Steeds meer pioniers van het goede nieuws
In dit artikel wordt de bediening van het evangelie als een beroep waaraan iemand zijn volle tijd besteedt, aan een nauwkeurig onderzoek onderworpen. Het bevat een beschouwing over enkele van de moeilijkheden van een pionier, de eisen en de wijze waarop men in deze dienst kan blijven. Het vestigt er de aandacht op hoe kinderen een aandeel kunnen hebben aan de pionierdienst. Aangezien het artikel voornamelijk over de dienst handelt, zal het op de dienstvergadering in plaats van op de „Wachttoren”-studie worden bestudeerd. In iedere groep zal het volgens de gewone methode die op de „Wachttoren”-studie wordt gevolgd, tijdens de laatste drie dienstvergaderingen in mei worden behandeld. Besteed aan de studie niet meer dan 30 minuten van elke vergadering, en behandel op de eerste vergadering de paragrafen 1-10; op de tweede, 11-21, op de derde, 22-31.
1. Waarin stort de mensheid zich thans? Hoe kan de mens er voor zorgen dat hij hieraan ontkomt?
ZES EN DERTIG jaren zijn er voorbijgegaan sedert God in het belang van de mensheid zijn koninkrijk in de hemel oprichtte. Er is reeds een groot gedeelte van de „dag Jehova’s”, die in 1914 n. Chr. is begonnen, verstreken en het volledige einde dezer wereld is nabij. Het menselijke geslacht staat tegenover de grootste slachting sedert de dagen van Noach. Nadat de storm van Armageddon zal zijn voorbijgegaan, zullen er niet genoeg levenden zijn om de doden te begraven (Jer. 25:33). Aasetende roofvogels en de wilde dieren des velds en van het woud zullen voor een maal van menselijk vlees worden bijeengeroepen (Jer. 34:20). De onzichtbare legerscharen demonen kunnen ongetwijfeld zien hoe Jehova’s Voornaamste Scherprechter, Christus Jezus, hen steeds dichter nadert. Krankzinnig, wanhopig en radeloos beïnvloeden zij de koningen der aarde om hen als een verschrikt vluchtende kudde vee naar hun ondergang te drijven (Openb. 16:14-16). Daarom zijn de heersers der aarde verbijsterd en teleurgesteld, terwijl iedere natie tegen een andere natie beukt gelijk de bulderende zee tegen haar rotsachtige kusten; het hart van de mensen bezwijkt hun uit vrees voor hetgeen zij over de aarde zien komen. Naarmate het einde steeds dichterbij komt, neemt de druk der demonen toe; de heersers der aarde worden wanhopiger en arroganter, hetgeen een steeds grotere onderdrukking voor de zee der mensheid tot gevolg heeft. Alleen door een kennis van Gods koninkrijk en met volledig vertrouwen daarop kan de mens een einde maken aan zijn onstuimige stormloop naar de Dode Zee van Armageddon.
2. Hoe geeft God van bezorgdheid voor de onderdrukten en niet-ingelichten blijk?
2 Jehova schept geen behagen in de dood der goddelozen; hoeveel te minder in de dood van de onderdrukten en niet-ingelichten! In deze klasse zijn vele zachtmoedigen en leergierigen die zuchten en uitroepen over de gruwelen welke in het land worden bedreven. Ook al ziet de toekomst er voor velen donker en hopeloos uit, toch is er een weg der ontkoming. Jehova heeft door alle eeuwen heen steeds van bezorgdheid voor de onderdrukten blijk gegeven. In oude tijden zond hij zijn profeten om waarschuwingen te laten weerklinken, de weg der bevrijding aan te wijzen en een geschreven bericht voor toekomstige geslachten achter te laten. Denkt u dat God thans, in deze „tijd van het einde”, deze wereld aan haar lot zou overlaten zonder een waarschuwing te laten weerklinken en de aandacht te vestigen op een weg der ontkoming? Gij kunt er zeker van zijn dat Hij dit niet zou doen en ook niet heeft gedaan!
3. Waarom bestaat het Genootschap? Welke speciale oproepen zendt het uit?
3 Tegenwoordig heeft Jehova God een moderne, doeltreffende, werkende organisatie van bedienaren van het evangelie die zich volledig aan hem hebben gewijd en door zijn geest worden beheerst. Gods geest leidde hen bij het organiseren van hun wettige corporatie, bekend als het Watch Tower Bible & Tract Society, als een werktuig om de bekendmaking van een wereldomvattende waarschuwing voordat het volledige einde komt, te vergemakkelijken. Het Wachttoren Genootschap verdeelt Jehova’s actieve dienaren of getuigen in twee groepen: een groep die slechts een gedeelte van haar tijd predikt en een andere groep op een meer volle-tijd basis, die ten minste honderd uren per maand predikt. Deze laatste klasse wordt door het Genootschap aangeduid met „pioniers”. Van tijd tot tijd worden naar alle groepen van Jehova’s getuigen speciale brieven gezonden waarin wordt aangetoond hoe dringend noodzakelijk het is dat er nog meer in de pionierdienst gaan. De reden waarom het Genootschap voortdurend oproepen om pioniers uitzendt, kan beter worden ingezien wanneer men de inhoud van de geïnspireerde geschreven berichten die voor dit geslacht zijn nagelaten, grondig onderzoekt.
