Waarom dat vurige verlangen naar de nieuwe wereld?

Het einde van de wereld — Hoe nabij?

WAT houdt het einde van deze wereld in? Vernietiging van de aarde door vuur, zoals sommige godsdiensten leren? Nee; hoe zou dat kunnen als Psalm 104:5 verklaart: „Ze zal tot onbepaalde tijd, of voor eeuwig, niet aan het wankelen worden gebracht”?

Het antwoord wordt duidelijk als wij vele eeuwen terugblikken naar een wereld die aan de huidige is voorafgegaan. Die was verdorven geworden en tegen God in opstand gekomen; daarom „werd de toenmalige wereld vernietigd toen ze door water werd overstroomd”. Maar toen die wereld, die uit zowel hemelen als een aarde bestond, door de vloed in Noachs tijd werd vernietigd, kwam er geen einde aan de letterlijke hemelen en aarde. Zo zal het einde van deze wereld evenmin vurige vernietiging voor de sterrenhemel en de planeet Aarde betekenen. — 2 Petrus 3:5, 6; Genesis 6:1-8.

Soms gebruikt de bijbel de termen „hemelen” en „aarde” in figuurlijke zin. „Hemelen” kan gebruikt worden als aanduiding voor Satan, de god van deze wereld; voor wereldheersers die hij in zijn macht heeft; en voor goddeloze geestenkrachten in hemelse gewesten — die allemaal een demonische invloed op de mensheid uitoefenen (2 Korinthiërs 4:4; Efeziërs 6:12). „Aarde” wordt vaak gebruikt als aanduiding voor de mensen op aarde (Genesis 11:1; 1 Koningen 2:1, 2; 1 Kronieken 16:31; Psalm 96:1). Over deze symbolische hemelen en aarde van de huidige goddeloze wereld zegt 2 Petrus 3:7 dat ze door „het vuur” vernietigd zullen worden. — Galaten 1:4.

Vervolgens vermeldt Petrus het blijde nieuws dat deze oude wereld vervangen zal worden door een nieuwe: „Er zijn nieuwe hemelen en een nieuwe aarde, die wij overeenkomstig zijn belofte verwachten, en daarin zal rechtvaardigheid wonen.” — 2 Petrus 3:13.

Een nieuwe wereld zonder tranen of dood

Petrus’ verklaring dat er in die nieuwe wereld rechtvaardigheid zou wonen, is welkom nieuws, maar wat Johannes er nog meer over vermeldt, brengt mensen absoluut in vervoering! Hij zegt in Openbaring 21:3, 4: „Toen hoorde ik een luide stem, afkomstig van de troon, zeggen: ’Zie! De tent van God is bij de mensen, en hij zal bij hen verblijven, en zij zullen zijn volken zijn. En God zelf zal bij hen zijn. En hij zal elke traan uit hun ogen wegwissen, en de dood zal niet meer zijn, noch rouw, noch geschreeuw, noch pijn zal er meer zijn. De vroegere dingen zijn voorbijgegaan.’”

In plaats van de aarde door vuur te vernietigen, is het Jehovah’s bedoeling dat ze eeuwig bewoond zal blijven: „Dit heeft Jehovah gezegd, de Schepper van de hemelen, Hij, de ware God, de Formeerder van de aarde en de Maker ervan, Hij, die haar stevig heeft bevestigd, die haar niet louter voor niets heeft geschapen, die haar geformeerd heeft om ook bewoond te worden.” — Jesaja 45:18.

Daar zal rechtvaardigheid heersen, want er zullen geen onrechtvaardigen zijn: „De oprechten zijn het die op de aarde zullen verblijven, en de onberispelijken zijn het die erop zullen overblijven. Wat de goddelozen betreft, zij zullen van de aarde zelf worden afgesneden; en wat de verraderlijken betreft, zij zullen ervan worden weggerukt.” — Spreuken 2:21, 22.

Onder inspiratie getuigt ook de psalmist David daarvan: „Nog maar een korte tijd en de goddeloze zal er niet meer zijn; en gij zult stellig acht geven op zijn plaats, en hij zal er niet zijn. De zachtmoedigen daarentegen zullen de aarde bezitten, en zij zullen inderdaad hun heerlijke verrukking vinden in de overvloed van vrede.” — Psalm 37:10, 11.

Jezus zelf bevestigt dit, want hij zegt in zijn Bergrede: „Gelukkig zijn de zachtaardigen, want zij zullen de aarde beërven.” Deze zachtmoedigen zullen gezegend worden met de rechtvaardige nieuwe hemelen waar zij om bidden als hun regering: „Uw koninkrijk kome. Uw wil geschiede, gelijk in de hemel, zo ook op aarde.” — Mattheüs 5:5; 6:10.

De intense vrede waarin de bewoners van die nieuwe wereld zich zullen verheugen, strekt zich zelfs tot het dierenrijk uit: „De wolf zal werkelijk een poosje bij het mannetjeslam vertoeven, en bij het bokje zal de luipaard zelf zich neerleggen, en het kalf en de jonge leeuw met manen en het weldoorvoede dier alle bij elkaar; en een kleine jongen nog maar zal leider over ze zijn. . . . Men zal generlei kwaad doen noch enig verderf stichten op heel mijn heilige berg; want de aarde zal stellig vervuld zijn van de kennis van Jehovah, zoals de wateren ook de zee bedekken.” — Jesaja 11:6-9.

