Een paradijs — Iets wenselijks om in te wonen
WELK beeld komt u voor de geest wanneer u hoort spreken over een aards paradijs? Hoe zou dat er uit moeten zien?
Misschien ziet u voor uw geestesoog een liefelijk park waar natuurlijke schoonheid en vrede heerst, waar een grote verscheidenheid van bomen en bloemen groeien, terwijl allerlei vogels en andere dieren u verrukken met hun activiteit. Zo’n beeld is begrijpelijk, aangezien in veel talen het woord „paradijs” is afgeleid van oude woorden die duiden op een bebost park of parkachtige tuin.
Parken of tuinen hebben grenzen, maar gesteld dat die er niet meer zouden zijn, dat de hele aarde een paradijs zou zijn? Wat zou dat voor u betekenen?
Ten eerste zou zo’n wereldomvattend paradijs een eindeloze variatie aan plante- en dierenleven bevatten, niet zoals nu, met grote gebieden waar tal van levensvormen door de mens zijn uitgeroeid.
Er zou ook een verrukkelijke afwisseling zijn in het landschap. U zou met veel plezier een bezoek kunnen brengen aan rotsige kusten of zandstreken zonder bang te hoeven zijn dat vuilnis of industriële afvalprodukten de kust vervuild hebben. Wat meer het binnenland in zou u kunnen dwalen in allerlei soorten bossen, elk met zijn eigen karakteristieke plantenkleed en dierenbevolking, en allemaal zonder littekens van ruïnerende exploitatie door de hebzuchtige mens.
En natuurlijk zouden er ook bergen zijn: hoekige, met steile wanden en een hoed van sneeuw, maar ook liefelijk glooiende, waar u zou kunnen reizen en trekken, zonder over weggeworpen bierblikjes en ander afval te struikelen. Achter die bergen zouden de drogere vlakten liggen — niet door de mens veroorzaakt zonder dat er meer iets kan groeien, maar gebieden met hun eigen vegetatie en wemelend van dieren, grote en kleine, wilde en tamme. Elders zouden de heidevelden zich uitstrekken met lage boomgroepen en pastelkleurig struikgewas.
Zo’n wereldomvattend paradijs onderhouden en in stand houden zou heel wat werk vergen, is het niet? Maar wanneer u niet meer zenuwachtig opgejaagd zou worden door een ongevoelige baas, zou u dat dan nog deren? U zou in samenwerking met anderen uw krachten en verstandelijke vermogens kunnen inzetten ten behoeve van zowel uzelf als uw gezin en voor de rest van de mensheid. Het zou u vreugde schenken iets tot het paradijs te mogen bijdragen.
Als iemand die een persoonlijk aandeel heeft aan de instandhouding van het paradijs, zou u blijvende voldoening putten uit uw werk en uit gelegenheden om rust te nemen, om reizen te maken en meer omtrent de wonderen van deze aarde te leren.
Allemaal fantasierijke hersenspinsels, meent u? Gelooft u niet dat het mogelijk is dat deze hele aarde een paradijs van schoonheid wordt? Gelooft u, op grond van wat u misschien gezien of gelezen hebt — dat we een andere richting uitgaan — naar meer vervuiling, roofbouw en vernieling?
Toch, hoe vreugdeloos de toekomst er ook mag uitzien, er bestaan deugdelijke redenen om te verwachten dat onze planeet een wereldomvattend paradijs zal worden.