Gebeden die worden verhoord
HET verlangen om met de een of andere hogere macht te communiceren, is zo oud als de mens zelf. Zo bevatten bepaalde oude Egyptische inscripties gebeden. In sommige ervan werd een god om bescherming gevraagd, terwijl in andere lof werd gebracht aan of vertrouwen werd uitgesproken in de godheid die werd aangesproken. Onder de Grieken van de achtste eeuw v.G.T. waren zowel lofzangen als dichterlijke en ceremoniële gebeden normaal. De Romeinen moesten zorgvuldig te werk gaan wanneer zij een bepaalde god in gebed aanspraken, aangezien er destijds veel godheden werden aanbeden.
Tot op de huidige dag is gebed een gemeenschappelijk kenmerk van de belangrijke religies in de wereld. Boeddhisten, hindoes, joden, moslims en personen die belijden christenen te zijn, staan bekend om hun veelvuldige beoefening van het gebed. Hoewel de beoefening van het gebed in de twintigste-eeuwse religie wijdverbreid is, veroorzaakt de enorme verscheidenheid in methoden en soorten van gebed verwarring bij velen die graag willen dat hun gebeden verhoord worden.
Is elk gebed goed?
Aangezien er zoveel gebedsvormen zijn, rijst de vraag of elk gebed doeltreffend is. Sommigen zijn van mening dat zolang de persoon die bidt oprecht is en „gelooft”, het niet veel uitmaakt welke gebedsvorm er wordt gebruikt. Hoe denkt u hierover? Met het oog op de vele uiteenlopende meningen over deze kwestie, is het noodzakelijk ons niet met de meningen van mensen tevreden te stellen en naar geopenbaarde inlichtingen uit een hogere bron te zoeken.
De antwoorden op de volgende bladzijden zijn ontleend aan zo’n bron, de bijbel. In dit Boek wordt aangetoond dat men niet mag verwachten dat elk willekeurig gebed gehoord en verhoord zal worden.
De bijbel legt uit:
Tot wie gebeden gericht moeten worden
Waarom sommige gebeden niet verhoord worden
Wat in gebed gevraagd mag worden
Welke rol speelt de persoon die het gebed uitspreekt?
Een van de belangrijkste vereisten is geloof, niet slechts de oprechte overtuiging dat God bestaat en gebeden kan verhoren (Hebreeën 11:6). Een dergelijk geloof wordt tentoongespreid doordat men ernaar streeft in harmonie met Gods rechtvaardige, in de bijbel opgetekende beginselen te leven. In zijn Bergrede legde Jezus Christus hierop de nadruk: „Niet een ieder die tot mij zegt: ’Heer, Heer’, zal het koninkrijk der hemelen binnengaan, maar hij die de wil doet van mijn Vader, die in de hemelen is.” — Matthéüs 7:21.
De Hebreeuwse profeet Jesaja gaf een voorbeeld van degenen wier gebeden niet verhoord zouden worden, toen hij schreef: „Ook al zendt gij veel gebeden op, ik [Jehovah God] luister niet; met bloedvergieten zijn uw eigen handen vervuld geworden” (Jesaja 1:15). Degenen die geen respect hebben voor de heiligheid van het leven, mogen dus niet verwachten dat hun gebeden verhoord zullen worden, ongeacht hoe vaak en hoe vurig zij bidden.
Waarom worden de gebeden van sommige „gelovigen” vaak niet verhoord?
Geloof alleen is niet voldoende om God te behagen en de verzekering te hebben dat hij onze gebeden zal verhoren. Zelfs een lichtgelovig persoon zou kunnen beweren dat hij gelooft. Wil geloof echt betekenis hebben, dan moet het op nauwkeurige kennis gebaseerd zijn, kennis die alleen door een studie van de bijbel verworven kan worden. Bovendien moeten een religieuze overtuiging en geloof bewezen worden door de werken die er het gevolg van zijn. „Zoals het lichaam zonder geest dood is, zo is ook geloof zonder werken dood.” — Jakobus 2:26.
Een ware gelovige zal God dagelijks in aanmerking moeten nemen en niet slechts zijn toevlucht nemen tot gebed wanneer hij met een noodsituatie te maken krijgt. Hij zal ook geloofsdaden verrichten — juiste werken die omvatten dat hij met anderen over zijn geloof en vertrouwen in God spreekt.
Welke vorm dient het gebed aan te nemen?
