TAMARISK
[Hebreeuws: ’eʹsjel].
De Hebreeuwse naam van deze boom is klaarblijkelijk verwant aan het Arabische ’athl en het Aramese ’ath·la’ʹ, waarmee één bepaalde soort tamariskboom wordt aangeduid. De tamarisk komt als boom en als struik voor. Hoewel de stam knoestig is, zijn de takken in de regel dun vertwijgd, waardoor de boom een gevederd aanzien krijgt. De altijdgroene blaadjes zijn klein, schubvormig, en liggen dicht tegen de takken aangedrukt, zodat ze zeer weinig vocht verliezen door transpiratie, waardoor de boom in woestijngebieden en zelfs op zandduinen kan gedijen. In het voorjaar geven de bloesems van de boom met bloeiaren van kleine roze of witte bloemen een frisse kleur aan de anders dorre streken. De in zilte grond goed gedijende tamarisken groeien dikwijls heel dicht bij de zee en in zoutmoerassen. Langs de oevers van de Jordaan vormen de vele tamarisken een zeer dicht struikgewas, waarin wilde dieren verblijf houden, en in bijbelse tijden kan het „trotse struikgewas langs de Jordaan” waar leeuwen eens een schuilplaats vonden, voor een deel uit tamarisken hebben bestaan. — Jer. 49:19; Zach. 11:3.
Hoewel de tamarisk in het algemeen de grootte van een struik heeft, staat in een woordenboek (Dictionary of Life in Bible Times door W. Corswant, blz. 269) dat de boom in Egypte, Palestina en Syrië opmerkelijke proporties kan aannemen en heel hoog kan worden. Over Abraham wordt bericht dat hij er een in Berseba plantte (Gen. 21:33), koning Saul zat te Gibea in de schaduw van een tamarisk (1 Sam. 22:6), en zijn gebeente alsook dat van zijn zonen werd onder een grote tamariskboom in Jabes-Gilead begraven. — 1 Sam. 31:13; vergelijk 1 Kronieken 10:12, waar het Hebreeuwse woord voor „grote boom” (’e·lahʹ) wordt gebruikt.
„’De eerste boom, die Abraham in de bodem van Berseba plantte, was een tamarisk,’ verklaarde dr. Joseph Weitz, de Israëlische bosbouwdeskundige. ’Naar zijn voorbeeld hebben wij er in dit gebied twee miljoen geplant. Abraham had het enig juiste gedaan. Want de tamarisk is één der weinige bomen die, zoals wij hebben geconstateerd, in het zuiden, waar de jaarlijkse neerslag onder de 150 millimeter blijft, nog gedijen.’” — En de bijbel heeft toch gelijk, door Werner Keller, herziene uitgave, blz. 389.