Zij begonnen vrede na te streven

DE BIJBEL raadt ons aan ’vrede te zoeken en die na te streven’ (1 Petr. 3:11). Zelfs in deze eeuw van geweld is het mogelijk die geïnspireerde raad op te volgen. Elk jaar beginnen tienduizenden mensen ermee. Velen van hen waren voorheen niet in staat hun kalmte te bewaren. Hun gezinsleven werd door heftige ruzies bedorven. Sommigen meenden hun toevlucht tot geweld te moeten nemen om aan maatschappelijke misstanden een eind te maken. Waarom hebben zulke mensen hun gedragspatroon veranderd en zijn zij begonnen vrede na te streven? Het kwam door hun studie van Gods Woord met Jehovah’s christelijke getuigen en het toepassen van de dingen die zij hadden geleerd.

● Op de Britse eilanden had een Ierse katholieke vrouw te kampen met ernstige huwelijksproblemen. Omdat zij hulp nodig had ging zij om raad naar haar buurvrouw, een van Jehovah’s getuigen. De Getuige bood haar een bijbelstudiehulpmiddel aan en vestigde haar aandacht op een hoofdstuk getiteld: „Een gelukkig gezinsleven opbouwen.” De vrouw was zo onder de indruk van de raadgevingen die daarin stonden dat zij haar echtgenoot aanmoedigde het ook te lezen. „Als het boek over dit onderwerp zo goed schrijft, dan moet het die andere onderwerpen ook wel goed behandelen”, was zijn commentaar. Dus begon hij met het hoofdstuk getiteld: „Waar zijn de doden?”

Toen de Getuige hen bezocht, riep hij uit: „De doden zijn dood! Wacht maar tot ik die katholieke priester heb bezocht.” Zowel de man als zijn vrouw stemden toe in een bijbelstudie. Spoedig vroegen zij of zij de vergaderingen van Jehovah’s getuigen konden bezoeken. Zij kwamen naar de gemeentelijke studie van het tijdschrift „De Wachttoren”. Op dat moment handelde de schriftuurlijke bespreking over zelfbeheersing en dronkenschap. Ofschoon zij beiden de gewoonte hadden zaterdagsavonds dronken te zijn, genoten zij intens van de studie.

De volgende zaterdag besloot de man niet te gaan drinken, maar zijn vrouw en gezin mee te nemen naar het park. Het was voor het eerst sinds jaren dat zij zoiets weer hadden gedaan. Ook bleef hij die zaterdagavond thuis.

Na enige tijd gaf hij bepaald werk op bij een onderbezette firma. Toch merkte hij dat hij er financieel niet op achteruitging, omdat hij met zijn kostbare, overmatige drinken was opgehouden. Niet lang daarna werden zowel de man als zijn vrouw als getuigen van Jehovah gedoopt. Hun familie in Ierland was ontsteld toen zij het hoorden. De moeder van de vrouw schreef: „Ga naar de priester om je verschrikkelijke zonde te biechten en verbrand je bijbel.” Zij vertelde over een katholieke vrouw die „protestant was geworden en nog datzelfde jaar aan kanker was gestorven”. „En”, waarschuwde zij, „protestanten zijn nog niet half zo slecht als Jehovah’s getuigen.” De man en zijn vrouw bleven echter standvastig. Zij zijn veel te blij dat een studie van de bijbel hen heeft geholpen vreedzame gezinsbetrekkingen te verwerven.

● Een Getuige uit een land in Centraal-Amerika schrijft: „Terwijl ik zat te wachten totdat de vrouw des huizes klaar was voor haar bijbelstudie, sprak ik met de werkster. Die vertelde mij dat haar zoon zijn vrouw ernstig mishandelde en haar zelfs schopte en sloeg als de omelet of de bonen niet warm genoeg waren. Ik stelde haar voor dat zij haar schoondochter een van onze bijbelse studieboeken en het tijdschrift ’De Wachttoren’ met de artikelen ’Waarom zo weinig geluk in het gezinsleven?’ en ’Werkelijk geluk in het gezinsleven’ zou geven.

Drie dagen later ontmoette ik de schoondochter. Zij zei: ’Ik ben zo blij u te zien, want mijn man heeft het boek gelezen en wil met u spreken.’ Ik heb hem ’s zondags bezocht en van tien uur ’s morgens tot half drie in de middag vragen beantwoord. Hij had het boek tweemaal doorgelezen. De volgende week werd een studie met hem begonnen.” Wat was het gevolg?

De man onderging een opmerkelijke verandering. Binnen drie weken sprak hij met anderen over wat hij had geleerd en hield op met zijn vrouw en moeder ruzie te maken.

● Een van Jehovah’s getuigen vertelt over zijn gedrag voordat hij in Chicago (Illinois) begon met het bestuderen van de bijbel: „Ik had in mezelf zoveel haat opgevat jegens wat ik toen ’de gevestigde orde’ noemde, dat ik me in staat voelde er letterlijk de strijd mee aan te binden. Ik was klaar en bereid om mij bij de een of andere beweging aan te sluiten die door middel van geweld een verandering zou willen bewerken. Ik bezat geladen vuurwapens om dit te bewijzen.” Wat bracht deze man er echter toe vrede na te gaan streven?