4. Hoe gaf de Zoon van een soortgelijke bezorgdheid voor de lijdende mensheid blijk als God?
4 In de heilige geschriften was voorzegd dat er een Messias zou komen die Jehova’s universele souvereiniteit zou rechtvaardigen en in een rantsoen voor het stervende menselijke geslacht zou voorzien. In overeenstemming met Gods geschreven Woord verscheen zijn eerstgeboren Zoon op aarde om de wil van zijn Vader te doen. Dezelfde liefderijke bezorgdheid die God voor de lijdende mensheid aan de dag heeft gelegd, werd ook op onmiskenbare wijze door zijn Zoon getoond. Hoewel hij niet gelijk een Amerikaanse pionier in bukskin gekleed en met een geweer over de schouder verscheen, was hij toch gelijk een man die het terrein ontgon en een weg baande door een religieuze wildernis, een wildernis van kerkelijke overleveringen waarin de mensen waren verstrikt en van de ware aanbidding waren vervreemd. Met een echte pioniersgeest baande Jezus een weg door de religie der Joden waardoor er een pad achterbleef dat uit deze religie leidde en dat straalde van het waarheidslicht. Een recht en smal pad was het, wanneer men het vergeleek met de brede weg die naar de vernietiging leidt, doch niettemin leidde het naar vrijheid en eeuwig leven.
5. Hoe was hij een volmaakt voorbeeld van een pionierbedienaar van het evangelie?
5 Jezus Christus was een volmaakt voorbeeld van een pionierbedienaar van het evangelie die zijn volle tijd aan de dienst des Heren geeft. Hij besefte volledig in welk een hopeloze toestand de Joden verkeerden die geheel opgingen in hun religieuze overleveringen en daarom deed hij alles wat toen mogelijk was om hen te redden. Een diep medegevoel, sympathie en een grote bezorgdheid voor het welzijn van Jeruzalem blijken uit zijn woorden: „Jeruzalem, Jeruzalem! gij, die de profeten doodt, en stenigt, die tot u gezonden zijn! hoe menigmaal heb Ik uw kinderen willen bijeenvergaderen, gelijkerwijs een hen haar kiekens bijeenvergadert onder de vleugelen; en gijlieden hebt niet gewild.” Bij Jezus was het altijd: ’niet mijn wil, maar uw wil geschiede, op aarde gelijk hij in de hemel geschiedt.’ Met het oog hierop kan men niet anders dan de voortstuwende kracht van Gods geest opmerken die hem er toe aanspoorde, naarmate het einde van zijn aardse bedieningswerk naderbij kwam, de intensiteit van de evangelieprediking te vergroten.
6. Wat was er nodig om aan de vernietiging te ontkomen en het Koninkrijk in te gaan?
6 Deze uitbreiding was zo groot, dat de religie-aanhangers uit die dagen samenspanden om hem te doden voordat hun weiden volledig werden verstoord. Hoe dringend de boodschap was, kon worden gezien en gevoeld door hen die op de grote dag van het loofhuttenfeest Jezus’ ernstige en opwekkende oproep hoorden: „Op den laatsten dag, zijnde de grote dag van het feest, stond Jezus en riep, zeggende: Zo iemand dorst, die kome tot Mij en drinke. Die in Mij gelooft, gelijkerwijs de Schrift zegt, stromen des levenden waters zullen uit zijn buik vloeien” (Joh. 7:37, 38). Het enige wat de Joden te doen hadden, was Jezus als hun Messias te aanvaarden; niet door blindelings te geloven, doch door de Schriften, die voorzeggingen over hem bevatten, te onderzoeken en de vervullingen er van voor hun ogen te zien gebeuren. Zodoende zouden zij aan de verwoesting van Jeruzalem in het jaar 70 n. Chr. zijn ontkomen en eveneens het eeuwige leven in het Koninkrijk hebben verkregen.
7. Hoe ’vloeiden er wateren uit de gelovigen’? Met welk resultaat?
7 Gedurende de tijd van Jezus en zijn apostelen breidde het bedieningswerk zich steeds meer uit. Wanneer anderen de boodschap hoorden en ter harte namen, vloeide, nadat op de Pinksterdag van het jaar 33 heilige geest was uitgestort, ’het levende water uit hun buik’, en dit „water” bereikte weer anderen die er eveneens gunstig op reageerden (Joh. 7:38, 39). En zo ging het voort tot ongeveer veertig jaren later, toen Jeruzalem werd verwoest. Jehova was niet van oordeel dat die eerste bedienaars van het evangelie toen schuldig waren aan de dood van anderen. Zij hadden de waarschuwing laten weerklinken en dit had tot gevolg gehad dat zij die er acht op hadden geslagen, werden gered en dat zij die hadden gespot, werden verdelgd. Tegenwoordig legt het Wachttoren Genootschap voor dit geslacht dat thans voor de wereldvernietiging in Armageddon staat, dezelfde bezorgdheid aan de dag. Twee grote tegenover elkaar staande organisaties zullen spoedig een beslissende strijd voeren waarin dan eens en voor altijd de strijdvraag der oppermacht tot een oplossing zal worden gebracht. Satans tactiek is de mensen in onwetendheid te houden en hen blindelings in de afgrond van Armageddons slachting te laten struikelen. Gods voornemen is een waarschuwing te laten weerklinken door zijn getuigen door het gehele land te zenden, ten einde de ogen der blinden te openen en hen die in duisternis zitten, te bevrijden.
