Een volk ijverig voor voortreffelijke werken
1. Welke redenen dienen ons ertoe te brengen ijverig te zijn voor voortreffelijke werken?
EEN leven dat een doel heeft, is zinvol. Wanneer het hart en de geest zich verenigen om een doel na te streven dat de moeite waard is, verleent dit betekenis aan iemands dagelijkse bezigheden en inhoud aan zijn bestaan. Dergelijke mensen kunnen tot de gelukkigste mensen van deze wereld gerekend worden, terwijl degenen die doelloos voortleven, tot degenen behoren die het meest teleurgesteld zijn. Een natuurlijk verlangen om gelukkig te zijn, vormt reden genoeg om ons leven rond werken op te bouwen welke zowel onszelf als anderen ten goede komen. IJver in het verrichten van zulke werken schenkt een rijke beloning in de vorm van zegeningen.
2. (a) Wiens voorbeeld kunnen wij navolgen? (b) Tot het verrichten van welk voortreffelijke werk zal dit ons aanzetten?
2 Jehovah is de God van voortreffelijke werken, en hij houdt zich er ijverig mee bezig ze te volbrengen. Alles wat hij doet, strekt degenen die hem dienen ten goede. Jezus heeft een volmaakt voorbeeld gegeven, waarbij hij zijn Vader navolgde. Godvruchtige mensen die Jehovah wensen te behagen, kunnen ook door voortreffelijke werken worden geïdentificeerd. De krachtsinspanning van Jezus’ discipelen om zijn voorbeeld na te volgen, zou voor zijn Vader „een volk [voortbrengen] dat uitsluitend zijn eigendom zou zijn, ijverig voor voortreffelijke werken” (Tit. 2:14). De voortreffelijke werken van een christen strekken anderen tot voordeel. Het heilzaamste wat wij voor iemand anders kunnen doen, is hem te helpen Jehovah te leren kennen en Hem te dienen. Het werk dat de christelijke gemeente verricht door te prediken en discipelen te maken, is een voortreffelijk werk dat de grootste voordelen afwerpt. De noodzaak en dringendheid ervan maken dat het onze grootste ijver verdient.
3, 4. (a) Wat is ijver? (b) Wat dienen wij ons af te vragen?
3 Wat is ijver? IJver is geestdrift. Het is een vurig verlangen te doen wat goed en juist is. Waar ijver is, is leven, enthousiasme, vibratie. Een levendige belangstelling voor het resultaat zet aan tot persoonlijke belangstelling voor het bereiken van resultaten. De geesteshouding is er een van concentratie, van algehele, van ganser harte geschonken aandacht. Wanneer ijver ontbreekt, handelt men plichtmatig. De persoonlijke betrokkenheid is oppervlakkig. De houding ongeïnspireerd, ja, apathisch. Welnu, kunt u beschreven worden als iemand die ijverig is?
4 Ja, vraag uzelf af of u ijverig bent voor voortreffelijke werken. Kan er van uw ondersteuning van de predikingsactiviteit van uw gemeente gezegd worden dat deze volijverig is en van ganser harte wordt verricht? Voelt u zich er door een oprecht verlangen toe bewogen al het mogelijke te doen om anderen te helpen meer over Jehovah’s voornemen te weten te komen? Of bent u er tevreden mee alleen maar aan het werk deel te nemen, terwijl u zeer weinig belangstelling toont en vrijwel geen moeite doet? Maakt u alleen maar ’de bewegingen die bij het werk horen’, zonder er werkelijk bij betrokken te zijn?
5. Wat onthult onze houding over onze ijver?
5 Uw houding zal u veel over de intensiteit van uw ijver vertellen. Een werkelijk ijverige discipel zal niet toelaten dat onbelangrijke persoonlijke belangen voorgaan boven het predikingswerk en het maken van discipelen. Wanneer u aan dit werk deelneemt, wordt uw deelname dan door de klok beheerst? Neemt u lichamelijk aan het werk deel, terwijl u geestelijk ergens anders bent? Houden uw gedachten zich bezig met belangen die later behartigd moeten worden, zoals een geliefd televisieprogramma of een gezellig partijtje? De dienstactiviteit zou beschouwd kunnen worden als iets waarvan men zich gauw afmaakt om de dingen te kunnen doen die men werkelijk wenst te doen. U beschouwt deze dienst misschien als louter uw „plicht” als een van Jehovah’s getuigen, zodat u zich er slechts als een verplichting van kwijt zonder dat u er werkelijk met uw hart bij betrokken bent.
