NEBUSAZBAN

(Nebusa̱zban) [uit het Akkadisch: O Nebo, bevrijd mij!].

De Rabsaris, of voornaamste hofbeambte, in de strijdkrachten van Nebukadnezar die in 607 v.G.T. Jeruzalem verwoestten. Nebusazban was een van de vorsten die regelingen troffen voor de vrijlating van Jeremia (Jer 39:13, 14). In de groep mannen die in de Middenpoort hadden plaatsgenomen nadat de Babyloniërs voor de eerste maal een bres in de muur van Jeruzalem hadden geslagen, bevond zich hetzij Nebusazban die met zijn titel aangeduid werd, of een andere man die ook Rabsaris werd genoemd. — Jer 39:2, 3.