Hoe nabij?

Mocht u geneigd zijn dit alles weg te wuiven als een luchtkasteel, als iets wat te mooi is om waar te zijn, denk dan nog eens even na. Naast de onderdelen van het samengestelde teken van de tegenwoordigheid van Christus Jezus is er de bijbelse chronologie, die 1914 aangaf als het begin van zijn tegenwoordigheid. Jehovah’s Getuigen kondigden aan dat het jaar 1914 een betekenisvol jaar zou zijn in de ontwikkeling van Jehovah’s Koninkrijksheerschappij over de aarde, en wel in de Watch Tower van juli 1879. Veel historici en waarnemers van de ontwikkelingen in de wereld hebben opgemerkt dat het jaar 1914 een geheel andere en betekenisvolle periode in de menselijke geschiedenis heeft ingeluid, zoals uit het bijgaande kader blijkt.

Nog een gebeurtenis die Jezus noemde, staat in Mattheüs 24:21, 22: „Er zal dan een grote verdrukking zijn zoals er sedert het begin der wereld tot nu toe niet is voorgekomen, neen, en ook niet meer zal voorkomen. Indien die dagen trouwens niet werden verkort, zou geen vlees worden gered; maar ter wille van de uitverkorenen zullen die dagen worden verkort.”

Jezus gaf ook te kennen dat dit samengestelde teken nog in het leven van het geslacht dat het in 1914 zag beginnen, voltooid zou worden. In Mattheüs 24:32-34 zei hij: „Leert nu van de vijgeboom als illustratie het volgende: Zodra zijn jonge tak zacht wordt en in het blad schiet, weet gij dat de zomer nabij is. Zo ook gij, wanneer gij al deze dingen ziet, weet dan dat hij nabij is, voor de deur. Voorwaar, ik zeg u dat dit geslacht geenszins zal voorbijgaan voordat al deze dingen geschieden.”

Mee te maken dat het met deze oude wereld — met al haar oorlogen, hongersnoden, ziekten en sterfgevallen — voor altijd afgelopen is, zal een reden tot vreugde zijn. Ze vervangen te zien door Jehovah Gods nieuwe wereld van rechtvaardigheid — waarmee er een einde zal komen aan rouw, tranen, ziekte en dood — zal aanleiding zijn tot eindeloze opgetogenheid en blijdschap en eeuwige lofzangen tot Jehovah God, de Grootse Schepper en Universele Soeverein.

Met dit vooruitzicht is het geen wonder dat velen zo graag zouden zien dat Jehovah’s nieuwe wereld van rechtvaardigheid snel komt om de plaats in te nemen van deze oude wereld vol verdriet, misdaad, ziekte en dood! Geen wonder dat hun verlangen zo groot is dat zij licht tot te vroege jaartallen komen voor de komst ervan! Nu zijn er echter niet zo maar wat opzichzelfstaande stukjes van het teken van de komst die ons ertoe zouden verleiden een vals alarm te laten klinken. Nu ontvouwt het complete samengestelde teken zich duidelijk en vormt een solide basis voor onze vurige verwachting het einde van deze goddeloze wereld en de vervanging ervan door Jehovah’s nieuwe wereld te zien.

[Kader op blz. 11]

1914 — Een keerpunt in de geschiedenis

ZELFS na een tweede wereldoorlog wijzen velen naar 1914 als hét grote keerpunt in de moderne geschiedenis:

„Het is inderdaad het jaar 1914, en niet het jaar van Hirosjima, dat het keerpunt in onze tijd kenmerkt.” — René Albrecht-Carrié, The Scientific Monthly, juli 1951.

„Sinds 1914 is iedereen die zich bewust is van tendensen in de wereld, diep verontrust over wat een door het noodlot beheerste, voorbeschikte mars naar een nog grotere ramp lijkt te zijn. Veel serieuze mensen hebben het gevoel gekregen dat er niets kan worden gedaan om te verhinderen dat wij onszelf in het verderf storten.” — Bertrand Russell, The New York Times Magazine, 27 september 1953.

„De moderne tijd . . . begon in 1914, en niemand weet wanneer of hoe ze zal eindigen. . . . Ze zou in massavernietiging kunnen eindigen.” — The Seattle Times, 1 januari 1959.

„In de Eerste Wereldoorlog ontplofte werkelijk de gehele wereld en wij weten nog steeds niet waarom. . . . Utopia was in zicht. Er was vrede en voorspoed. Toen ontplofte alles. De wereld bevindt zich na die klap nog steeds in een coma.” — Dr. Walker Percy, American Medical News, 21 november 1977.

„In 1914 verloor de wereld een samenhang die ze sindsdien niet heeft kunnen herwinnen. . . . Dit is een tijd van buitengewone wanorde en geweld, zowel tussen landen onderling als binnen nationale grenzen.” — The Economist, Londen, 4 augustus 1979.

„Alles zou steeds beter worden. Dit was de wereld waarin ik werd geboren. . . . Plotseling, onverwachts, kwam op een ochtend in 1914 aan alles een eind.” — De Britse staatsman Harold Macmillan, The New York Times, 23 november 1980.

[Illustratie op blz. 10]

Intense vrede voor iedereen in de beloofde nieuwe wereld