6. Waarom duidt de noodzaak van zelfdiscipline niet noodzakelijkerwijs op gebrek aan ijver?
6 U hebt misschien niet de persoonlijkheid van een extravert. Het is voor u misschien wel heel erg moeilijk het initiatief te nemen om tot anderen, vooral tot vreemden, te spreken. Wat anderen van nature schijnen te doen, vormt een uitdaging voor u. U moet misschien wel zelfdiscipline toepassen en u er soms zelfs toe dwingen vrijuit te blijven spreken. Dit wil niet noodzakelijkerwijs zeggen dat het u aan ijver ontbreekt. In sommige opzichten zou uw ijver intenser kunnen zijn dan die van anderen, aangezien wat u doet, een sterkere en diepere overtuiging vertegenwoordigt en een extra krachtsinspanning vereist. Het gaat er echter om dat u een vurig verlangen in uw hart hebt. U begrijpt dat werkelijk geloof vergezeld gaat van een voor anderen waarneembare uiting van liefde voor Jehovah en uw medemensen. IJver om uw geloof te tonen, helpt u uw remmingen te overwinnen. Een intense liefde brengt een vrijmoedigheid van spreken voort welke mensenvrees verdrijft. De hieruit voortvloeiende openbare bekendmaking van het geloof is een voortreffelijk werk waardoor ware ijver tot uitdrukking wordt gebracht.
IJVER NIET AFGEMETEN NAAR QUOTUMS
7. (a) Waarom is het onverstandig quotums of doeleinden vast te stellen? (b) Wat is de werkelijke maatstaf voor ijver?
7 Er zijn soms pogingen gedaan de krachtsinspanningen van iedereen gelijk te schakelen door bepaalde quotums als gemeenschappelijke doeleinden voor allen vast te stellen. IJver zou dan in veel gevallen worden afgemeten naar het succes dat men heeft in het bereiken van zulke doeleinden. Dit heeft onveranderlijk een neiging gekweekt onszelf met anderen te vergelijken, hetgeen nooit een nauwkeurige of goedgekeurde beoordeling van liefde of ijver is gebleken (2 Kor. 10:12). Waar wij ook in de bijbel zoeken, wij treffen nergens in Gods Woord quotums aan als een minimum predikingsvereiste. De hoeveelheid werk die wij verrichten, heeft weinig uitstaande met de wijze waarop Jehovah onze ijver beoordeelt. Hij heeft veel meer belangstelling voor onze beweegredenen, de verlangens van ons hart. Het enige uniforme vereiste voor allen is eenvoudig dat wij ons ’werk met geheel onze ziel verrichten’ (Kol. 3:23). God opent een uitgestrekt terrein van gelegenheden en laat vervolgens een ieder van ons doen „zoals hij in zijn hart heeft besloten”. Aangezien onze krachtsinspanningen niet „onder dwang” geschieden, weerspiegelen ze werkelijk wat er in ons hart leeft (2 Kor. 9:7). Datgene waartoe ons hart ons aanzet, wordt de werkelijke maatstaf van onze ijver.
8. (a) Waarom bestaat er verschil in wat een ieder kan doen? (b) Waar gaat het om?
