Help hen de dienst weer op te nemen
1 Het dienen van Jehovah is een van de grootste voorrechten die iemand zou kunnen hebben. De psalmist zei dat voor hem een dag in Gods voorhoven beter was dan duizend elders (Ps. 84:10). Over de „grote schare” wordt in Openbaring 7:15 gezegd: „Daarom zijn zij voor de troon van God, en zij verrichten dag en nacht heilige dienst voor hem in zijn tempel.” Lukas 2:37 zegt over de profetes Anna: „Zij was nu een weduwe van vierentachtig jaar, die nimmer ontbrak in de tempel, terwijl zij nacht en dag heilige dienst verrichtte met vasten en smekingen.” Wie anders dan Jehovah zouden wij willen dienen? In antwoord op Satans poging hem te verleiden, zei Jezus: „Jehovah, uw God, moet gij aanbidden en voor hem alleen heilige dienst verrichten.” — Matth. 4:10.
2 Daarom zijn wij in onze tijd terecht bezorgd over broeders die ermee ophouden Jehovah te dienen, zelfs als dat maar voor een korte tijd is. Zijn er in jouw gemeente enkelen die de afgelopen jaren inactief zijn geworden? Zijn er enkelen die je niet meer op de vergaderingen ziet? Welke gedachten koester je jegens hen? Zou je hen willen helpen?
WAT ZOU JE MISSCHIEN KUNNEN DOEN?
3 De ouderlingen zouden dit op hun volgende bijeenkomst kunnen bespreken. Eén van hen, mogelijkerwijs de secretaris, zou aan de hand van de verkondigerskaarten kunnen nagaan wie inactief zijn geworden en wie gevaar lopen inactief te worden, en hij zou deze namen kunnen noteren. Wellicht wil een ouderling een bepaalde verkondiger bezoeken omdat hij hem wat beter kent en vroeger al contact met hem heeft gehad. Of de hulp van andere verkondigers kan worden ingeroepen. Misschien heb jij met die bewuste persoon gestudeerd en zou je de gelegenheid verwelkomen te kunnen helpen nu daar behoefte aan is.
4 Wat ga je doen? Wat ga je zeggen? Het is waarschijnlijk het beste om gewoon even voor een kort bezoekje binnen te stappen. Laat hen weten dat zij door jou en door anderen zijn gemist. Toon je oprechte belangstelling en bezorgdheid. Zonder dat je je nu moet gaan mengen in hun aangelegenheden, kun je misschien toch te weten komen waarom ze niet naar de vergaderingen zijn geweest en welke hulp ze nodig hebben. Vertel hen hoe het met anderen in de gemeente gaat en wat zij doen. Zijn er nieuwe gezichten in de gemeente sinds zij het laatst zijn geweest? Vertel hen erover. Wat heb je op het internationale „Zegevierend geloof”-congres meegemaakt? Praat over het congres en steek hen een hart onder de riem met de rijkdom aan geestelijke dingen waarvan je daar hebt genoten. Spreek ook over de vreugdevolle regelingen waardoor de vrijdag tot een speciale velddienstdag werd gemaakt. Als je zelf die dag een ervaring hebt meegemaakt of een ervaring van iemand anders hebt gehoord, vertel hun die dan. Vraag of zij voor de volgende vergadering in de Koninkrijkszaal met je mee zouden willen komen als je even bij hen langs zou gaan. Geef het niet op als je niet onmiddellijk succes hebt.
5 Hoe denkt Jehovah over degenen die afdwalen en hulp nodig hebben? Tot de Israëlieten zei hij: „Keert tot mij terug, en ik zal stellig tot u terugkeren” (Mal. 3:7). Jezus vertelde de gelijkenis over een herder die negenennegentig schapen achterliet en op zoek ging naar het ene dat verdwaald was. Herinner je je nog hoe het afliep? „En zo hij het vindt, voorwaar, ik zeg u dat hij zich meer over dat ene verheugt dan over de negenennegentig die niet zijn verdwaald.” — Matth. 18:13.
6 Hoewel de ouderlingen alles zullen organiseren opdat er zoveel mogelijk tot stand komt, moet je niet denken dat je daarom niet zelf het initiatief mag nemen en niet zelf hulp mag aanbieden. Beslist wel! Wij zijn allen verplicht persoonlijke aanmoediging te geven en hulp aan te bieden wanneer wij ook maar zien dat de behoefte daaraan bestaat (Gal. 6:10). Het is heel goed mogelijk dat je meer kan bereiken dan iemand anders omdat je de persoon al goed kent of bekend bent met een bepaalde situatie. „Onthoud het goede niet aan degenen die het toekomt, wanneer het in de macht van uw hand ligt het te doen.” — Spr. 3:27.