8. Hoe wordt Gods barmhartigheid door middel van zijn organisatie van getuigen tot uitdrukking gebracht?
8 Christus Jezus is thans in zijn koninkrijk onzichtbaar tegenwoordig en hij heerst in het midden van zijn vijanden (Ps. 110:1, 2). Hij ijvert voor Jehova’s zijde van de strijdvraag en hij zal geen barmhartigheid betonen aan hen die het kamp van de grote tegenstander niet zullen verlaten. Aan de andere kant is zijn geest van barmhartigheid jegens de onderdrukten sedert de tijd van zijn zichtbare verblijf op aarde niet in het minst afgenomen. De navolgers die in zijn voetstappen treden en thans op aarde zijn, zien ook in waarover de strijdvraag gaat en zijn met een speciale ijver voor Jehova’s zijde van het geschil bezield. Zij beseffen dat de mensen van dit geslacht tegenover een grote beslissing staan en wanneer zij die met verstand willen nemen, moeten zij inzicht hebben. Hier wordt Gods barmhartigheid jegens de natiën door middel van zijn organisatie op aarde tot uitdrukking gebracht, doordat hij zijn dienaren tot hen zendt. Het werk van Jehova geschiedt waarlijk niet tevergeefs, want velen uit alle natiën, geslachten en talen betreden het rechte en veilige pad dat naar het leven leidt. Het bedieningswerk breidt zich steeds verder uit, doch de oogst is nog steeds groot en de arbeiders zijn in vergelijking maar weinige. Daarom is het zo dringend noodzakelijk dat er meer arbeiders in het veld worden gezonden. Het Wachttoren Genootschap beseft dit en wordt voortdurend door Gods geest aangespoord oproepen om meer pioniers uit te zenden.
VOORWAARDEN VOOR HET IN DIENST GAAN
9. Waarom dient iemand de pionierdienst in overweging te nemen? Op welke wijze?
9 Niemand dient zijn geest voor deze oproepen te sluiten en aan te nemen dat, voor zover het hem betreft van pionierdienst geen sprake kan zijn. Wanneer gij een van Jehova’s gewijde getuigen zijt, moet gij beseffen dat bij God alle dingen mogelijk zijn. Hij kan van u zelfs een pionier maken. Doch wanneer het Genootschap nog meer personen aanspoort in de pionierdienst te gaan, verwacht het niet dat gij dit zonder de nodige overweging doet. Nadat de zaak nog eens van alle kanten is bekeken, moet zulk een beslissing nuchter en ernstig voor het aangezicht van Jehova en met volledig vertrouwen op hem worden genomen. Wanneer een man een gezin heeft, een kennis van de waarheid ontvangt en zijn volle tijd aan de prediking van het evangelie wenst te besteden, zou het niet juist zijn wanneer hij dit deed indien hij niet tegelijkertijd in de behoeften van zijn gezin kon voorzien. Hij die de zijnen niet verzorgt, zegt 1 Timotheüs 5:8, is erger dan een ongelovige.
10. Hoe dient iemand die getrouwd is, ten aanzien van het pionierwerk een beslissing te nemen?
10 Evenmin zou het juist zijn wanneer een getrouwde man zich wegens het ongeloof van zijn vrouw van haar zou laten scheiden, of omgekeerd, en met het pionierwerk zou beginnen. Wanneer de ongelovige bereid is met de gewijde Christen samen te wonen, dient de gewijde tegenover de ongelovige de juiste welwillendheid te betonen. Dit is de Schriftuurlijke handelwijze en het kan zijn dat de ongelovige door de verstandige en attente handelwijze welke door de gewijde wordt gevolgd, voor Jehova’s zijde zal worden gewonnen. God heeft de man en de vrouw in het huwelijk verenigd, en de waarheid, dient hen niet te scheiden tenzij de ongelovige weigert te blijven bij degene die Jehova God wenst te dienen. Hierdoor zou de gewijde natuurlijk vrij zijn zich op het Koninkrijkswerk te concentreren. Wij worden vermaand, met vreze en beving onze eigen redding te bewerken. Hiertoe moet de geest van een gezond verstand worden gebruikt. Men dient niet toe te laten dat men door gevoelens op de ingeving van het ogenblik tot het nemen van een haastig besluit wordt gebracht. Jezus raadde zijn dienaren aan eerst het Koninkrijk te zoeken, waarbij hij beloofde dat de stoffelijke dingen iemand dan zouden worden toegevoegd.
11. Wat betekent eerst het Koninkrijk zoeken wat de dienst betreft?
11 Eerst het Koninkrijk zoeken, betekent dat men aan de Koninkrijksbelangen in zijn gedachten ten allen tijde de eerste plaats moet toekennen. Zo iemand ziet uit naar gelegenheden de belangen van dit Koninkrijk te dienen en hij zal niet altijd eerst zijn stoffelijke behoeften zoeken te bevredigen en wereldse goederen vergaderen om zijn toekomst te waarborgen. Natuurlijk zullen niet allen in staat zijn hun volle tijd aan de bediening van het evangelie te besteden. Doch deze raad geldt niettemin evenzeer voor hen die het nodig oordelen, wereldse werkzaamheden te verrichten om in hun onderhoud te voorzien. Velen die voortdurend getracht hebben het Koninkrijk te dienen wanneer de gelegenheid zich voordeed, hebben gezien hoe hun weg naar de pionierdienst werd vrijgemaakt. Duizenden hebben van dergelijke gelegenheden voordeel getrokken en ongetwijfeld zijn er thans met de groepen van Jehova’s getuigen nog meer duizenden verbonden die pioniers zouden kunnen worden wanneer naar dit voorrecht ernstiger werd gestreefd.
12. Waarom dient men niet het voorhoofd te fronsen over het feit dat sommige pioniers een gedeelte van hun tijd aan werelds werk besteden?