Het gebed dient niet louter een ritueel te zijn en dient evenmin uit een boek voorgelezen te worden; ook dient het gebed niet gekenmerkt te worden door steeds terugkomende bewoordingen die herhaald worden met de gedachte dat dit het gebed doeltreffender zou maken. En het gebed dient niet „opgevoerd” te worden voor de uiterlijke schijn of om indruk te maken op anderen. Jezus gaf de volgende goede raad over de vorm die onze gebeden dienen aan te nemen en wat wij dienen te vermijden: „Wanneer gij bidt, moogt gij niet zijn als de huichelaars, want zij staan graag in de synagogen en op de hoeken van de brede straten te bidden om door de mensen gezien te worden. . . . Als gij . . . bidt, zegt dan niet steeds weer dezelfde dingen, zoals de mensen der natiën doen, want zij menen dat zij door veel woorden te gebruiken, verhoord zullen worden.” — Matthéüs 6:5-7.
Er wordt geen specifieke lichaamspositie voorgeschreven als voorwaarde voor het verhoren van gebeden. Degene die bidt, dient echter wel zowel in zijn lichaamshouding als in de woorden die hij in zijn gebed gebruikt, nederigheid en respect te weerspiegelen.
Tot wie dienen gebeden gericht te worden?
Het bijbelboek Hebreeën spreekt over degene die „tot God nadert” (Hebreeën 11:6). Wie is deze God? Er is maar één almachtige God, hoewel er vele door mensen gemaakte en valse goden zijn (1 Korinthiërs 8:5, 6). De almachtige God van de bijbel heet Jehovah (Psalm 83:18). Hij is de Schepper van alle dingen, en om deze reden dient het gebed alleen tot hem gericht te worden. Jezus Christus heeft zijn volgelingen duidelijk leren bidden: „Onze Vader in de hemelen” (Matthéüs 6:9). Nee, Jezus leerde zijn discipelen niet hun gebed tot hem, tot zijn moeder Maria of tot enig ander persoon te richten. Maar God verlangt thans wel dat wij de positie van zijn Zoon erkennen en al onze gebeden in Jezus’ naam opzenden. Daarom zei Christus tot zijn volgelingen: „Niemand komt tot de Vader dan door bemiddeling van mij.” — Johannes 14:6.
Willen gebeden aanvaardbaar zijn voor God, dan moeten ze tot Jehovah God gericht worden door bemiddeling van zijn Zoon, Jezus Christus. Met andere woorden, ze moeten in de naam van Jezus tot God opgezonden worden.
Waar mag in gebeden om gevraagd worden?
’Ongeacht wat wij vragen overeenkomstig zijn wil, God hoort ons.’ Deze schijnbaar ongelooflijke garantie staat opgetekend in 1 Johannes 5:14. Maar hebt u opgemerkt wat de voorwaarde is — „overeenkomstig zijn wil”? Ja, een zeer belangrijke reden waarom veel gebeden niet verhoord worden, is dat degene die bidt, niet eerst heeft geprobeerd te weten te komen wat Gods wil is. — Spreuken 3:5-7.
Als een nuttig richtsnoer of model leerde Jezus zijn discipelen een gebed dat thans algemeen bekendstaat als het „Onze Vader” (Matthéüs 6:9-13). Hoewel het niet als een ritueel opgezegd dient te worden, geeft het wel te kennen wat de juiste prioriteiten zijn. Gods naam en voornemen komen op de allereerste plaats. Vervolgens worden materiële behoeften, vergeving en bevrijding van verzoeking door de goddeloze genoemd. De uitdrukking „onze Vader” zal de persoon die bidt wellicht helpen zijn gebeden en zijn gedachten te verruimen, zodat ze niet alleen gezinsleden en familieleden omvatten, maar ook anderen die hun Maker trachten te behagen. — Handelingen 17:26, 27.
Hoe lang dienen gebeden te zijn?
De bijbel schrijft niet specifiek voor hoe lang gebeden moeten zijn. Ze zouden heel kort kunnen zijn of zouden zelfs in stilte opgezonden kunnen worden (Nehemía 2:4; 1 Samuël 1:12, 13). Anderzijds kunnen gebeden behoorlijk lang zijn. Er heeft zich een gelegenheid voorgedaan dat Jezus „de gehele nacht [doorbracht] in gebed tot God”. Dit was klaarblijkelijk om goddelijke hulp te vragen bij het uitkiezen van zijn twaalf apostelen (Lukas 6:12). De lengte van aanvaardbare gebeden varieert dus naar gelang van de behoeften.
Gebeden worden beslist verhoord
De bijbel staat vol met verslagen van gebeden die door de grote „Hoorder van het gebed”, Jehovah God, werden verhoord (Psalm 65:2). Een in het oog springend voorbeeld is de „gebedsproef” in de dagen van de profeet Elia, opgetekend in 1 Koningen hoofdstuk 18. In de eerste eeuw ervoeren Jezus’ discipelen de volgende onmiddellijke gebedsverhoring: „Na het opzenden van hun smekingen schudde de plaats waar zij vergaderd waren, en zij werden allen zonder uitzondering met de heilige geest vervuld en spraken het woord van God met vrijmoedigheid.” — Handelingen 4:23-31.
