Van onze lezers

Gegijzeld Ik ben een gevangene en moet nog twee jaar van mijn straf uitzitten. Tweemaal heb ik het artikel „Gegijzeld in een gevangenisoproer” (8 november 1996) gelezen. Beide keren sprongen mij tranen van vreugde in de ogen en kreeg ik een brok in mijn keel. Ik zie altijd naar de bezoeken van Jehovah’s Getuigen aan deze gevangenis uit. Ze zijn bijzonder verkwikkend!

J. K., Verenigde Staten

Nog nooit heb ik jullie naar aanleiding van een artikel geschreven, maar het artikel over de gijzeling was erg geloofversterkend. Het gaf mij opnieuw de verzekering dat Jehovah zijn volk inderdaad sterkt wanneer zij in nood verkeren.

K. D., Verenigde Staten

Leiding Ik heb echt genoten van het artikel „De zienswijze van de bijbel: Op wiens leiding kunt u vertrouwen?” (8 november 1996) Het was erg vertroostend en aanmoedigend voor me. Zoals zo veel anderen ben ik in het verleden pijnlijk teleurgesteld toen degenen op wie ik me verliet voor leiding, me in de steek lieten. Bij de illustratie van een kind dat de hand van zijn vader vasthoudt, sprongen de tranen mij in de ogen. Het is hartverwarmend te weten dat Jehovah in Jesaja 41:13 zegt dat hij ’de hand van zijn volk zal vasthouden’.

M. S., Verenigde Staten

Ik ben zeventien jaar en heb de laatste tijd veel problemen gehad. Een vriendin gaf me de raad te bidden en iets geestelijk opbouwends te lezen. Na het artikel „Op wiens leiding kunt u vertrouwen?” gelezen te hebben, besloot ik de hoop niet te laten varen maar de hand van mijn hemelse Vader nog steviger vast te grijpen!

C. G., Verenigde Staten

Gebarentaal Veel dank voor het artikel „Om mijn kind te bereiken, leerde ik een andere taal” (8 november 1996). Ik ben een alleenstaande moeder met een dove zoon die nu 24 jaar is. Ik weet dus uit eigen ervaring wat Cindy Adams heeft doorgemaakt en ik heb veel respect voor wat zij bereikt heeft.

H. B., Duitsland

Het artikel heeft me ertoe bewogen gebarentaal te gaan leren om de bijbelse boodschap te kunnen delen met doven en ook te kunnen communiceren met broeders in de gemeente die doof zijn.

B. L., Venezuela

Ik heb de bijbel bestudeerd met een doof tienermeisje. Wij hebben veel van elkaar geleerd, ondanks het feit dat wij allebei slechts een basiskennis van de gebarentaal bezitten. Toen ik over Cindy Adams’ vaste voornemen las de taal te leren ter wille van haar zoontje, was dat een aanmoediging voor mij om mijn bekwaamheid in deze mooie taal te vergroten, zodat ik het goede nieuws uit de bijbel met doven in mijn gemeenschap kan delen.

S. T., Sint-Maarten, Nederlandse Antillen

Ook ik heb een doof kind en wij hebben voor de orale communicatiemethode gekozen. Die methode richt zich op het ontwikkelen van spraakvaardigheid en liplezen. Voor mijn zoon is dat een goede keus gebleken. In het begin had hij weinig aan de gemeentevergaderingen. Maar nu kan hij het programma goed volgen omdat ik en anderen mondeling voor hem tolken. Hij houdt lezinkjes op de theocratische bedieningsschool en is een niet-gedoopte verkondiger. De vele jaren werk zijn de moeite waard geweest. Uit onze ervaring blijkt dat zowel gebarentaal als de orale methode nuttig kunnen zijn zolang de ouders en de plaatselijke gemeente moeite doen om het kind aan te moedigen en met hem te communiceren.

M. T., Verenigde Staten