12 Vele huisvrouwen merken dat het mogelijk is gedurende drie of vier uren per dag anderen iets over de zegeningen van het Koninkrijk te vertellen. Wellicht zijt gij iemand die hetzelfde zou kunnen doen. Wanneer dit het geval is, dient gij de oproepen voor de pionierdienst ernstig in overweging te nemen. Het kan zelfs mogelijk zijn dat zowel de man als de vrouw gaat pionieren, doordat een van hen of alle twee een gedeelte van zijn tijd aan werelds werk besteedt. Wanneer iemand dit laatste doet ten einde in de dienst te kunnen blijven, dan dient men hierover niet het voorhoofd te fronsen. Precies hetzelfde deed ook de apostel Paulus opdat hij niet tot last zou zijn van hen tot wie hij predikte. Doordat hij zo handelde, kon er niets bezwarends tegen hem worden gevonden, tenzij het tegen de boodschap zelf was. De orthodoxe religiën dezer wereld zijn deze methode echter niet gunstig gezind. Jehova’s getuigen daarentegen brengen hun gemeenten niet in kunstig bewerkte kathedralen bijeen en houden hun tijdens de diensten niet voortdurend een collectezakje voor.
13. Wat is er te zeggen over de hoeveelheid werelds werk dat wij verrichten, en over het gebruik van de mammon?
13 Jehova’s getuigen komen uit alle rangen en standen der maatschappij en zij hebben alle wereldse werkzaamheden als beroep. Hun voornaamste doel is Jehova God te behagen door getrouw hun wijdingsgeloften om te prediken te vervullen. De hoeveelheid wereldse werkzaamheden die zij verrichten, wordt door de omstandigheden bepaald. Wanneer het er om gaat rijkdommen voor de toekomst te vergaderen of thans in overdaad te leven, dienen Christenen acht te slaan op Jezus’ raad: ’Vergadert u geen goud en zilver waar de dieven doorgraven en stelen.’ Wanneer deze handelwijze van het bijeenvergaderen van aardse schatten wordt gevolgd, dan zullen ook het hart en de geest zich daarmede bezighouden. Doch wanneer de „onrechtvaardige mammon” thans verstandig wordt gebruikt, kan hij er de oorzaak van zijn dat de gebruiker er van, wanneer de mammon er niet meer is, door onze ware Vrienden, Jehova en Christus, in eeuwige woningen wordt opgenomen. Waarom? Omdat de schatten van zo iemand in de hemel zijn opgeslagen, waar geen dieven kunnen stelen, en omdat hun geld direct of indirect alleen als een middel werd gebruikt om hen te helpen eerst het Koninkrijk te zoeken. — Luk. 16:9.
GODDELIJKE STEUN VOOR HET WERK
14, 15. Hoe houdt een bedienaar van het evangelie evenals Israël God aan zijn woord?
14 De gewijde bedienaar van het evangelie houdt Jehova God aan zijn woord. Door een nuchtere redenatie komt hij tot de conclusie dat zijn handelwijze dezelfde is als die welke door Israël werd gevolgd toen Jehova hen uit Egypte riep. Israël verkeerde in dienstbaarheid aan de wereldmacht van die tijd en het ging gebukt onder grote, onderdrukkende lasten. Door de hand van Mozes bevrijdde God hen nadat Hij over Egypte tien vernietigende plagen had gebracht. De laatste plagen bestonden in dikke duisternis en het doden van de eerstgeborenen van Egypte. Daarna opende God met een demonstratie van zijn grote macht die op alles de kroon zette, de Rode Zee en Israël marcheerde er op het droge doorheen. Farao en zijn leger, voortgedreven door wilde, blinde woede, stortten zich in de opening, doch liepen in de val en werden volledig verdelgd. Door deze machtige demonstratie van massabevrijding en massaverdelging werd Jehova’s naam op een opvallende wijze onder de aandacht van die wereld gebracht. Zijn naam was verbonden met een volk zijner keuze.
15 Denkt gij dat God na dit alles zou toelaten dat Israël in de woestijn omkwam? Denkt gij dat hij zou toelaten dat er zou worden gezegd: ’God was wel in staat Israël uit de knechtschap te bevrijden, doch hij was niet in staat hen tijdens hun reis door de woestijn te onderhouden’? Zeer zeker niet! Ter wille van zijn naam bewaarde Jehova gedurende veertig jaar meer dan 2.000.000 Israëlieten. Hun klederen werden, niet oud en slecht; hun sandalen sleten niet en altijd konden zij hun honger met het manna van de hemel stillen. Israël leefde niet in overdaad, doch het had voldoende toen het op weg was naar het Beloofde Land. Bovenal hadden zij voldoende geestelijke spijze, die hun door middel van Mozes en de Levietische priesterschaar werd verschaft. Met het vruchtbare land der belofte in het vooruitzicht, hadden vrede, geduld en tevredenheid hun deel moeten zijn.
