Armoede, rijkdom en religie

Door de eeuwen heen zijn de buitensporige rijkdommen van zogenaamd christelijke religies veel mensen een doorn in het oog geweest. Pausen, bisschoppen en andere religieuze hoogwaardigheidsbekleders hebben in pracht en praal geleefd op kosten van hun kudden, waarvan een groot deel in armoede verkeerde. Die situatie is in onze tijd al niet anders.

„Christus”, zo merkte de U.S.News & World Report onlangs op, „was een nederig man die het vergaren van stoffelijke rijkdommen schuwde.” Dit populaire opinieblad vergeleek zijn voorbeeld met de levensstijl van tv-evangelisten en zei: „De Bakkers daarentegen reden in een Mercedes-Benz en een Rolls-Royce. Oral Roberts heeft huizen in Oklahoma, Beverly Hills en Rancho Mirage (Calif.). Swaggart draagt een Rolex horloge van $5000 en woont op een landgoed van acht hectare dat een waarde heeft van 2,4 miljoen dollar en beveiligd wordt door een bakstenen muur en verborgen camera’s.” — 7 maart 1988, blz. 63.

Zou, als zogenaamd christelijke leiders zich een weelderige levensstijl veroorloven, dit er voor anderen geen aanleiding toe zijn vraagtekens te zetten bij hun geloofwaardigheid als ware volgelingen van Christus, vooral omdat de apostel Petrus zei dat Christus zijn volgelingen ’een model heeft nagelaten opdat zij nauwkeurig in zijn voetstappen zouden treden’? — 1 Petrus 2:21.