Waarom een agnosticus

Bertrand Russell heeft in het tijdschrift Look van 3 november 1953 zijn Geloofsbelijdenis van een agnosticus opgesteld en onder meer zegt hij daar dat hij agnosticus is omdat de bijbel zich zelf tegenspreekt, terwijl hij beweert dat de bijbel een kinderloze weduwe op de ene plaats verbiedt haar zwager te huwen en het haar op een andere plaats gebiedt. Hij vermeldde in dit artikel geen enkele aanhaling uit de Schrift. In zijn boek Human Society in Ethics and Politics citeert hij echter de twee teksten, namelijk, Leviticus 20:21 en Deuteronomium 25:5. Hoe luiden die teksten dan wel? „Een man die zijn broers vrouw neemt, dat is iets afschuwlijks. Hij heeft de schaamte van zijn broer blootgelegd. Zij zullen kinderloos blijven.” „Ingeval broers bij elkaar wonen en een hunner is gestorven, zonder een zoon nagelaten te hebben, dient de vrouw der gestorvene niet de vrouw van iemand buiten de familie te worden. Haar zwager dient tot haar te gaan en hij moet haar tot vrouw nemen en het zwagerhuwelijk met haar aangaan.” (New World Trans.). Er is niet veel kennis voor nodig om in te zien dat deze twee teksten naar geheel verschillende situaties verwijzen, de een naar overspel en de ander naar de wet op het leviraatshuwelijk, welke alleen gold wanneer een man was gestorven voordat hij een nakomeling had. Het is allemaal doodsimpel, maar blijkbaar niet voor een geleerde professor aan een universiteit, een geleerde en filosoof van meer dan tachtig jaar, vooral niet wanneer zo iemand een agnosticus is!