16. Wat is er beloofd en verschaft, waarmede wij tevreden dienen te zijn?
16 Heden worden op overeenkomstige wijze duizenden bevrijd, ja, voordat de laatste telling in Armageddon wordt gehouden, zullen het er waarschijnlijk millioenen zijn. Deze grote schare wordt gevormd door hen die van dienstbaarheid aan de tegenwoordige boze wereld zijn bevrijd. Voor hen zijn de hogere machten van deze wereld als het ware reeds vernietigd; zij erkennen slechts Jehova God en zijn Zoon Christus Jezus als „De Hoogere Magten” (Rom. 13:1, Beelen). Met hun ogen des verstands zien zij de beloofde nieuwe wereld, „vloeiende van melk en honig”, voor zich. Even zeker als Jehova zijn volk door de hand van zijn dienaar Mozes uit Egypte riep, roept hij nu zijn volk onder zijn grotere Mozes, Christus Jezus, uit het tegenbeeldige Egypte. Dit volk wordt thans geen gemakkelijk leven in weelde en overvloed beloofd. Maar er is ruimschoots voldoende van hetgeen zij voor hun onderhoud het meeste nodig hebben. Wat is dat dan? zult gij vragen. Het is een tafel met geestelijk voedsel, „spijze ter rechter tijd”, welke alles wat ooit te voren werd verschaft overtreft. Nu Gods dienaren zulke geestelijke zegeningen ontvangen en de grootse hoop hebben op een nieuwe wereld die zo nabij is, kunnen zij even geduldig zijn als Paulus, die, zeide: „Hebben we dus voedsel en kleding, dan moeten we daarmee ook tevreden zijn” want „de godsvrucht [brengt] grote winst, indien zij gepaard gaat met tevredenheid”. — 1 Tim. 6:8, Petr. Can. Vert.; vers 6. Nw. Vert.
17. Hoe beschouwen wij alles wanneer onze waardering voor God is toegenomen?
17 Naarmate een Christen in geestelijk inzicht en rijpheid toeneemt, groeit ook zijn waardering voor God. Aan de dingen van dit leven die in vroeger tijden als het belangrijkste werden beschouwd, wordt nu maar weinig aandacht geschonken. Hij ziet in welk een toestand de mensen verkeren die rondtasten in de dikke duisternis van het tegenbeeldige Egypte en hij doet wat hij kan om hun ogen te openen voor het enige licht. Indien de Here God hun ogen voor het waarheidslicht opent, zullen zij hierdoor veilig door de woestijn van deze oude wereld met haar verwarde politiek, handel en religie worden heengeleid.
KINDEREN ALS PIONIERS
18. Waartoe spoort het Genootschap kinderen aan, en waarom?
18 Tijdens de exodus uit Egypte marcheerden eveneens Israëlietische kinderen mee en ook zij trokken door de woestijn om het Beloofde Land te beërven. Heden treft men in de rijen van Gods volk, dat op weg is naar de nieuwe wereld, eveneens kinderen aan. Ook zij moeten geestelijk sterk zijn en gereed te tonen wat zij zijn, door in het bijzijn van anderen getuigenis af te leggen. Daarom worden ouders vermaand hun kinderen in de lering en vermaning des Heren op te voeden. In het belang van het kind zelf en opdat God zal worden geprezen, spoort het Wachttoren Genootschap ook kinderen aan, vacantiepionier te worden. „Uit den mond der jonge kinderen en der zuigelingen hebt Gij U lof toebereid” zeide Jezus (Matth. 21:16; Ps. 8:3). Zou het u als ouders niet gelukkig en trots doen zijn een kind te hebben dat er langzamerhand toe gebracht is de wens te bezitten zijn Schepper te dienen? Zoudt gij niet gelukkig en trots zijn te weten dat het, op grond van kennis en begrip, had verkozen God te dienen in plaats van de weg te gaan die de kinderen dezer wereld gewoonlijk volgen — een weg die zelfs tot misdadigheid zou kunnen leiden en u tot schande en oneer zou kunnen strekken?
19. Hoe zouden sommigen tegen de belangen van het kind in een beslissing kunnen nemen? Waarom?
19 Aan de andere kant zoudt gij kunnen zeggen: ’Ik heb mijn kind te lief om zijn jonge geest te vullen met ideeën die er de oorzaak van zouden kunnen zijn dat het onder zijn speelkameraadjes uit de buurt, impopulair wordt, en daarom zal ik het niet aanmoedigen thans God te dienen, maar hiermede wachten tot het is opgegroeid; dan kan het zelf beslissen.’ Is dit ware liefde voor het kind? Ware liefde zou het zijn wanneer men de handelwijze volgt die het kind, gerekend over de langste tijd, het meeste tot voordeel strekt. In de slachting van Armageddon zullen ouden noch jongen worden gespaard. Nadat het kentekeningswerk in overeenstemming met Jehova’s instructies was volbracht, luidde het bevel tot zijn scherprechters: „Doodt ouden, jongelingen en maagden, en kinderkens en vrouwen, tot verdervens toe; maar genaakt aan niemand, op denwelken het teken is” (Ezech. 9:6). Er is daarom geen enkele waarborg gegeven, dat een kind door Armageddon zal heenkomen wegens het velddienstrapport van een ouder die jegens zijn kinderen zorgeloos is. Ja, het kan zelfs zijn dat een ouder in elk opzicht ijverig en getrouw is, behalve wanneer het er op aankomt zijn kinderen vrijwillig voor de dienst van God te geven. Door een zelfzuchtige liefde voor een kind, kan een ouder er toe worden gebracht te trachten het tegen de aanvallen van de tegenstander te beschermen, welke over allen komen die het voor het Koninkrijk opnemen.
