Przygotowywanie przemówień wygłaszanych do zboru

ZAJĘCIA w teokratycznej szkole służby kaznodziejskiej mają przynosić pożytek całemu zborowi. Cenne informacje przedstawiane są również na innych zebraniach zborowych oraz większych zgromadzeniach. Jeżeli bierzesz udział w ich programie, to spoczywa na tobie duża odpowiedzialność. Apostoł Paweł zachęcał chrześcijańskiego nadzorcę Tymoteusza do ciągłego zwracania uwagi na swe nauczanie (1 Tym. 4:16). Osoby przychodzące na zebrania poświęcają cenny czas, a niektóre zdobywają się na znaczny wysiłek, by skorzystać z pouczeń mających wpływ na ich stosunki z Bogiem. Przekazywanie tych pouczeń to doprawdy zaszczytne zadanie! Jak mógłbyś dobrze się z niego wywiązywać?

Ciekawe myśli z przeczytanego fragmentu Biblii

Ten punkt programu szkoły oparty jest na fragmencie Pisma Świętego przewidzianym do przeczytania w danym tygodniu. Ma uwypuklić, jak ten materiał odnosi się do nas dzisiaj. Z Księgi Nehemiasza 8:8 dowiadujemy się, iż czytając publicznie Słowo Boże, Ezdrasz i jego towarzysze objaśniali je, ‛wykładali jego sens’ i pomagali słuchaczom je zrozumieć. Gdy przedstawiasz ciekawe myśli z przeczytanego fragmentu Biblii, masz okazję czynić to samo.

Jak się przygotować do takiego zadania? W miarę możliwości zapoznaj się z wyznaczonymi rozdziałami z tygodniowym wyprzedzeniem lub jeszcze wcześniej. Następnie pomyśl o zborze i jego potrzebach. Pomódl się w tej sprawie. Które wskazówki, przykłady i zasady zawarte w tej części Słowa Bożego odpowiadają potrzebom zboru?

Koniecznie poszukaj dodatkowych materiałów. Czy w twoim języku wydano Skorowidz do publikacji Towarzystwa Strażnica lub Bibliotekę Strażnicy na CD-ROM-ie? Jeżeli tak, zrób z nich użytek. Sprawdź, co opublikowano na temat interesujących cię wersetów, a być może znajdziesz pouczające szczegóły związane z tłem opisanych wydarzeń, informacje o spełnieniu się proroctw, analizę tego, co dany fragment mówi o Jehowie, czy też objaśnienie zawartych tam zasad. Nie poruszaj zbyt wielu myśli. Lepiej skup się na paru wybranych wersetach i omów je naprawdę dobrze.

Twoje zadanie może również obejmować zachęcenie słuchaczy, by sami opowiedzieli, jakie korzyści odnieśli z przeczytania wyznaczonego fragmentu Biblii. Czy znaleźli coś, co przyda im się podczas studium osobistego i rodzinnego, w służbie kaznodziejskiej albo w życiu codziennym? Jakie przymioty Jehowy dostrzegli w Jego sposobie obchodzenia się z ludźmi i narodami? Czy dowiedzieli się czegoś, co wzmocniło ich wiarę i pogłębiło wdzięczność dla Jehowy? Nie wdawaj się w zawiłe szczegóły. Po prostu wyjaśnij znaczenie wybranych myśli i uwypuklij ich praktyczną wartość.

Wykład instrukcyjny

Wykład instrukcyjny oparty jest na jakiejś publikacji, na przykład artykule ze Strażnicy lub z Przebudźcie się! bądź na fragmencie książki. Najczęściej materiału jest więcej, niż da się przekazać w przewidzianym czasie. W jaki więc sposób powinieneś przedstawić to zadanie? Masz nauczać, a nie jedynie omówić materiał. Nadzorca musi być przecież „wykwalifikowany do nauczania” (1 Tym. 3:2).