Hij vervolgt: „Toen ik voor de eerste maal door een Getuige werd bezocht, luisterde ik beleefd naar hem. Ik vertelde hem wat ik spoedig zou gaan doen vanwege al de verdorvenheid in onze maatschappij. Hij verklaarde mij dat, zelfs al zou ik een paar gebouwen opblazen en enkele mensen doden, ik misschien zelf gedood of in de gevangenis geworpen zou worden zonder dat er werkelijk iets zou zijn bereikt. De dingen zouden precies hetzelfde blijven ongeacht wie er in dit samenstel van dingen aan de macht was. Toen begon ik te beseffen hoe klein en onbelangrijk ik in feite was. Toen de Getuige mij een boek liet zien waarin een antwoord stond op de vraag ’Waarom heeft God goddeloosheid tot onze tijd toegelaten?’ en wij samen in de bijbel hadden gelezen wat God zelf van plan was aan de toestand te doen, werd ik werkelijk aan het denken gezet.

Ik had er nooit bij stilgestaan dat in de bijbel beloofd werd dat God te zijner tijd een eind aan goddeloosheid zou maken. Ik had tot die tijd eigenlijk nooit in de bijbel gelezen.”

Na dit inleidende gesprek met een van Jehovah’s getuigen maakte deze man goede vorderingen in zijn begrip van de bijbelse waarheid. Spoedig begon hij anderen te helpen inzien dat niet menselijke pogingen om de bestaande regeringen met geweld omver te werpen, maar Gods koninkrijk het middel is waardoor er aan alle onrechtvaardigheid een eind gemaakt zal worden.

● Een getuige van Jehovah uit El Salvador vertelt: „Mijn vrouw liet bij een belangstellende vrouw in een winkel een bijbelstudiehulpmiddel achter. Een nabezoek leverde weinig resultaat op daar de vrouw druk bezig was met de winkel. Zij zei echter dat zij wel wilde dat haar man de bijbel zou bestuderen zodat hij zijn handelwijze zou veranderen. Dus besloot ik de man te bezoeken.

Toen ik kwam, zat hij net in het bad. Zijn vrouw zei dat ik, als ik een paar minuten wilde wachten, met hem kon spreken. Een uur later zat ik nog steeds te wachten. Uiteindelijk zei ze mij dat hij verdwenen was. Hierdoor totaal ontmoedigd verklaarde ik bij mezelf dat ik er niet meer terug zou gaan. Korte tijd later ontmoette ik de man echter bij toeval op het plaatsje voor zijn winkel. Hij was vriendelijk en toonde op rechte belangstelling voor de bijbel.

Enige tijd daarna werd ten slotte met een bijbelstudie begonnen, maar die werd niet geregeld gehouden. De meeste keren was de man weg. Uiteindelijk vertelde ik hem dat hij moest beslissen: Was de winkel zijn god of wilde hij de ware God, Jehovah, aanbidden? Van toen af werd de studie geregeld gehouden.”

Toen begonnen zijn vier kinderen de bijbel te bestuderen met behulp van het boek „Van het verloren naar het herwonnen paradijs”. De vrouw, die zich buiten gesloten voelde, wilde nu ook gaan studeren. De Getuige schrijft:„ Mijn vrouw begon een studie met haar op een andere dag zodat de man op de winkel kon letten.”

Zij gingen snel vooruit, vooral de kinderen. Het hele gezin begon naar de vergaderingen van Jehovah’s getuigen te komen. Er waren echter nog altijd problemen die overwonnen moesten worden. Ofschoon man en vrouw al ongeveer twintig jaar samen leefden, waren zij beiden voor de wet aan een andere partner gebonden. Ook was de man een dronkaard geweest en had hij zich met verkeerde praktijken beziggehouden. Zijn zaterdagavonduitspattingen waren de schande van het stadje. Hij stond dan zonder hemd aan op straat en vuurde zijn pistool in de lucht af. Hij beschouwde zijn pistool als zijn beste vriend en droeg het altijd bij zich. Zelfs toen hij naar de Koninkrijkszaal begon te komen, had hij altijd zijn pistool in zijn tas. Later begon zijn geweten echter te knagen en liet hij het pistool thuis.

Na verloop van tijd ging deze man, door het toepassen van wat hij uit de bijbel leerde, zijn drinkgewoonten matigen. Hij begon ook pogingen te doen zijn kalmte te bewaren en geweld te vermijden.

Na meer dan twee jaar tijd waren zij ten slotte, tegen hoge kosten, in staat hun huwelijk wettelijk te laten registreren. De man deed zijn „beste vriend”, het pistool, aan de kant en hij, zijn vrouw en twee van hun kinderen werden opgedragen, gedoopte getuigen van Jehovah. Ook de twee jongste kinderen delen reeds de bijbelse waarheid met anderen.

In hun stad waren de leden van dit gezin de eersten die de door Jehovah’s getuigen bekendgemaakte, bijbelse boodschap aanvaardden. Thans zijn er echter veel meer Getuigen in het gebied. Ongeveer zestig personen bezoeken geregeld de bijbelstudie die daar met behulp van het tijdschrift „De Wachttoren” wordt gehouden.

Waarlijk, de bijbel kan mensen helpen zelfbeheersing aan te kweken, haat uit hun hart te verwijderen en vreedzaam met anderen om te gaan. Indien het ook uw wens is uw betrekkingen met anderen, en vooral met de „God van vrede”, te verbeteren, zullen Jehovah’s getuigen u gaarne behulpzaam willen zijn met een studie van de bijbel.