De speciale problemen van stiefgezinnen
GELUKKIGE STIEFGEZINNEN ZIJN MOGELIJK! HOE?
In veel delen van de wereld is het stiefgezin een normale gezinssituatie geworden. Toch hebben stiefgezinnen unieke problemen. Het moeilijkste probleem betreft ongetwijfeld het grootbrengen van kinderen, maar zoals de volgende twee artikelen zullen proberen aan te tonen, is het mogelijk kinderen in een stiefgezin succesvol op te voeden.
STIEFVADERS EN STIEFMOEDERS HEBBEN VANOUDS EEN SLECHTE NAAM. VELEN VAN ONS HEBBEN als kinderen een versie gehoord van het sprookje van Assepoester, die zoveel geleden heeft door toedoen van haar wrede stiefmoeder. Kinderen in Europa kennen ook het sprookje van Sneeuwwitje en de zeven dwergen. Sneeuwwitjes stiefmoeder blijkt een gemene heks te zijn!
Geven zulke sprookjes een nauwkeurig beeld van stiefgezinnen? Zijn alle stiefouders werkelijk zo slecht? Nee. De meesten van hen willen alleen het beste voor de kinderen die zij via het huwelijk erven. Zij moeten echter wel het hoofd bieden aan enkele moeilijke problemen die inherent zijn aan de situatie van stiefgezinnen.
De problemen van het grootbrengen van kinderen
Wanneer een eerste huwelijk strandt, is dit vaak aan de onvolwassenheid van de partners te wijten. In een tweede huwelijk kan de omgang met de kinderen de relatie onder druk zetten. Sommige berichten geven te kennen dat meer dan vier van de tien gemengde gezinnen binnen de eerste vijf jaar in een echtscheiding eindigen.
De pasgehuwden beseffen misschien niet hoezeer de komst van de stiefouder aanleiding heeft gegeven tot emotionele beroering, loyaliteitsconflicten en gevoelens van jaloezie en wrok bij de stiefkinderen. De kinderen kunnen denken dat de stiefouder meer genegenheid van hun natuurlijke ouder krijgt dan zij. Bovendien kan een natuurlijke ouder die door een huwelijkspartner in de steek is gelaten, er moeite mee hebben te begrijpen dat de kinderen nog steeds gehecht zijn aan de vroegere partner. Een jongen probeerde zijn goede verhouding met zijn biologische vader uit te leggen door te zeggen: „Mam, ik weet dat Pap jou slecht behandeld heeft, maar hij is goed voor mij geweest!” Zo’n weliswaar eerlijke uitlating kan bij een moeder een gevoel van bittere wrok jegens de vader van het kind doen ontstaan.
Een stiefvader erkende: „Ik was niet echt voorbereid op alle problemen die met het grootbrengen van mijn stiefkinderen verband hielden. Ik ging de situatie tegemoet in de mening dat ik, nu ik hun moeder had getrouwd, hun vader was. Zo simpel was het! Ik begreep niet dat de kinderen aan hun biologische vader gehecht waren, en ik maakte veel fouten.”
Er kunnen spanningen rijzen, vooral op het gebied van streng onderricht. Kinderen hebben liefdevol streng onderricht nodig, maar zij verzetten zich er vaak tegen, zelfs wanneer het door een natuurlijke ouder wordt gegeven. Hoeveel moeilijker is het voor hen dit van een stiefouder te moeten aanvaarden! Wanneer een stiefkind met zulk streng onderricht wordt geconfronteerd, zal het gewoonlijk iets zeggen in de trant van: „U bent mijn echte vader niet!” Wat kunnen zulke woorden hard aankomen voor een goedbedoelende stiefouder!
Kunnen kinderen in een gemengd gezin met succes grootgebracht worden? Kunnen stiefouders een positieve rol spelen in het opbouwen van een succesvol stiefgezin? Het antwoord op beide vragen is ja indien alle betrokkenen de raad opvolgen die in Gods geïnspireerde Woord, de bijbel, staat opgetekend.
[Illustratie op blz. 3]
„U bent mijn echte vader niet!”