Bijzondere jaartallen in de oecumenische beweging
1844: Begin van de interkerkelijke beweging die later leidt tot het ontstaan van de YMCA en de YWCA (verbonden van christelijke jongemannen- en christelijke jonge-vrouwenverenigingen).
1846: Eerste internationale conferentie van de interkerkelijke Evangelische Alliantie, gehouden in Londen.
1908: Federale Raad van Kerken van Christus in Amerika gevormd, die in 1950 de Nationale Raad van Kerken van Christus in de VS wordt.
1910: Eerste Wereldzendingsconferentie over Zendingsvraagstukken gehouden in het Schotse Edinburgh, „waar de moderne oecumenische beweging feitelijk begon”. — Encyclopædia Britannica.
1919: Paus Benedictus XV wijst een uitnodiging voor de Katholieke Kerk af om samen met de protestantse Anglicaanse Kerk deel te nemen aan een bijeenkomst voor geloof en kerkorde (interkerkelijke verschillen in leer en bediening).
1921: Internationale Zendingsraad opgericht.
1925: Eerste internationale conferentie van de Universele Christelijke Raad voor Leven en Werken (ter bestudering van een gemeenschappelijk kerkbeleid inzake economische, politieke en sociale vraagstukken), gehouden in Stockholm (Zweden).
1927: Eerste wereldconferentie van de interkerkelijke „Geloof en Kerkorde”-beweging, gehouden in Lausanne (Zwitserland).
1928: Paus Pius XI vaardigt de encycliek Mortalium animos uit, waarbij het katholieken wordt verboden enige steun te verlenen aan de oecumenische beweging.
1937: Op de „Leven en Werken”-conferentie in Oxford (Engeland) en de „Geloof en Kerkorde”-conferentie in Edinburgh (Schotland) wordt overeengekomen een voorlopig comité te vormen voor het oprichten van een wereldraad van kerken. Dit project wordt uitgesteld wegens het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog.
1948: De Wereldraad van Kerken wordt gesticht op een oprichtingsbijeenkomst in Amsterdam. Tot de leden behoren bijna 150 protestantse en enkele oosters-orthodoxe kerken. De Wereldraad heeft sindsdien regelmatig assemblées gehouden (1954: Evanston (Illinois), VS; 1961: New Delhi, India; 1968: Uppsala, Zweden; 1975: Nairobi, Kenia; 1983: Vancouver, Canada).
1960: Paus Johannes XXIII richt in het Vaticaan het Secretariaat tot bevordering van de eenheid der christenen op. Dit „was de eerste officiële erkenning door de Rooms-Katholieke Kerk van het bestaan van de oecumenische beweging”. — Encyclopædia Britannica.
1961: De Internationale Zendingsraad geïntegreerd in de Wereldraad van Kerken. Het Vaticaan begint officiële katholieke waarnemers te sturen naar de assemblées van de Wereldraad.
1964: Paus Paulus VI kondigt het „Decreet over de Oecumenische Beweging” van het Tweede Vaticaans Concilie af, waarin de grenzen van de katholieke deelname aan de oecumenische beweging worden aangegeven.
1965: De paus en de orthodoxe patriarch van Constantinopel herroepen wederzijds de excommunicaties die hun voorgangers in 1054 over elkaar hebben uitgesproken.
1968: Door het Vaticaan en de Wereldraad van Kerken wordt SODEPAX (het Gezamenlijk Comité inzake Samenleving, Ontwikkeling en Vrede) opgericht.
1969: Paus Paulus VI brengt een bezoek aan het internationale hoofdkwartier van de Wereldraad in het Zwitserse Genève. Hij beklemtoont echter dat hij de opvolger is van de apostel Petrus en dat elk gerucht over een toetreden van de Katholieke Kerk tot de Wereldraad prematuur is.
1980: SODEPAX wordt ontbonden.
1986: Paus Johannes Paulus II organiseert een oecumenische „Wereldbiddag voor de Vrede” in het Italiaanse Assisi, waar geestelijke leiders die de grote godsdiensten van de wereld vertegenwoordigen, bijeenkomen om volgens hun eigen riten voor de vrede te bidden.