8 Wanneer iedereen vanuit het hart geeft, kan Jehovah onze krachtsinspanningen alle als gelijk aan elkaar, uniform, beschouwen, ook al bestaat er een groot verschil in de hoeveelheid werk die elkeen verricht. De persoonlijke omstandigheden zijn in elk geval anders. Leeftijd, gezondheid, gezinsverantwoordelijkheden, werelds werk, enzovoort, vormen alle factoren die invloed uitoefenen op het peil van onze activiteit. Iemand die in gunstige omstandigheden verkeert, zal tot aanzienlijk veel meer personen over Gods koninkrijk kunnen spreken dan iemand anders. Iemand aan wie extra verantwoordelijkheden zijn geschonken, zal misschien weer tot slechts een fractie van dat aantal personen kunnen spreken. Wegens verschillende omstandigheden, kan een bepaald aantal uren in het ene geval een buitengewone krachtsinspanning vertegenwoordigen maar in een ander geval slechts een „symbolische” prestatie zijn. Onze bekwaamheden en gelegenheden om veel te doen, schenken ons dus geen reden tot roemen, terwijl omgekeerd onze beperkte dienst, wanneer deze niet aan een fout onzerzijds te wijten is, ons niet een gevoel van schaamte dient te geven. Het gaat erom dat wij ijver hebben die ons ertoe aanzet voordeel te trekken van alle gelegenheden die ons ter beschikking staan.
9. Op welke manieren kunnen wij onze ijver voor het predikingswerk tonen?
9 De intensiteit van onze ijver wordt weerspiegeld in onze waakzaamheid gelegenheden te benutten en te scheppen om het goede nieuws bekend te maken, waarbij wij wegen zoeken ten einde tijd ’uit te kopen’ om meer te doen (Ef. 5:15, 16). Wanneer andere verantwoordelijkheden af en toe tijdelijk zijn verminderd, vormt onze bereidheid de extra tijd die beschikbaar is in Jehovah’s dienst te gebruiken, een voortreffelijk bewijs van ijver. Ook wanneer wij het initiatief nemen om onze omstandigheden zo te regelen dat er meer tijd voor dienst overblijft, blijkt hieruit dat wij het oprechte verlangen hebben onze beste krachten te geven. Een ijverige verkondiger zou zijn wereldse werk nauwkeurig kunnen analyseren en zou er moeite voor kunnen doen manieren te vinden om zijn verplichtingen tot een minimum terug te brengen. In plaats van passief, ter wille van materiële voordelen, onnodige beperkingen te accepteren, zou hij om wijzigingen kunnen verzoeken die hem meer vrijheid voor het Koninkrijkswerk geven. IJverige personen trachten hun tijd en hulpmiddelen zo goed mogelijk te gebruiken, terwijl zij de Koninkrijksbelangen altijd op de eerste plaats stellen.
10. In welke opzichten is een hard werkende boer een goed voorbeeld op het gebied van ijver?
10 Een besef van de toenemende dringendheid om het werk klaar te krijgen, vormt een bewijs van ijver. Een hard werkende boer weet heel goed dat een succesvolle oogst alleen mogelijk is wanneer er in de tijd dat er geplant en geoogst moet worden, extra hard wordt gewerkt. Aangezien hij verantwoordelijkheidsgevoel heeft en een levendige belangstelling heeft voor het eindresultaat, worden zijn prestaties niet beheerst door de maatstaven van een „vakbond”, op grond waarvan hij slechts een minimale krachtsinspanning moet doen, terwijl alles wat meer is, extra betaald moet worden. Hij wil graag vele uren achtereen werken en zich krachtig inspannen wanneer dit noodzakelijk is. Indien wij het vurige verlangen hebben anderen te helpen, zullen wij vrijelijk van onze tijd en energie geven zonder te denken aan wat er van ons wordt verwacht. Wanneer er dingen gedaan moeten worden en ons de gelegenheid wordt geschonken hulp te bieden, vormt het feit dat wij onszelf onzelfzuchtig aanbieden, een prijzenswaardig bewijs van ijver.
VOORTREFFELIJKE WERKEN NIET BEPERKT TOT DE KONINKRIJKSPREDIKING EN HET MAKEN VAN DISCIPELEN
11. Zijn de prediking en het maken van discipelen de enige voortreffelijke werken van een christen, en indien niet, hoe moeten andere werken dan beschouwd worden?
