De graduatie van dankbare Gileadstudenten

„IK ZOU het voor geen goud hebben willen missen!” „De gelukkigste tijd van mijn leven!”

Dergelijke woorden werden geuit door dankbare studenten van de 68ste klas van de Wachttoren-Bijbelschool Gilead. Zij hadden het over hun opleiding tot zendeling. Het hoogtepunt van hun gelukkige, vijfmaandse opleidingscursus kwam op zondag 9 maart 1980, want op die datum vond in de Congreshal van Jehovah’s Getuigen in Long Island City, New York, de graduatie plaats.

Waarom waren de 45 afstuderenden zo enthousiast over hun opleiding? Wat heeft hen ertoe gebracht zich vrijwillig als zendeling beschikbaar te stellen?

Eén jonge vrouw zei: „Ik vind dat ik in die vijf maanden op Gilead meer heb geleerd over het geven van doeltreffend onderwijs dan in de vier jaar die ik op de universiteit heb doorgebracht. De kwaliteit van het onderwijs op Gilead heeft werkelijk indruk op mij gemaakt.” Een andere student noemde de cursus „heel realistisch en heel praktisch”. Waarom zij zo enthousiast waren, bleek ook uit de volgende woorden van een jongeman: „Ik vond het fijn dat de hele Schrift werd behandeld. En wat ik als grondslag het meest waardeerde, waren de punten over het opbouwen van een betere verhouding tot Jehovah en het verbeteren van onze christelijke persoonlijkheid. Bij alles wat wij bestudeerden, werden ook deze punten sterk belicht.”

In een brief die aan de toehoorders werd voorgelezen, bracht de klas met de volgende woorden haar dankbaarheid tot uitdrukking: „De studie van de ontwikkeling van de waarheid in chronologische volgorde heeft onze waardering voor de Schrift enorm vergroot. Wij zijn heel sterk op de context van elk bijbelboek ingegaan en hebben bemerkt dat elk vers met het speciale doel werd geschreven om zowel in die tijd als in onze tijd te worden toegepast. Hierdoor werd ons nog duidelijker dat onze God, Jehovah, geen God van algemeenheden is, maar dat hij zijn dienstknechten, in welke tijd zij ook leven, specifieke geschreven instructies heeft verschaft. Bovendien hebben wij op Gilead geleerd hoe wij nuttig nazoekwerk kunnen doen en hoe wij het geleerde op een praktische manier kunnen uiteenzetten aan degenen die wij in onze toewijzing zullen ontmoeten.

Als de eerste klas die van de voortreffelijke nieuwe klaslokalen en bibliotheek gebruik heeft gemaakt, voelen wij ons beslist bevoorrecht. Wij zijn er zeker van dat toekomstige Gileadstudenten net zo zullen genieten van de voortreffelijke sfeer die zo bevorderlijk is voor een eendrachtige studie en geestelijke omgang onder de klasgenoten. . . .

De opleiding zelf was van zeer hoge kwaliteit en heeft ons goed toegerust om de genezende balsem van Jehovah’s boodschap van troost naar de natiën te brengen.”

De 45 studenten kwamen uit negen landen, en nu werden zij aan elf landen als zendeling toegewezen. Hiertoe behoorden landen als Ecuador, Colombia, Bolivia, Japan, de Centraalafrikaanse Republiek, Ghana, Kenia, de Filippijnen en El Salvador.

Behalve dat de studenten uit verschillende landen kwamen, hadden zij ook een verschillende achtergrond. Een van hen kwam uit Californië en was een hippie geweest die drugs had verkocht voordat hij de waarheid leerde kennen. Hij zei: „Een vriend en ik probeerden een boot te bouwen om naar de Stille Zuidzee te zeilen. Wij wilden naar het paradijs. Wij waren nog niet erg ver met het bouwen van onze boot toen Jehovah’s Getuigen bij ons aan de deur kwamen. Zij begrepen ons verlangen en vroegen: ’Hoe zouden jullie het vinden wanneer het Paradijs naar jullie toe kwam?’ Wij zeiden: ’Dat zou geweldig zijn. Wat is ervoor nodig?’ Wij kregen bijbelstudie, en in vier maanden namen wij beiden ons standpunt in voor de bijbelse waarheid, met haar belofte dat door middel van Gods koninkrijk het Paradijs op aarde zal worden hersteld.” — Luk. 23:43.