Zacznij od przestudiowania wyznaczonego materiału. Odszukaj wersety i rozmyślaj. Postaraj się to zrobić ze sporym wyprzedzeniem. Pamiętaj, że wszyscy są zachęcani do wcześniejszego przeczytania materiału, na którym jest oparte to przemówienie. Twoje zadanie nie polega więc na zwykłym powtórzeniu czy streszczeniu tych myśli, lecz na wskazaniu, jak je zastosować w praktyce. Wybierz odpowiednie fragmenty i przedstaw je tak, by zbór rzeczywiście odniósł z tego pożytek.

Jak każde dziecko ma odmienną osobowość, tak też każdy zbór ma swe charakterystyczne cechy. Rodzice, którzy skutecznie pouczają swe dziecko, nie prawią mu morałów. Rozmawiają z nim, starając się trafić mu do przekonania. Uwzględniają jego osobowość oraz trudności, z którymi się boryka. Podobnie nauczyciele w zborze pragną dostosowywać swe przemówienia do potrzeb słuchaczy. Oczywiście przejawiają rozeznanie i unikają przykładów mogących wprawić kogoś w zakłopotanie. Kierują uwagę na dobrodziejstwa, jakich członkowie zboru już teraz zaznają dzięki podążaniu drogami Jehowy, oraz na rady biblijne, które skutecznie pomogą im w przezwyciężaniu problemów.

Dobry nauczyciel porusza serca. Nie poprzestaje więc na przekazywaniu faktów, ale uwypukla ich wartość. Musi być szczerze zainteresowany pouczanymi osobami. Duchowi pasterze powinni znać trzodę. Jeżeli życzliwie biorą pod uwagę kłopoty poszczególnych jej członków, to uda im się podczas przemawiania okazywać zrozumienie i współczucie oraz nieść pokrzepienie.

Umiejętni nauczyciele wiedzą, że wykład musi mieć jasno sprecyzowany cel. Materiał należy tak przedstawić, by łatwo było wyłowić i zapamiętać główne myśli. Słuchacze powinni wynieść z wykładu praktyczne wskazówki, które wpłyną na ich życie.

Zebranie służby

Gdy masz wygłosić przemówienie oparte na artykule z Naszej Służby Królestwa, czeka cię nieco inne zadanie. W tym wypadku zazwyczaj nie wybierasz myśli, które uważasz za najodpowiedniejsze, lecz musisz jak najdokładniej przekazać słuchaczom wyznaczony materiał. Pomóż im wyciągnąć wnioski z wersetów stanowiących podstawę podanych rad (Tyt. 1:9). Czas jest ograniczony, co na ogół uniemożliwia wprowadzenie dodatkowych informacji.

Niekiedy jednak musisz przygotować przemówienie, które nie jest oparte na żadnym artykule z Naszej Służby Królestwa. Może skierowano cię tylko do jakiegoś fragmentu Strażnicy albo otrzymałeś kilka zwięzłych wskazówek. Jako nauczyciel, masz dostosować wyznaczony materiał do potrzeb zboru. Mógłbyś przytoczyć jakiś krótki, celny przykład bądź interesujące zdarzenie. Pamiętaj, że twoja rola nie polega jedynie na omówieniu tematu, ale na przedstawieniu go w taki sposób, by pomóc zborowi z radością wykonywać dzieło zlecone w Słowie Bożym (Dzieje 20:20, 21).

Przygotowując ten punkt, myśl o sytuacji członków miejscowego zboru. Pochwal ich za to, co już robią. Zastanów się, jak mogliby zastosować podane rady, by podnieść skuteczność swej służby i zwiększyć płynącą z niej radość.

Czy w twoim przemówieniu przewidziany jest pokaz lub wywiad? Jeżeli tak, trzeba go zaplanować znacznie wcześniej. Może wolałbyś poprzestać na poproszeniu kogoś, by się tym zajął, ale nie zawsze daje to dobre rezultaty. Staraj się najpóźniej w przeddzień zebrania przesłuchać pokaz lub przećwiczyć wywiad. Upewnij się, że będzie to naprawdę pouczająca część twego wystąpienia.

