Zendelingen die „om niet” geven

HOE verfrissend is het in deze dagen, nu de prijzen voortdurend oplopen, te vernemen over zendelingen die „om niet” zullen geven van hetgeen zij hebben! „Gij hebt om niet ontvangen, geeft om niet” was het thema van de toespraak door president N. H. Knorr tot een gehoor van 2023 personen bij gelegenheid van de diploma-uitreiking van de 42ste klas van de Wachttoren Bijbelschool Gilead in de stad New York, op 11 september 1966.

President Knorr illustreerde de aangelegenheid waarover hij sprak door naar de dingen der schepping te verwijzen. De wolken ontvangen en geven water om niet. Zo nemen ook de aarde, het planteleven en ten slotte ook de mensen op fysieke wijze voedsel tot zich en geven het dan weer terug in de vorm van groei, werk en gedachten. Op dezelfde wijze hebben de vrijwillige bijdragen van Jehovah’s getuigen over de gehele wereld het mogelijk gemaakt dat de studenten die nu een diploma kregen, de speciale zendelingenopleiding om niet ontvingen zodat zij nu op hun beurt om niet kunnen geven.

De spreker waarschuwde de studenten ervoor dat zij, hoewel zij vervuld waren van de waarheid, ze deze geleidelijk aan moeten doorgeven aan naar waarheid dorstende personen, niet in een overweldigende stortvloed, maar als zachte regen, die de vruchtbaarheid bevordert. Hij gaf de groep studenten tevens de raad zich door middel van geregelde studie met de waarheid te blijven voeden, zodat zij ermee kunnen doorgaan de zuivere waarheid te spreken tot hen die zij in hun toewijzing als zendeling ontmoeten. Hij herinnerde hen eraan dat het „de lip der waarheid” is „die voor altijd stevig bevestigd zal worden”. — Spr. 12:19, NW.

Hoewel de studenten nu hen die hun lief zijn, zouden verlaten om naar verre zendingsgebieden te gaan, herinnerde de spreker hen eraan dat velen die hen nog niet hadden gezien — personen in verre gebieden, die vol vertrouwen naar de zendelingen uitzagen om hulp te ontvangen — nu reeds liefde voor hen hadden opgevat. Tot besluit deed de president het volgende beroep op de studenten: ’Jullie hebben om niet ontvangen, geeft nu om niet.’ Vervolgens werd door de gehele klas van studenten een resolutie voorgelezen, waarin zij hun waardering tot uitdrukking brachten voor al het goede dat zij hadden ontvangen, terwijl zij ook hun vaste besluit kenbaar maakten, in hun toewijzing als zendeling royaal te zijn met het geven van zichzelf.

Ook F. W. Franz, vice-president van het Genootschap, sprak nog enige woorden ter gelegenheid van de diploma-uitreiking. Op aanschouwelijke wijze schetste hij de wereldsituatie en het aanhoudend roepen van de jeugd, zelfs in communistisch Rusland, om iets waarin zij zouden kunnen geloven. Hij herinnerde de studenten eraan dat zij, wegens hun opleiding op Gilead en hun hele loopbaan van toewijding, iets hadden om in te geloven, namelijk een God die kan worden verklaard en zijn Zoon Christus Jezus, die geen gefrustreerde hervormer is of dode Christus, maar een levende Christus, die sinds 1914 regeert. Hij legde er de nadruk op dat het geloof van velen versterkt moest worden en hij spoorde de afstuderende zendelingen ertoe aan vol vertrouwen voort te gaan en de alom gehoorde roep om iets waarin men zou kunnen geloven, te beantwoorden.

Tot het programma behoorde ook opbouwende muziek en zang door de groep studenten, het vertonen van dia’s door president Knorr, waarin de vorderingen van het zendingswerk van het Genootschap tot dusver werden getoond en tot slot een uitstekende toneelvoorstelling door de studenten, die getiteld was: „Laten wij ons naar Gods eeuwige beginselen richten.” Het stuk liet zien hoe drie rechters in de poort van een Israëlitische stad iemand een verhoor afnamen die zogenaamd onopzettelijk een mede-Israëliet had gedood. Gods wetten waren geschonden. Er was sprake van vals getuigenis, omkoperij, afpersing en bloedschuld. De oudere mannen luisterden naar getuigen, onderzochten grondig de bewijzen en spraken het vonnis uit tegen de kwaaddoeners — de stenigingsdood voor twee van hen.

Zoals die rechters van Israël gewetensvol Gods rechtvaardige vereisten voor zijn gemeente ten uitvoer legden, zo is dat in onze dagen de taak van het gemeentecomité. De coulissen, die het werk waren van kunstenaars, en de realistische kostuums die door de studenten die het stuk opvoerden, werden gedragen, dienden om dit indrukwekkende toneelstuk tot leven te brengen. Dezelfde fundamentele en eeuwige beginselen van God zijn in onze dagen van toepassing. Slechts door ons leven met Jehovah’s wil in overeenstemming te brengen kunnen wij vrede en geluk verwerven.

In het programma, waaraan ook de vrolijke noot niet ontbrak, en dat „om niet” werd gegeven, kwam onder andere een Spaans-Amerikaanse marktscène voor die door studenten werd opgevoerd en liet zien hoe twee zendelingen die nog maar pas in hun toegewezen gebied waren, zich voor de eerste maal gedwongen zagen bij het doen van hun inkopen op de prijs af te dingen. Er werden ook schetsjes opgevoerd uit Frans-Afrika en Japan.

Het programma besloot met een heel ontroerende vertolking van het lied „Walking in Integrity” door een koor van studenten van deze 42ste klas van de Gileadschool. Toen de menigte, na een gebed, uiteenging, kon men nog vaak de opmerking horen: „Wat was dat opbouwend en versterkend!”