Volharding in de prediking beloond
CHRISTELIJKE predikers krijgen de raad om te volharden: „Laat ons dus niet moede worden, het goede te doen; want verslappen we niet, dan zullen we oogsten te zijner tijd” (Gal. 6:9, PC). De volgende uit het 1962 Yearbook of Jehovah’s Witnesses genomen ervaringen bewijzen dat God ten aanzien hiervan waarachtig is.
● Een Getuige uit Argentinië berichtte: ’Toen ik van huis tot huis ging, belde ik ergens aan waar niemand thuis was. Ik maakte een aantekening en ging er meermalen naar toe zonder iemand te treffen. Op een dag probeerde ik het nog eens en kwam juist toen de bewoners op het punt stonden te vertrekken. Ik hield een kort toespraakje en merkte op dat er belangstelling werd getoond; zij vroegen mij de volgende dag terug te komen. Dit deed ik, bij welke gelegenheid ik het bijbelstudiehulpmiddel Van het verloren naar het herwonnen paradijs bij hen mocht achterlaten en eveneens een bijbelstudie kon oprichten. Dit was in september 1960. Zij gingen snel vooruit en begonnen anderen over de dingen die zij hadden geleerd, te vertellen; zeven maanden later begonnen zij met mij de velddienst in te gaan.’
● In de zeer religieuze stad A———, in Frankrijk, ging een volle-tijd-prediker van Jehovah’s getuigen vijf keer op verschillende dagen naar een bepaald huis toe voordat hij er iemand thuis trof. De persoon die hij toen ontmoette, stelde zoveel belang in de waarheid over Jehovah en zijn koninkrijk, dat zij slechts twee maanden later anderen reeds erover begon te vertellen.
● In Luxemburg verhuurde een echtpaar hun zaal voor een vergadering aan Jehovah’s getuigen. Zij kwamen dermate onder de indruk van de Getuigen, dat zij niet alleen anderen over de Getuigen vertelden, maar de vrouw onder degenen met wie zij sprak exemplaren van de bijbel verspreidde. De daaropvolgende jaren voerden zij, wanneer de Getuigen een geregeld te houden bijbelstudie trachtten op te richten, steeds als excuus aan dat zij het te druk hadden. Toen, op een dag, hoorden de Getuigen dat het echtpaar hun zaak, een restaurant, had verkocht, en daarom probeerden zij het nog eens. Deze keer begon men met een bijbelstudie en werd er snel vooruitgang geboekt. De man, de vrouw en de oudste dochter nemen nu deel aan het predikingswerk.
● In Kenya, Afrika, had een Getuige twee bijbelse tijdschriften verspreid en regelingen getroffen voor een nabezoek. Bij het eerste bezoek werd er een bijbelstudie opgericht, maar hierna waren er twaalf bezoeken nodig om de geïnteresseerden weer thuis te treffen, zodat de bijbelstudie hervat kon worden. Al gauw woonde dit jonge paar de gemeentevergaderingen bij en nam het deel aan de christelijke bediening. Twaalf maanden na hun eerste bijbelstudie werden zij gedoopt. Zij zijn altijd ijverig gebleven, ook al hebben zij door ander werk van de man naar een gebied moeten verhuizen waar zich geen gemeente van Jehovah’s getuigen bevindt.
● Een Filippijnse Getuige maakte een verre reis naar de stad Bohol, waar dringend het goede nieuws van Gods koninkrijk gepredikt moest worden. Het duurde echter niet lang, of zij kreeg heimwee. Toen haar ouders dit hoorden, drongen zij er bij haar op aan terug te komen — een onjuiste uiting van vriendelijkheid. In plaats dat zij evenwel voor hun aandrang zwichtte, besloot zij in haar predikingstoewijzing te blijven, met als resultaat dat door haar krachtsinspanningen in zes maanden tijd zeven personen christelijke Getuigen werden, met inbegrip van het plaatselijke hoofd van de politie met zijn vrouw en dochter.
● In Venezuela leidde een Getuige vier jaar lang een bijbelstudie bij een jonge moeder van drie kinderen; toen beëindigde zij deze studie door omstandigheden, te meer daar er geen vooruitgang was te bespeuren. Er ging bijna een jaar voorbij voordat de Getuige de vrouw weer bezocht omdat haar abonnement op De Wachttoren was afgelopen. Zij hernieuwde haar abonnement niet alleen, maar wilde nog meer lectuur hebben en vroeg om een hervatting van de bijbelstudie; zij erkende dat zij zich ten onrechte door haar ongelovige man had laten beïnvloeden. Nu gaat zij goed vooruit, bezoekt de gemeentevergaderingen en neemt deel aan de christelijke prediking.