20. Wat wordt door Abrahams handelwijze aangetoond wat het nemen van een beslissing voor iemands kind betreft?
20 Zie eens naar Abraham, die God zijn enige geliefde zoon niet onthield. Abraham onderwees Izak omtrent Jehova en toen het moment was gekomen waarop Izak in gehoorzaamheid aan Jehova’s gebod zou worden geofferd, was hij bereid en gewillig. Veronderstel eens dat Izak, wegens gebrek aan kennis, door een panische schrik was bevangen, zich van zijn vader had losgerukt en over de heuvels was weggerend. Of veronderstel eens dat Abrahams geloof in God door een zelfzuchtige liefde die hij voor zijn zoon had kunnen hebben, aan het wankelen was gebracht, zodat hij had geweigerd te gehoorzamen. Dan zou dit niet dienstig zijn geweest voor Jehova’s voornemen, een profetisch beeld te maken waarin de offerande van zijn enigverwekte zoon werd voorzegd. Het was eerder een beproeving van Abraham dan van Izak, doch Abraham wist dat gehoorzamen de verstandigste handelwijze was. Ze zou voor hem zelf en voor zijn geliefde zoon de beste resultaten hebben. Denk u eens in, welk een vreugde en bevrediging het Abraham en de jongen moet hebben geschonken, toen Jehova zeide: „Strek uw hand niet uit aan den jongen, en doe hem niets! want nu weet Ik, dat gij God vrezende zijt, en uw zoon, uw enige, van Mij niet hebt onthouden. . . . Ik [zal] u grotelijks zegenen, . . . En in uw zaad zullen gezegend worden alle volken der aarde, naardien gij Mijn stem gehoorzaam geweest zijt.” — Gen. 22:12-18.
21. Waarom was Jezus, evenals Izak, een wijze zoon?
21 Jehova vroeg van Abraham niet iets wat Hij zelf niet bereid was te doen. Als jongen werd Jehova’s zoon Jezus reeds vroeg onderwezen, en dit schiep bij hem de wens meer over zijn hemelse Vader te weten. Daarom was hij reeds op jeugdige leeftijd in de voorhoven van zijn Vader om daar vragen te stellen en allerlei dingen te bespreken. Ook al kwam hij door deze handelwijze in conflict met de toenmalige wereld, met het gevolg dat hij aan de paal ter dood werd gebracht, toch wenste hij nimmer ook maar een minuut terug te keren. Daarom waren Izak en Jezus waarlijk wijze zonen, die het hart van hun vader verblijdden.
22. Hoe kunnen ouders hun kinderen er toe brengen en helpen God meer te dienen?
22 Helderschijnende voorbeelden zoals deze, verlichten het pad dat hedendaagse ouders bij het grootbrengen van hun kinderen moeten volgen. Hebt gij kinderen? Help hen dan de wens hun Schepper te dienen, te verkrijgen en te behouden. Schep voor hen de mogelijkheid aan de oproep om vacantiepioniers gehoor te geven. Velen zullen er gehoor aan geven indien zij behoorlijk worden onderwezen. Velen zullen er gehoor aan geven indien zij thuis behoorlijk worden onderwezen en geregeld naar de studiën in de Koninkrijkszaal en, tezamen met de ouders, in de velddienst worden meegenomen. Wanneer gij zo handelt, zullen zij niet tot het toenemende aantal jeugdige misdadigers gaan behoren dat deze wereld heeft, maar zij zullen de belangen van het zich steeds uitbreidende Koninkrijk bevorderen.
23. Waardoor zal een kind er toe worden aangezet gehoor te geven aan de oproep om pioniers?
23 In overeenstemming met het begrip dat een kind heeft, zal zijn jeugdige geest in staat zijn het verschil te zien tussen de maatstaven van deze wereld en die der nieuwe wereld, voor zover ze namelijk van toepassing zijn op kinderen van zijn leeftijd. In plaats dat zijn geest vol is van de verering van helden zoals „Dick Bos”, „Buffalo Bill” en dergelijken, zal hij een nuchtere studie maken van getrouwe en moedige mannen zoals Jozua en David. Indien men hem misnoegd aanziet, omdat hij niet, zoals anderen, warm loopt voor de hedendaagse sportkampioenen, behoeft hij zich dit niet bijzonder aan te trekken. Hij zal er bevrediging in vinden hun duidelijk te maken, dat geen van hun kampioenen in de schaduw kan staan van David, die als herdersjongen een leeuw doodde en een geweldige reus met een slinger velde; en Simson, die duizend vijanden versloeg met een ezelskinnebakken. Een kind dat zijn Maker ijverig en geestdriftig dient, heeft het vooruitzicht, in een prachtig aards paradijs te mogen leven, waar alle beesten des velds zijn lievelingsdieren zullen zijn. Liefde voor God en geloof in zijn beloften zullen de aandrijvende kracht zijn die hem er toe zal brengen, gehoor te geven aan de uitnodiging in de vacantiepionierdienst te gaan. Gedurende de afgelopen zomer hebben, alleen al in de Verenigde Staten van Amerika, meer dan 800 kinderen zich bij de rijen der pioniers gevoegd om daar Jehova’s lof te bezingen.
