Van onze lezers
Gebeden in de sport Hartelijk dank voor het artikel „De zienswijze van de bijbel: Gebeden in de sport — Luistert God ernaar?” (8 mei 1990) Ik bad altijd vurig tot God vóór een handbalwedstrijd. Bij belangrijke wedstrijden bad ik om de kracht om te winnen. (Wij wonnen die wedstrijden nooit.) Nu weet ik dat zulke gebeden niet in harmonie waren met Gods wil.
M. A. L. S., Brazilië
De jeugd en de uitdaging van de jaren ’90 Ik heb het boek Wat jonge mensen vragen — Praktische antwoorden gelezen zodra ik het kreeg. Uw artikelen over de jeugd (8 september 1990) hebben mij aangemoedigd het opnieuw te gaan lezen. En ik moet zeggen dat ik er deze tweede keer nog meer van geniet!
B. B., Verenigde Staten
Ik ben een meisje van dertien jaar en ik wilde u vertellen dat ik echt genoten heb van de artikelen over jongeren. Ik heb een abonnement op Ontwaakt! Maar als de tijdschriften met de post arriveerden, legde ik ze altijd weg. Dit tijdschrift trok mijn aandacht, en dus las ik het en ik heb er echt van genoten. Daarna heb ik mijn andere exemplaren van Ontwaakt! voor de dag gehaald en een paar van de artikelen gelezen. Nu heb ik mijn moeder gevraagd de bijbel met me te bestuderen.
A. P., Verenigde Staten
Zelfmoord Mijn moeder, een trouwe dienstknecht van God, benam zich het leven na een maand van diepe depressiviteit. Haar dood heeft voor ons die van haar hielden, een onbeschrijflijke last en smart betekend. De gedachte dat ik haar misschien nooit meer zou zien, maakte de pijn van haar verlies nog zwaarder te dragen. Uw artikel „De zienswijze van de bijbel: Een opstanding in het geval van zelfmoord?” (8 september 1990) heeft gemaakt dat ik me meer „normaal” en innerlijk gelukkig voel nu ik weet dat ik de hoop mag koesteren dat zij een opstanding krijgt.
T. M., Verenigde Staten
Het was een barmhartig artikel. Maar zouden diepbedroefde mensen die barmhartigheid niet als een reden kunnen aangrijpen om voor de „gemakkelijkste uitweg” te kiezen?
N. G., Verenigde Staten
Gevoelens van niet-aflatende wanhoop kunnen de dood aantrekkelijk doen lijken voor iemand die zwaar depressief is. (Vergelijk Job 10:1.) Maar zelfmoord is een overtreding van Gods wet en een onaanvaardbare oplossing voor een christen. Als iemand door gedachten aan zelfmoord wordt gekweld, mag hij er niet van uitgaan dat God hem barmhartigheid zal betonen, maar moet hij hulp zoeken om weerstand te bieden aan die drang tot zelfvernietiging (Jakobus 1:14, 15). Hij zou kunnen denken aan de pijnlijke leegte die zijn dood in het leven van beminden zal achterlaten. Hij moet bedenken dat Jehovah „nabij de gebrokenen van hart” is en zijn last op Hem werpen (Psalm 34:18; 55:22). Hij moet medechristenen ook laten weten dat hij wanhopig is en hun steun aanvaarden. Mocht iemand voor zijn zelfmoordneigingen bezwijken, dan kunnen de nabestaanden niettemin troost putten uit de wetenschap dat de toekomst van hun geliefde in de hand van een liefdevolle God is. — Red.
Als verlamde iets van je leven maken Na het lezen van „Hoe ik mij heb verruimd om anderen te helpen” (22 september 1990), wil ik jullie gewoon even bedanken voor zo’n opbouwend en positief artikel. Ik ben zelf volkomen gezond maar vraag mij soms af hoe ik het er onder dergelijke omstandigheden af zou brengen. Wij staan allemaal onder een geweldige druk van deze wereld, maar Tony Wood biedt daaraan en aan nog veel meer het hoofd door zich op Jehovah te verlaten.
P. G., Engeland
Films Hartelijk dank voor het artikel „Jonge mensen vragen . . . Hoe weet ik wat een fatsoenlijke film is?” (8 augustus 1990) De meeste jongeren weten tegenwoordig niet naar wat voor films een christen kan kijken en zij vragen ook hun ouders niet of zij een film mogen zien of niet. Ik vond het een erg goed idee dat als iemand toevallig naar een verkeerde film kijkt, hij die af moet zetten.
J. N. S., Brazilië