Gezondheid voor de hele mensheid — Wanneer?

„De openbare diensten voor gezondheidszorg van de 67 armste ontwikkelingslanden, China buiten beschouwing gelaten, besteden minder aan alle gezondheidszorg dan de rijke landen alleen al aan kalmerende middelen besteden.” — Health Crisis 2000.

„GEZONDHEID voor allen tegen het jaar 2000” — die leus hoort men vooral sinds de Internationale Conferentie over Primaire Gezondheidszorg die in 1978 werd georganiseerd door de WHO (Wereldgezondheidsorganisatie) en de UNICEF (Internationaal Kindernoodfonds van de VN). Bijgewoond door afgevaardigden uit 134 landen, vestigde die conferentie er internationaal de aandacht op hoeveel er in werkelijkheid ontbreekt aan de wereldgezondheidszorg.

De toenmalige uitvoerend directeur van de UNICEF, Henry R. Labouisse, zei: „Een van de redenen waarom wij hier nu bijeen zijn, is onze stellige overtuiging dat de schandalige ongelijkheid in gezondheidsvoorzieningen in verschillende delen van de wereld, en ook binnen landen, niet langer getolereerd mag worden.”

Voorafgaand aan de conferentie belichtte een rapport de enorme, over de hele wereld bestaande kloof tussen de op gezondheidsgebied bevoorrechten in de rijkere landen en de misdeelden elders. Een UNICEF-rapport van dat jaar zei dat in sommige armere landen „slechts 10% van deze mensen toegang heeft tot een fatsoenlijke gezondheidszorg” en „twintig procent — misschien — schoon water drinkt”.

De conferentie riep op tot „bevordering van voedselvoorziening en juiste voeding, een toereikende voorziening van veilig water en elementaire sanitaire voorzieningen; gezondheidszorg voor moeder en kind, . . . het verschaffen van essentiële geneesmiddelen”.

Dit zijn allemaal erg dure zaken, vooral voor mensen in arme landen. Waar moet dat geld vandaan komen? De conferentie zei dat „vrede, ontspanning en ontwapening” enorme sommen geld zouden kunnen vrijmaken voor dergelijke doeleinden. Het WHO-tijdschrift World Health werd dan ook bewogen tot het commentaar: „Stelt u zich eens voor, een ideale wereld waar alle vernuft, financiën en menselijke en materiële middelen die tegenwoordig in militair wapentuig worden geïnvesteerd, in plaats daarvan gewijd zouden worden aan het verbeteren van de gezondheid in de wereld!”

Maar hebt u in de jaren sinds 1978 een dergelijke vrede, ontspanning en ontwapening zien komen? Bewegen de natiën zich niet in precies de tegenovergestelde richting, terwijl het gezondheidsprobleem blijft groeien?

[Illustratie op blz. 3]

Colombiaanse schoolkinderen worden ingeënt

[Verantwoording]

P. Almasy/WHO