NEBUZARADAN

(Nebuza̱radan) [uit het Babylonisch: Nebo heeft nageslacht gegeven].

De overste van de lijfwacht en de hoofdpersoon in Nebukadnezars strijdkrachten bij de feitelijke verwoesting van Jeruzalem in 607 v.G.T. Schijnbaar was Nebuzaradan niet aanwezig bij de aanvankelijke belegering van Jeruzalem en de doorbraak van de stad, want ongeveer een maand later ’kwam hij naar Jeruzalem’, nadat koning Zedekia naar Nebukadnezar was gebracht en blind was gemaakt. — 2Kon 25:2-8; Jer 39:2, 3; 52:6-11.

Van buiten de stad leidde Nebuzaradan de operaties van de Babyloniërs die erop gericht waren de stad te verwoesten, welke operaties begonnen „op de zevende dag van de maand” (de vijfde maand, Ab) en onder andere inhielden dat de tempelschatten werden geplunderd, de muur werd geslecht, de gevangenen werden weggevoerd en enkele geringen in het land werden achtergelaten (2Kon 25:8-20; Jer 39:8-10; 43:5, 6; 52:12-26). Het schijnt dat Nebuzaradan drie dagen later, op de tiende dag van de maand, „in Jeruzalem” kwam (’Jeruzalem binnentrok’, GNB; WV), en na een inspectie stak hij het huis van Jehovah in brand en legde de stad in de as (Jer 52:12, 13). Josephus vermeldde dat op dezelfde dag — de tiende dag van de vijfde maand — waarop de tempel van Salomo in vlammen opging, ook de door Herodes herbouwde tempel in 70 G.T. in de as werd gelegd. — De joodse oorlog, VI, iv, 5; VI, iv, 8; zie AB.

Op bevel van Nebukadnezar liet Nebuzaradan Jeremia vrij; hij sprak hem vriendelijk toe en liet hem kiezen wat hij wilde doen. Bovendien bood hij aan voor hem te zorgen en voorzag hij hem van wat proviand. Nebuzaradan trad ook als woordvoerder voor de koning van Babylon op toen hij Gedalja als stadhouder aanstelde over degenen die in het land overgebleven waren (2Kon 25:22; Jer 39:11-14; 40:1-7; 41:10). Ongeveer vijf jaar later, in 602 v.G.T., voerde Nebuzaradan nog andere joden in ballingschap, blijkbaar degenen die naar omliggende gebieden waren gevlucht. — Jer 52:30.