11 Hoewel wij terecht de nadruk leggen op het predikingswerk, en wel wegens de dringendheid ervan, vormt dit beslist niet de enige activiteit die in de definitie van „voortreffelijke werken” ligt opgesloten. „Werk” kan gedefinieerd worden als „een speciale taak, plicht, functie of toewijzing die vaak een onderdeel of stadium van een grotere activiteit vormt”. De prediking van het goede nieuws vormt een onderdeel van een grotere activiteit waartoe veel voortreffelijke werken behoren welke christenen uit liefde voor anderen verrichten. Het zou onjuist zijn andere voortreffelijke werken als van weinig belang te beschouwen. Hoewel bepaalde werken af en toe misschien meer nadruk ontvangen, zijn ze in het totaalbeeld allemaal even belangrijk. Elk voortreffelijke werk levert zijn eigen bijdrage tot de kracht, eenheid en produktiviteit van de christelijke gemeente.
12. Welke voortreffelijke werken beschrijft Paulus in Titus 2:1-10?
12 In zijn brief aan Titus verschaft Paulus ons een inzicht in het ruime terrein van de voortreffelijke werken van een christen. Mannen werden ertoe aangemoedigd „matig in gewoonten . . ., ernstig, gezond van verstand, gezond in geloof, in liefde, in volharding” te zijn. Vrouwen moesten er op hun beurt ijverig in zijn „hun man lief te hebben, hun kinderen lief te hebben, gezond van verstand te zijn, eerbaar te zijn, thuis te werken, goed te zijn, zich aan hun eigen man te onderwerpen”. Dit gedrag in het huisgezin zou rechtstreeks tot de verbreiding van het goede nieuws bijdragen. Er zou niet „schimpend over het woord van God . . . gesproken” worden en buitenstaanders zouden „niets verachtelijks over ons te zeggen” hebben. Dit zou er uiteindelijk toe leiden dat ’de leer van onze Redder, God, in alle dingen wordt gesierd’ (Tit. 2:1-10). Dit zijn dus duidelijk ook voortreffelijke werken waarvoor een christen terecht ijverig kan zijn.
VOORTREFFELIJKE WERKEN IN DE GEZINSKRING VOORTBRENGEN
13. (a) Welke vragen kunnen ouders helpen hun ijver voor het welzijn van hun kinderen te beoordelen? (b) Welke voordelen spruiten er uit zulk een ijver voort?
13 Ouders, bent u ijverig in het tonen van liefde voor uw kinderen? Oprechte bezorgdheid voor hun welzijn omvat meer dan alleen maar in hun materiële behoeften te voorzien, hen mee te nemen naar de vergaderingen of een wekelijkse bijbelstudie bij hen te leiden. IJver voor hun welzijn wordt getoond door een oprechte belangstelling voor al hun noden en problemen. Vraag uzelf eens af: Weet ik werkelijk hoe mijn kinderen over Gods vereisten denken? Heb ik hen voorbereid op problemen die zij in de toekomst kunnen verwachten? Ben ik er waakzaam in hen te helpen zwakheden zoals trots, zelfzucht, luiheid, enzovoort, te overwinnen? Weet ik wat hun op school wordt onderwezen en in welke mate zij door de wereldse denkwijze worden beïnvloed? Voelen mijn kinderen zich vrij mij in verband met problemen te benaderen, of moet ik hen hiertoe aansporen? Kan ik aan de hand van de manier waarop zij zich uiten of aan de klank van hun stem beoordelen dat er iets mis is? Ben ik geduldig wanneer ik te weten tracht te komen wat dit is? Heb ik begrip en medegevoel, terwijl ik hun voortdurend de verzekering geef dat ik van hen houd? Wanneer u er werkelijk moeite voor doet uw kinderen goed te leren kennen, hun problemen te begrijpen en hen in geestelijk opzicht te helpen, verricht u een voortreffelijk werk dat in een zegen voor uw gezin en een getuigenis voor Jehovah’s naam in de gemeenschap resulteert.
