wychodziła z niego moc’. Czuł to nawet wtedy, gdy uleczył tylko jedną osobę (Marka 5:25-34). A przecież pozwalał dotykać się tłumom ludzi, którzy w rezultacie odzyskiwali zdrowie (Łukasza 6:19). Wyraźnie tym dowiódł, że jest niesamolubny!

17. Jak Jezus pokazał, że używa swojej mocy w sposób odpowiedzialny?

¹⁷ Poza tym Jezus korzystał ze swojej mocy w sposób odpowiedzialny. Nigdy się nią nie popisywał ani nie czynił cudów na pokaz (Mateusza 4:5-7). Nie zgodził się dokonać cudu tylko po to, żeby zaspokoić niezdrową ciekawość Heroda (Łukasza 23:8, 9). Ponieważ nie szukał poklasku, często zabraniał ludziom opowiadać o tym, że zostali uleczeni (Marka 5:43; 7:36). Nie chciał, żeby snuto o nim domysły na podstawie sensacyjnych pogłosek (Mateusza 12:15-19).

18-20. (a) Co miało wpływ na to, jak Jezus używał swojej mocy? (b) Co myślisz o sposobie, w jaki Jezus uzdrowił pewnego niesłyszącego?

¹⁸ Jezus jako człowiek dysponował wielką mocą, ale w niczym nie przypominał potężnych władców, zupełnie niewrażliwych na cierpienia i potrzeby drugich. Przeciwnie, troszczył się o innych. Już na sam widok udręczonych ludzi był tak głęboko poruszony, że zaraz niósł im ulgę (Mateusza 14:14). Ponieważ brał pod uwagę uczucia i potrzeby innych, korzystał ze swojej mocy w odpowiedni sposób. Wzruszający przykład opisano w Ewangelii według Marka 7:31-37.

¹⁹ Pewnego razu do Jezusa przyszły ogromne tłumy i przyprowadziły wielu chorych, a on ich uzdrowił (Mateusza 15:29, 30). Ale jednemu człowiekowi poświęcił szczególną uwagę. Był nim „niesłyszący, który miał [też] wadę mowy”. Jezus zapewne wyczuł jego zdenerwowanie i skrępowanie. Dlatego odszedł z nim na bok. Tam, z dala od ludzi, wytłumaczył mu na migi, co chce zrobić. „Włożył swoje palce w jego uszy, splunął i dotknął jego języka” (Marka 7:33)c. Potem spojrzał w niebo i głęboko westchnął. W ten sposób niejako powiedział: „To, co dla ciebie zrobię, stanie się dzięki mocy od Boga”. W końcu rzekł: „Otwórz się” (Marka 7:34). Człowiek ten odzyskał wtedy słuch i zaczął normalnie mówić.

²⁰ To naprawdę wzruszające, że Jezus, uzdrawiając chorych mocą od Boga, liczył się z ich uczuciami! Czy nie pokrzepia nas myśl, że Jehowa powierzył mesjańskie Królestwo tak troskliwemu i współczującemu Władcy?

Przedsmak przyszłych wydarzeń

21, 22. (a) Co zapowiadały cuda Jezusa? (b) Czego możemy oczekiwać pod panowaniem Królestwa, skoro Jezus ma władzę nad siłami natury?

²¹ Potężne czyny Jezusa na ziemi stanowiły zapowiedź jeszcze wspanialszych błogosławieństw, jakie czekają ludzi pod panowaniem jego Królestwa. W Bożym nowym świecie znowu będzie on dokonywał cudów — teraz już na całej ziemi! Zastanówmy się nad tym przez chwilę.

²² Jezus przywróci ziemi doskonałą równowagę ekologiczną. Jak pamiętamy, dowiódł, że ma władzę nad siłami natury, kiedy uciszył burzę. Dlatego pod rządami Królestwa Bożego ludzie na pewno nie będą musieli się bać tajfunów, wybuchów wulkanów, trzęsień ziemi czy innych klęsk żywiołowych. Jako „mistrzowski wykonawca”, którym Jehowa posłużył się do stworzenia ziemi i życia na niej, Jezus doskonale zna naszą planetę. Wie, jak powinno się wykorzystywać jej zasoby. Pod jego panowaniem cała ziemia zostanie przekształcona w raj (Łukasza 23:43).

23. Jak Jezus zaspokoi potrzeby swoich poddanych na ziemi?

²³ A jak zostaną zaspokojone potrzeby ludzi? Jezus potrafił skromnymi środkami nakarmić do syta tysiące osób, co upewnia nas, że pod jego rządami nigdy nie będzie głodu. Skończy się on na zawsze dzięki obfitym plonom i sprawiedliwemu rozdzielaniu żywności (Psalm 72:16). Jezus potrafił też uzdrawiać, uleczy więc wszystkich chorych, niewidomych, niesłyszących czy kulawych — całkowicie i trwale (Izajasza 33:24; 35:5, 6). Potrafił również wskrzeszać umarłych. A to znaczy, że jako potężny niebiański Król wykorzysta swoją moc, żeby przywrócić życie niezliczonym milionom ludzi zachowanym w pamięci jego Ojca (Jana 5:28, 29).

24. O czym powinniśmy pamiętać, gdy zastanawiamy się nad mocą Jezusa?

²⁴ Kiedy rozmyślamy o mocy Jezusa, pamiętajmy, że doskonale naśladuje on swojego Ojca (Jana 14:9). Dzięki temu możemy dokładnie wiedzieć, jak swojej mocy używa sam Jehowa. Przypomnijmy sobie na przykład, z jakim współczuciem Jezus uzdrowił pewnego trędowatego. Przepełniony litością, dotknął go i powiedział: „Chcę! Odzyskaj zdrowie” (Marka 1:40-42). Za pośrednictwem tego rodzaju relacji Jehowa niejako mówi: „Tak właśnie korzystam ze swojej mocy!”. Czy nie pragniemy z wdzięcznością wysławiać naszego wszechmocnego Boga za to, że posługuje się mocą w taki życzliwy sposób?