De bom en ’s mensen toekomst
DE SPEURTOCHT naar de schijnbaar onbereikbare zekerheid in het atoomtijdperk heeft geresulteerd in arsenalen van vele duizenden massavernietigingswapens.
Welingelichte personen beseffen dat de natiën zich hebben gehard om hun wapens inderdaad te gebruiken indien ze daartoe worden geprovoceerd. Ja, de bereidheid om ze werkelijk te gebruiken, is de kerngedachte achter de afschrikking. Generaal B. L. Davis, commandant van het Amerikaanse Strategische Luchtverdedigingscommando, schreef onlangs: „Op de keper beschouwd berust ons vermogen om een geloofwaardige afschrikking te behouden op de werking van twee onderling afhankelijke factoren. Ten eerste moeten wij in staat zijn — en mogelijke tegenstanders moeten begrijpen dat dat zo is — om hun bij elk niveau van het conflict te beletten hun doeleinden te bereiken. Ten tweede moeten wij — en tegenstanders moeten dat beseffen — als natie de wil hebben om dat vermogen te gebruiken ter verdediging van onze nationale belangen.” (Wij cursiveren.) — Air Force Magazine, juli 1985.
Kernwapens zijn veertig jaar lang niet in een oorlog gebruikt, maar de terughoudendheid van de afgelopen tijd geeft geen garantie voor de toekomst. Recente landelijke opiniepeilingen geven te kennen dat 68 procent van het Amerikaanse volk gelooft dat kernwapens uiteindelijk zullen worden gebruikt als de wapenwedloop doorgaat.
Een dergelijke angst wordt over de hele wereld gevoeld. Overdenk eens wat een 18-jarige studente in Sierra Leone schreef: „Een kernoorlog zal ieder mens op deze planeet treffen . . . Dus zelfs mensen in Afrika moeten zich verontrust voelen hoewel zij ver verwijderd zijn van het grondgebied van de supermogendheden. . . . Over het algemeen reageren de mensen op de dreiging van een wereldomvattende holocaust met wat onderzoekers een ’psychische blokkade’ noemen, d.i. een weigering om er zelfs maar over na te denken. Naarmate de spanningen in de wereld echter stijgen, wordt het steeds moeilijker om dit kunststukje van emotionele gymnastiek te volvoeren en de dreiging eenvoudig te negeren.”
Andere bedreigingen van de zekerheid
Maar los van de overduidelijke dreiging van een opzettelijke oorlog tussen de supermachten, wordt ’s mensen zekerheid op andere manieren in gevaar gebracht. Eén zo’n gevaar is dat steeds meer landen kernwapens zullen krijgen. Naast de vijf landen waarvan zeker is dat ze reeds over eigen kernwapens beschikken, zijn er op zijn minst zes andere landen die ze reeds bezitten of daar niet ver vanaf zijn. Tegen het eind van de eeuw, zo geloven deskundigen, zullen twintig of meer landen over de bom beschikken.
Een ander gevaar is dat een terroristische organisatie een van deze wapens weet te bemachtigen. Denkt u zich eens in wat een terrorist met een atoombom zou kunnen doen! Om een losgeld af te dwingen zou een hele stad gegijzeld kunnen worden!
Hoe zou zo’n groep in het bezit kunnen komen van een kernwapen? Er zijn twee mogelijkheden. Zij zouden er een kunnen stelen — er zijn er immers 50.000 waaruit zij kunnen kiezen! Zij zouden er ook een kunnen maken. De techniek voor het bouwen van een atoombom is niet langer geheim. En plutonium, het fundamentele bestanddeel ervoor, komt in steeds overvloediger mate beschikbaar. Men schat zelfs dat er tegen het jaar 2000 alleen al door civiele nucleaire installaties genoeg plutonium zal worden geproduceerd om jaarlijks 750.000 bommen ter grootte van de Nagasaki-bom te vervaardigen!
Naast deze bedreigingen van de zekerheid bestaat de mogelijkheid van een ongeluk, een misrekening of een storing in het systeem.