14. Hoe kan een gehuwde vrouw ijverig zijn voor voortreffelijke werken in het huisgezin?
14 De tendens in de richting van een grotere agressiviteit en onafhankelijkheid van vrouwen heeft veel twist in het huisgezin en een omhoogvliegend echtscheidingscijfer tot gevolg gehad. Hoe prijzenswaardig is het wanneer een christelijke vrouw een ijver voor voortreffelijke werken aan de dag legt door zich liefdevol aan haar man te onderwerpen! Zij doet meer dan wat er in de wereld van haar wordt verwacht en geeft er blijk van het vurige verlangen te bezitten tot het geluk en welzijn van haar man bij te dragen. Wanneer er verschil bestaat tussen hun persoonlijke voorkeuren, weerhoudt respect voor zijn positie als hoofd haar ervan te trachten hem ertoe te dwingen datgene te doen wat hij reeds heeft afgewezen. Zij verricht haar huishoudelijke taken vreugdevol en wordt door de waardering van het gezin beloond. De verzorging van maaltijden is niet slechts een sleurs werkje maar een uitgelezen gelegenheid om in een behoefte te voorzien die veel bijdraagt tot het welzijn van degenen die zij liefheeft. Het schenkt haar voldoening haar huis netjes en aantrekkelijk te houden, omdat de leden van haar gezin het aangenaam vinden in een prettige omgeving te vertoeven. Dit zijn voortreffelijke werken die door haar gezin worden gewaardeerd, en zij „verwerft zich” hierdoor terecht „lof”. — Spr. 31:30.
15. In welke opzichten kan een gehuwde man zijn ijver tonen?
15 Een ijverige man brengt tegenover zijn vrouw liefde tot uitdrukking. Hij tracht haar op talloze kleine manieren te behagen zonder zijn positie als hoofd of de beste belangen van het gezin op te offeren. Hij staat er niet op in alles zijn zin door te voeren; hij houdt rekening met haar gevoelens. Hij heeft een grote achting voor zijn vrouw en beschouwt haar niet slechts als een middel waardoor hij zijn seksuele hartstocht kan bevredigen. Hij geeft haar het gevoel dat zij nodig is, hetgeen haar helpt een nog bekwamere vrouw en levensgezellin te zijn. IJver in het tot uitdrukking brengen van zijn genegenheid schenkt op zijn beurt voordelen die in grote mate tot zijn eigen geluk bijdragen.
16. (a) Hoe kan een christen ijver tonen voor zijn wereldse werk? (b) Welke voordelen werpt dit af?
16 Het is juist wanneer een christen ijverig is met betrekking tot zijn wereldse werk. Dit wil niet zeggen dat hij vurig materiële dingen moet nastreven ten einde de financiële zekerheid van het gezin te waarborgen. De noodzakelijke verplichtingen met betrekking tot een werkgever worden veeleer van ganser harte verricht „als voor Jehovah” (Kol. 3:22, 23). Het is zijn verlangen werk te verrichten dat in kwaliteit uitmunt. Hij tracht een gewillige, nuttige en eerlijke werknemer te zijn. De werkuren worden zo goed mogelijk gebruikt, zonder onnodig tijd of materialen te verspillen. Hij streeft ernaar de reputatie op te bouwen dat hij betrouwbaar is en zijn woord nakomt. Om deze redenen hebben werkgevers vaak te kennen gegeven dat zij bij voorkeur geestelijke broeders van ons in dienst nemen. Nog belangrijker is dat deze hoedanigheden de aantrekkelijkheid van het goede nieuws dat zij aan anderen bekendmaken, verhogen.
17. Wat kan een persoonlijk onderzoek over onszelf onthullen?
17 Een grotere waardering voor de voortreffelijke werken die in Gods Woord beschreven staan, dient ons ertoe te brengen onszelf goed te beschouwen. Onze werken zullen misschien in veel opzichten tonen dat wij een ijver bezitten voor wat voortreffelijk is. Misschien zullen wij moeten toegeven dat wij op andere gebieden niet zo heel erg ijverig zijn. Indien wij waardige volgelingen van ons Voorbeeld, Jezus, willen zijn, moeten wij er misschien meer tijd aan besteden en moeite voor doen om een grotere ijver aan de dag te leggen. Er zijn voor het behalen van persoonlijke vorderingen misschien veel krachtsinspanningen nodig, maar de voldoening-schenkende, nuttige voordelen zullen de moeite alleszins waard zijn.
