Een vraag die studenten in de theologie in verlegenheid bracht
DE SERVISCH-ORTHODOXE gelovigen van Joegoslavië doen aan dodenaanbidding. Op „Allerzielen” brengt ieder gezin een bezoek aan de begraafplaats en er worden dan manden vol eetwaren meegenomen. Een speciaal bereide offercake mag niet ontbreken. Deze is bereid van zuivere tarwe, melk, honing en kaneel, en iedereen die naar het graf komt, wordt, of hij de overleden persoon nu al of niet kent, een lepeltje cake aangeboden, wat hij dan eet. Dit gebeurt op de zogenaamde „Parastos-viering” (ter herinnering aan de doden), welke viering elk jaar thuis plaatsvindt op de gedenkdag van de dood van een familielid. Alle verwanten en vrienden worden hiervoor uitgenodigd.
● Toen een vrouwelijke bedienaar van het evangelie van Jehovah’s getuigen een nabezoek bracht bij een dochter van een gestorven priester kwam zij niets vermoedend op een tijdstip waarop de familie juist de Parastos-ceremonie vierde. Toen ze de kamer binnenkwam, stond ze plotseling voor een hele groep mensen, waaronder ook twee studenten in de theologie van de Orthodoxe kerk.
● Daar stond ze nu! De gastvrouw gaf haar een lepel en presenteerde haar de Parastos-cake. Het is namelijk de gewoonte dat een bezoeker alvorens voorgesteld te worden, van de cake gebruikt. Terwijl zij de lepel aanpakte, vroeg ze of ze een vraag mocht stellen. Daar er zo velen aanwezig waren, zou zij stellig het juiste antwoord krijgen.
● „Natuurlijk mag u een vraag stellen,” antwoordde de gastvrouw. De getuige vervolgde: „Laten wij aannemen dat uw broer op grond van de een of andere beschuldiging in de gevangenis is gezet en dat u een advocaat in de arm hebt genomen om hem vrij te krijgen. U blijft deze advocaat keer op keer voor zijn werk betalen. Laten wij nu zeggen dat er twee jaar zijn verlopen, hebt u dan het recht om de advocaat te vragen hoe ver hij is gevorderd met het proces tot vrijlating van uw broer?”
● „Ja, stellig!” luidde het antwoord. „En is de advocaat verplicht u mee te delen hoever hij is gevorderd en wat de vooruitzichten zijn wat de vrijlating van uw broer betreft?” „Natuurlijk!” zeiden zij. „Goed dan,” zei de getuige terwijl zij zich tot de vrouw des huizes wendde. „Uw vader is vele jaren geleden gestorven en minstens eenmaal per jaar, op Parastos-dag, betaalt u een heleboel geld voor een mis, voor parastosse en de ceremoniën bij het graf. De priesters zeggen dat uw vader wellicht naar de hemel zal gaan. Heeft u hen ooit gevraagd hoe ver uw vader nu reeds is op zijn reis naar de hemel? Hij dient dit stellig te weten. Misschien is uw vader er al en in dat geval hoeft u geen missen meer op te dragen en zijn deze ceremoniën overbodig. Weet iemand hier het antwoord op?”
● Er viel een stilte. Niemand gaf antwoord. Aller oog was gericht op de twee studenten in de theologie. Ze bevonden zich in een benarde situatie. De getuige legde de lepel neer zonder van de offercake te hebben genomen. Toen verbrak een der studenten de stilte door te zeggen: „Het is onbeschaamd om zulk een vergelijking te trekken, deze verheven ceremonie te verstoren en ze tot een dergelijk peil te verlagen.” „Waarom onbeschaamd?” vroeg een resolute Servische vrouw. „Het zijn werkelijk kernachtige vragen die de feiten raken.” „Zeer juist,” zei een ander. „U dient deze vragen op een juiste wijze te kunnen beantwoorden. Waarom tracht u zich uit de situatie te redden door uw toevlucht te nemen tot beledigingen?”
● Nu nam een tante het woord: „Ik zal onze oude vader bij de eerstvolgende gelegenheid deze zelfde vragen stellen. Ik heb nu reeds twintig jaar lang een heleboel geld betaald voor missen en parastosse voor mijn gestorven Jovan, en hij moet nu toch stellig op zijn plaats van bestemming zijn. Waarom zou ik nog steeds bezuinigen en met veel moeite ieder jaar deze bedragen bij elkaar scharrelen?” Zich tot de getuige wendend, vroeg de vrouw: „Wat voor religie bent u toegedaan?”
● „Ik ben een christen,” antwoordde zij eenvoudig. Vervolgens toonde zij met de bijbel aan dat de ziel sterfelijk is. Ze zette uiteen wat de dood en de oorzaak er van is en welke hoop er door middel van een opstanding voor de doden bestaat. Allen luisterden aandachtig. Toen ze wegging, beloofde ze de volgende dag terug te zullen komen. Nu wordt er in dit huis een bijbelstudie gehouden. De twee tantes wonen met de geïnteresseerde dame bijbellezingen bij. Door de waarheid worden velen vrijgemaakt van de valse religie.