Menselijke oplossingen
Natuurwetenschappers, andere geleerden, generaals en politici hebben uitgebreid over dit onderwerp geschreven. Steeds meer bezien zij de kernwapenwedloop als iets dat duur, nutteloos en buitengewoon gevaarlijk is. Zij stellen verscheidene oplossingen voor. Sommigen pleiten voor volledige ontwapening. Anderen willen een bevriezing van de wapenproduktie. Nog weer anderen stellen een „Star Wars”defensieplan voor. In januari legden de twee regeringshoofden van de supermogendheden bemoedigende verklaringen af. Michail Gorbatsjov stelde een stapsgewijze procedure voor om de aarde tegen het jaar 2000 van kernwapens te bevrijden. Ronald Reagan zei dat hij dankbaar was voor het aanbod. Een serieus vredesplan of een propagandastunt? Al deze voorstellen hebben één ding gemeen — ze wijzen alle op een of andere menselijke oplossing.
Dit werpt een fundamentele vraag op: Is het realistisch om erop te vertrouwen dat mensen ons kunnen bevrijden van de dreiging van een kernoorlog, aangezien het juist mensen zijn die de dreiging hebben veroorzaakt? Mensen hebben een ontzagwekkende genialiteit gedemonstreerd in hun beheersing van de technologie van dodelijk verwoestende, computergestuurde wapens, maar hebben zij geleerd hun eigen aard te beheersen? Deze generatie is getuige geweest van twee wrede wereldoorlogen, waarvan de omvang en verwoesting elke voorgaande oorlog in de menselijke geschiedenis in het niet heeft doen zinken. En in de veertig jaar sinds de Tweede Wereldoorlog zijn er zo’n 150 kleinere oorlogen gestreden; dertig miljoen mensen zijn daarin omgekomen.
Gods oplossing
Geen wonder dat de bijbel zegt: „Stelt uw vertrouwen niet op edelen, noch op de zoon van de aardse mens, aan wie geen redding toebehoort.” Jehovah heeft zich voorgenomen zijn eigen oplossing te brengen voor dit nucleaire dilemma. In tegenstelling tot de oplossing van mensen zal Gods oplossing resulteren in de volledige en eeuwige uitbanning van oorlogvoering. — Psalm 46:9; 146:3.
Die oplossing is gelegen in Gods koninkrijk, een wereldregering die blijvende zekerheid zal brengen voor vredelievende mensen over de hele wereld. Drie miljoen mensen in meer dan 200 landen erkennen dat dit Koninkrijk spoedig zijn autoriteit over de aarde zal doen gelden en zo voor eeuwig het vooruitzicht op een nucleaire holocaust zal wegdoen. Deze mensen zijn Jehovah’s Getuigen.
In onderworpenheid aan de rechtvaardige wetten van dat Koninkrijk vervullen zij de profetie in Micha 4:3 waar staat: „En zij zullen hun zwaarden tot ploegscharen moeten slaan en hun speren tot snoeimessen. Zij zullen, natie tegen natie, geen zwaard opheffen, en zij zullen de oorlog niet meer leren.” Een kwart van de geleerden van de wereld is betrokken bij projecten die verband houden met defensie. Geen van hen is een getuige van Jehovah. Zo’n zeventig miljoen mensen hebben een beroep dat rechtstreeks verband houdt met militaire activiteiten. Niet een daarvan is een getuige van Jehovah.
Maar verre van slechts passieve toeschouwers te zijn van de hachelijk nucleaire situatie, onderwijzen de Getuigen de mensen op liefdevolle wijze wat God zal doen om de kwestie op te lossen. De feiten staan in uw eigen exemplaar van de bijbel. Neem, ten einde hulp te krijgen om deze dingen te begrijpen, alstublieft contact op met Jehovah’s Getuigen in uw omgeving. Zij zullen u graag willen helpen.
[Inzet op blz. 7]
De kern van het probleem: De supermachten koesteren een diep wantrouwen en een diepe angst voor elkaar
[Inzet op blz. 8]
Zo’n 70 miljoen mensen hebben een beroep dat rechtstreeks verband houdt met militaire activiteiten. Niet een daarvan is een getuige van Jehovah