HEDENDAAGSE VOORBEELDEN VAN IJVER
18. Hoe toonde een gezinshoofd zijn ijver?
18 Het is aanmoedigend anderen te zien die ijverig zijn voor voortreffelijke werken. Wij scheppen moed wanneer wij zien dat onze broeders en zusters hun ijver zelfs ten toon spreiden wanneer zij in moeilijke omstandigheden verkeren. Zo dient een broeder in een zuidwestelijke staat van Amerika, die een groot gezin heeft, als een aangestelde ouderling. Met gemeenteverantwoordelijkheden, gezinsverplichtingen en een veeleisende wereldse baan wordt er veel van hem geëist. Toch beschouwt hij wereldse en niet-theocratische activiteiten slechts als een middel tot het doel, namelijk ten einde het voor zichzelf en zijn gezin mogelijk te helpen maken een zo volledig mogelijk aandeel te hebben aan de voortreffelijke werken van de gemeente. Zijn wereldse werk werd beperkt en aan de behoeften van zijn gezin aangepast, waardoor er voor hem tijd overbleef om viermaal gedurende het jaar als een tijdelijke pionier dienst te verrichten. Toen hem werd gevraagd waarom hij dit deed, antwoordde hij eenvoudig: „Het is slechts een kwestie van wat je in je leven op de eerste plaats stelt . . . wat in je hart werkelijk eerst komt.” De verstrekkende voordelen van zijn ijver worden wellicht weerspiegeld in het feit dat gedurende datzelfde jaar negenentwintig verkondigers in die gemeente zich bij hem aansloten door eveneens in de tijdelijke pioniersdienst te gaan.
19. Hoe toonde een gehuwde zuster haar ijver, hetgeen welke zegen voor haar gezin tot gevolg had?
19 Een gehuwde zuster heeft een overeenkomstige ijver ten toon gespreid. Ongeveer vijf jaar geleden droeg deze zuster, die drie kinderen en een ongelovige echtgenoot heeft, haar leven aan Jehovah op. Haar man, een succesvol zakenman en niet erg religieus ingesteld, stond erg sceptisch tegenover de onvervalste hoedanigheid van het geloof dat zij beleed. In het verleden was zij vaak in gebreke gebleven in de gezinsbetrekkingen en in de omgang met anderen een „stille en zachtaardige geest” aan de dag te leggen (1 Petr. 3:1-4). De ommekeer in haar handelwijze en gedrag overtuigde hem er al gauw van dat hier verandering in was gekomen. Hij zag minder nadruk op materiële dingen en meer belangstelling voor een juist christelijk gedrag. Hoewel veel van haar tijd voor activiteiten in de beoefening van haar geloof werd benut, bemerkte hij terzelfder tijd dat zij meer belangstelling voor hem toonde. Een oprechte bereidheid om zich nu aan zijn positie als hoofd te onderwerpen kenmerkte een beslissende verandering ten goede in hun verhouding. Hij merkte een hernieuwd enthousiasme op om het huis goed te onderhouden. De belangstelling voor de kinderen strekte zich verder uit dan hun stoffelijke behoeften of wereldse opleiding; periodes van bijbels onderricht werden een integrerend onderdeel van de dagelijkse routine. De verandering werd vanzelfsprekend door vrienden van het gezin opgemerkt. Er heerste namelijk niet alleen een gelukkiger geest in het gezin, maar ook was er verandering gekomen in het gedrag van de vrouw buitenshuis, waartoe ook haar bezoeken behoorden bij de huizen van de mensen om de Koninkrijksboodschap met anderen te delen. Haar ijver in het toepassen van bijbelse beginselen maakten haar tot een betere echtgenote en moeder, versterkten de gezinsbanden en vormden beslist een aanbeveling voor de deugden van de zuivere aanbidding in de ogen van anderen.
