TAMBOERIJN

[Hebreeuws: tof].

Een slaginstrument dat reeds in patriarchale tijden in gebruik was. Het Hebreeuwse woord is ook vertaald met „trommel”, „handpauk” en „pauk” (Gen. 31:27, SV; de Romen-uitgave van de bijbel, voetn.; Vertaling door dr. M. Reisel). Deze vertolkingen zijn in wezen een beschrijving van hetzelfde instrument — een kleine handtrommel bestaande uit een houten of metalen raam, met een diameter van ongeveer 25 cm, waarover aan een of beide zijden vel of perkament gespannen was. Aangezien dit instrument bij feestelijke gelegenheden werd gebruikt, had men bij sommige modellen wellicht stukjes metaal of rinkelende belletjes aan de zijkant bevestigd, zodat ze als een moderne tamboerijn bespeeld konden worden. Andere typen zagen er waarschijnlijk meer uit als een tamtam, waar met beide handen op werd geslagen.

Hoewel de tamboerijn niet in verband met de tempelaanbidding wordt genoemd, werd hij door zowel mannen als vrouwen gebruikt bij het loven van Jehovah alsook bij andere vreugdevolle gebeurtenissen zoals feesten en bruiloften (1 Sam. 10:5; 2 Sam. 6:5; Ps. 150:4; Jes. 5:12). Vooral de vrouwen begeleidden zich bij het zingen en dansen met tamboerijnen (Ex. 15:20; Recht. 11:34; 1 Sam. 18:6). De tamboerijn wordt ook in verband gebracht met de vreugde die de natie Israël ten tijde van haar herstel zou ervaren. — Jer. 31:4.