IN DEZE TAK VAN DIENST BLIJVEN
24. In weerwil waarvan bewijzen de pioniers dat zij bedienaren van het evangelie zijn? Hoe goed?
24 Wanneer men zijn dienst uitbreidt en ten slotte de pionierdienst gaat verrichten, zal dit niet zonder beproevingen gaan, ongeacht of men oud is of jong, en een man is of een vrouw. Door uw goede vorderingen zal de „god dezer wereld” er toe worden bewogen, steeds grotere hindernissen op uw weg te leggen, met de bedoeling uw vooruitgang te belemmeren. Volg Paulus’ raad op en „wees waakzaam bij alles, lijd verdrukkingen, doe het werk van een evangelist, bewijs volledig dat gij een bedienaar zijt” (2 Tim. 4:5, King James Vert.). Duizenden pioniers over de gehele aarde bewijzen in weerwil van hinderpalen en verdrukkingen volledig, dat zij bedienaren van het evangelie zijn. Jehova heeft hun rijen zo doen toenemen, dat er in plaats van de 462 pioniers in 1922, nu in de gehele wereld meer dan 12.000 al hun tijd aan de dienst besteden. Van dit aantal zijn er meer dan 1200 naar de Wachttoren Bijbelschool Gilead gezonden om daar voorbereidend onderricht te ontvangen voor de zendingsdienst, waardoor zij worden toegerust voor de dienst in vreemde landen over de gehele wereld. Zij zijn met de levengevende boodschap voor allen die willen horen, naar meer dan 80 vreemde landen gezonden. In Zuid-Amerika bijvoorbeeld is gedurende de laatste vijf jaren het aantal bedienaren voor de nieuwe wereld toegenomen van 1700 tot meer dan 5000 die thans elke maand een bericht inzenden. Dit is een toename van meer dan 194 procent. Soortgelijke toenamen in andere delen der wereld zijn voornamelijk toe te schrijven aan het werk van pionierbedienaren van het evangelie. En toch zijn er nog steeds meer pioniers nodig, want de oogst is waarlijk groot.
25. Welke twee grote geboden vervullen zij? Met welke resultaten?
25 Jezus zeide dat de ganse wet en de profeten hing aan de twee grote geboden: Heb Jehova lief met geheel uw hart, verstand, ziel en kracht, en, ten tweede, heb uw naaste lief als u zelf. Indien men naar een gebied in een vreemd land wil gaan, moet men een groot geloof hebben en volledig op God vertrouwen. Liefde voor de Here God en iemands naaste betekent niet een zelfzuchtige uit het gevoel voortspruitende liefde die het resultaat is van verkeerde, religieuze leerstellingen. Het is de volmaakte uitdrukking van onzelfzuchtigheid. Wanneer pionierbedienaren naar vreemde landen gaan, moeten zij dat soort van liefde betonen. Moeilijkheden zullen zij ondervinden, maar wanneer zij getrouw volharden, zullen de vruchten van hun werk hun vreugden doen beleven welke alle verwachtingen overtreffen. De ervaringen die door zendelingen worden verteld, getuigen van dit feit. Wij vernemen bijvoorbeeld, dat er in de binnenlanden van de Philippijnen nederzettingen van inlanders zijn, waar Jehova’s getuigen de meerderheid vormen. Uit het hartje van Afrika horen wij, dat daar hele dorpen van Jehova’s getuigen zijn; in elk land neemt het aantal getuigen toe. De berichten tonen thans aan, dat er elke maand meer dan 300.000 bedienaars van het evangelie op zijn minst een gedeelte van hun tijd aan de prediking besteden. Hun gemeenten worden gevormd door de naasten die binnen hun bereik wonen. Op deze wijze wordt ware liefde betoond, niet alleen jegens God, in gehoorzaamheid aan zijn gebod om te prediken, maar ook jegens hun naasten. Zodoende waarborgen deze bedienaren niet alleen hun eigen redding, maar ook die van hen die gehoor geven aan de Koninkrijksboodschap.
26. Wat kunnen Gods dienaren, ondanks de mening der wereld, van hem verwachten?
26 Jehova’s dienaren van de nieuwe wereld, pioniers zowel als anderen, zijn werkelijk een bijzonder volk. Voor God zijn zij als de appel van zijn oog. In de ogen van de wereld zijn zij vreemd en velen beschouwen hen als religieuze fanatiekelingen. Doch Jehova zal zijn dienaren, die hij uit barmhartigheid heeft uitgezonden om een laatste waarschuwing te laten weerklinken, nooit in de steek laten, ongeacht wat de wereld van hen denkt. Zijn ogen doorlopen de ganse aarde om zich sterk te bewijzen aan hen die hem liefhebben. — 2 Kron. 16:9.
VEREISTEN
27. Wat kunnen sommigen in het midden brengen over het volharden in de volle-tijd dienst?
27 Wat moet men doen nadat men de stappen tot in de pionierdienst heeft gedaan indien men er zeker van wil zijn dat men in deze dienst zal blijven? Laten wij als antwoord op deze vraag bijvoorbeeld eens „de Trouwe en Waarachtige Getuige”, Jezus Christus, onder de loupe nemen. Zijn handelwijze en de overvloedige raadgevingen die hij heeft verstrekt, verschaffen ons volmaakte onderwijzingen. ’Alles goed en wel’ zult gij misschien zeggen, ’Jezus heeft ons verteld de leliën des velds te aanschouwen, hoe ze noch arbeiden noch voorzieningen treffen voor de toekomst, en hoe Salomo in al zijn heerlijkheid en met al zijn rijkdommen toch niet zo versierd was. Jezus heeft ook gezegd de vogelen aan te zien, en op te merken hoe de hemelse Vader voor hen zorgt. Verder zeide hij, niet bezorgd te zijn voor de dag van morgen, want elke dag heeft genoeg aan zijn eigen kwaad. Hoe kan ik in de pionierdienst blijven wanneer ik er zulk een zienswijze op na houd? Wij leven in de moderne twintigste eeuw en wij moeten aan de hoge kosten voor levensonderhoud op practische wijze het hoofd bieden.’ Natuurlijk moeten zulke vragen van u worden onderzocht.
28, 29. (a) Op welke wijze is geloof betreffende het levensonderhoud in de dienst een vereiste? (b) Hoe werd dit in het geval van Jezus zelf aangetoond?