Zgromadzenia

Niektórych braci — dobrych mówców i nauczycieli odznaczających się pięknymi przymiotami duchowymi — zaprasza się do udziału w programie zgromadzeń obwodowych i okręgowych. Są to naprawdę wyjątkowe okazje do teokratycznego szkolenia. Wyznaczeni bracia mogą wtedy otrzymać pełny tekst odczytu (tak zwany rękopis), szkic wykładu, instrukcje do dramatu biblijnego z odniesieniami do współczesności albo tylko kilka wskazówek. Jeżeli masz przywilej uczestniczyć w programie zgromadzenia, starannie przestudiuj dostarczony ci materiał. Pracuj nad nim, dopóki nie uzmysłowisz sobie w pełni jego wartości.

Mówcy, którzy otrzymują rękopis, mają go odczytać słowo w słowo. Nie wolno im zmieniać słownictwa ani kompozycji wykładu. Analizują go, by wychwycić punkty główne i prześledzić, jak zostały rozwinięte. Tak długo ćwiczą na głos czytanie, aż nauczą się akcentować właściwe myśli, mówić z zapałem, serdecznością, uczuciem, powagą, przekonaniem i siłą głosu dostosowaną do liczby słuchaczy.

Jeżeli brat otrzymuje szkic wykładu, ma obowiązek ściśle według niego rozwinąć temat. W trakcie przemawiania zamiast czytać — ze szkicu bądź z opracowanego przez siebie rękopisu — powinien przygotowane myśli przedstawiać z głowy. Dzięki temu jego słowa będą płynąć prosto z serca. Ważne jest, by trzymał się czasu podanego w szkicu, co pozwoli mu należycie rozwinąć wszystkie punkty główne. W tym celu powinien dobrze wykorzystać zamieszczone pod nimi myśli i wersety. Nie może według własnego upodobania wprowadzać dodatkowych punktów kosztem tego, co zawiera szkic. Ponadto podstawę wszystkich pouczeń stanowi Słowo Boże. Zadaniem chrześcijańskich starszych jest ‛głosić słowo’ (2 Tym. 4:1, 2). Mówca ma więc poświęcić szczególną uwagę wersetom ze szkicu — objaśnić je i podać ich praktyczne zastosowanie.

Nie zwlekaj

Czy usługujesz w zborze, w którym często masz sposobność przemawiać? Co możesz zrobić, by dobrze się wywiązywać z każdego zadania? Unikaj przygotowywania się w ostatniej chwili.

Przemówienie przyniesie zborowi pożytek, gdy jest starannie przemyślane. Dlatego nabierz zwyczaju zapoznawania się z materiałem zaraz po otrzymaniu zadania. Wtedy będziesz mógł zastanawiać się nad nim przy różnych zajęciach. Niewykluczone, że parę dni czy tygodni przed swym wystąpieniem usłyszysz coś, co pozwoli ci dostrzec, jak najlepiej zastosować podane informacje. Może też wyniknąć sytuacja, która poświadczy ich aktualność. Przeczytanie i przemyślenie wyznaczonego materiału od razu po otrzymaniu zadania zabiera trochę czasu, ale jest to czas dobrze wykorzystany. Gdy potem już zasiądziesz do opracowania szkicu, zbierzesz owoce wcześniejszych rozważań. Takie podejście do sprawy znacznie zmniejszy twój stres, pomoże ci przedstawić materiał w sposób praktyczny i trafić członkom zboru do serca.

Jeżeli cenisz sobie powierzony ci dar — możliwość pouczania ludu Bożego — to przysparzasz chwały Jehowie i okazujesz się dobrodziejstwem dla tych, którzy Go kochają (Izaj. 54:13; Rzym. 12:6-8).