Verwoestende overstroming in Australië
STELT u zich eens een overstroming voor waarbij een gebied ter grootte van Groot-Brittannië, Frankrijk en Duitsland bij elkaar onder water komt te staan. Welnu, dat gebeurde vorig jaar in het Australische Queensland. Charleville, een stadje dat ongeveer in het hart van het rampgebied lag, moest geëvacueerd worden. Drieduizend inwoners zaten dicht opeen in tenten op een hooggelegen terrein op het plaatselijke vliegveld. Sommigen moesten per helikopter van de daken worden gered.
Een groepje van 35 mensen die verbonden waren met de gemeente Charleville van Jehovah’s Getuigen, zocht tien kilometer buiten de stad zijn toevlucht bij een Getuige die op hoger gelegen grond woonde. Daar ontstond ook een operatiebasis voor het helpen van de daklozen.
Snel begonnen de Getuigen hulp te mobiliseren. In Dalby, 550 kilometer daarvandaan, werd een vrijwilligersteam gevormd om de ondergelopen huizen schoon te maken. In Roma, 270 kilometer van Charleville, zamelden de Getuigen voedsel en andere noodgoederen in, zoals dekens en kleding. Na een verkenningsvlucht om de schade te ramen, stroomden de vrijwilligers toe — meer dan honderd man sterk.
Zij beschreven het rampgebied als „onvoorstelbaar”. Alles was bedekt met een vijf centimeter dikke laag slik en drab. Kapotte meubels lagen kriskras door de kamers, vloerkleden waren geruïneerd, elektrische apparaten stonden onder water, auto’s waren gekanteld. Overal stonk het naar rottend voedsel, doorweekt hout en afval.
De vrijwilligers gingen aan de slag. Op zaterdag 28 april, iets meer dan een week na de overstroming, zagen de huizen en tuinen van de Getuigen in Charleville er schoon en netjes uit. Er was echter meer nodig dan een schoonmaakbeurt. De vrijwilligersploegen zorgden ervoor dat er weer elektriciteit in de huizen was en repareerden auto’s en huishoudelijke apparaten. Stoffeerders legden nieuwe vloerbedekking; meubelmakers timmerden en installeerden nieuwe kasten; timmerlieden, schilders en loodgieters verrichtten reparaties.
Het resultaat: Twee weken na de overstroming waren alle Getuigen terug in hun gerenoveerde woning. De vrijwilligers beperkten hun krachtsinspanningen echter niet tot het helpen van mede-Getuigen. Toen een ploeg het huis van een katholieke man schoonmaakte, uitte hij herhaaldelijk zijn verbazing.
In Brisbane werden de Getuigen via de radio geprezen om hun werk tijdens de overstroming. En in Charleville waren veel stadgenoten verbaasd te zien hoe snel de Getuigen aan de slag gingen. Een man die voordien een tegenstander was, hoorde men zeggen: „En wij hebben het lef hen van de deur te wijzen.”