28 Het eerste vereiste dat pioniers in aanmerking moeten nemen, is geloof. In deze eigenschap heeft Jezus ons allen overtroffen. Zonder geloof is het onmogelijk God te behagen. Mét geloof verkeren de geest en het hart van de dienaar in de juiste toestand om iets te begrijpen en zullen ze, wanneer ze worden verlicht, er snel op reageren. Jezus was een ware dienaar, aangevuurd door een ijver die hem als geen ander in de dienst van zijn Vader deed werken. Hij kon niet bij de pakken gaan neerzitten en met alle winden meewaaien, alleen om in de ogen der mensen aangenaam te schijnen, en dan verwachten dat God hem van het nodige zou voorzien. Voor dat doel was hij niet op aarde. De leliën beantwoordden echter aan hun doel, en daarom zorgde God voor hen in hun schoonheid. De vogelen des hemels beantwoordden eveneens aan hun doel en daarom werd er ook voor hen gezorgd. Wilde Jezus worden onderhouden, dan moest ook hij beantwoorden aan het doel waartoe hij was uitgezonden, namelijk dat gedeelte van Gods voornemen hetwelk op hem van toepassing was, ten uitvoer brengen, en dat was, getuigenis afleggen van de waarheid tot rechtvaardiging van de souvereiniteit van zijn Vader over allen, en een rantsoen verschaffen.
29 Jezus vervulde zijn opdracht op volmaakte wijze en werd gedurende zijn verblijf op aarde voldoende verzorgd. Gedurende 33 1/2 jaar leefde hij als een menselijk schepsel en zijn stoffelijke behoeften waren niet minder dan die van enig ander menselijk schepsel. Als jongeman verrichtte hij ongetwijfeld timmermanswerk. Op dertigjarige leeftijd wijdde hij al zijn tijd aan de evangelieprediking. Hij had geen plannen gemaakt te huwen en kinderen voort te brengen, doch besloot reeds op jeugdige leeftijd zijn hemelse Vader volledig te dienen. Toen hij al zijn tijd aan deze dienst ging besteden, behoefde hij niet in aanmerking te nemen dat hij een gezin moest onderhouden. Hij had zoveel geloof, dat hij het volkomen aan zijn Vader in de hemel overliet, in zijn levensonderhoud te voorzien. Door getrouw te prediken, bemerkte hij dat zij die naar hem luisterden, in vele gevallen bereid, ja zelfs verlangend waren, met hem een maaltijd te nuttigen. Wanneer Jezus dit deed, deelde hij geestelijk voedsel uit dat veel waardevoller was dan het stoffelijke voedsel dat hij opat. Hij was niet veeleisend wat zijn onderdak voor de nacht betrof, maar ging overal heen waar Jehova in een slaapplaats voorzag, of dit nu onder de blote hemel, in een stal of in een huis was. Hij zeide: „De vossen hebben holen, en de vogelen des hemels nesten; maar de Zoon des mensen heeft niet, waar Hij het hoofd nederlegge.” — Matth. 8:20.
30. Waardoor zal de bedienaar die al zijn tijd aan de prediking besteedt, leven en vruchtbaar zijn?
30 Heden is hetzelfde mogelijk voor ongehuwde personen die geen verplichtingen hebben jegens hun familie of op financieel gebied en die, boven alles, worden aangedreven door een zelfde vurige ijver voor Jehova als Jezus had. Nogmaals zeggen wij: dit betekent niet dat gij de geriefelijkheden en luxueuze dingen zult hebben, die de leden van deze wereld verlangen. De mens leeft niet bij brood alleen, maar bij alle woord dat door de mond van Jehova uitgaat. Indien gij het evangelie predikt, zult gij door het evangelie leven, want de arbeider is zijn loon waardig. Velen tot wie gij het water des levens brengt, zullen het als een voorrecht en als een dienst voor de Here God beschouwen u eten en drinken te verschaffen. Aanvaard het met zachtmoedigheid en onder dankzegging als een voorziening van God. Toen Jezus van hen die wilden horen, zeide dat ’stromen des levenden waters uit hun buik zouden vloeien’ bedoelde hij dat zij in hun leven het meeste belang zouden stellen in de goddelijke waarheid. Zij zouden vruchten voortbrengen en werden door de apostel Paulus vergeleken met goede grond, die de veelvuldige verfrissende geestelijke regenbuien opneemt en gewassen of Koninkrijksvruchten voortbrengt, welke tot nut zijn van hen voor wie de grond wordt bebouwd en verzorgd. De pioniers worden door God verzorgd in het belang van zijn werk, namelijk de aankondiging van zijn Koninkrijk en de waarschuwing voor Armageddon.
31. Waarom is het juist nu de tijd zich bij de gelederen der pioniers aan te sluiten?
31 Het is thans de gunstigste tijd u bij de gelederen der pioniers aan te sluiten. Nimmer was er zulk een grote behoefte aan pioniers, nimmer was de tijd zo kort en de oogst zo overvloedig. Indien gij uit de duisternis zijt geroepen tot het wonderbare licht, weerkaats het dan naar anderen voordat het te laat is. Hoe meer tijd gij besteedt aan dit weerkaatsen van het licht, des te helderder zal uw reflector worden, des te schitterender uw licht en des te meer mensen zullen tot de waarheid worden aangetrokken. De dag Jehova’s is bijna verstreken en de nacht van Armageddon is zeer nabij. Zorg dat gij niet wordt overvallen wanneer gij sluimert en van onverschilligheid blijk geeft jegens hen die in knechtschap zijn. Luister naar de oproep om steeds meer pioniers van het goede nieuws, besef de dringende noodzakelijkheid en geef er dan gehoor aan!