20. Hoe bewees een oudere broeder zijn ijver?
20 Een hoge leeftijd heeft de ijver van velen van onze oudere broeders niet verminderd. Eén getrouwe gezalfde broeder die met een gemeente in de stad New York is verbonden, is sinds hij zijn leven in 1915 opdroeg, ijverig actief geweest in Jehovah’s dienst. De voorbijgegane jaren hebben verantwoordelijke toewijzingen met zich gebracht waartoe vrijwel elke positie van opzicht in de gemeente gerekend kan worden. Ondanks moeilijke situaties heeft hij niet toegelaten dat ook maar iets zijn ijver voor voortreffelijke werken bekoelde. Thans, nu hij de leeftijd van maar liefst achtenzeventig jaar heeft bereikt, is zijn ijver voorbeeldig. Wanneer zijn zwakker wordende gezondheid hem belet de vergaderingen bij te wonen of aan de velddienst deel te nemen, valt hij op door zijn afwezigheid. Zijn gesprekken, zijn commentaren op de vergaderingen en ook zijn gebeden worden gekenmerkt door voortdurende uitingen van waardering voor de waarheid, zijn liefde voor de organisatie en bezorgdheid voor het welzijn van anderen. Het is voor hem ondenkbaar uit eigen vrije wil een handelwijze te volgen waardoor zijn aandeel aan de gemeenteactiviteit wordt verminderd. De gemeente is gezegend door de aanwezigheid van iemand die door zijn voortreffelijke werken zo duidelijk wordt geïdentificeerd als een van de gezalfde „broeders” van de Messiaanse Koning. — Matth. 25:40.
THANS DE TIJD OM IJVERIG TE ZIJN VOOR VOORTREFFELIJKE WERKEN
21. Wat moeten anderen in ons kunnen zien?
21 De toenemende dringendheid van de tijd onderstreept hoe waardevol voortreffelijke werken zijn. Als Jehovah’s getuigen zijn wij een schijnend ’licht voor de wereld’ geworden (Matth. 5:14-16). De werken en hoedanigheden die anderen in ons zien, dienen hen ertoe aan te sporen Jehovah te eren. Jehovah moet zelf zijn eigen ijver voor voortreffelijke werken in ons weerspiegeld zien. Degenen die belijden christenen te zijn, spreiden zulke werken slechts periodiek en om twijfelachtige redenen ten toon. Indien wij ware christenen zijn, zal uit alles wat wij dagelijks doen blijken dat wij een ijver hebben voor wat goed, rechtvaardig en juist is. De vrucht van Jehovah’s geest zal duidelijk te herkennen zijn in alles wat wij doen en zeggen. — Gal. 5:22, 23.
22. Indien wij werkelijk ijverig zijn, wat zullen wij dan vreugdevol willen doen?
22 De openbare bekendmaking van onze hoop zal niet beperkt zijn tot af en toe één of twee uurtjes en voor de rest vergeten worden. Wij zullen elk contact met iemand anders als een mogelijke gelegenheid zien om ons geloof met hen te delen. Een persoonlijke bezorgdheid voor met schapen te vergelijken personen zal ons de vreugde schenken onze tijd en vermogens te kunnen gebruiken om hen te onderwijzen. Overtuigd als wij zijn van de uitnemende waarde van het goede nieuws, zullen wij het vriendelijk blijven aanbieden, ook aan degenen die het aanvankelijk hebben verworpen. Ja, „in alle dingen” zullen wij ernaar streven ons „een voorbeeld van voortreffelijke werken” te betonen. — Tit. 2:7.
23. Wat spoort ons ertoe aan in het doen van voortreffelijke werken te volharden, hetgeen ons welke hoop op de toekomst schenkt?
23 Wij worden ertoe aangespoord voortreffelijke werken te verrichten doordat wij het diepgewortelde verlangen bezitten onze liefde voor Jehovah te tonen en te bewijzen dat de bezorgdheid die wij voor onze medemensen gevoelen gelijk is aan die welke wij voor onszelf hebben (Matth. 22:37-39). Nu de „grote verdrukking” naderbij komt, doen wij nog meer ons best om „het goede [te] doen jegens allen” (Gal. 6:10; Openb. 7:14, 15). Wij zijn ervan overtuigd dat onze volharding in het verrichten van voortreffelijke werken rijkelijk beloond zal worden. Wij zien vreugdevol uit naar de komende dag waarin alle mensen over de gehele aarde ijverig voortreffelijke werken verrichten ter ondersteuning van Christus’ Koninkrijksheerschappij.