Wie geeft hun seksuele voorlichting?

WAT een vreugde brengt een nieuwe baby! Ouders zijn er blij mee, spelen ermee en vertellen hun vrienden bijna alles wat hij doet. Maar al gauw gaan zij beseffen dat er daarmee ook grote nieuwe verantwoordelijkheden op hen zijn komen te rusten. De noodzaak om hun kind bij te brengen hoe het zich in een steeds immorelere wereld moet beschermen, is daarvan zeker niet de minste.

Hoe kunnen ouders een dierbare kleine helpen tot een rijpe volwassene op te groeien die een warm en gelukkig gezinsleven zal hebben en misschien zelf godvrezende kinderen zal grootbrengen? Sommige ouders zullen dit misschien als een bijna verpletterende opgave bezien en dus zullen enkele suggesties ongetwijfeld gewaardeerd worden.

Waarschijnlijk onderwijst u uw kinderen ongeveer zoals uw ouders u onderwezen hebben. Veel ouders is echter weinig of niets over seks bijgebracht. Maar ook al bent u goed voorgelicht, de wereld is veranderd, en hetzelfde geldt voor de behoeften van kinderen. Bovendien hebben veel lezers van dit blad zich hogere maatstaven en een betere levenswijze eigen gemaakt. U moet u dan ook afvragen: ’Heeft de manier waarop ik mijn kinderen voorlicht gelijke tred gehouden met mijn huidige opvattingen en de groeiende behoeften van mijn kinderen?’

Sommige ouders laten het vergaren van informatie op dat gebied aan hun kinderen zelf over. Maar dat doet de beangstigende vragen rijzen: Wat leren zij? Wanneer? Van wie, en onder welke omstandigheden?

Wat de scholen leren

Veel ouders zeggen: „O, dat leren ze wel op school.” Op veel scholen wordt inderdaad seksuele voorlichting gegeven, maar er zijn maar weinig scholen waar ook de moraal aan de orde komt. De vroegere Amerikaanse minister van Onderwijs William J. Bennett zei in 1987 dat scholen van „een bewuste afkeer van het aangeven van morele maatstaven” blijk geven.

Tom, de vader van twee schattige dochters, vroeg aan de vertegenwoordigster van hun school: „Waarom zegt u niet gewoon dat buitenechtelijke seks verkeerd is?” Ze zei dat zij dat best wilde zeggen, maar dat de school de ongehuwde moeders van de kinderen en de vrienden met wie de moeders samenwonen niet kan beledigen. Scholen vertellen de leerlingen dan ook wel dat er meer mogelijkheden zijn, maar zij zeggen zelden welke mogelijkheid de juiste is.

’Ik koop wel een boek’

Andere ouders zeggen misschien: „Ik koop wel een boek voor ze.” Een goed boek zal waarschijnlijk een hulp zijn, maar u moet u er zeer zorgvuldig van vergewissen dat u het eens bent met wat erin staat. Weinig boeken over dit onderwerp zeggen iets over de moraal of spreken ook maar van goed en kwaad. In sommige boeken worden immorele praktijken zelfs aanbevolen. En boeken waarin staat dat seksuele activiteiten tot het huwelijk beperkt moeten blijven, zijn wel heel zeldzaam.

De verantwoordelijkheid kinderen een goede moraal bij te brengen, berust dan ook daar waar God die in eerste instantie gelegd heeft — bij hun ouders, die van hen houden. De bijbel droeg vaders op: „Gij moet [Gods wetten] uw zoon inscherpen en erover spreken wanneer gij in uw huis zit en wanneer gij op de weg gaat en wanneer gij neerligt en wanneer gij opstaat.” — Deuteronomium 6:7.

In feite kunnen ouders de beste voorlichters van hun kinderen zijn. Geen boek of school kan ooit de kracht van hun overtuiging of van een deugdelijk voorbeeld in het gezin vervangen. William Bennett zei het zo: „Uit onderzoeken blijkt dat als ouders de voornaamste bron van seksuele voorlichting zijn, kinderen minder geneigd zijn seks te bedrijven. . . . Meer dan wie ook maken ouders het verschil uit.”

Sommige ouders zijn echter bang dat kennis aanleiding kan zijn tot experimenteren. Dat hangt duidelijk voor een groot deel af van wat de kinderen wordt verteld en hoe dat gebeurt. Het is nu eenmaal zo dat jonge mensen dingen over seks te weten zullen komen. Is het dan niet veel beter voor hen als zij die op een goede en waardige manier horen vertellen door moreel hoogstaande en liefdevolle ouders dan door iemand op straat of het schoolplein of door verdorven volwassenen?

De vraag blijft echter: Hoe kunt u kinderen deze dingen op een godvruchtige en respectvolle manier bijbrengen? Als jonge mensen horen dat ’iedereen het doet’, hoe kunt u hen er dan van overtuigen dat de beste en gelukkigste mensen het niet doen? Hoe kunt u hen helpen te beseffen dat leven volgens de bijbelse regel ’Onthoud u van hoererij’, hun niet alleen het beste en gelukkigste leven bezorgt maar ook de enige weg is die God behaagt? In de volgende artikelen worden waardevolle antwoorden op deze belangrijke vragen aangedragen. — 1 Thessalonicenzen 4:3.

[Inzet op blz. 3]

„De waarden die ouders hun kinderen bijbrengen, schijnen nog steeds het zwaarst te wegen.” — U.S.News & World Report