SLOT.

Een constructie om een deur of poort af te sluiten teneinde de toegang te versperren (Recht. 3:23, 24; Neh. 3:3, 6, 13-15). In de oudheid bestond een slot gewoonlijk uit een houten grendel die zijdelings door een sponning in een houten deurpost geschoven kon worden. Wilde men de deur op slot doen, dan werd de grendel in een uitholling in de deurpost geschoven, waar hij vergrendeld werd doordat houten of ijzeren pinnen in overeenkomstige gaatjes van de grendel vielen. Om de deur van het slot af te halen, werd een sleutel gebruikt met overeenkomstige pinnen om de pinnen van het slot weer omhoog te drukken, zodat de grendel in zijn openingsstand teruggeschoven kon worden. Het Sulammitische meisje maakt gewag van de uitsparing of holte waarin de grendel geschoven werd, wanneer zij haar droom beschrijft waarin haar geliefde herder niet bij haar kon komen omdat de deur op slot zat. — Hoogl. 5:2-5.