Tot de talrijke ervaringen die de uitgevers van dit tijdschrift ontvangen, behoren die van mannen en vrouwen van alle leeftijden die het gevoel hadden dat zij een crisis hadden bereikt. De afloop heeft hun ervan overtuigd dat God hun gebeden heeft gehoord en verhoord.
Ter illustratie: Een jonge man, die in een afgelegen Zwitsers bergdal in de buurt van de Italiaanse grens woont, zegt: „Mijn machteloosheid om een oplossing [voor de problemen van het leven] te vinden, was zo duidelijk, dat ik alleen maar dood wilde zijn. . . . Ik deed het enige wat mij in gedachten kwam. Ik bad: ’O onbekende God, u moet bestaan en u moet een God van liefde zijn. Help mij! Zo kan ik niet verder leven — help mij alstublieft de waarheid te vinden.’” Enkele dagen later kwam een jong Getuigenechtpaar bij hem aan de deur. Er werden regelingen voor een bijbelstudie getroffen en nu is hij een gedoopte getuige van Jehovah.
Een verpleegster die wegens de promiscuïteit van haar man en hun uiteindelijke scheiding een ongelukkig leven leidde, was zeer religieus. Op zekere dag bad zij wanhopig en smeekte zij God haar te laten weten of hij een zinvol voornemen had. Diezelfde middag kwamen Jehovah’s Getuigen in hun van-huis-tot-huisprediking bij haar aan de deur. Zij nodigde hen binnen, stelde vragen en was bijzonder ingenomen met de schriftuurlijke antwoorden. Na verloop van tijd werd de verpleegster zelf een verkondigster van het „goede nieuws” en leidde zij een bijbelstudie. — Matthéüs 24:14.
Een van Jehovah’s Getuigen las De Wachttoren in zijn auto toen iemand hem plotseling de keel toekneep. Hij bad vurig tot Jehovah God. De aanvaller werd bewegingloos en zijn wurgende greep verslapte. De Getuige startte de wagen, groette de man ten afscheid en liet hem daar als een standbeeld midden op straat achter.
In een wereld waarin scepticisme en twijfel toenemen, kunnen degenen die God en de waarheid liefhebben, moed putten uit de positieve verzekering dat gebeden die via het juiste kanaal, op de juiste manier en met de juiste geestes- en hartetoestand tot Jehovah God worden opgezonden, gehoord worden. De almachtige God zal zulke gebeden niet alleen horen, maar hij zal ze ook zonder mankeren verhoren, in overeenstemming met zijn goddelijke wil en op zijn vastgestelde tijd.
[Kader op blz. 4]
Gebedsvormen
Een kort onderzoek naar verschillende gebedsvormen die thans in zwang zijn, zal verhelderend blijken te zijn.
In het hindoeïsme wordt vaak gebruik gemaakt van een fundamenteel gebed waarin eer wordt geschonken aan een uitverkoren god of godin, waarvan er, naar men aanneemt, 330.000.000 zijn die in ongeveer 10.000 tempels worden aanbeden. Maar vaker zijn hindoegebeden uitvoerig en kunnen twee vormen aannemen — hetzij meditatie (dhyana) of lof (stotra). Er wordt veel belang gehecht aan het hardop uitspreken van gebeden.
In Chinese boeddhistische en taoïstische kloosters worden met een vaste regelmaat driemaal per dag (’s ochtends vroeg, ’s middags en ’s avonds) gebeden uitgesproken. Deze gebeden gaan vergezeld van het geluid van een belletje. Als hulp bij het bidden dragen boeddhistische monniken een snoer van 108 kralen. Ook sommige leken maken gebruik van deze rozenkransmethode om het aantal opgezonden gebeden bij te houden.
Voor vrome moslims is het dagelijkse gebed (salat) het belangrijkste bestanddeel van hun aanbidding. Zij moeten het vijfmaal per dag herhalen en daarbij in de richting van Mekka in Saoedi-Arabië kijken.
Joodse gebeden omvatten die welke rechtstreeks uit de bijbel genomen zijn, zoals de Psalmen. Andere gebeden omvatten die welke door verscheidene rabbijnen zijn toegevoegd.
Onder belijdende christenen is een grote verscheidenheid van gebeden en gebedsmethoden in zwang. Deze variëren van gebeden die met een rozenkrans in de hand worden herhaald tot gedrukte gebeden, alsook gebeden bestaande uit enkele spontaan gevonden woorden.
[Illustratie op blz. 7]
Jezus’ gebeden werden verhoord. Ook de uwe kunnen verhoord worden