Machtige rijken vallen het beloofde land aan

SAMARIA, de hoofdstad van het noordelijke koninkrijk Israël, werd in 740 v.Chr. door de Assyriërs veroverd. De Israëlieten vielen daardoor in handen van een wreed rijk. Assyrië lag in het noorden van de vlakten van Mesopotamië, bij de Tigris, een van de grote rivieren van de Vruchtbare Halvemaan. Nimrod was de stichter van de grote steden van Assyrië: Ninevé en Kalah (Ge 10:8-12). In de tijd van Salmaneser III breidde Assyrië zich in westelijke richting uit tot het waterrijke, vruchtbare gebied van Syrië en noordelijk Israël.

Onder koning Tiglath-Pileser III (Pul), die in de Bijbel wordt genoemd, begon Assyrië Israël te onderdrukken. Zijn militaire veldtocht had ook invloed op Juda, dat in het zuiden lag (2Kon 15:19; 16:5-18). Na verloop van tijd overstroomden de ‘watermassa’s’ van Assyrië delen van Juda en uiteindelijk bereikten ze de hoofdstad, Jeruzalem (Jes 8:5-8).

De Assyrische koning Sanherib viel in 732 v.Chr. Juda binnen (2Kon 18:13, 14). Hij veroverde en plunderde 46 Judese steden, waaronder Lachis, dat een strategische ligging had in de Sjefela. Zoals op de kaart te zien is, waren zijn legers achter Jeruzalem gekomen, zodat Juda’s hoofdstad omsingeld was. In zijn annalen beweerde Sanherib pocherig dat hij Hizkia had opgesloten ‘als een vogel in een kooi’, maar in de Assyrische verslagen wordt niets gezegd over de vernietiging van Sanheribs soldaten door Gods engel (2Kon 18:17-36; 19:35-37).

De dagen van het Assyrische Rijk waren geteld. De Meden, die hoofdzakelijk op de bergachtige hoogvlakte woonden van wat nu Iran is, begonnen het restant van het Assyrische leger te bestoken. Hierdoor werd de aandacht van Assyrië afgeleid van zijn westelijke provincies, die ook begonnen te rebelleren. Intussen werden de Babyloniërs sterker en veroverden ze zelfs de stad Assur. In 632 v.Chr. viel Ninevé — een ‘stad van bloedvergieten’ — voor een alliantie van Babyloniërs, Meden en Scythen, een oorlogszuchtig volk uit het gebied ten noorden van de Zwarte Zee. Hierdoor werden de profetieën van Nahum en Zefanja vervuld (Na 3:1; Ze 2:13).

Assyrië kreeg bij Haran de genadeslag. Toen de Assyriërs door een vastberaden leger van Babyloniërs werden aangevallen, probeerden ze stand te houden tot er hulp uit Egypte zou komen. Maar op weg naar het noorden stuitte farao Necho bij Megiddo op tegenstand van de Judese koning Josia (2Kon 23:29). Toen Necho uiteindelijk Haran bereikte, was het te laat: het Assyrische Rijk was gevallen.

Het Babylonische Rijk

Aan welke stad denk je bij de uitdrukking ‘hangende tuinen’? Aan Babylon, de hoofdstad van het gelijknamige wereldrijk en profetisch afgebeeld als een gevleugelde leeuw (Da 7:4). De stad stond bekend om haar rijkdom en handel en als bakermat van religie en astrologie. Het centrum van het rijk lag in de moerassige vlakten van zuidelijk Mesopotamië, tussen de Tigris en de Eufraat. De stad lag aan weerskanten van de Eufraat en leek vanwege haar muren onneembaar.

De Babyloniërs openden handelsroutes door de rotsachtige woestijn van Noord-Arabië. Op een bepaald moment woonde koning Nabonidus in Tema en liet hij het bestuur in Babylon aan Belsazar over.

Babylon viel drie keer Kanaän binnen. Nadat Nebukadnezar de Egyptenaren in 625 v.Chr. bij Karkemis had verslagen, trokken de Babyloniërs in zuidelijke richting naar Hamath, waar ze de terugtrekkende Egyptenaren opnieuw versloegen. Vervolgens rukten de Babyloniërs langs de kust op naar de Wadi van Egypte, waarbij ze onderweg Askelon verwoestten (2Kon 24:7; Jer 47:5-7). Tijdens deze veldtocht werd Juda een vazal van Babylon (2Kon 24:1).

In 618 v.Chr. rebelleerde koning Jojakim van Juda. Babylon stuurde toen de legers van naburige landen op Juda af, en Babylons eigen troepen belegerden en onderwierpen Jeruzalem. Niet lang daarna sloot koning Zedekia een bondgenootschap met Egypte, waarmee hij de woede van de Babyloniërs opwekte. Ze vielen opnieuw het land binnen en begonnen de steden van Juda te verwoesten (Jer 34:7). Uiteindelijk liet Nebukadnezar zijn leger optrekken naar Jeruzalem, dat hij in 607 v.Chr. veroverde (2Kr 36:17-21; Jer 39:10).

[Kaart op blz. 23]

(Zie publicatie voor volledig gezette tekst)

Het Babylonische en het Assyrische Rijk

Assyrische Rijk

B4 Memphis (Nof)

B4 Zoan

B5 EGYPTE

C2 CYPRUS (KITTIM)

C3 Sidon

C3 Tyrus

C3 Megiddo

C3 Samaria

C4 Jeruzalem

C4 Askelon

C4 Lachis

D2 Haran

D2 Karkemis

D2 Arpad

D2 Hamath

D3 Ribla

D3 SYRIË

D3 Damaskus

E2 Gozan

E2 MESOPOTAMIË

F2 MINNI

F2 ASSYRIË

F2 Khorsabad

F2 Ninevé

F2 Kalah

F2 Assur

F3 BABYLONIË

F3 Babylon

F4 CHALDEA

F4 Erech

F4 Ur

G3 Susan

G4 ELAM

Babylonische Rijk

C3 Sidon

C3 Tyrus

C3 Megiddo

C3 Samaria

C4 Jeruzalem

C4 Askelon

C4 Lachis

D2 Haran

D2 Karkemis

D2 Arpad

D2 Hamath

D3 Ribla

D3 SYRIË

D3 Damaskus

D5 Tema

E2 Gozan

E2 MESOPOTAMIË

E4 ARABIË

F2 MINNI

F2 ASSYRIË

F2 Khorsabad

F2 Ninevé

F2 Kalah

F2 Assur

F3 BABYLONIË

F3 Babylon

F4 CHALDEA

F4 Erech

F4 Ur

G3 Susan

G4 ELAM

[Andere plaatsen]

G2 MEDIË

Hoofdwegen (zie publicatie)

[Zeeën en meren]

B3 Middellandse Zee (Grote Zee)

C5 Rode Zee

H1 Kaspische Zee

H5 Perzische Golf

[Rivieren]

B5 Nijl

E2 Eufraat

F3 Tigris

[Afbeelding op blz. 22]

Tell Lachis

[Afbeelding op blz. 22]

Maquette van het oude Megiddo

[Afbeelding op blz. 23]

Hoe Babylons hangende tuinen er misschien uitgezien hebben