Een student uit India was een goede voetballer geweest en had op de nominatie gestaan om India in de Olympische Spelen van 1956 te vertegenwoordigen. Zijn levensdroom werd door een beenblessure aan stukken geslagen. Maar al gauw vond hij iets dat veel meer voldoening schonk dan de Olympische Spelen; hij vond de bijbelse waarheid en kan nu al zijn tijd besteden aan het delen van die waarheid met anderen.

Sommige studenten vertelden dat zij jarenlang naar Gods waarheid hadden gezocht. Een jonge vrouw uit Nieuw-Zeeland zei: „Zelfs als kind was ik er altijd al in geïnteresseerd de waarheid te vinden. Nadat ik Nieuw-Zeeland had verlaten en naar Australië was gegaan, was ik nog steeds op zoek naar de waarheid, en dus onderzocht ik verschillende religies.” Teleurgesteld nadat zij verscheidene kerkelijke groepen had bezocht, bad zij tot God om hulp ten einde zijn waarheid te vinden. Precies in die tijd zou zij per schip naar Engeland gaan, en zij zegt: „Ik kreeg heel snel antwoord op mijn gebeden.” Hoe dat zo? Op dit schip ontmoette zij een van Jehovah’s Getuigen, en iedere dag bestudeerde zij de bijbel aan boord, met behulp van het boek De waarheid die tot eeuwig leven leidt. Tegen de tijd dat zij in Londen aankwam, wist zij dat zij eindelijk Gods waarheid gevonden had.

Op de ochtend van de graduatiedag gaven acht leden van de staf van het hoofdbureau van Jehovah’s Getuigen de studenten nog wat laatste raadgevingen, en daarna overhandigde voorzitter J. E. Barr hun de diploma’s.

’s Middags werd er een speciaal programma gepresenteerd dat door de afgestudeerden was voorbereid en dat werd omschreven als „een van de ongeschreven lessen van Gilead — lessen in mensen”. Hoewel zij wat betreft aanbidding en doelstelling één waren, gaven zij een demonstratie van de lastige, soms humoristische verschillen in taal, muziek, kleding, voedsel en gewoonten van het land waar zij ieder afzonderlijk vandaan kwamen, waaruit men kan leren dat eenheid nog geen gelijkvormigheid hoeft te zijn.

Vervolgens voerden zij twee bijbelse drama’s op, waarvan het eerste op het boek Spreuken, hoofdstuk één tot en met zes, was gebaseerd, en het tweede op het boek Ezra, hoofdstuk drie tot en met vijf. In het eerste drama werd door middel van een serie hedendaagse sketches gedemonstreerd hoe goddelijke wijsheid „roept”, hoe ze moeilijkheden bij het grootbrengen van kinderen kan overwinnen en een communicatiekloof tussen jong en oud kan overbruggen. In het tweede drama, getiteld „Zet uw hart op uw wegen”, werd een voortreffelijk zelfonderzoek verricht (Hag. 1:7). Er werd aangetoond dat de subtiele obstakels waardoor de herbouw van Jehovah’s tempel na de terugkeer van de joden naar Jeruzalem in 537 v.G.T. werd vertraagd, dezelfde hindernissen zijn waaraan ijverige christenen in deze tijd bij hun activiteit vaak het hoofd moeten bieden.

De 2047 toeschouwers in de congreshal brachten met een daverend applaus hun waardering tot uitdrukking. Voor de 68ste klas van Gilead was het een dag om nooit te vergeten.

[Illustratie op blz. 25]

Wachttoren-Bijbelschool Gilead

In onderstaande lijst zijn de rijen genummerd van voren naar achteren, en de namen in elke rij verwijzen naar de studenten in volgorde van links naar rechts.

(1) M. Gomes; N. Quinones; M. Sullenger; K. Jacek; T. Debnath; N. Ellis; S. Bryne; D. Boseovski; M. Debnath; (2) G. Lobinsoff; H. Manning; J. Haynes; M. Goutam; S. Boyce; G. Berkeley; M. Davidsson; P. Shirshac; A. Watson; (3) G. Lobinsoff; K. Frewin; P. Boseovski; C. Cameron; M. Frewin; L. Halle; L. White; M. Watson; (4) S. Schneider; C. Baker; J. van Heerde; R. Schneider; K. Goutam; D. Jacek; G. Boyce; A. Berkeley; F. Manning; (5) K. Davidsson; I. Haynes; D. Byrne; G. Baker; N. Mackie; L. Ellis; M. Ives; R. Sen; R. White